5388 resultaten.
Een lied
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
2.802 Jouw angst balt in mijn vuist
Jouw pijn huilt in mijn aderen
Jouw leed ademt in mijn huid
Alles kan ik verdragen
Alles wil ik je besparen
Maar de afstand is niet in te halen
Klanken in de verte
Tranen in mijn ogen
Zijn een schaduw van verdriet
Maar hoor mijn lied
Geurend naar een beminnen
Ik zing woorden
Woorden die door
Het hart…
Twee in het gras
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.295 Haar naam verhaalt van Spaanse melodiën
Van witte huizen rond een stoffig plein
Van koele schaduw in verlaten kathedralen
Van een verliefde muzikant
's Nachts bij een droogstaande fontein
Van zonlicht ongenadigd op je lichaam
Van kruiken vol met zoete rode wijn
Die droogstaande fontein, dat is de liefde
En die verliefde muzikant
Dat zal…
Vergeten
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.224 Wanneer hemelen verdwijnen
het licht niet langer schijnt
En schaduwen omheinen
geen zicht op het eind
Zoek dan overal en daar
waar je nooit alleen bent
Al is dat nog zo zwaar
lijkt ieder gevoel absent
Je zult jezelf hervinden
mits je er wilt zijn
Daar waar herinneringen aan beminden
niet langer bestaan, niet langer vol pijn……
Beeld van Marmer
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.408 Ik betwijfel of je weet hebt
van mijn pijnen,
want ondanks mijn zichtbaar lijden
bid ik dat ik marmer schijn:
glad, bijna onbreekbaar,
nog de schaduw van een Sfinx
op deze loden sokkel
mijn toren van Ivoor.…
Niet meer
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.142 Want ik verberg me en zie dat je
schaduw
niet meer wacht
en ik
verstop wat ik je
zonder woorden niet
durf te laten zien.…
ik speel met vlaagjes wind
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
931 ik speel met
vlaagjes wind
en draai in lucht
mijn hoosspiralen
met warme
lucht schrijf ik
in zand mijn kleine
droomverhalen
het overzicht
vlecht ik van
schaduw en het
licht van zonnestralen
ik vlij de sprookjes
op de laatste zuchten
voor de wind gaat rusten
en de avond ze komt halen
lees ze als je kunt
in het nazomerschemeren…
lief geschreven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
737 in veelvoudlief geschreven
op momenten van stilte
’s nachts als jij zoals ik wilde
je tong omlaag gegleden
nu denkbeeldig slaapt
over rondslingerde geheimen
van mannen met verdwijnen
bemin de schaduw vroeg of laat
na het opstaan kleef je zacht
van kussen met toevalligheden
hartstocht in gelijke delen
zo lief schreef ik jou vannacht…
een drieluik der vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
1.074 in een dragende schaduw,....waar de schreeuw klinkt van de raaf
beschut kunnen tanen......... in de levensboom van de bezwaarde…
Oud buiten
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
765 op zijn schaduwplekje
de wind waait wit
door schaarse haren
zijn ogen staren
in de verte, leeg
de oorlog, zijn kinderen
zijn allemaal overleefd
de wereld is allang
te ver weg voor hem
hij is bij al zijn doden
al bijna in het niets
straks
gaat hij weer naar binnen
naar zijn vertrouwde stoel
het enige verschil met buiten
is de schaduw…
Weer opnieuw
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.104 Wanneer jij ontwaakt en ik je dromen zal vinden
ben ik weer dapper
en durf ik je te vragen
of onze schaduwen ooit weer op elkaar
zullen gaan lijken.…
Vlieg ik weer rond
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.629 Ik ren weer mee
in een knipoog
herkende ik weer
het juiste ritme
van wilde golven
storm met regen
schepje liefde
vuurtje gestookt
In veren wolken
zonder schaduw
zacht geworden
door stralen zon
vlieg ik weer rond
omhoog wil ik
nooit meer dalen
nooit weer donker
nooit meer dood…
De laatste Trabant
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.147 u aarzelt
de zon een schaduw
in het oor
leven bestaat
in uw ogen gaat een
plan de ronde
en houdt zich klein
uw wielen verzwijgen
wie en of ze zijn; eens heb ik
in u een taal gelegd
u houdt het allemaal
voor bekeken geen woord denkt u
loert op het verleden
u houdt zich klein
zon gunt u geen
toekomst in uw leven
vragen hij…
Schreef cirkels pijn
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
611 ze schrok vloog op
zag de hagels
van het schot
haar verenkleed
roodbruin verteren
vleugels scheerden
kort de vlucht
het suizen
klonk vertraagd
als ruisen van
een schaduw door
te zware lucht
ze vloog haar weg
schreef cirkels pijn
fladderde en duikelde
struikelde het gras voorbij
ontvlamde zacht
gespreid in doodse stilte…
in het aanschijn
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
694 in het aanschijn van
een reeds te vroege geboorte
groeien tussen nagelaten generfde blaren
van een voorgaand najaarssterven
knoppen aan mijn bomen en
zie ogen naar een gemiste winter staren
niet dat mijn gemoed
eerder zal opfleuren in dromen
of dat ik eerder het licht zal erven
de schaduw lijkt dat nog te bewaren
wat niet is zal…
als jouw tijd is gekomen
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
1.884 als jouw tijd is gekomen
zal ik samen met de zon wenen
mijn tranen van koud
vermengd met de hare van warm
in beelden van zwart op wit
weerkaatsend in schaduw
van het boek des levens
gewikkeld in silhouet van toekomst
ik zal je as verstrooien
op geurige velden
van korenblauwe violen
waar nieuwe stromen…
paarswitte lelies
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
770 waar een bed van lelies
meren kleurt
paarswitte tinten
deinen op het water
zien wij het dansen der meeuwen
hun luchtballet
een spel van schaduw
in de ondergaande zon
langzaam verdwijnen
in het avondrood
waar de schemering gevallen
kleuren dooft
en rimpels op het water
oeverloos breken
paarswitte lelies
zachtjes sluiten…
De massa
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
979 Ik word opgeslokt
door de massa
Zoals een grasspriet
in een wei
of een druppel
in een rivier
Zelfs je verbergen
even achter een
witte wolk kruipen
zoals de zon
is een hele klus
Maar wat ik wil
is even alleen zijn
Heel even alles
mooi ordenen
Helaas, de massa
achtervolgt me
zoals mijn schaduw
en kleeft aan me
net als de wind
aan…
Spiegelen
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.367 Met mijn gekleurde gedachten zie
ik je schaduw
voorgoed
verdwijnen
in een dankbare leegte
van een gebroken moment.
De tijd
was een toeschouwer die op ons leek
en het moment
bewaarde
in
een
gedachte
die
zijn navelstreng verloor.…
schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
723 Lommerrijk bos
vertel me jouw geheimen
en deel het met de mijne
zodat ik de eenzaamheid
achter me kan laten
evenals de schaduw
die over mijn leven trok
waardoor de zon verstek liet gaan.
Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
schaduwzijde
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.308 Lommerrijk bos
vertel me jouw geheimen
en deel het met de mijne
zodat ik de eenzaamheid
achter me kan laten
evenals de schaduw
die over mijn leven trok
waardoor de zon
verstek liet gaan.
Wind der verandering
blaas de wolken uit elkaar
opdat het licht
over de toekomst
moge schijnen
en somberheid
voor eeuwig
moge verdwijnen.…
Gedoofde pit
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.911 waar eens het donker
lichaamswarmte schaduwde
hangt nu de duisternis koud
in de hoeken van de kamer
onstoffelijke silhouetten
besluipen intrinsieke wegen
zuchtjes tocht kieren
onzichtbaar infiltrerend
door de schuiframen
kaarsen verlichten nog zwak
de opgebrande avonduren
de dag glijdt als een geest
in de schaduw van de nacht
waar…
Zanglijster
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
1.014 Ze vliegt op,
de schaduwen glijden
en houden haar geheim.
Met of zonder hem?
Met de o van oker
en op haar borst
de pijlpunten van Cupido.…
Verschoten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.361 Het leven biedt haar eigen bescherming
tegen passie -
zoals wij schilderijen in de schaduw hangen.…
Toost
netgedicht
3.9 met 52 stemmen
5.433 Geen schaduwen werpt
wat ongeschreven is
niet gelezen wordt
wat zich laat zien
doet het licht weerkaatsen
maakt zich een vorm
herkenbaarheid en optelsom
van bekend en onbekend
zo laat een kus zich voelen
twee lippen op een zachte huid
daarbij een passend geluid
noemt zich en klinkt vrolijk
twee wijnglazen tegen elkaar
breekbaar…
water
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 de geur van dopheide
en droog dennenhout
beweegt met de wind
die goudgeel blad ritselt
de zon staat in gloeiend stof
in een koperen nevel van hitte
grasklokjes trillen in de schaduw
van lome verdorrende struiken
diep onder de verhitte bossen
stroomt levend bronwater
straks zal koele regen ruisen
voor een eeuwige kringloop…
Herinnering
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
669 ik heb mij gevangen
in de boog van je tijd
en draag je mijn herinnering op
verslagen als de waarheid
in de tijd van Averroës
nu donkert het
in mijn mond
een duisterend verlangen
en terwijl de wind speelt
met een betekenisloze gedachte
nauwelijks zichtbaar trillend in
het vochtig avonduur
is in niets meer vergeten
dan mijn schaduw…
Het regent vleugels
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
733 je handen
spelen een schaduw
boven duinen
en ik zie slechts
woorden boven wolken
zacht en dichtbij
laat de wind ze liggen
in dat ene uur van stilte
wanneer je zand strooit
over dode vissen en de maan
doorheen de avondbranding
hoe koud de nacht is
in mijn buik
een mond in overvloed
maar ik hoor vogels wenen…
Gekapt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 De jonge beuk
die altijd
in zijn schaduw stond
groeit in het licht
de ruimte dicht
en fluistert
in het duister
naar de afgehouwen stam:
“Ik mis je zo,
je zuchten en je kreunen,
je steun ook in mijn rug”
maar hij hoort
niets meer terug,
geen tak ziet hij meer wuiven
alleen de grote paddestoel
op de afgehouwen stam
lijkt een klein stukje…
Vuurstenen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.188 Nog zijn de sporen voelbaar,
uniek, ik vermijd ze niet, ze
zijn in aard en ziel gegrift, een
schaduw van voorbije strijd, van
wie ik de mantel mocht beroeren,
waarop een gedoofde ster is bijgezet.…
De scherpte en profile
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 ik heb je
op groot doek
met grove streek
de achtergrond
een vage symmetrie
van nacht in
het verdwijnpunt
van de morgenstond
ik licht je op
met titaanwit
als eerste je gezicht
uit donkere schaduwen
de scherpte en profile
je zachtheid met
een klein penseel
aan ronding nooit te veel
helaas ben jij
nooit af want iedere
eerste…