4042 resultaten.
Vertederend meisje
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.562 Vanmorgen vroeg
liep ik op straat
en hoorde plots een stem
Een lief klein meisje
riep mijn naam
een meisje dat ik ken
Ze zag er echt
heel schattig uit
ze zwaaide hard naar mij
Ik vond haar lief
en lachte terug
het maakte me heel blij
Haar papa
zag ik gister nog
het meisje weet van niets
Een geheimpje
tussen hem en mij
we hebben…
Het menselijk geluk
gedicht
3.5 met 76 stemmen
51.357 Een meid die als ze naast je gaat,
loopt te zingen over straat.
---------------------------------------------------
Uit: Dagboek, 1986.
Naschrift van de schrijver:
'Uit grote hoeveelheden ongepubliceerde gedichten en liedjes maakte ik met Fetze Pijlman, Joost Prinsen en Vic van de Reijt een keuze voor publicatie in een boek.…
Eén september
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.699 Het ritme van herwonnen ruimte
davert huiswaarts door de straten
tot de terugkeer, klokke twaalf
als het gekletter plaats maakt voor geschetter
en het kind de boventoon weer krijgt.…
Hoop doet pijn.
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.635 Hoop past niet overal, en hopen
dat is een doodlopende straat.
Hoop doet pijn.
Het is wachten op....
Maar weten dat het zo anders gaat zijn
dan waar je op had gehoopt.…
De moordenaar
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.686 En plotseling had hij zijn mes
In ’t deinen van die buik gestoken
En worgend ’t gillen afgebroken,
Smeet haar in bed als lege fles,
Ging kalm op straat, was blij en krachtig,
En voelde zich tot veel goeds machtig.…
Kerst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
3.079 ’s Middags extra druk op straat
versiering en kerstmuziek
terwijl het donker en kouder wordt
zoekt een dakloze een portiek
Eén uur ’s nachts, ’t houten trappenhuis
Ik hoor de nachtmisklok heel zacht
En mijn moeder van bovenaf gebiedend fluisteren
Denk aan de buren, het is nacht!…
mijzelf ontmoeten
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.218 het schemert al
als ik slenter door
smalle stille straten
dat doe ik wel vaker
dan hoef ik even
niet te praten
ben dan in mijzelf
ik ben dan genoeg
vertoef zo in mijn wereld
het is mijn hart
dat daar naar vroeg
niet dat ik zo diep ga
of iets moet beslissen
het is gewoon de rust
die ik heb moeten missen
zo maar alleen zijn…
schaduw wordt nu uitvergroot
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
844 hakken tikken door de straat
bomen kijken wie daar gaat
gewaarschuwd door de vogels
muren kaatsen terug
een raam vertoont gezicht
ziet haar op de rug
wie is er op de loop
in het ritme van haar passen
de schaduw wordt nu uitvergroot
ze danst op gevels
het tikken is gesmoord
gestopt in het geluid van remmen
portieren knallen
haar…
wij kleine wereld
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
806 zwerfvuil in de straat
- of iemand kan bezemen -
wordt een gezin uitgewezen
ter dood veroordeeld of minder
veel minder, tot de bedelstaf
ga en vermenigvuldig u niet langer
de familie klinkt wat raar
onverstaanbaar en bij tijden
zo agressief, is dat nu echt
die fanatieke pater familias
of doet hij zich zo voor
de media ter wille te zijn?…
Voorbij
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
819 Zeven uur vroeg op de zongagmorgen
open de deur, stap de buitenlucht in
loop met de hond en de poes het talud op
kijk naar de struiken, de bomen, de lucht
adem de vochtige aarde, voel tinteling
luister het water, de straten, geluidvrij
boven de stilte begint een zacht zoemen
een koeren, een neuriën, tweestemmig getuned
...halzen gestrekt…
Het schemerde
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
1.297 Het schemerde al toen ik
langs grauwe huizen liep
en daar herinneringen zag van
het huis waar ik als kindje sliep
Ik proefde weer de sfeer van toen
de stilte van de kleine straat
waar op het hoekje nog steeds
dat klein en oud cafeetje staat
Ik wist ik heb hier niets te zoeken
mijn ouders zijn er niet meer
en ook mijn boers en zusje niet…
Toekomst
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.569 de wereld is vervallen
tot gebouwen en getallen
de mensen zijn verdwenen
in de leegte der stenen
hun god bleef bestaan
hun zon is ondergegaan
de liefde is gebleven
bron van warmte en leven
de straten zijn verlaten
ruïnes en diepe gaten
bomen moe gestreden
na een kortzichtig verleden
lange winterdromen
de ijstijd is gekomen
de…
Herscheppen
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
691 als de straat dreigt dood te lopen
of de lantaarn te weinig belicht
vergeet dan voor een wijle
de naamplaatjes op deuren
of namen van stijlen
schrap nummers
die aan bordjes zijn toegedicht
erken dat het onkruid tussen
klinkers is geslopen
daarmee schep je
nog geen wanorde
of ruïnes in spe
plaats je geen vlaggen
op zwarte lijkauto's…
In oma's tas
netgedicht
3.5 met 43 stemmen
3.639 Maar was je eens gevallen op de straat
en kwam je met kapotte knieën binnen:
wie had dan pleisters, wie de naald en draad?
Wat wilde jij toch zonder haar beginnen?
Zolang je dus een snotneus had of was:
je redding lag geheel in oma’s tas.…
Zijn gezicht
netgedicht
4.0 met 34 stemmen
2.115 klaart er weer een nieuwe morgen
een zonnige dag met minder zorgen
maar zijn ogen blijven voor altijd dicht
Door de bomen zingt de wind zijn woorden
zijn aftershave geurt nog in de kast
je volgt hem blindelings, op de tast
mist de geluiden die bij hem hoorden
De radio drumt heel blij zijn lievelingslied
zijn onbezorgde lach echoot door de straten…
Zomer
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
971 Toen de aarde verzadigd was, de riolen eveneens
verscheen op alle straten een enorme plas,
we gingen er dwars doorheen.
De zon te heet, de regen te nat, de hagelstenen
te groot de wind te hard, de weergoden hebben
het met de mens, echt helemaal gehad.
Daarom wordt het natuurlijk steeds weer zo nat!…
Mijmeren
netgedicht
4.2 met 35 stemmen
928 Langzaam schuimen
door straten van de
binnenstad
-waar licht brandt
is feest!…
November
poëzie
2.9 met 145 stemmen
39.772 En in de kamer, waar gelaten
Het daaglijks leven wordt verricht,
schijnt uit de troosteloze straten
Een ongekleurd namiddaglicht.
De jaren gaan zoals zij gingen,
Er is allengs geen onderscheid
Meer tussen dove erinneringen
En wat geleefd wordt en verbeid.…
En het verdriet dan
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
775 zo stil, zo doods
het wintermuseum
ver weg van wijsheid
en brede straten
ik hoef niet na te denken
binnen zijn ramen, verdwenen vaders
en kinderogen zonder voedsel
de nacht naast me, ellendig
als een koud, kil huis
en ik schep geraamtes
in de bevroren spoelbak
naast label nummer één
de opgehoopte sneeuw
scheur ik tot stilte
ineengedoken…
Lentebries en koeienmest
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.387 Dat loopse katers je huis
markeren met bittere geuren
een vieze lauwe lentebries
door de veehouder verpest
die zijn akkertje volgiet
met gistende koeienmest
dat mijn vriendin gekleed gaat
in steeds minder kleren
en vreemde kerels op straat
haar flirtende blikken aansmeren
Ach, ik kan niet wachten
tot het inspiratierijke lentebegin
en ik…
in de holte van het huis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
690 Eenzaamheid draaft door de straat
galmt tegen de harde muren
zodat op dit late uur de stilte
weggedrukt in donkere hoeken
bijna tastbaar is
In de holte van het huis vult
de stilte elke ruimte verft
de vensters met de nachtkleur
van vergeten droeve zielen
smekend om herinnering
Beelden vloeien in de leegte
nemen langzaam vaste vormen…
Mist
poëzie
3.9 met 16 stemmen
3.148 Dees dag is lijk een moede man,
Die langs een strate, grijs en stil,
Zijn droefenis niet kroppen kan
Maar toch niet schreien wil.
Over de mulle wegen zweeft
Een waas van onverschilligheid...
Vrouw, die zich zonder liefde geeft
En heengaat zonder spijt.…
Hiaten
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
798 Omdat ik wilde weten waar je was
Zocht ik naar jou in onbekende straten
Waar oude huizen donker en verlaten
De echo galmden van mijn trage pas
Daar hoorde ik jou achter muren praten
Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras
Ik trad behoedzaam in het gebroken glas
Van mijn herinneringen, zelfs hiaten
Werden stilaan gevuld met rook en…
wasvrouw-het gevecht met de engel
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
1.344 op zoek naar ogen
die alles zien en leven
uit putten delven
was het een wasvrouw
die in ochtendkantoorlicht
langs mij sliep op straat
ik zag haar niet blind
geslagen me zelf te groot
lichaam op barsten
moet wakker waken
gleden er vannacht geen twee
ogen gele maan
ik haat het vechten
moet morgen glimlach maken
mensen die praten…
Paranoia
gedicht
3.5 met 59 stemmen
42.535 Heel normaal eigenlijk als iedereen je zo aanstaart
op straat, alsof je de baarlijke duivel waart.
Jij werd vast ook achterdochtig
als iedereen over je fluisterde.
Ja, het is hier tochtig
maar ik laat de deur zo, stel dat er iemand aan luisterde.
Ik: Wat was dat?
Hoorde jij dat ook?
Jij: Was gewoon een rat.…
Zoals poëzie
netgedicht
5.0 met 8 stemmen
979 weet jij wat liefde is
vroeg ik
toen het zicht verbreedde
in de straten van de stille stad
jij knikte
wriemelde aan mijn oren
en vroeg of je mocht
ontwaken in het licht van mijn ogen
je nam me voorzichtig bij de hand
leidde me door de eeuwige woorden
van Jan Hanlo en Andreus
en zei :
zo meen ik dat ook liefde is
ik las en las…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…
Kennemerpark
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
819 Een meisje gooit steentjes het water in
De ochtendlucht lacht de middag door
In de schaduw van bomen staan stappen
De postbode is de schaduw voor
Het meisje gooit water de steentjes in
Een diepe zucht, de zon is in rust
De schaduw wordt één groot laken
dat de hele straat in een slaap kust
Later, als de post z'n cijfers heeft gevonden,…
woorden uit mijn zijn
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
814 bemint gij mij in het oude gras
zo tussen hemel en aarde
och lieve, mijn handen verkrampen
ik krijg uw strik niet losgepeuterd
en het sap van u kussen trekt
mij verder in de boezem welke gij
de voorbije jaren bijeen gevormd
tussen al het volk zo fier tot vrouw
liet zijn, schitterde in oude straten
hoeveel zonnen gaan er nog onder
terwijl…
krom
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
836 Daar in de vuurplaats van steen
schuilt men voor het duister
laat het vuur fikken
zie de mensen lopen
met vage blikken
de mens op weg
naar wie weet wat
laten we wat stralen
door wegen en straten
door regen en wind
alle ouderen
en het kind
blinken en finkelen
laat de bellen
alvast maar luiden
sint pieter en al de bruiden
bruidegom
sla…