Netgedichten

netgedicht (nr. 89.113):

Over de drempel springen

ook voorbij mijn aards bestaan
ligt een toekomst te wachten
los van mijn ik, lijf en klachten;
de kern van mijn werk zal niet vergaan

plots viel deze gedachte te binnen
als een bevrijding, een uitzicht op wat mag komen
het is alsof ik verder kan gaan met zinnen
en bezinnen, wat ik nu doe,
is waar en zijn geen dromen

een vorm van aards bezit, laat zich schillen
er is ruimte genoeg zo schijnt mij toe
als alle ego's zich aan het sterven vertillen
blijft er enkel liefde en geen verschraald gedoe