inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 51906):

Het verzet oogst lof

pas hier verzette ik de tijd
kraalde hoge ogen maar
‘k verloor mijn roem
in de hoge polen van ’t tapijt
***
nu weent het kind en draagt
het grote weten lage landen
onder dikke wollen sokken, het gebreide
is ontvouwen en scheurt de mantel
van onze moeder aarde

het gas mijn vriend het gas raakt te
verhit op de versleten pitten, het vuur
heeft de kleur verwond en bloedt
uit moeder aarde

Groningen, diep geraakt door boorput
en ovenschalen, het schaalt te diep
en Richter heeft zijn eerbied
in kracht verloren

weer is het perkament gevouwen
in scherpe delen van de waarheid, het
knarst als nooit tevoor, maar ik hoop
op mededogen van onze moeder aarde

***

dit gedicht gemaakt als uiting van eerbied voor het groeiend verzet hier in Groningen tegen de aardgaswinning, ook Kamp heeft ons niet genoeg te bieden

Schrijver: elze, 26 Jan. 2014


Geplaatst in de categorie: actualiteit

4.5 met 2 stemmen 117

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)