415 resultaten.
Mijn jas
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
533 mijn jas waar ik eens in huisde
is mijn jas niet meer
is mij vreemd
ik gaf 'm aan iemand
van alledag
waar is nu toch mijn jas
het boekje, waar is toch
dat boekje waarin ik alles noteer
al is de pen verdwenen
droogt de inkt langzaam op
zo langs de lijn der vergetelheid
vraag ik me af, wat voor dag 't is vandaag…
Die vrouw daar
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
959 Je weet het niet meer
iemand speelt met je geheugen
en doet dit steeds maar weer
je duikt in je herinneringen
maar het is zo duister daar
weten of die koffie vers is
valt je al zwaar
alles om je heen is nieuw
het ruikt toch zo fris
je hoort iemand zeggen
dat het al weer mis is
maar wie is die vrouw
en wat wil ze van jou?…
Thuiszorg 3
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
788 Ooit had ze een naam,
familie en status.
Nu lepelt ze
hapjes vla
van een onzichtbaar bord,
kauwt op een breinaald,
verstopt wc-papier
onder haar bed.
Zijn ramen bedoeld
om te zien
dat deuren open kunnen?
Ze weet alleen
dat ze van haar tas
af moeten blijven.
Dan fluister ik haar naam.…
Broodje.......
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
642 De koffie, ja die zit in de kan
oh, maar waar hebben wij die dan
ach laat ook maar
als de koffie op is dan drinken we thee
daar zitten we toch niet mee
wat schud je met je hoofd
je wil geen broodje
dat vroeg ik je toch
nee…
Verlies
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
598 Ik droomde dat ik de tekst kwijt was
beangstigend was het zo zonder houvast
iemand zei dat dit nu juist leven was
de essentie die je authentiek maakte
zonder script zingen zonder voorschrift
dansen ik was alleen maar bang en vreemd
opgewonden ik droomde dat ik de tekst
kwijt was ik wist niet eens meer zeker
welk lied ik zou gaan zingen als een…
mama
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
692 Ik kan niet in uw hoofd kijken,
maar schijnbaar ben je gelukkig.
Je leeft in uw eigen wereld
met mooie dingen
die wij ons niet kunnen voorstellen.
Als het meezit ga je mij vertellen
over heel die fanfare die staat te spelen,
over je moeder die je mist,
al is ze meer dan 30 jaar in het hiernamaals.
Ik zou willen meestappen in je wereld,
je…
Vergeten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 Nog snel een tedere aai
dan de ommedraai
een wanhopige zwaai
een brede rug
een afscheid
een traantje pinken
heel stiekem heel vlug
kom je ooit bij mij terug?
Een arm waaraan een vol gevulde tas
de deur zwaait open naar het weten
je weet weer waar ik naartoe was
een intense welkomstzoen
ach je was het even vergeten
dat ik enkel boodschappen…
Vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
609 Mijn oude klasgenoten, hoe heetten ze ook alweer?
Ik heb ze niet onthouden, de namen van weleer.
Dat roodharig meisje, die met haar manke been.
Oh ja, die oud collega door de drank ver heen
en die blondine met mannen bij de vleet
Ik mag een biet zijn als ik hun naam nog weet.
De tijd heeft in mijn hersens aan cellen zitten knagen
Het geheugen…
Vergeten.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
888 Als ik de weg niet meer weet,
wijs jij me die dan,
als ik verkeerd om loop,
corrigeer jij me dan?
Als ik vastloop in gesprek
help jij me dan,
als ik een woord niet meer weet,
zeg jij me dat dan?
Als ik de sleutel niet meer
in ‘t slot krijgen kan,
zul je me niet buiten, maar
binnen laten dan?
Ik ben zo bang, te vergeten
te verdwalen…
Vergeten .....
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
487 Zij spreekt zacht en lacht verlegen
ik weet wat er van mij wordt verwacht
maar soms, heel soms kan ik er niet tegen
is er ineens uit het niets een hogere macht
grijpt mij bij de keel en laat letters dansen
het verleden raakt even het heden aan
mistig worden ooit geboden kansen
foto's laten beelden, zwart wit, gaan
de namen, de data, ik ben…
Alleenzaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 hij kan zijn warmte niet meer kwijt
en wordt daardoor steeds killer
trekt zich in zichzelf terug
zijn wereld wordt steeds stiller
hij was gewend te commanderen
met humoristische fragmenten
nu is er niemand meer die luistert
naar zijn toonaangevende accenten
zij zien de leegte in zijn ogen
proberen deze te compenseren
door teruggespoelde…
Ontkomen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
603 ik hou de pen vast
maar de woorden lijken niet van mij
alsof ik verraad pleeg
som ik op hoe koud eenzaamheid
aanvoelt, het einde nadert
toch wordt de dood, als een ongenode
gast steevast de deur geweigerd
en blijft ze ontglippen…
Erfelijkheid
snelsonnet
4.7 met 9 stemmen
795 Mijn beide ouders stierven zwaar dement
Dat stemde mij verdrietig, vanzelfsprekend
En wat het voor míj́n oude dag betekent?
Het is vaak erfelijk, dat is bekend
Dit feit heeft mij een tijdlang dwarsgezeten
De laatste tijd lijk ik het toch vergeten…
Kwetsbaar dochtertje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 Het landschap van je jeugd is nog herkenbaar
in je gezicht, sterk doorlijnd en gebutst,
met het verstrijken van de tijd kleurde alles mee,
verzonk in je, werd stevig door elkaar geklutst.
Langzaam verdween wat zin verleende, betekenis gaf,
en zeker, 't is verschrikkelijk van niets meer te weten,
maar pijnlijker, zo niet volstrekt meedogenloos…
Elke dag een beetje afscheid ( dementie)
hartenkreet
4.2 met 21 stemmen
2.148 Dementie.…
BANG OM OUD TE WORDEN !
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
997 Wat is het toch eng om oud te zijn,
God spaar me voor dementie en pijn.
Dat was de bede van mijn moeder,
ze was een pracht vrouw, aller hoeder.
Ik hoor mijn broer daar nog voor bidden,
Heer geef die nood niet in ons midden.…
Hartslag
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
648 Alzheimer, dementie en Korsakov liggen op
de loer, terwijl ik meer en meer moet erkennen
dat het mijn emotionele hartslag is, die mijn
reilen en zeilen werkelijk bestuurt, heb ik
brutaalweg een enkeltje Disneyland geboekt.…
Vriend zonder vader
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
388 De chronische ziekte van jouw oude vader
schilderde nieuw verworven heimwee aan de zilte zee
papieren schepen op golven van een onzichtbare wereld
de aftakeling, zijn dementie, het verliezen van zijn geest
Lethargie was een overlevingstoestand
omdat rouwen onverteerbaar bleek
geen strategie of prille wijsheid
een korte stilstand om te overleven…
Zonder herinnering
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
169 De kamers van herinnering
zijn stil en leeg,
geen naam die blijft
geen spoor dat ik nog kreeg
de wereld kent mijn gezicht
ik ken haar niet meer,
liefde draagt mijn verleden
zacht,als een wederkeer
toch valt het licht
nog binnen
zonder waarom of wie,
de dag stroomt door
mijn handen, voorbij
aan mijn biografie
niet wat ik mij…
[ Het bezoek helpt haar ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 Het bezoek helpt haar
graag met zoeken, maar wie vindt --
haar zoals ze was?…
vrijwilliger
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
586 het is best wel zielig hoor ik
van een dame die aan de grote tafel zit
in afwachting van de broodmaaltijd
ik kijk rond en zie dat de tafel al bijna
vol zit met andere bewoners
nou voor haar wijst ze met haar hoofd
ze heeft kinderen maar er komt nooit iemand
zielig he zegt ze terwijl ze mij aankijkt
een onaangenaam gevoel bekruipt mij…
Gevangen en toch vrij?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
439 Dementie: een sluipmoordenaar.…
KWAAD
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.958 opzettelijk speel je letterlijk je spelletjes
je speelt in op wat anderen raken
die zielen die je wilt beroeren is je ziekte
je verdient niet meer, je verdient niets meer
de hoop is dat jij terug gaat en gaat leven
zodat er niets van onzin meer wordt geschreven
pijnlijk diep snij ik je aderen door en smacht
laat ons rusten en verzacht jezelf met dementie…
Mist in de ruimte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
551 Dementie: een sluipmoordenaar.…
Gelijkgestemden?
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
521 mag ik tachtig worden
zonder dat alle ziektes van
dementie tot kindsheid
mij in al die jaren nagedragen
en vergelijkenderwijs kijken
hoever ik ben voor ze daar
echt werk van maken
natuurlijk met het oog op
mijn welzijn en hoe lang
ook zij daar nog mee zouden
moeten leven want ja regeren
is en blijft vooruit kijken en
dan het liefs dichtbij…
Gelijkgestemden??
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
370 mag ik tachtig worden
zonder dat alle ziektes van
dementie tot kindsheid
mij in al die jaren nagedragen
en vergelijkenderwijs kijken
hoever ik ben voor ze daar
echt werk van maken
natuurlijk met het oog op
mijn welzijn en hoe lang
ook zij daar nog mee zouden
moeten leven want ja regeren
is en blijft vooruit kijken en
dan het…
Over de Stoep…
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
16 Het voordeel van mijn slechte geheugen
is dat ik steeds nieuwe mensen ontmoet
als ik ‘s morgens opsta
herken ik niet eens mijn ondergoed
mijn lepel smeert de boter
het mes prikt in het brood
en ik werp een hete kop koffie
over mijn verstrooide schoot.
Dit mag de pret niet drukken
want ik wandel graag op straat
ik zoek gewoon de winkel…
Dementie, verstilde woorden.
hartenkreet
3.9 met 15 stemmen
3.060 Woorden
hangen in
zwijgzaamheid.
Ik luister
naar haar stille
zwijgen,
loodzwaar
zo rondom ons.
Wat blijft zijn
vervagende
herinneringen
aan ooit
gestelde vragen,
eens gegeven
antwoorden,
er is niets meer
te raden nog.
Rest mij de
ontgoocheling,
een onthullende
verbazing,
waar niets meer
is van dat
wat was.
Ergens tussen
toen…
SAS, selectieve dementie
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
635 Niet meer goed weten,
wat fictie is en wat feiten zijn.
Dat is een vreselijk ziektebeeld!
Veel politici die daaraan lijden.
Niet serieus te worden genomen.
Fouten maken,
die door de media worden uitvergroot.
Het zal je maar overkomen,
om buiten je eigen schuld ziek te zijn,
en door onwetenden te worden weggehoond.
Het Selectief Alzheimer…
Dementie- Vervlogen Woorden
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 Er glijdt een schaduw door de tijd,
een stilte die het hoofd omarmt.
Het gisteren raakt langzaam kwijt,
hoezeer een herinnering ook verwarmt.
Bekende namen vervagen zacht,
als voetstappen op een rustig strand.
Maar wat het hoofd niet meer bedenkt,
voelt het hart nog aan de hand.
Een blik van herkenning, een klein gebaar,
een oude melodie…