576 resultaten.
lettergeuzen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
653 kwaad sist giftig
vermomd in schaapskleren
in sinistere schaduwen
lispelt lucifer zijn lof
der volslagen zotheid
slechts een handvol puur
houdt haar stand
vergiet blauw bloed
trouw aan de muzen
tot de monddood
ruggelings intreedt
geuzen bezingen het lied van vrijheid
in catacomben
tot wedergeboorte…
Liaison
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
418 Voor E.
Als Principessa zingt zij mij
haar lied
In een Mathildekrans vocabulaire
Autodidactische My Lady Fair
Is mijn mysterieuze belle de nuit
Ik ben haar medeklinker, consonant
Zij mijn vocaal, als diepe zielsverwant…
Morgen
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
1.164 Muze
Neem me morgen mee
Als ooit tevoren
Laat me dan verloren zijn
In wat ik nu zo mis
Mijn vleugels, laat ze groeien
Mijn woorden overvloeien
Mijn hart onstuimig
En verward
Waar dat nu rustig is
Maar kom nog niet vandaag
Kom niet al deze nacht
Ik denk wel aan je, warm me aan je
Hoe ik je verwacht
Met pijn naar 't felle leven…
Zijn door de koude de muzen bevroren?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
622 Niets komt er nog van mooie verzen uit mijn pen;
zijn door de koude de muzen bevroren
of weten ze niet meer waar ik ben?…
Woordkruim
netgedicht
1.9 met 11 stemmen
703 Muze, is verleiden,
alleen te zien ene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Geschreven woorden
verkort en in de breedte
oneindig even.…
de dichter
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
566 Met stoffer en blik ging hij aan het werk,
zijn liefje keek nurks naar een soap
De merel verscheen al aan't ochtendzwerk
toen hij eindelijk z'n muze bekroop.…
Zou ze weten....
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
468 Ze is mijn muze en mijn baken,
ze is mijn wrede koningin.
Aan haar blijf ik voor altijd haken,
ze blijft zo koel, verroert geen vin.
Zou ze weten van mijn hunker,
zo heftig en haast animaal.
Ik sta bevroren voor haar bunker,
ze blijft zo pijnlijk cerebraal.…
Blinkende tintelingen
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
367 het goud dat er blinkt
het zilver dat zingt
het brons van de muzen
die zingen?
de duizendste milliseconden
in brainwaves van dichters
die doen wat ze konden?
barstend uit voegen
nauwsluitende pakken
na de streep in een flits
opengeritst?
tonend haar torso
als venus van milo
haar tweeling in één
enkele flits?…
Een vergeefs gedicht
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.276 Zoals je loopt,
door de kamer uit het bed
naar de tafel met de kam,
zal geen regel ooit lopen.
Zoals je praat,
met je tanden in mijn mond
en je oren om mijn tong,
zal geen pen ooit praten
Zoals je zwijgt,
met je bloed in mijn rug
door je ogen in mijn hals,
zal geen poëzie ooit zwijgen
-------------------------------------…
Ariadne, de draden van de nacht
gedicht
3.7 met 6 stemmen
3.595 In deze ene nacht dromen de vrouwen
van verraad, geven zich over aan de daad
die langgeleden verten openlaat en sluit.
Ze spinnen de dunne draad die dichters
en ontrouwe minnaars horen in hun slaap,
een ijl gefluit dat door de bomen gaat.
De vrouwen staan tastend in het donker op,
struikelen over sokken, stinkende asbakken
en hurken…
Breughels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
458 Hoor jij ook de trage nijd die takt in de bomen?
Alleen een boom kan dit dulden.
Alleen jij kan dit lezen.
De dichter is de ekster op de galg
die schettert om hun kromming.
De andere treurt dat er mens is.
Het zou alsnog kunnen, schildert het landschap,
het dansen, de myrte. De bedding kreunt
van geile bevaarbaarheid in de verte.
Maar de…
Delvauxesque
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
776 De ketel puft heftig, het water wil aftochten.
Je wil nog zwemmen, je alsnog met de zee
van mijn kilte benatten. Vuur verklaart stormachtig
het sterven aan het blauwzwarte uiteinde
van windstoten. Ik golf in de zee
zoals ik golfde in haren.
De wolken trekken zich in afschuw af
van het ondermaanse. Je staat hemels besmeurd
en perplex bij…
oog op u
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
563 zie dan, erbarmelijke en temporeel beknotte wanstaltigen, hoe deze dagen die u prijzen zou als futiele barcodes plichten en doven.
beluister het doffe ruisen van gindse stroken marmer één seconde na duizenden millennia van absolute stilte, het doffe stof ploft in stof.
en zij, vergooide bloem, opschietende te midden het neerzijgende rot, zij voelt…
Pygmalions wens
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
433 per se
te vergelijken met de beeldhouwer
die 's nachts tegen de klippen op
het schip van zijn geheime wonderschone woordenmuze
in de dageraad die raad geeft
en jou in veilige haven loodst
waar woorden schuilen in je daden
maar soms ook ontoereikend zijn
soms blind soms doof voor wat ontstaat
in schoonheid van de wonderlijk gehouwen muze…
Ode aan Apollo
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
1.056 De muzen baden in je glorie,
als jij de dichtkunst weer
aanheft en muziek je lichaam
laat doorstromen.
Orde en rust zijn aan jou te danken
in dit godvervloekte oord,
waar zelfs Zeus zijn weg
niet meer kan vinden.
Mijn vriend ik zie je weer
in Delphi, waar je dromen
weer tot leven wekt en
mijn toekomst orakelen zal.…
Beste wensen
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
2.310 Soms zijn de woorden gelijk
strijden ze om de volgorde
slepen er de liefde bij
en alle verzoekingen zijn los
Wij weten dat, mijn muze en ik
het verlangen naar elkaar
je oude vrouwtjes geur
de jonge meisjes lach
Er is geen weg terug
daarom gaan wij voort
stoten elkaar gniffelend aan
wij vliegen naar de maan…
Blauwe bloesem
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
862 Ik spreek de lente toe, zij is mijn troost
mijn meivogel, muze van leven en dood.
Ik laat de stilte los, laat haar komen
ik dicht de dagen en zij kleurt mijn dromen.…
Uit zwart naar rozerood
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
469 zie hoe lijnen
elkaar verrijken
in schaduw en contrast
vormen in
samengaan verglijden
zich uitwaaierend weer spreiden
punten lichten op
in de vitale kleuren
van het energierijk leven
drink elixer uit heelal
mijn muze is er al
en straalt vergeten planeten
kom dans met mij
uit zwart naar rozerood om
onze liefde eeuwigheid te…
Woordsporen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
478 Muze is lijden,
schaduw zien aan gene zijde,
nooit ziet men het geheel.
Ontdooide teksten,
ontplooit zich in de breedte,
oneindig even.…
Woordkruimels
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
430 Muze, is verleiden,
voelbaar aan beide zijden,
nooit ziet men het geheel.
Geschreven woorden
verkort en in de breedte
oneindig even.…
De geneughlycheden van Ockeloen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
311 bird, om zo roekeloos
met zijn onvermoede
krachten te smijten
enkel om zijn collectie
peperdure elpees
uit te kunnen breiden
of naar de sterren
in het bos te gaan
om zich er te wijden
aan het musis sacrum,
de geneughlycheden
des gemoeds
maar kennelijk had hij
deze heraclidische arbeid
daarvoor over
deze liefhebber der Muzen…
Brief uit 1982
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.095 De weg was leidend,
verbrijzel(en)d de muze
en hoe ik vaak en vaker leed,
niet iemand heeft mijn toegegroeide ogen
van een dichter dood gedroogd.…
op het slagveld van poëzie
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
580 op het slagveld van poëzie
waar inspiratie word gemangeld
woorden blijven hangen
in opperste onbenulligheid
waar zinnen aan flarden worden geschoten
in grenzenloze onmacht
gedichten sterven in echo van adem
uitgeperst in huivering van gezichtsveld
maar gapend met mijn mond open
en in mijn simpel verlangen
en met mijn muze op schoot…
ik ben woord, ik ben stilte
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
696 ik ben woord, ik ben stilte
op de grens tussen herinneringen
waarin ik de toekomst zie van het verleden
waar mijn identiteit verscholen ligt
in tedere omlijning,tastend
windend in mijn poëzie
elk woord in gebalanceerd evenwicht
een muze nog zonder gezicht
in de taal van de straat van mijn jeugd
in eenzaamheid van naderende stilte
dat…
In poëzie en liefde
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
502 een open dag
niet om te ontvangen
maar juist om te geven
aan hen met wie ik
mijn leven tot heden in
liefde en leed heb doorgebracht
met bloemen en woorden
die altijd tekort schieten
voor alles wat ik heb gehad
maar mijn ogen stralen
ik zal met ieder ons samen bewaren
als kleinood en dierbare schat
ook jij mijn muze die nooit
op…
don juan
netgedicht
4.7 met 10 stemmen
610 hij las ze uit de scherven in hun ogen voor
en noemde het een geluksmoment van venus
heilzaam dronken ze de glazen leeg
lieten huizen naar mooie woorden schikken
het is poëzie en ik de muze zeiden ze tegen vrienden
zelfs toen zijn schoenen bij de buren stonden
verklaarden ze dat hij nog steeds oog had
voor een ander en delen iets is…
Dichtbij
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
612 Er was eens een bij
Geen zij maar een hij
In werken had hij geen zin
Wel in muze en min
Hij dichtte mooie zinnen
Dichtbij kwam ver
Het volk vond hem een ster
Uit alle hoeken en raten
Ja, zelfs andere staten
Vloog men binnen
Ook de Koningin genoot
Geroerd luisterde Zij en zei:
‘Een kunstenaar als jij
Kan mij goed beminnen,
Vlieg met…
De rest blijft grijs
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
706 Heb even tijd voor mij
En zin en wil later
daar geweest laten
Wees geen geest van een kind
Maar een geesteskind
Zo mooi en briljant bedacht
Muze ben je lief mooi meisje
Mijn passie inspiratie
Schaarse momenten in grootse compilatie
Ogenblikken zo verbluffend
Lamgeslagen woordeloos
Maken moed en praten hopeloos
Mijn hemel
Jij bent…
Toegankelijk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
811 Er ligt een gevoelig bezit
op een eiland van duisternis
met mensen die hun eigen muze
zijn geworden
en ver over de oceaan
praten zwanen
over weemoed
toen alles nog verdrietig was
en stoelen in de keuken kraakten
jij bent toegankelijk voor mij
je droomt, je wordt wakker
je hebt een mening
maar je blijft toegankelijk
voor mij…
boem!!!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 op een podium
kun je soms heel even
meevliegen zonder vleugels
en wonen in 't kasteel
van de verbeelding
maar als jij de muze bent
die de maker dient
en de maker bepaalt
ben je onderdeel
van zijn decor en decorum
dan loop je het gevaar
vlak voor de gordijnen sluiten
vleugellam te landen op de planken
van zijn uitgespeelde spel
met…