Alle inzendingen over vreemd

3340 resultaten.

Sorteren op:

Oud Verhaal

gedicht
1.7 met 275 stemmen aantal keer bekeken 19.187
Als ik kon spreken zou je alles weten: hoe ik een zomer lang in een vitrine heb gelegen, tussen domme dolken lag te geeuwen en op een vreemde feestdag door vijf verwarde vingers werd bevrijd. Bevrijd. En in een dekenkist verstopt. Er waren avonden dat ik werd gestreeld. Dan zei een stem: 'Ik heb oren, ik hoor dingen.…

HERGEBOORTE

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.035
Dan zijn, van vreemde tederheid doorbeefd, Nachten en dagen één eindloos verblijden, Eén heerlijk feest daar liefde neemt en geeft.…
Johan Danser14 februari 2015Lees meer >

BEESTACHTIG BOERS

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Al lang beschreven schrijvers de Germanen Als onbehouwen, achterlijk en zot Rond 1500 lachten bij ’t schavot Veroordeelde plus massa zich nog tranen Het Lage Land had vreemde onderdanen Hoe droevig was hun troosteloze lot Geen kleren en verkleumd tot op het bot Dat vroeg gewoon om drinkende kompanen Een land, geplaagd door stormen en door…

mare

netgedicht
4.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 666
zo vaak schreef ik over de dood bij het vele leven, het vele sterven om in het hart 't vervloekte rood als vreemde pijn te kerven vragen vonden steeds weer gaten nog luider schreeuwend dan het kind dat in regen en rebelse wind oog in oog stond met het achterlaten ik liet geen enkel beeld onbeheerd of dat wat zich met schaduw voedde magie…

vriendschap

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 693
drijvende ode verschijning als lichtgedicht schoonheid in de gracht talloze snaren symbolisch in de spiegel speels in de speeltuin onzichtbare band bindt mensen en culturen verschillend van vorm echt of illusie het gesprek doet de ronde voor identiteit dromen door het licht beste vriend van de mensheid hoe vreemd het ook lijkt…
Cece Ka27 december 2015Lees meer >

ouderhuis

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 669
hun vrede vonden en wilden blijven tot hun laatste zucht de akkers brachten hen voldoende vrucht en veel meer bloemen dan zij plukken konden ik was er kind aan huis, soms op bezoek er waren open en gesloten deuren de muren toonden hier en daar wat scheuren en ergens in een hoek een stoffig boek toch was 't vertrouwd en veilig; het is vreemd…

Reclusen en Begijnen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 628
Ze smachtten dorstig naar hun Bruidegom Ze konden er wat van, Vlaamse begijnen Een paardenmiddel om niet weg te kwijnen Was pseudozwangerschap en sterrendom En Jezus schoof zijn voorhuid als een ring Beweert Cathrien van Sienna om haar vinger Miraculeus zo’n vreemde binnendringer Te gek voor woorden zo’n actieveling Christina Ebner nam…

Weerspiegeling van de nacht

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 688
Plaatsvervangende schaamte weerkaatst in vreemde ogen van een bekend gelaat. De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht. Het optekenen van nieuwe "slechte" herinneringen etsen rimpels in mijn huid. Geven mijn uiterlijk een valse uitstraling van een krachtig karakter.…

Duur

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 756
Ik blijf gewoon sparen, gedichtjes schrijven schilderen en geen vreemde mannen. Maar met mijn vaste wederhelft eens een bezoek te brengen aan enkele sterren.…

Ik ben de zoeker

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Laat mij dan maar in mijn vreemd-lijkend Zijn, droevige om `t Zijnde en als edelsteen rein. Want, schoon mijn geest somtijds in `t zoeken faalde, en op verlokkende zijwegen dwaalde, zou toch mijn strijd niet de allerschoonste zijn, daar ik, staag worstlend, verschopte alle Schijn? 1947…

tijdloos

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 497
ik leer mijzelf om in gedachten dood te gaan langzaam de tijd te doen verdwijnen dromend over te gaan naar dieper denken wazige beelden dwingen mij onvermijdelijk tot het bewuster worden van mijn eigen eindigheid vreemd voel ik de oevervage overkant, verkerend in een perfect bewegende balans een onbeschrijfelijke vrijheid beheerst…

Hij sneed zich

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
zijn vingers trilden na een nacht doorgehaald hij was te laat maar zijn lach ontwapende zij waren alert hadden vast de juiste stand van zaken al lang in de gaten nog kon hij op hen bouwen ze vertrouwen maar zijn credits had hij al verspeeld hij sneed zich een weg in de vreemde tussen alle hulp door die zij hem verleenden…

Adam en Eva

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.466
het ochtendblad was blank, de ether zweeg geen mens op straat, geen auto was te horen de telefoon had het contact verloren de schappen in de winkels bleken leeg de trams en bussen stonden als bevroren vanuit de onbewogen singel steeg een dichte muur van damp, ik keek en kreeg het vreemde beeld opnieuw te zijn geboren het oude leek bij…
Daan de Ligt16 december 2017Lees meer >

dit alles

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 859
woord dat langs het raam omhoog kruipt in de lucht staart alsof het de vlucht van wolken wil volgen om vervolgens in mijn oog te breken door een ijzige korrel door jou, door mij onuitsprekelijk verzwegen nu is het duidelijk hoe de tijd aan jaren rukt en hoe we ingesneeuwd raken 't begrensde tegen onze lijven drukt in het vreemde…

Totaal onthecht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
ik heb mensen zien staan groepen met vage gezichten op tal van perrons waarvan wij nauwelijks het bestaan wisten wij gingen langs namen alles mee in een nog niet ingepakt herinneren door gehaast vertrek van overzee proeven lucht in duizend andere smaken zien huizen en gebouwen die wij thuis niet kunnen maken stoppen op vreemde plaatsen…

Bermtoerisme

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.979
Men houdt het oog steeds op de weg gericht niet op de berm waarin ik ooit bij toeval werd gedropt en nu verwijl als vreemde deftigheid. Ik sta hier in een soort verlatenheid en niemand in de weg, men sjeest langs mij, ik word niet opgemerkt.…

Rooilaan langs de Maas

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 721
Daar ging ik met de hond elk jaargetijde, tot vreemde mannen ons met vuur beroofden van deze gang die ons voor kort bevrijdde van kooi en tijd. En ik herinner mij de begeerde schaduw die het zonlicht doofde, het herfstgeruis dat eeuwigheid beloofde.…

Meisje met eekhoorns

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.245
Mij en heel de roekeloos veranderlijk bestaande stad die mij omgeeft brengt zij tot stand vanuit dat veel te hoge hoofd; hier fiets ik, onverklaarbaar volledig aanwezig, op een brug in Amsterdam-Zuid - vreemde inval van een stenen meisje, dat even haar ogen sluit.…

the circle of light

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 738
ik buig mijn hoofd voor jou, mijn donkere nacht het is niet vreemd of ver ik had je verwacht je schuilt her en der in de gleuven van de oude boom; het is des winters vracht waarachter het licht, onnavolgbaar leeft en de dood, op sterven na stokkende zuchten weeft terwijl jij en ik uitzien naar de ochtenstond waar 't zachte in de warme…

Volwassen kind.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 648
Vreemd je eigen verloochenen, dat jij je afsluit voor jezelf. Je toegankelijkheid laat ontgoochelen, zeg nou zelf.…

6g en corona

netgedicht
4.1 met 147 stemmen aantal keer bekeken 464
getimed en gemeten met aarde als database is niets vergeten in vage overlevering werd soms een sluier opgelicht door de bijzonder techniek waren wij al totaal afgeschrikt ook toen was knutselen met de natuur echt spelen met vuur wij kenden corona uit haar vroeger symbiotische leven met dieren van alle soorten uit de meest vreemde…

Als een abces

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
je lachte toen de schalen braken en het ei zich opende het was jouw broedsel niet dat onder je vingers krioelde om een eerste glimp van buiten op te slaan van het tabula rasa bestaan geïnstitutionaliseerd hormoonde zorg een affectief en uiterst adequaat traject als een abces vermenigvuldigde zich het vreemde leven door…

A Christmas nightmare

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 493
We leven in een eigenaardig land Met uiterst vreemde en antieke wetten Die liefdevolle ouders het beletten Hun kind te helpen als het is gestrand Je vult een doos, een tas, een zak of mand Met boodschappen en maakt zo korte metten Met armoede en povere budgetten Het hart dient het te winnen van verstand Helaas we zitten met een Scrooge die…

leeservaring

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 713
mijn mond blaast dan bellen van beelden demonen verdronken in mijn geheugen heel soms komt een oud vergaan schip boven water krijg ik wat speelruimte in het heden van het hoofd het kraaiennest en kan ik van daar uit plonzen in een poel van geuren geuren van vroeger van dingen die niet meer bestaan spaarzaam soms 't geurspoor tot het vreemd…

WREDE SCHOONHEID

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 503
of, zullen wij weer vreemden zijn zoals van voor onze ontmoeting? zoals van voor de geboorte van de wereld?…

Zeelucht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 763
Zijn geur voert me mee naar vreemde verre kusten, naar broeierige havenkroegen vol zweet en verdrongen lusten; voert me mee over zee en ruig schuimende baren naar een krappe klamme kooi waarin anonieme lijven paren; naar een scheepje op de oceaan, drijvend boven de zwarte diepte onder een kille maan; naar windstille nachten vol onvervuld…
Jack Stoop24 augustus 2021Lees meer >

Anders

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 644
Het is een vreemd gevoel. Alsof er telkens tranen komen en wist ik maar waarom. Ik woon hier bij bejaarden, omdat ik er zelf één ben. Er is er eentje heel erg ziek, één die ik heel goed ken. O, eigenlijk weet ik wel waarom. De dood heerst immers nog als koning. Ze volgt de weg van al het aardse, de weg naar haar laatste woning.…
Antje28 november 2021Lees meer >

Afzender onbekend

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 550
Tijdens het nog prille begin van jouw moedige jeugdige bestaan hadden jouw onbestemde verlangens zelden glanzende vleugels en nog geen weet van ironie of de teloorgang van het noodlot je liet mij alleen achter tussen de bomen met steeds maar weer die dwaze dromen achter iedere boom afzender onbekend alsof de natuur door een vreemde god…