879 resultaten.
Lang Zal Ze Leven...
hartenkreet
3.2 met 60 stemmen
24.417 Want velen halen
die leeftijd niet...
Dus, gewoon:
Lang ze ze leven!
Dus waarom zanik ik
want degeen die
jarig wordt..
U raadt het al..
Ben ik...…
Op het bordes
snelsonnet
3.4 met 25 stemmen
2.207 Men neme een wat stoffige premier,
Vijf dames in beschaafde stijve kleren
Alsook een tiental uitgedroogde heren,
Dan heb je samen Balkenende Twee.
Bestuurlijke vernieuwing is hun eis,
Maar zelf zijn de bestuurders oud en grijs.…
Onkwetsbaarheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
452 ik struikelde
met pijn en moeite
hervond ik mijn balans
maar die kans werd mij
maar een keer gegund
voor ik echt duikelde
ik wist dat mijn bestaan
alleen nog met variabele
balans kon door blijven gaan
het was een schok
om eigen broosheid als
limiet te moeten ervaren
want in de taal die mijn
lichaam sprak bleef hierna
ook geen enkele…
Mijn laatste jaren
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
786 er waren jaren
die zo van mij
zijn afgegleden
met niets om
te bewaren of het
moet het jaartal zijn
een aantal was
al sleets geworden
door een spectaculair
gebeuren dat tot in
den treure al was
uitgemolken door ieder
wat in de wereld
plaats vond raakte
familie en bekenden
in overleg en om raad
om dan simpel de orde
van de dag te…
Leef - tijden
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.086 de tijd is afstand tussen oud en nieuw
oude kindren verwijderen grijze haren
en zoeken vandaag geen verse rimpel
ze willen herinneringen evenaren
maar jonge knuffels bewegen te ver
de oude dag verdwijnt achter de evenaar
nu denken ze nog aan een avondster
heden leeft de vergeten beeldenaar
kinderen vullen het prentenboek
een album voor…
vraag me niet
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.398 vraag me niet hoe oud ik ben
mijn ziel kent geen leeftijd
kijk naar de zee
vertel mij hoe oud zij is
zo is het ook met mij
er zijn telkens nieuwe golven
bruisend in een branding
ik draag schepen over oceanen
de wind speelt
mijn takken wuiven in zijn hand
bladeren zijn mijn kinderen
bodemvoedsel in de herfst
elke dag kom ik tot jou…
Rob Schouten viert zijn middelbare leeftijd
gedicht
2.8 met 151 stemmen
94.245 Ik was het middelpunt en kwam uitstekend over.
Vrienden roemden mijn geslaagde hoofd-hart-combinatie,
vrouwen begrepen aan de onhandige wijze waarop ik
hun bloemen in een vaas deed dat ik hun man was,
er was meeslepende muziek en gespreksstof.
Toen slopen onverwacht mijn ouders langzaam binnen.
Onwennig zagen ze die onbekende mensen
van tegenwoordig…
Tijd
hartenkreet
2.0 met 6 stemmen
1.599 veranderingen
die voor de mens
van begin tot einde
te volgen zijn
Het is een proces
begonnen
en binnen het menselijke bestaan
wordt dit proces beeindigd
Aan de hand van de
kleinste eenheden
van tijdsbesef
kunnen we ons een voorstelling maken
van langere perioden
van tijdsduur
bijvoorbeeld
een eeuw
of twee eeuwen
Maar van de leeftijd…
Slikkerveer
gedicht
3.7 met 35 stemmen
11.433 Hier hoorde mijn moeder in negentien vijf
het drinkwater aan komen ruisen
door de net aangelegde buizen.
Hier zag ik tegen de ochtendzon
mijn grootvader thuiskomen van de Noord
die hij heen-en-terug was overgezwommen
om zijn zestigste verjaardag te vieren.
Hier hoorde ik als jongen
een uiteenvallende briket ritselen
in het fornuis en dacht…
De kleur van geld
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
409 zacht gaan
je vingers
over mijn huid
in het oplichten
als de schaduw
voorbij is dooft
de uiterste datum
langzaam uit
ik zie je lach
wacht op de
boodschap die
mij niet zal
verontrusten
want voor het
raken wilde jij nog
wat kusjes smaken
in het goddelijk
ambacht als
schepper en
restaurateur
krijgt de zorgpolis
steeds meer de…
windkracht
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
2.232 de man luistert naar krachten
van de wind rondom zijn hart
waar pijn niet wil verzachten
en de grenzen telkens tart
van de dood die naar hem grist
en de tijd die hij nog heeft
en hij sluit de koude buiten
zolang het kind in hem nog leeft
de wind fluistert gedachten
tussen afgevallen blad
dat zwijgend ligt te wachten
langs het uitgesleten…
De uitvergroot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik keek me aan
lachte verbaasd
toen ik mezelf zag staan
er was iets onbekends
misschien wel ooit gezien
maar nooit verkend
in ouder worden
draaien films door je
proeft de tijd in het decor
verschillen in de
uitvergroot maar essenties
missen niet de boot
het lijken oppervlakkige
momenten maar toch
wankelen er fundamenten
nog…
Al die mensen
gedicht
3.7 met 69 stemmen
28.649 Al die mensen die zeggen:
Je moet ophouden met die onzin, eindelijk ouder worden.
Zie je die gezichten.
Dat zijn nou de gezichten van mensen die ouder zijn geworden.
Opgehouden met die onzin.
----------------------------------------------
uit: 'De dagen van Leopold Mangelman.
Brief aan M. Schoonheid en bier', 1993.…
SURSEANCE
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.346 In het begin had 't nog wat geleken,
een leven vóór me, het was eindeloos.
Ik pakte alles uit Pandora's doos.
Het is half om, mijn kansen zijn verkeken.
De goedbedoelde leefregels en preken,
die maanden dat ik rechte paden koos,
verwondden me als doornen van een roos.
Mijn handen bloeden, aderen ontsteken.
Het lichaam is zo kwetsbaar,…
Negentig...
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
4.512 Vandaag negentig jaar,
de tijd loopt hem voorbij.
Het leven valt hem zwaar..
Alles wat hij heeft zijn wij.
Wazig kijkt hij in het rond,
naar de mensen om zich heen..
Vorig jaar nog kerngezond,
en onafhankelijk van iedereen..
Nu niks meer in eigen hand.
Alles wordt voor hem gedaan..
De kaars is langzaam opgebrand,
wacht stilletjes om uit…
het middenstuk
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
772 stoïcijns als een volleerde
dicht er een mens zijn jeugd
onverstoorbaar naar gisteren
hij moest volwassen, eindelijk
vaarwel aan de eindeloze streken
van een jonge-man
er heerst stilte aan het front
geen schoten, geen inslagen
noch invallen, de tijd is
bewaakt de grenzen, het fatsoen
is nog niet helemaal gestorven
leven na de dood en liefde…
Hoe het leven tegemoet te treden nu je ouder wordt
gedicht
3.6 met 19 stemmen
7.615 Niet boos worden, schreeuwen,
hard weghollen nu, en niet
als een gek om je heen slaan.
Wie zegt dat er iets moet duren?
In de herfst vang je minder licht
dan 's zomers, en 's winters nog minder.
Waarom tekeer gaan?
Nee, met bescheiden animo en,
is die niet meer beschikbaar,
versleten bewegingen.
Besta ik straks niet meer,
kan ik alsnog…
Gdrasilius
netgedicht
2.0 met 8 stemmen
761 neem nu dit lijf
ontdaan van al
dat menselijk zou zijn
gevoelloos in elke vezel
het ego bijna te barsten
of je hier de liefde
ook maar één seconde
mee kan bedrijven
een loze vraag
hier zijn zaken te doen
en contant wil iedereen
tegen eender welke rente
er staat ergens geschreven
dat en dit en zus en zo
bestaat ook dit lijf
met slang…
De dag der dagen
netgedicht
3.7 met 112 stemmen
627 jij deed
meer leven
in dagen dan
in de jaren
die jij telt
de kleine
evenementen
die jij bij het
wakker worden al
ziet onder de loep
de verplichte
nummers doen
het altijd goed
als basis voor het
werk van uur tot uur
verder zijn er nog
de kleine venijnen
waar je over moet
peinzen in hun
uitstel naar morgen
zij horen bij het…
Overzicht
gedicht
3.2 met 28 stemmen
10.329 Toen je ouder dan 50 was,
At je alleen nog kreeften en splinters.
Toen je ouder dan 40 was,
Keek je naar gozers met flitsende heupen.
Toen je ouder dan 30 was,
Bezocht je Romaanse kerkjes op dinsdag.
Toen je ouder dan 20 was,
Luisterde je steeds naar kale geluiden.
Toen je ouder dan 10 was,
Begon je al van de hel te dromen.
Toen…
Onafscheidelijk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
659 soms weet ik
niet meer wie ik ben
het is alsof mijn
eigen schaduw mij
nauwelijks herkent
ik loop vaak
in het volle licht
kijk voortdurend
achterom of hij
nog wel aanwezig is
laatst bij het
binnengaan was ik
per ongeluk vergeten
hem voor te laten gaan
hij bleef buiten staan
pas veel later
heb ik geweten hoe
dat zo is verlopen…
Bij het ouder worden
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
780 Ach, daar moet je niet op letten;
God heeft voor elke leeftijd
zo zijn eigen wetten.
Een troost heb je,
dit te weten:
God is getrouw,
Hij zal ons niet vergeten.…
Verstrooit het licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
500 je bent van glas
dat in zijn matheid nog
maar vage beelden lacht
waar het bewegen
nog slechts een schaduw
is van het echte leven
je krachtige lijnen
zijn broos en breekbaar
door de tijd geraakt
het kristal transparante
heeft na vele jaren zijn
vitale flonkering gestaakt
nog ben je niet gebroken
maar in de warme middagzon
verstrooit…
88/1
gedicht
2.2 met 2515 stemmen
161.372 Nu maak ik eens van een getal gewag
'Dat wordt vervelend', zegt u bij uzelf
Of maakt het u misschien wat zenuwachtig?
't Is tweemaal vierenveertig, acht maal elf...
Komaan, u bent de rekenkunst toch machtig?
Of kom er een machientje aan te pas?
Het is - jawel, u weet het - achtentachtig
U had al zo'n idee dat dat het was
Zo blijkt weer…
jong hoofd oud woord en het komaf maken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
608 jaren worden vermeerderd
door het spiegelen
in gebroken scherven
nog een paar era gisten
dan zal mijn echte gezicht
door mijn voorhoofd persen
het zal wel wat sporen nalaten
een paar lijnen of zeventien
maar ik
zal niet meer klinken als wat
hol fruit dat zijn eigen vruchtvlees
niet kan bezwangeren en mijn stem
zal voorbij mijn huig schieten…
Stoffig en oneffen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
546 ik scharrel wat
schuifel vooruit
mijn huid looit
ongeduld van jaren
weer heb ik haast
om ruimte te vinden
voor mijn eigen dingen
vol verbazing over de tijd
die gestadig langs
mijn schrale vingers glijdt
zonder dat er iets gedijt
waar op ik terug kan kijken
stoffig en oneffen
zijn de paden die ik ga
wat vroeger breed was
heeft nu…
Als de wind stilt
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
603 lang voor hij zijn arm
rond haar schouders legde
had zij in zijn ogen
haar verloren dromen
gelezen, ook die van hem
zijn lichaamstaal
had haar vertelt
in hem te durven geloven
vol vertrouwen
heeft zij
haar hand
in de zijne gelegd
hun wereld
is nu van samenzijn
beloftevol luistert nu de wind…
Mijn dochter
gedicht
2.7 met 36 stemmen
13.978 (vrij naar W. Kees)
mijn dochter hupt op haar skippy door de tuin
voedert de eendjes en de beesten in het hertenkamp
alsof zij alles in de hand
mijn dochter zegt: papa, maak je geen zorgen
spoken bestaan niet noch heksen niet noch tovenaars
en morgen breekt een nieuwe dag weer aan
mijn dochter wenst me welterusten
in het donker, kust me…
Zondag
gedicht
2.8 met 27 stemmen
11.580 Vader zit vanmorgen in het zwart gekleed.
Geniet van tuin en vogels. In mus en gras
ziet hij zijn leven na het neemt en eet.
Mijn moeder zingt de maaltijd weer gereed.
Ik zet mijn pop bij hem op schoot. Hij laat
zijn klokje met de vreemde cijfers zien.
Die í is één, de v is vijf en deze x is tien.
Hij is al jaren dood. Gras is gras, mussen…
Kleine sneetjes brood
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
2.692 de verpakking is wat gelig,
geler bestaat bijna niet
toch is het ontbijt te laat begonnen
en zijn de treden van de trap
te zwaar beladen – in elk geval voor mij
de houdbaarheid nog niet aan datum
en is het zuur te rijp voor deze dag
was het maar nacht en snel maar morgen
dan peuterde ik het etiket van de fles
geniet van het ogenblik zeg…