557 resultaten.
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 Door de vale lens van ratio rimpelt
een levende reflectie
het bewustzijn van een landschap
in adagio
door het oog van de vulkaan
keert materie zich naar buiten
er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie…
Sluitertijd
gedicht
2.6 met 19 stemmen
12.047 Kijkt hij
vanuit die plooien, de gelaagdheid
van aanzicht en overjas
nog steeds de lens tegemoet?
Zal ik hem vertellen hoe het
eindtraject moet worden afgelegd?
Ach, je gelooft je ogen niet
en wat hij zegt of prevelt
gaat ook al op de prent verloren -
De plek heeft hij zelf uitgekozen.
Een dichtgemetseld godshuis.…
Dirk
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
646 Vandaag staat Dirk Scheringa te boek
Als tollenaar die klanten wist te flessen
Daarbij had hij geheime minnaressen
En nu is ook het geld van moeder zoek
Geknipt, geschoren en failliet vrijwel
Dus nu dan maar naar Lenen punt en el?…
De trek
gedicht
2.6 met 9 stemmen
9.379 (liedje)
's Avonds gezeten op een hek
zag ik het naad'ren van een trek:
een grote biefstuk kwam voorbij,
gebakken aardapp'len en prei
gevolgd door flensjes, Franse kaas,
een dikke pens, een volle blaas.
Daar achteraan op zijn gemak
slofte de koffie met cognac,
en in der wolken tekening:
ziedaar, daar kwam de rekening!…
Terug naar de basis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
484 Waar de nacht
Haar zwarte teugels
Langzaam vieren laat,
De dag in neev'len
Gehuld het levenslicht
Aanschouwt, zweven
Ontlijfde paarden alleen op
Hoofd en benen
Boven de nevel van
De dag, waar een
Rookpluim van elk vuur
Ontdaan over het water strijkt
En boten in de slingerbocht
Van het kanaal de dag
Beginnen met
Een…
Van psychiaters, psychologen en honden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Stapelgek ben ik, ik geef het toe,
Heb al mijn toekomstdromen in drank
En middelen op zien gaan,
Mijn theater heb ik coute que coute
In de benen willen houden, het geld
Dat ik van jou zou lenen heb ik
Allang uitgegeven, politie en deurwaarder
Staan voor de deur
Het maakt me allemaal niet meer uit
Hoe ik hier uit zal komen, ik doe…
Louis wordt wakker!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 Als ik De God van Nederland was
dacht ik puur vooruit
en verving de hele achterhoede
door Depay Wijnaldum Lens
Huntelaar en Kuyt
Met het volste vertrouwen
in De God van Australië
die de Aussies modelleerde
naar de emoe en de kangoeroe
voor grote sprongen voorwaarts
zonder behoorlijke achteruit
Vooruit als basis gaat men trots op
deze…
Van wezel.....ezel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
683 de kinderbenen
hangen
over de rand
Bij brand
kon je water
eruit
putten
De emmers gingen
dan van hand
naar hand
om het vuur
te blussen
maar ondertussen
gingen m'n ogen
naar die kinderbenen
Ik hoefde
m'n stem
niet aan die kinderen
te lenen
Ze riepen:
'de Burgemeester
van Wezel'
De echo:
'de burgemeester is…
Zeevriend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
826 De weidse gebaren van jouw golfstroom
beademen het voorjaar met nieuwe zomer
in de stilte van die heimwee
ben ik het kind van de duinen
te klein om de horizon te aanschouwen
te groot om de zandkorrels te tellen
in de verte van dat grote verlangen
zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen
laat het land van mijn hart jouw schip zijn
de…
buiten is het onveilig - de moeder
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
469 kind met de camera
laten mij kijken naar
een kleurrijke vogel
die met gekortwiekte
vleugels het luchtruim
tot een gesloten boek
verklaarde
deze breekbare vogel
vliegt zich niet bijeen
ook de takken zijn te teer
ze verschanst zich
je weet maar nooit
in een vergrendeld
nest vol spullen die
haar veilig omhullen
achter de lens…
VERBINDING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 De Almachtige God
is niet te zien als
't geloof zelf van mensen
vertrouwen op de Heer
is een ladder
staande op harde grond
vol stenen en distels
die tot de Hemel reikt
bij alle treden
zweven eng'len rond
zenden vragen omhoog
laten zegen dalen
het begrip geloof
zal steeds stijgen
om weer de aarde
op te zoeken
vertrekt en komt…
Spaarders bestolen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
6 EU landen met chronische tekorten
door laf overheidsbeleid
schofferen EU afspraken
lenen miljarden euro’s extra
Het inflatiebedje ligt gespreid
Met inflatie hoger dan rente
schrompelt uw spaargeld ineen
Een vlucht in AI is riskant en
hypotheek een molensteen
De spaarder wordt bestolen
door haar eigen ECB
die weigert inflatie aan te…
Aan New-York (4)
poëzie
4.5 met 2 stemmen
846 stof niet dat gij nooit voor de aard
Verloochend hebt, wie ge eertijds waart,
Noch roep uw zuster van haar heuv'len;
Laat Albany bij warme haard
Van koetjes en van kalfjes keuv'len,
En stell' zij, met verheugde geest
Een toast in op 't Sint-Niclaas feest:
„Voor Hollands Volk! — voor Hollands Koning!…
Thalassa
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.305 De nacht was in de eikebossen
Tussen de heuv'len klaar en koel;
En statig stapten onze rossen
Naar 't oosten en 't verlangde doel.
Toen woei een windje in onze oren
Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . .
En briesend sprong mijn ros naar voren,
In onbevolen draf en steeg,
En stond ter kruine.…
hemelsblauwe groeten
netgedicht
4.0 met 45 stemmen
2.933 hoeveel ik van je hou
je schouder leen voor steun
hoe graag ik schrijf voor jou
hoe veel ik op je leun
als wij er niet meer zijn
-laat dat nog even duren-
zal ik je dan in hemelsblauw
mijn groeten blijven sturen?…
Voorbij de dageraad
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
828 Ik leen aan jou
mijn
uitgestorven hemd,
dat huilend op mijn naamdag
kwam.
Mijn veel te
ruim
gedachtengoed
zit in mijn mappen weg-
geschreven.
Ik geef aan jou
mijn
aardse muntgeld,
dat ik spaarde vol van
gram.
Mijn veel te
ruime
hartsgeheim
is bij een enkel vriend ge-
bleven.…
Eigen wereld.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.209 Fantasie gevonden,
Realiteit verdwenen,
In je kop duizend verschillende wonden,
Iemands gedachten willen lenen.
Leven in een andere realiteit,
Heerlijk en toch ook niet,
Verdwijnen als iemand iets naar je hoofd smijt,
Afwezig zijn als iemand je hart aan gruzelementen schiet.…
Het moment
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.160 Gedicht, impressie van een moment
gedachte en gevoel verwoord
verbeelding vult wit tussen regels
tijdens wandeling van de geest
Gedicht in literatuur, foto in
beeldende kunst, impressie beklijft
foto toont wat zijn lens ziet
gedicht vertelt wat de geest voelt
Foto's doen drama's herleven
brengen generaties tot dichten in
nooit eindigende…
En dan nog iets (6)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 mislukte advocaten
van het vurige geslacht
huichelen zonder toga
het vuur in de vagina
bij om het even wie
verwaandheid pleiten
doorzichtig als hun lingerie
schaamteloos rechtop kruipen
sluipen door de lettergrepen
van de eigen naam
alles vol schijn te vangen
tot de wrong in de tong
giftiger dan ratelslangen
geilen op hogere sferen
lenen…
Vriendschap
hartenkreet
3.5 met 71 stemmen
6.789 Een hart onder de riem wil ik je steken
Een engeltje op je schouder meegeven
Een steuntje in de rug, wil ik zijn voor jou
Een duwtje waar je het net niet verwachten zou
Meevoelen met je tomeloze verdriet
met je lachen, ook dat vergeet ik niet
een schouder lenen, wanneer je die nodig hebt
een zakdoek aanreiken, als je zonder zit.…
DE FOTOGRAAF
hartenkreet
4.1 met 18 stemmen
1.927 Hij was geeerd
hij was beroemd
zijn naam werd fluisterend genoemd
zijn weergave van feiten was ongeevenaard
de kleurstelling en vakmanschap onvervaard
maar toch
er was een groot gebrek
hij zag alles door de lens
dat was zijn lek
bekrompen in karakter
leeg in gesprek
vervolg van deze tragedie
in kort bestek
hij kreeg het door
hij vond geen…
De heelmeesters aan het woord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
591 glimmende gezichten in een karakter
vol schoonheid, geschoeid met landen
die allen de kleuren dragen van een
uitgebeende beschaving
‘k zag ook snelle tekens die geprent
de tijdcapsule lanceerden die in mijn
lens werden gespot door heelmeesters
met bleke handen en wangen als ovenwanten
toch een hoera voor dit angstsyndroom
welke de kwetsbare…
Mooiste
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 Zo ja, of zij het dan mocht lenen?
Natuurlijk zei ik met slappe benen,
en dunne stem van gebarsten glas.
Ze zit naast me en ik lees voor.
Dat is wat ze het fijnste vindt,
nu haar ogen niet meer willen zien.
Een beduimeld boek met ezelsoor
dat onverkort haar aandacht bindt
maakt ons dan telkens weer zestien.…
Tonio
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
493 (er steken duizend vaderhanden
uit een stukgebroken hart
ze grijpen,
maar de smart van losgeraakte schakels sterft
in eindeloos verdriet)
hij is er en hij is er niet
hij woont waar jij je woorden laat:
op elke snipper schrijversgrief
glanst de gouden regen
de bodem van het glas
fungeert slechts als een lens
als jij -in tegenlicht…
ontmoeting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Maar bij de sinaasappelen
viel Beatrix door de mand,
kocht sinaasapp`len bij de vleet
voor volk en vaderland.
U ziet dat ook een koningin
moet op de kleintjes passen,
waarschijnlijk zit ze nu al thuis
de piepertjes te jassen.
Lucas 18:14…
Avondroman
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
548 Als straks de maan de hemel zacht verlicht
De sterren haar terzijde staan
Dan schrijf ik voor jou een nieuw gedicht
Over romantiek en volle maan
Dan leen ik de liefdespen van Pierrot
En beschrijf het minnekozen
Alleen gaat dat tussen ons niet zo
Jij hebt voor een ander gekozen
Nu zit ik treurend voor het raam
In het licht der nieuwe volle…
Waar liefde woont
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
843 In die diepte, een stille wens,
Fluistert elke ster, bij elke lens.
In jouw ogen, mijn lief, mijn licht,
Zie ik mijn wereld, in evenwicht.…
herrijzen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 gerief
vormt het ademen kwetsbare sneden
roept de rust en komt de nacht als een dief
niet dat ik door klappen ben geraakt
of vast de wakken tel voor morgen,
door deze of gene wordt gelaakt
neen, de ziel lijkt mythisch verborgen
later bouw ik voort op oude stenen
zij vormen mijn fundament met geduld
om weer iets van wat komt te mogen lenen…
De Lens neemt afscheid (van het stoffelijke)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Tenslotte,
hier moet ik afscheid nemen.
Het hoofd is moe,
het hoofd is leeg,
het lichaam opgebrand,
het lijf is moegestreden.
Bewaar wat ik achterlaat,
koester mijn erfenis.
Heb haar lief,
vul haar aan,
als wapentuig in een eeuwig durende strijd.
Maar laat mij gaan
en kom mij vooral niet achterna.
Ik zal opgaan in de morgendauw,
glinsterend…
Soms..
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
2.126 soms zou ik even bij je willen zijn
gewoon kijken over je schouder
kijken wat je doet
soms zou ik langer bij je willen zijn
gewoon op je schouder leunen
even heel eventjes maar
soms zou ik je arm willen lenen
om me heen geslagen
omdat ik dat nodig heb
Soms zou ik je de hele dag willen horen
alleen je stem
soms ach soms...…