Alle inzendingen over zoet

3234 resultaten.

Sorteren op:

De aardappeleters van Vincent van Gogh

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
sfeer van: steek het licht maar op in boerendonkerheid de tijd speelt mee dat kleuren zijn verworpen na de schemer van het Drentse avondrood alsof het groen pigment zich heeft verplaatst niet zo zeer rondom de dooie dood en dis van meelderige knollen als ik naar de zwoegers zie van alle uren: geslacht Nachtschade-Gerecht prakkers van het zoete…

CARAMELCO WACHT

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 530
Moge een vreedzame strijd ontwaken om liefhebbers van zoet eten te raken, samen met vorsend oog en gezondheid. Zuivel zal dan het oude nieuw maken vol zakelijke én smakelijke vlijt: 't lichtbruine boterhambeleg verblijdt!…

Naar huis

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.444
Zoet gevoel naar 't lieve thuis te stomen, En, al naderende, u om niets bekreund Dan te zien of ge, uit 't portier geleund, 't Dak ziet schemeren achter lindebomen! Of de buren reeds te voorschijn komen? Of door 't rijden, waar de straat van dreunt, In de muren, door het dak gesteund, Spleet en barsten niet zijn toegenomen?…

DE SCHONE HERFST

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.007
De dagen waren vreemd van vege pracht, Een felle gloed scheen alles te doorstromen: De bloemen baarden huivrend-zoete aromen En wrede kleuren, bont en brandend-zacht.…

De taak

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.513
Misschien dat later in een oord, Dat soms een schone droom beschrijft, Rasser het werk vlot, ongestoord, En de ijver daar op vleuglen drijft; Er mag een land zijn, zulk een kust, Waarop een zee van sterren schuimt, Dat moeite er licht zij, zoet de rust, Maar wat niet nú lukt, blijft verzuimd.…

AAN JACQUES PERK

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 924
O, mocht ik sterven in mijn jonge jeugd, Als heel mijn zoete zang, uit mijne ziele vloeiend, Gezongen is van liefde – leed en - vreugd...!…

Prettige Feesten!

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.020
Ik wil uit jouw handen eten het zoete water van jouw bron jouw vingers op mijn naakt bestaan en nu en vaak me aan jou overgeven eb en vloed, licht uit de de zon…

O, mijn lieve Valentijn… hoe zou het zijn?!

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 828
Speel de lachjes om mijn lippen zoet en vrolijk kijk ik uit naar een glimp van jouw verlichte blikveld die mij immer liever zag krul jouw vingers door mijn haren rood of blauw en zeg mij snel wil jij mij in ‘t hart bewaren of denk jij ik weet het wel….…

Niets dan lieve woorden (II)

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.016
Slechts een vleugje tijd is wat ons nog bindt, - ik hoop dat je toch echt die waarheid ziet - want jouw woorden vervliegen in de wind en al ga je nu kapot van verdriet, bied ze iemand aan die ze wel leuk vindt, jouw zoete kussen raken mijn hart niet.…

- Bloemengroet der liefde -

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 686
Beminnelijk, de zoete last die liefde draagt goudblond zacht gekruld legt champagne goudglanzend vuurpijl aan..…

Mijn zusje

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 956
Broos de levensadem van een mens: een bestaan van meetafaan omsloten door de zoete dood waarrond leliebladen gegoten, drijvend op engelenvijvers met rust als laatste wens. Wasem meegevoerd door leeuweriks klim tussen blauwe plooien, verre ontastbare stip, onzichtbaar gouden zeilschip verdwenen achter de kim.…

Blond boven Bruin

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.127
Voor harde verf of bruine kuif; De lof der bleke roos klinkt toch uit duizend monden, En zoet is 't blinkend sap der muskadellendruif; De zachte perzik is het sieraad van de hoven, Zij wint het van de kers in geur; De lommerrijke linde, in blonde tooi, praalt boven De hagedoren, bruin van kleur.…

De vreemde dood.

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.298
- Neen 't is niet wreed dat na een zalig zwerven Door vreugde en hoop en stilte en droefenis Wij eindelijk een koele rust verwerven, Maar nu: mijn ziel is bang en ongewis, Ik kan uw warmte, uw zachtheid nog niet derven, Uw liefde die zo zoet-vertroostend is.…
Johan Danser5 september 2014Lees meer >

VERDRIET, stil

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 736
Dan uit je dat met lichaamsvocht jouw tranen, zout van smaak landend op een zoete lieve schouder die niet vraagt maar uitsluitend ontvangt!!…
Jean Fermate24 november 2014Lees meer >

Levensduur

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 957
geduld niets wachtte op later op tijd zijn belangrijker dan grijze, schaarse haren Klaarheid zou zichzelf verliezen in het heldere water klanken duidelijk gehoord van gestreste bultruggen vragen naar goed en kwaad Zij wisten er niet veel van maar meer van ijsbergen, die dreven er waren en verdwenen in een zee van altijd smolten, zoet…

Er schuilt in al de dingen, die ik zing

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 814
Uw zoet geluid, dat om mij heen komt spelen met balsemklanken, die mijn oren strelen, 't ruist al de jeugdge schoonheid van mijn hert! Groot is uw doel, mijn zang: Een jeugd van weelde,- maar ook van smart, - 't herscheppen met die beelden die mij omruisten...sinds ik Dichter werd!…
V. de Meyere15 februari 2015Lees meer >

Mijn-Museum, Beringen

netgedicht
4.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 671
ik zwem baantjes bij dertig verdrinkt het tellen door het gesplash van krokusmeisjes die als zeemeerminnen hun gezang loslaten op nog borsthaarloze vleermuisjongens ik glimlach om deze zoete tijd en keer terug naar mezelf watervrij drijven mijn gedachten naar boven, een luchtbel aarzelt niet en hapt in zijn eigen vrijheid ik open mijn…

En ik sta in de kou

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 476
Toen jij mijn leven binnen was gelopen Voelde ik vlinders in mijn buik en kop Het was als zweven rond een Alpentop De nachten die van ’t zoete minnen dropen Maar na een poosje brak het me wel op ~De P.C.…

De Schone Herfst

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.224
De dagen waren vreemd van vege pracht, Een felle gloed scheen alles te doorstromen: De bloemen baarden huivrend-zoete aromen En wrede kleuren, bont en brandend-zacht.…
Johan Danser9 september 2015Lees meer >

Oneindigheid

poëzie
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.749
Meer mijlen ver dan mens verstaat Bewoog mijn oog dat stergelaat, Ik was nabij haar met mijn blik En ondervond een zoete schrik: Geen ruimte telt! Tezaam geschapen ster en oog, Eén enkel leven laag en hoog, Zijn wij geworden en voor elkaar, Zij werd door mij, ik werd voor haar: Waar is de grens?…
Albert Verwey13 februari 2022Lees meer >

Parijse herfstdag

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.171
Een stad vol vreugde, zeiden zij die nooit Geneugten weten dan het vlees ontplooit, Vol zoete tastbaarheid en weken waan. Maar in uw parken geurde uit iedre laan 't Verleden: grootser tuin, voorlang gerooid; En iedre lijst die strekt of rijst of glooit Aan uw paleizen, hing de erinnring aan.…

Droom je los

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 486
buigen sterren en de maan, naar dat kleine stukje grond om de schoonheid even aan te raken, het juiste woord te vinden in het malse gras waarop ik je vond, waaruit jij korrels vrolijkheid blaast in de toekomst van beide monden, het zoet van bitterheid, ongecultiveerde parels op de lippen die we fluisterend vonden slaap maar door…
Pama15 december 2015Lees meer >

De geliefden

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 598
Jij bent de zee, sprak zij nee, zei hij, ik ben het zoete water dat de aarde bevrucht de druivenranken doet groeien zowel rozen als gardenia's doet bloeien de mensen de drank geeft om te leven nee, zei ze weer, jij bent de zee jij golft, spoelt aan trekt je terug alsof het een spel is kijk maar, duinen verwachten je ieder moment zoals…

Sarlotteken.

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 851
Uw oog is zo bruin en zo zoet als zeem, van 't potteken. En weet-je voor ons niet een hutje van leem, Sarlotteken? Jochei, jochei, een hutteken in de hei! Van liefde de valheid, van valsheid geen zweem, hertbotteken! En weet-je voor ons niet een hutje van leem, Sarlotteken? Jochei, jochei, een hutteken in de hei!…

ontredderd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 467
in de nerven van mijn palm, dan weet ik dat mijn leven het hart van dit bestaan voedt in alle vriendelijkheid waaruit ik mag bestaan zelf ben ik de zon, de maan en de boze wolf laaf ik me aan de keten waaruit alles is ontstaan, ben nederig tegen al wat mij omringt, ik ben een koning zonder land met hoge wallen van ingetogenheid al het zoete…
elze30 augustus 2016Lees meer >

verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 633
verdriet moet je altijd voor het daglicht bewaren hoorde ik laatst iemand zeggen maar toen met de ochtend ook de zon doorbrak sloot ik het het venster – dacht uitstel - en liep weg hier sta ik nu met mijn laarsjes in de zee luister maar, zeg ik tegen mijn moeder die er niet meer is en ik houd mijn GSM aan het zoet gekabbel van haar zoute…

Blijdschap en vreugde.

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Blijdschap en vreugde; wat zoet is voelt goed. Niet zomaar een mierzoete reactie; maar juist die echte lach geeft een proeve van een oprecht blij gemoed. Een mens met zijn schaterlach is er één zonder gemaakte opsmuk en niet oprechte trouw.…

De eindeloze bloesem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
hoe lang kan een tel zijn op 't moment van vertrek je raakt dan aan de stille waarde en leven met liefde wordt toegedekt onderwijl we elkaars hand dragen op weg naar daar, de rustende aarde hoe lang kan een tel zijn wanneer dichtbij, als nabijheid voelt proef dan van zoete woorden ook als een ervan al raakt aan overvloed maar soms zegt zwijgen…

waarom, oh waarom?

hartenkreet
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 508
Een kans voorbij een gebroken steel; van een eens zo schitterende bloem, die nimmer meer ontlook voor die zoete zoen. Die paar lippen verlaten in de nacht; het licht verduistert in zijn laatste kracht. Oh, waarom heb ik niets gezien? Is spijt een hartstocht die nimmer meer zal zien.…

Voor hem die al dees dagen

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.134
voor zijn verdriet, zijn eigen ik ontvlood, en langs de huizen liep met kaken rood van drift en pijn in 't harte bovenmate; Voor hem die, wankel, in zijn trotse nood de moed niet vond om 't leven zelf te haten, die beedlaars tegenkwam langs gore straten en hun niet gaf hun luttel dagelijks brood; Voor hem is reuk van rotte blaren zoet…