Alle inzendingen over oogst

810 resultaten.

Sorteren op:

wij.n

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 885
mogen elkaar lusten elkaar lusten de lust van elkaar ruiken elkaar nippen elkaar proeven de smaak van elkaar rijpen ons jong zoet op de tong plukken de oogst van elkaar schenken onszelf drinken elkaar wijnrood op dronk van elkaar…
klaasje30 april 2005Lees meer >

In lange stralen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
in je voetstap op het pad klinken alle kleuren zingt wind al zijn weemoedig afscheidslied fluisteren lange stralen de laatste zonverhalen breng jij de volle oogst van dit seizoen nabij het jaar is goed geweest volle wasdom voor allebei dat stemt mij warm en blij…
wil melker4 september 2017Lees meer >

verloren

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 573
het scharlakenrood, de zee kaatst terug het avondrood en valt terug in donkere dagen koppend grijze golven, de wind beukt in vlagen op het strand een man loopt de vloedlijn en stormvogels pikken de oogst een man loopt verloren waar ging het fout ?…
Fred15 april 2010Lees meer >

Nostalgie

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 613
De oogst geschoren een overschot aan rozen driftig in de knop tamme kastanjes hazelaars in volle dracht en al die noten peren hangen zwaar en appelen die blozen abrikozen ook een drink in de zon een roman van Foenkinos Délicatesse denkend aan Parijs al een tijdje geleden een haiku van mij…
vancoillie25 augustus 2012Lees meer >

In ijzig raken

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 609
ze bloeit de heldere hemel geeft nog wat respijt maar in de kou van schemering raakt zij haar kleuren kwijt het hart bevriest in ijzig raken van de wind bladeren krullen in het wiegend kraken van de stam onder een volle maan laat zij in eerste vorst haar oogst aan leven gaan…
wil melker5 december 2011Lees meer >

Vang wind mijn kind

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 571
jij bent de hoge boom der liefde vang wind mijn kind en spreid je takken uit bent al voorbij de schaduw van de hoogste struik reikt als eerste naar het ochtendlicht met je nog maagdelijk gezicht ontvouw het prille groen laat de oogst maar komen van bloembevruchte dromen…

Afgezet met hermelijn

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 677
een vale wind veegt het scharlakenrood de mantel uit al afgezet met hermelijn vervaagt haar regenvol venijn en dansen schaapjeswolken hun ivoren wit aan hoge luchten nog kraken wielen onder volle oogst hun dagenlange zuchten maar het scharlakenrood zal snel de wereld onder een strenge vorst doen rusten…
wil melker19 september 2009Lees meer >

Alles met de hand

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
In liefde Eén voor één Gepoot, alles Met de hand, Verse vore die Op draagtijd wacht, Zomer die haar Tot wasdom brengt, Moederschoot die De nieuwe oogst het Levenslicht laat zien - Aarde die in augustus In haar warmste geuren Mijn oorsprong verraadt, En een liefdevolle blik Op mijn toekomst werpt…

Door adellijk besterven

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 716
je hebt het voorsnijmes gepakt achterstallig wild gedeeld met wie voorhanden was de feesten zijn voorbij alleen fileermessen proberen nog wat smaak te achterhalen maar in trancheren kiezen wij door adellijk besterven hebben wij de oogst weer kunnen erven en gaan we samen naar een wild begin…
wil melker31 januari 2009Lees meer >

Stijfhoofdig

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 511
hoor ik wel thuis op de grenzeloze akker die ik mezelf toedicht is mijn blik, mijn aard wel zo gerijpt om te oogsten van het vers gezaaide koren… of zingt de straffe wind een ander riedeltje voor mij ben ik ongevoelig geworden voor de wijze vinger en wast de regen nu mijn stijfkoppige oren……

ingredienten

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Dat onwetendheid slaapt en kennis kwelt Dat leugens worden geboren in de schoot van de waarheid Dat enkelingen wegkwijnen en samenhorigheid sterkt Dat haat woekert waar men liefde ontbeert en twijfel ebt bij vloed Dat ijdelheid het embleem is der dwazen Hoe afgunst de oogst is van onkunde En dat vriendschap als liefde is…
gidovangent21 augustus 2004Lees meer >

NAZOMERZONLICHT

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 574
Lange vooruitgeworpen schaduwen op een late septembermiddag gekoesterd in het gloedvolle licht van een voorbijgaand seizoen Wetend dat deze laatste wijkende zonnestralen de aankondiging zijn van een naderende inkeer In de zon gerijpte aarde vrucht van de jaarlijkse kringloop Het moment van oogsten is aangebroken van wat ooit gezaaid…

Raadselen van herfst

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 823
Het herfst weer wind blaast zich een weg met regen als trawant Blad bloost aan oudere takken het bos vergroent, vergeelt Zijn wij niet verdeeld over het najaar tijd van oogst? tijd van dood? Paddenstoelen kleuren vlammend rood ondergrondse raadselen aan bosrand, waterkant.…

roest

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 981
passeer als een kind de brug schiet voorbij vanuit het raam kijkt hij op een snelweg een cirkel het oogst vanuit grafen dubbel eind in linnen vocht stijgt omlaag potgrond op een doelloos schip brug na brug het fundament schudt je wakker zo zie je maar je ziet maar…

kleine strateeg

gedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 9.192
was immens waaraan ik als kind mijn dromen speelde de bergen hier de dalen daar en het gevaar daartussen met zijn woeste baard alles was toen geel onder gelukkige ogen geen schaduw werd er ingedeeld zelfs de despoot bleef onbewogen en in stilte aan de altijd zingende slaven uitgespeeld ------------------------------------------ uit: 'Oogsten…

Waar appels rozen zijn

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
kunnen wij nog spelen in een tuin waar appels rozen zijn als ik ze pluk komt klein venijn de oogst verstoren verhaalt haar doornen toch ga ik af op bellefleuren manden vol met schitterende kleuren de rozen in mijn hand heb jij geschikt tot oogstpalet en zo hun warm aroma blootgelegd…
wil melker4 december 2008Lees meer >

Haar ogen nog wenken

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 784
zag weer een vlinder donker van kleur rook de geur van hooien de grassen het rooien zij dwarrelde zacht op een oppertje neer zag op vleugels van boven haar ogen nog wenken in laatste keer warmte heeft ze gesloten maar haar leven en dood zal onze lente weer oogsten…
wil melker28 september 2008Lees meer >

Dat geluk zal ontkiemen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 888
we ontdekten de klavers telden de bladeren ieder apart we kwamen tot vier zagen ze bloeien zomerden samen in groeien en herfst oogstte de knolletjes fier het winters verval gaf rust en verademing maar weten dat geluk zal ontkiemen brengt lente al hier…
wil melker10 januari 2008Lees meer >

je oesterde

netgedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 814
je lach parelt plezier maar je ogen donkeren de zachte glans van de ketting die een levenlang je hals al siert je oesterde was bang dat wie de parel oogstte geen garantie voor een mooie toekomst samen kon beloven je koestert nog de kleur maar weet dat ooit zal blijken jouw sieraad kent geen andere vergelijken…
wil melker1 december 2006Lees meer >

Van start tot finish

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 629
Want van de volharder kan men leren, dat men aan de finish al de palmares kan oogsten met het juiste gevoel.…

De pruimenboom

snelsonnet
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 953
(Naar Hiëronymus van Alphen) Wopke zag eens mooie pruimen hangen Plukte grif, ze waren ó zo groot Én…geen strikte wet die oogst verbood Nee, voor één gat laat hij zich niet vangen Zó speelt hij het spel van Haagse stayer: Handelend als nette farizeeër…

Verdriet

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 581
Verdeeldheid zaaien is tranen oogsten. De onderwerping, is zo gemeen!…
Marianne L.20 november 2021Lees meer >

Hervertelling

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 501
Wij oogsten lente. Oude rouwende stemmen Schenken ruimte Aan mijn hervertelling.…

Geschreven op ons lijf

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 785
voelde de eerste herfstdraden op mijn lijf ze leken me te binden kon het begin niet vinden met zomer nog als dagelijks verblijf toch gaan ze samen met de tijd er komt meer spanning op de draden wat jou en mij ook drijft open maar in kleuren ze laten eindelijk de oogst weer geuren die staat geschreven op ons lijf…
wil melker5 augustus 2008Lees meer >

Het liefst oogst ik je lach

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.145
het regent pijpenkrullen in mijn haar als ik mijn hoofd naar buiten waag de zomer is een druipende plaag voor bruinverlangend brandgevaar in plaats van bekoorlijke zomersproeten bevochtigen druppels mijn gezicht wanneer ik mijn ogen daarvoor dicht verdwaal ik in plassen met mijn voeten toch onderga ik dit alles met een grijns want al weet…
Nina Laverona12 augustus 2008Lees meer >

Het verzet oogst lof

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
pas hier verzette ik de tijd kraalde hoge ogen maar ‘k verloor mijn roem in de hoge polen van ’t tapijt *** nu weent het kind en draagt het grote weten lage landen onder dikke wollen sokken, het gebreide is ontvouwen en scheurt de mantel van onze moeder aarde het gas mijn vriend het gas raakt te verhit op de versleten pitten, het…
elze26 januari 2014Lees meer >

oogst de zomer haar kind

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 789
sluit maar je poriën verhard snel je bast laat je bladeren gelen zet je wortels vlug vast want in een herfstige wind oogst de zomer haar kind in de val van de tamme kastanje nachten gaan lengen kou voelt naar vorst die de ochtend versiert met haar ijzige franje is jouw hart nog open in een nazomerse gloed het roodkoper van herfst…
wil melker4 oktober 2004Lees meer >

Oogsten in de sociale tuin

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 430
Zo wordt de oogst een feest van samen zijn, Niet alleen de groenten nemen we mee naar huis. Maar ook de verhalen, glimlach en zonneschijn, Verworteld in aarde, verbonden – ons groene thuis.…

Geloof

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 5.119
Er is op de aardbol - dat moet je geloven - een plek om te loven voor jong en voor oud Er is in de wereld - dat moet je vertrouwen - een plek om te bouwen waar grond zich ontvouwt Zoekt, gij zult vinden die plek om te zaaien, het graan te zien zwaaien omdat het van je houdt…

AUGUSTUS

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
alom witte klaverkopjes heersen over het gazon waarover de bijen luidruchtig ronkend zoemen de zonnebloemen keren hun hart naar de zon tegen de schutting groeien nog de pompoenen buxus en taxus in vormen geknipt rond het balkon behouden hun groene kleur doorheen de seizoenen ramen en deuren feestelijk versierd met festoenen d' oogst…
Greta Casier23 augustus 2022Lees meer >