3724 resultaten.
Hun schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 steeds
groenere kleuren
gaf en lachte naar
kleurrijke bloemen
waar jij naar
wuifde op de
vleugjes wind
die jij als storm
in het koppie
voelde naarmate
jij groter groeide
en nog altijd
verbaasd naar
je handen keek
waarvan de vingers
vreemd uitstaken
en konden bewegen
zonder elkaar te raken
in het maken
van de meest bizarre
vormen…
Stammenstrijd [1]
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
433 het dorp
twaalf stammen van uitverkorenen
telde, die eenheid verkondigen
in hun gezegende naam
sluiten we ons aan
wanneer het eropaan komt
om niet buitengesloten
en verdeeld de dupe
van andermans belang
te moeten lijden
wat er verkeerd gaat
in de wijken, de stadions
en op de gemeentehuizen
ministeries en universiteiten
Overal vormen…
Prenataal bestaan
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
589 In deze omgeving vol geluiden
- maar die komen slechts vaag door -,
vormen ritmische patronen
een continu en rustgevend decor.
Al die ervaringen, zo vroeg opgedaan,
zijn blauwdrukken voor 't postnataal bestaan.
Na de geboorte kun je er niet over praten,
je hebt het paradijs achter je gelaten.…
Oases
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
401 bestaan
vinden in
water en wind
zij hebben
mede ons
karakter
gevormd in
directheid en
recht op de
man af omdat
er geen tijd
voor dromen is
zoals in de
tropen of het
mediterraan gebied
waar warmte
dwingt tot rust
en het snelle
leven uit het westen
onmogelijk is
door woestijnen
die luchtspiegelingen
laten verschijnen
in de vorm…
Het laatste licht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
444 ik heb het
laatste licht van
de aarde gevist
nog rest slechts
dwarrelend stof
zielloos
zonder energie
vorm gewist
de structuur
al lang vergeten
omdat leven
zonder ziel geen
herinneringen telt
in een context
zonder reflectie
ooit is ons de
ziel gegeven
kwamen essenties
in de stof
weer tot leven
die spiegelden
in wederzijds…
Bodhi boom
netgedicht
1.6 met 14 stemmen
485 Ik zit onder de bodhi boom
bladeren van een grote tak
vormen tegen de zon een dak
verlichting vormt zich als een droom
harder gaat de wereld kolken
woede woelt tot hoge wolken
hongerend naar van alles meer
de waarheid wentelt warrig neer
met zovelen vals verlangen
waarmee mensen zich behangen
ik vind mij in oneindigheid
voor mij…
G-golven
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
505 luchtrimpelingen
in de ruimtetijd
komen en gaan
als vorm zonder inhoud
bewegende tekens
van leven als
quarks en microben
en plankton in diepzee
doch wat is de reden
van hun bestaan
in de oneindigheid
van ruimtetijd
miljoenen melkwegen
stelsels van sterren
op lichtjaren afstand
komen en gaan
materie verdwijnt
en verspilt…
Dit gedicht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
318 Doch vorm, inhoud en dichters naam,
Hebben invloed op wie het leest,
Zij zijn de doelgroep des dichters,
Hun appreciatie is waarvoor hij schreef.…
gemakshalve
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
298 gloedvol licht, geel gevangen
boven weilanden en bossen
argeloze mist als adem en
klamme aarde zonder begrip
dit licht rust dun op gras en takken
nergens ‘n einde om aan te beginnen
zodra het oog geen grens meer vindt
wordt kijken een vorm van zoeken
dan vergeten we richting
en noemen dat rust
daarom, dit is geen plek
maar een toestand…
Toveren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
414 de fee sprak in wat
nauwelijks nog woog
alsof het lichte zonder
grens kon zijn
alsof betekenis zich daar
bewoog
waar vorm verdween
en oploste in
schijn
maar onder dat wat geen gewicht
droeg
verschoof een orde en
zonder naam
iets dat zich niet liet vangen
maar toch
vroeg
om ruimte die zich sloot
in eigen raam
nu is de fee verdwenen…
Over de drempel springen
netgedicht
3.1 met 15 stemmen
272 ook voorbij mijn aards bestaan
ligt een toekomst te wachten
los van mijn ik, lijf en klachten;
de kern van mijn werk zal niet vergaan
plots viel deze gedachte te binnen
als een bevrijding, een uitzicht op wat mag komen
het is alsof ik verder kan gaan met zinnen
en bezinnen, wat ik nu doe,
is waar en zijn geen dromen
een vorm van aards…
AIDA NOVA CRUISE
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
361 Lang en verlicht golft op de oceaan
Een weg die leidt naar andere dimensies
Je weet dat je eroverheen kunt gaan
Dat las je in rooskleurige recencies
Je gidsen vormen er een erehaag
Je zou de jouwe even willen groeten
Bedanken voor de liefdevolle laag
Rondom, je afschermend van hoofd tot voeten
Dat pad te mogen nemen en van zilt
Dat je ontmoette…
Afwezig
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
113 zij hangt boven de straat
valt zonder onderscheid op
het trottoir
op de ramen
op het boodschappenkarretje
dat verlaten staat naast de ingang
het karretje wacht niet werkelijk
het draagt de vorm van wachten,
de wielen zwijgend
een mens achter de telefoon
gebogen over een klein licht
dat hem voortdurend naar elders trekt
zijn lichaam…
Schaduw zonder tegenlicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
41 Een gestalte ooit onbewogen
een afdruk die de oorsprong overleeft,
een vorm van onveranderlijkheid
waaronder het onherleidbare leeft
een rangschikking van het onverenigbare,
de orde die zich niet laat verklaren
het ongerijmde, ontheven van rede,
een nagalm zonder begin of verleden
de schijn van vaste verhoudingen,
het evenwicht nauwelijks…
To the point !
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
631 Zakje weed
griepinjectie
vivisectie
lekker, vies
lelijk, mooi
gelul in de ruimte
leven in een gouden kooi
lsd
zwevend in de wolken
laag bij de grond
te hoge drempel
hou even je mond
een goeie sample
veel covers
of het Urker mannenkoor
voor ieder wat wils
kleintje pils of een vaas?
gatenkaas en voeten die zweten
hoe truffels smaken?…
Sinds Tarik Z
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Fokke en Sukke als
Toegangsbeveiligers:
Warrige mannen in pak
Zijn verdacht
Maar in geval van een
Opsteltenlookalike
Wordt er met schieten
Toch even gewacht…
ken uw volk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 hangt niet egaal het vlak aan de hanger?
gaapt niet uitdagend het gat in de slaap?
slingert nerveus niet de lijn op het laken?
het velletje bengelt alleszins aan de lip.
spitsen priemen wolken aan torens.
punten stippen de glans hoog op de kin.
opbollend wit kraakt helderblauw open
in het oog van de waan, de zwellende zin.
de hand van de…
Op het geraamte van de avond (1)
gedicht
3.4 met 68 stemmen
24.461 een schip voer de haven uit
met lampjes op de schoorsteen
in de vorm van een komeet.
Bethlehem op zee.
en steeds vroeger nacht.
---------------------------------------------
uit: 'Te midden van de tijden', 1998.…
Scherven
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.703 ik werd gepijnigd door mijn lot
Maar maar toen de tranenvloed stagneerde
en ik afstand nemen kon
merkte ik dat ik het leerde
en zag hoe de nieuwe dag begon
Scherven zijn niet echt het einde
van wat ooit zo mooi begon
ze zijn een belofte, een op handen zijnde
doorbraak van een warme zon
Scherven geven je weer ruimte
bieden nieuwe vormen…
De dikzak
poëzie
3.4 met 17 stemmen
3.183 Zijn vorm, zijn inhoud en gewicht
Verscheen reeds menigmaal in ’t licht,
Want reeds voor eeuwen ging zijn vroede
Geslacht dezelfde landstreek rond
En schatte peerden en percelen,
Het zwoegend grauw, ’t graan op de delen,
Luidruchtig van gemoed en mond.
Hij stompt de vrouwen in de maag
En strijkt de meisjes langs de wangen.…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 alles gaat voorbij
alleen wolken blijven
ze dromen zich naar mij
in vormen naar normen
die net anders zijn
ik zie handen komen
vingers knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind…
DE BOUWMEESTER
poëzie
3.8 met 12 stemmen
2.782 Zomerse bloei van fier gekruind planten,
Zozeeer heb ik uw gratie liefgehad,
Dat ik met U, het aan uw vorm verwante,
De straat en 't plein versierd heb van mijn stad.…
schraalhans mij de honger leert
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
890 mijn kop
strooien dooie bladeren volop
er is niemand om te ruimen
in het feeëriek tapijt
dat door afval is gespreid
mis ik het kleurig groen
dat overal tot groeien leidt
ik moet kappen en
de vruchten binnenhalen
voor de oogst verteert en
schraalhans mij de honger leert
ik snoei het dode hout
snijd terug wat spruit buiten
de vormen…
creativiteit
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.272 Wervelend in alle richtingen,
Zoekend naar een vorm.
Zo intens, zo enorm.
Een beeld ontvouwt zich
Voor mijn ogen.
Een ontlading van de geest.
Even zweef ik buiten deze tijd.
Een moment van vrede, geen innerlijke strijd.
Een woord, een teken, kleurenpalet,
Een gevoel van liefde,
Het stroomt mijn lichaam uit.…
Begrafenis
poëzie
3.1 met 302 stemmen
44.064 Krijtwit gehandschoend, in de vormen,
volgen de dragers, zwart en zacht.
Hij wordt met ongeduld verwacht
Door witte maden, rode wormen.…
spookbehuizing
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
916 die vol schaamte
bijdragen aan
het hol geraamte
van dode kamers
die zich gelaten
schikken in het
niet te keren lot
het huis valt ten
prooi aan de
schimmel en rot;
spinnen en zelfs
kakkerlakken
moeten bij gebrek
aan voedsel wel
hun biezen pakken
alleen de geesten
van weleer zijn
trouw gebleven
leegstand is voor
hen een bekende
vorm…
pontius pilatus
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.704 als toch
na het al te lange zwijgen
het mensonterende gegil begint
weet dan
dat ik hieraan onschuldig ben
mijn handen zijn te vaak gewassen
als toch
de nieuwe dag vorm gaat krijgen
en het licht het duister overwint
weet dan
dat ik elke beschuldiging ontken
dit boetekleed zal mij niet passen
als toch
schriftgeleerden mij bedreigen
en…
ik zou het willen noemen
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.897 Ik zou het willen noemen
maar kan de woorden niet vormen die jij kennen zal.
Een communicatie probleem
dqt mijn zoveelzeggende stilzwijgen onderbreekt.
Meningen en feiten uit mijn diepste worden uitgesproken
vertellend over niks een hele boel.…
ONZE NAMEN
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.962 De letters dansen in mijn hart
totdat het vorm heeft aangenomen
dan heeft het jouw naam gespeld
en bezit van van mijn wezen genomen.
Jouw naam verbindt zich met de mijne
en samen worden ze oud, maar
als jouw naam weggevallen is
worden de letters dofgekleurd goud.…
Het zwarte gat
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
2.340 voorzichtig tastend langs de randen
vingertoppen feilloos oneffenheden
registrerend wankel jonglerend
op de uitsteeksels van de wanden
tracht ik mij een helder beeld te vormen
van het zwarte gat waarin ik onverhoeds
viel optimale bewustwording van normen
en waarden als schimmels voor de koets
van uittrede galopperend op hol slaand
in mijn…