2944 resultaten.
groen<>blauw
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
873 verzot het laatste groen uit de verfpot
in de droge bladeren wild en flets
in de knop van bloei, die licht deinen
het blauw niet verdragen, maar van verre spiegelen
ze wiegen in een vaag huilen
als wilden ze het snel weer kwijt
in versleten blauw briefpapier in elk vel
zit ook dat geel, en violet, en blauwe krijtjes
in weggewassen tinten…
De vreemdeling
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
647 Toen op een dag een vreemdeling heel frank en vrij
flaneerde in de kleine stad der mooie mensen,
met haar intriges, spiegels en haar gaanderij,
haar tempels om de duivel Tijd in te verwensen,
keek, druk met mooi-zijn, niemand naar dat wezen om
(men liet om het bestaan der stad te doen voortduren,
voor de vergane schoonheid, die vertrekken kon…
Dit is mijn dag
gedicht
3.3 met 25 stemmen
14.536 Hier lonkt een spiegel naar verwonderd licht.
Daar breekt een vlinder uit. En dat ben ik.
----------------------------------
uit: 'Dit is mijn dag', 2004.…
Verloren dochter
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.744 Onherroepelijk jankt haar minnaar onder het raam
Dan jaag ik haar pruilend naar buiten
Ontkennen is een inzicht uitstellen
Want de spiegel verraadt de uren
Als dwaalsporen in mijn vel.…
Oorlog in Sebastopol
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.052 Ik, ik was me verloren in de spiegel
van haar verre
woorden.
Ik had een bad genomen
En viool gespeeld.
----------------------------------------------------------------
(10 januari 1993; vertaald uit het Frans op 20 mei 2004)…
Wijnrood
gedicht
3.4 met 20 stemmen
12.478 Langs de trambaan, richel van smalle spiegels,
daar woon ik. Want wist ik niet waar ik woonde?
Telkens verder zonder verweer, het loflied
zingen van de open weg: daar moet ik zijn,
met koude voeten nooit tot stilstand gekomen.
-----------------------------------------------------
Uit: 'Lippenrood', 1997.…
SPROKKEL-ZOMER
poëzie
4.0 met 16 stemmen
2.998 Als een wolk van zalige ogen,
Uit het land waar 't eeuwig zomert
Opgevangen in de teerheid
Van matzilvren spiegels, hangt het
Wonder van de goude middag
Over winterzee en -stranden,
Aureool van weinige uren
Om de lichtheid onzer ogen...…
Kind van de Koning
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.397 luistert naar je Redder
je zoekt niet maar je vindt
Geloven lijkt zo simpel
indrukwekkend, vol van hoop
En ieder mag het horen
van je redding, van je doop
Je schreeuwt het van de daken
in onduidelijke taal
Je ogen zo vol liefde
vertellen je verhaal
Men heeft het vaak te doen met
gebrekkigen als jij
Maar liefde van de Vader
dat spiegel…
Dwalende Vragen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
917 Betrouwbaar als
Los zand
Ik licht mijn hoofd op
Strek me uit naar iets
daar ergens
dat moet toch wel
Hart is ‘t spoor bijster
Dwalende vragen
Stel ze aan de lucht
Heeft iemand ze gehoord
Stilte afwachten
Wanhoop verwachting
Waar is die stem
De warmte die mij omringen gaat
Achter blijf ik
Holle diepte
In de verte
Een spiegel…
madrid
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.130 ademloos luister ik
als de wind stopt
en in die stilte
de wolken
mij vertellen
wat ze onderweg
hebben gezien
als speling van
het lot
staat de wereld
maar even stil
voor ik mijn blik
weer omhoog richt
en mij spiegel
in een blauwe hemel
spoelt de regen
mijn tranen
het dal in
waar rivieren stromen
naar oceanen van verdriet
vermengd…
Slaap
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.977 Toen Anna even voor z'n spiegel stond,
beproefde zij d'r pas verworven kracht
en viel algauw in slaap en op de grond.
Het leven ging voorbij, doordat ze 't liet.
Hij had z'n kennis kennis bijgebracht,
maar haar bij kennis brengen lukte niet.…
Doornroosje slaapt door
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.671 vol leven
een kok heeft nog steeds de hand geheven
Slechts de prins beweegt en trekt
haar kleren uit en verbaast zich
over haar kalkwitte huid beroerd
door zijn lippen en gestreel
Hij doet zijn kleren uit, doet zijn zin
haar stroeve lijf kraakt zich ertegen in
Vervolgens trekt hij haar kleren aan
blijft nagenietend voor een spiegel…
DE OUDE JONGEMAN
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.868 .
--------------------------------------
uit: Spiegelingen 1937-1938…
Gebroken spiegelbeeld
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
816 Ik zag het meisje kijken
naar de duizend sterren aan de hemel
die ze herkende in de gebroken spiegel
van haar kamer.
Haar spiegelbeeld herkende zichzelf niet.
Ik zag het meisje kijken
naar zichzelf, maar
door de ogen van iemand anders
en zij verliet zichzelf terwijl
ze naar de sterren keek.…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 zij wier naam is verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die op een dag
op je schaduw hebben gelopen
listig zijn geweest met jouw valstrikken
op jouw leed hebben gedanst
Vertel - de gebroken spiegels…
Gebroken beeld
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 De heide spreidt haar welig paars tapijt
in plooien langs de voeten van de bomen
die knikkebollend weg dreigen te dromen
door kalm wiegende bries daartoe verleid
en waar de knoppen van de rozen schromen
het licht te zoeken dat hun hart bevrijdt
heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd
in spiegeling van kabbelende stromen
de Morgenster is…
knop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
800 godvergeten stad
denk ik aan jou
de mooiste van het land
wat maal ik nu om roem
als ik alleen maar wacht
op jouw zoen
wat maal ik nu om macht
als ik alleen maar wacht
nachtwachters word wakker
het veld is al groen
geel en paars
lap al de regels aan mijn laars
wat is nep
wat is echt
in het geheime woud
donkere ogen diep goud
zie de spiegeling…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
Schaduw van een ander
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
656 je geeft me goud
geen filigraan met lucht
de schijn van werkelijkheid
we gingen samen door geen deur
als spiegels kaatsten we verbeelding
bekennen nu volledig kleur
je gaat voor mij
meer stappen verder dan je denkt
je treedt uit en geeft vertrouwen
dat verplicht tot in de
allerdiepste vezel van mijn lijf
in overgaaf van je te houden…
Wie nog tranen heeft…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Wie nog tranen over heeft
of daar tegen moet weren,
zal opgaan in een wereldzee,
waar zwarte zwanen leren zich te
spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig stof, géén
pakkende gelijkenis en worden
gedachten snel geschiedenis.…
steen in een vijver
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.561 een steen in een vijver of liever in een beek
splijt water dat wijken moet kansloos als
het is tegen zware materie en harde kracht
de harde kracht die zoveel sterker is
dan het broze klare water dan de spiegel van
het leven waaronder en waarboven het
ritselt en wemelt en buitelt van beweging
van liefde van eten en gegeten worden
op de…
HET HEELAL VERVULT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Door de golven heen
zie ik witte kruizen
glanzend spiegelen
zij vertellen van ontelbaren
die hun leven lieten
de geest gaven
om te stijgen
naar de lichten
die hen lokken
om ze te omsluiten
met de nooit aflaatbare
warmteenergie
die alle kwaad heeft afgelegd
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon voeren
de aangekomenen rustten…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Een landschap met groeven en kringen
tekenen een opgeteerd leven
in een gezicht zo zacht
maar o, zo bedroefd
Het zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart…
Verkoeling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
602 rimpelende rietkragen
schommelende schaduwen
in de plas het dragende
drijvende water koel
zoete waterschelpen
zeeverbonden huiden
duinende handen
spiegelend meer
zij zwemt in de adem
van het koele water
verdwijnt in het groene
gebladerte als gras
zij is daar even gebleven
in haar natuurlijke hart
hij was als aarde zo
bleek ontstegen…
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 Schroeivlekken in zijn gedachten
onomwonden weerzinwekkend
tot groot verdriet van
Zijn-Moeder-in-de-Spiegel
Aan weerskanten bouwt hij een muur
van takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd…
Gestolen dans
netgedicht
4.7 met 60 stemmen
1.075 Verscholen in verdriet
achter het masker
waar niemand ziet
wat echt is en wat niet
vroeg jij mij ten dans
en ik zag, hoe die ander
jouw stappen overnam
wij dansten door een
eeuwen-oud verhaal
dat ons zomaar
overkwam
Mijn voeten volgden
jouw passen, zo licht
wij droegen elkaar
door tranen van vroeger
haast zonder gewicht
gebroken spiegels…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 waarachtig
reflectie door de nacht
hangen gezonde wortels
aan het boomgetekende
organische ankers
van de vrijgestelde ziel
tussen bewegende delen
elementen
voor - en nadelen
balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je nachtglimlach
glimlach van ‘t duister
spiegel…
Eenzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Ik heb mijzelf gezien in een spiegel
van een warenhuis, het haar groeide alle
kanten op, zo lelijk is zelfs geen wilde
popmusicus, verslaafd aan cocaïne en heroïne.
Ik breek alle bruggen tot communicatie af.
Vertrouw geen enkele vorm van liefde meer.
Kan geen enkele kritiek meer verdragen.
Kap dan alles af.…
Soms
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.614 Kijkend
in de spiegel
zie ik mijn gelaat
diffuus en wazig zonder bril;
een ochtendritueel vlak voor het scheren.
Over mijn huid, ooit strak gespannen,
glijden over rimpels tastend mijn vingers,
die de weg voor het scherpe mes
voor een lange haal in de
juiste richting banen.…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 hersenen masseren
roep het zelfs soms op en kan waarderen
hoe heerlijk alles is in liefde te geloven
het groen nog groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat zweven boven vennen
waar het water krabbelt in een zucht
spiegel…