376 resultaten.
Sardientjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
476 Helemaal opgesloten.
Onbegrepen dom.
Vaak gecrashed.
Misverstaan.…
OH DIE AMBTENAREN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
575 Dat zit niet in de autist Rutte opgesloten!!…
jij durfde te snijden
netgedicht
3.6 met 15 stemmen
1.177 je hebt het
goed gedaan
ook ik was
opgesloten
jij hebt
mij gebroken
uit de sleet
van het bestaan
samen
verder gaan
de wortels
weer gescheiden
zonder snoeien
konden we niet
bloeien, verdorden
we binnen het jaar
jij durfde te snijden
liefde pijn te laten
lijden om zo te
overleven met elkaar
Ik dank je voor
dit liefdevol…
Cirkel
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
499 een gesloten cirkel
dichtgeplakt
met duisternis
beangstigend
benauwend
gedachten botsen
tegen de harde
ronde lijn
komen als een
boemerang terug
onontkoombaar
onafwendbaar
gevoelens vinden
geen uitweg
gevangen
in de cirkel
opgesloten
uitzichtloos
de geest vliegt
rond en rond
duwt, duwt, duwt
met kracht
een opening…
Ontsnappingskamer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
269 De koning heeft de sleutel
van de sloten aan de buitenkant
en dat is precies het probleem
want die koning ben ik zelf
opgesloten in deze piramide
Het is een koan
en het is niet grappig
Wanhopig roep ik antwoorden
in het duister, op de tast
strompel ik verder en
eindelijk gaat de deur open
naar weer een donkere kamer
zo Vantazwart…
Hooggeëerd Publiek
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
497 Het ouderwetse circus lijkt passé
Terwijl we toch naar Renz en Krone gingen
Om tijgers door een hoepel te zien springen
Dan brulde de dompteur hen toe: 'Allez!'
De politiek blaast met haar lange snuit
De volgende traditie onderuit.…
De hemelspleet
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
425 jij had in liefde
ooit hel gebrand
het hete vuur
uit de ondergang
getrokken om
vlagen passie
vlammend los
te krijgen die
zich nog niet
konden bewijzen
zwart donkerde
de schaduw
tot jouw hitte
het opensneed
met de scherpte
van licht dat
meteen toetrad
en warmte het
opgesloten zijn
direct vergat
ik zag hoe
jouw handen
zich…
Blauwgrijze kou
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
430 je broeikast
altijd zoveel
vitaliteit dat
je een direct
adept van de
schepping kan zijn
zongekleurde
levenskracht met
een stralende lach
waarvan het
altijd wel een
onsje meer mag zijn
toch kan
ook jij verstillen
bevriezen in
doorzichtig transparant
dat geen ruimte laat
voor een warme hand
onbereikbaar
opgesloten in
blauwgrijze…
Optuig in mijn geest
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
575 muziek van
lente als de winter is geweest
in kleur bloeien akkoorden
als zinnen zich formeren
volgens regelen der kunst
schrappen en opnieuw proberen
wind draagt traag
wat inspiratie aan als
het ritme stokt door een
kleine dissonant aan het slot
als dat is opgelost
vloeien strofen in warme
harmonie uit de melodie
waarin ze waren opgesloten…
als het doorzicht kwijnt
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.071 spanen hangen langs de boot
een stroom drijft me voort
ik weet niet naar waar
van het vreemde hier
in het uiteinde van
een afgehakte loot
naar het onbekende daar
ik heb weet van de verlamde passie
de opgesloten sier
alsof een eeuwigdurend zielenstaar
mij voortduwt in het zand van de woestijn,
wellicht een onvermijdelijk levensgebaar…
Euthanasie
hartenkreet
4.1 met 17 stemmen
3.607 opgesloten in mijn aftakelende lichaam
moe en verdrietig van mijn eigen lijden
gulle eindigheid in besloten ruimte
verloren vrienden van vroeger
hoop op bevrijding van bezetting
van pijn en verdriet in overvloed
nu wachtend op een stem uit de toekomst
afscheid van achterblijvers in een dode ruimte
mijn kracht is weggeëbd en uitgeput…
Dierenleed
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
1.580 Uit ‘t kasteel bevrijd waar
de kasteelheer hem voor genoegen
opgesloten had.
De aap is in ons land, bevrijd
vanuit zijn kooi en besmet
met ’t virus wat je niet
zomaar oplopen kunt.
Kijkt goedig uit zijn ogen
met een blik van wat is dit
En dit aap, is nu het leven
wat je altijd al zou moeten
hebben geleefd.…
Een ijzeren glimp en niets meer.
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
1.182 De uitweg gesloten,
pijn opgesloten
Mijn gevoel is verloren,
weggelopen,
verdwaald.
De ramen van mijn ziel laten
leegte zien.
Mijn leven verscheurd.
Mijn gevoel verloren.
Mijn zijden draadje doorgesneden.
Dood.…
Praten
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.433 De liefde en hoop
die er eens zaten,
zitten opgesloten
in bodemloze vaten.
Gevuld maar toch ook leeg
staat mijn hart
voor een doodlopende steeg
te trots om te blijven staan
en te bang om terug te gaan.
Dat gevoel zit daar
en is toch ook weg
want ik wil niet
dat je nog één ding zegt.…
sprokkelen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
539 hoe zonnevlekken lichtloos rijgen
hun kleur slechts wit, hun vorm
verweven met de tijd
het spijt me dat er veel te kort is,
maar
mijn tellen zijn secondes die er
echt toe doen… een zoen een lach
en oh, zoveel verwachting
kleiner nog dan weerloos droomt hij
in een jonge schoot
zijn naam nog ver, zijn komst geliefd
zijn stem nog opgesloten…
Olifant
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
596 Noem hem maar een olifant
die opeens amok maakt
wil rennen over de vlakte
baden in een modderpoel
proeven van het vrije gras
trompetteren zo luid hij kan
vurig paren in de kudde
treuren bij de knekelgraven
van zijn vergane vaderen
terwijl hij nog opgesloten zit
in een kast waar hij niet zijn wil
o ja en beschouw jezelf
en alle anderen…
De grenspost is onbemand
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
688 Naar verten wil ik,
Eindeloze verten
Die daaglijks baden
In de vrijheid die ik
Hier zo deerlijk mis,
Opgesloten als ik ben
In de kerker van
Mijn ziel waarin
De tralies zijn gesmeed
Van nooit verwerkt verdriet -
Als ik dat maar los
Kon laten, het hekwerk
Zijn structuur ontnemen,
Ik zou verder gaan,
Langs onbekende grenzen…
Verzwinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 VERZWINDEN
Aan lange teugels
sleept moeder natuur mij mee
door weersomstandigheden
haar nachten omwoelend
lakens welke ik afsla
zodat mijn opgesloten huid
weer vrij zuchtig
kan in en uitademen
doch het keren en draaien
remt ook af
totdat mijn alter ego knarst
dat het tijd is om weg te zinken
in Boeddha’s wijsheid
zuchten bewuster…
Corona-lente
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 En toch wordt alles weerom groen,
al zijn we thuis haast opgesloten.
Corona heeft met ons te doen
en er wordt veel ontsmet, gespoten,
maar ééns komt toch de betere tijd
en zullen we weer samen zingen.…
ze trekken aan het beest
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
638 vingers in mijn geest
ze trekken aan het beest
dat ik heb opgesloten
door mij is neergestoken
toen het me bedreigde
het bloed is nog niet opgeveegd
het sijpelt door in woorden
die me storen die vakjes
open maken van wat is geweest
die ik had afgesloten omdat
ze anders spoken mij dwingen
tot verkeerde dingen
onberedeneerde…
Zoekend naar idealen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 De zon, de witte landerijen,
De eindeloze horizon
Dat is het land waar ik ben geboren
Mijn prille leven eens begon
De ruime velden bekleed in wit tenue
Waar, als straks de seizoenen wisselen,
Het nieuwe leven weer tevoorschijn komt
Mijn hart ligt daar in kleine dorpen
Ergens verspreid over het vlakke land
Niet opgesloten tussen vele muren…
NIETS EN ALLES
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 dikwijls een eenvoudige
neusklank bij gesloten mond
voor zich uit gaan
die eentonig klinkt
maar iets onvoorstelbaars
mag bevatten
twijfel na een kloeke uitspraak
van de trotse heer Bommel
dubben over een plan
waarin wellicht gevaar schuilt
tevreden of afkeurend zijn
over voorbije beleving
ja onnoemelijk veel meer
ligt opgesloten…
Kamp-Vught
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 Laat hier de aarde ademen
laat de helden rusten
na hun laatste benarde uren
Geef dit beladen landschap ruimte
bied een bladerdak
voor vogels in de nacht
Laat rozen bloeien voor hen
die het leven lieten voor
jouw vrijheid en die van mij
Bied hier de aarde adem
laat hier de helden rusten
uit eerbied voor hun moed…
De deur naar buiten blijft gesloten
hartenkreet
3.5 met 30 stemmen
3.016 Gevangen in de kamer van mijn hoofd
Met tralies voor de ruiten
Wordt het laatste licht gedoofd
Kon ik maar vluchten naar buiten
De ruimte geheel leeg
Koude lucht omklemt mijn hart
Een bloedende traan die ik wegveeg
Levend in een wereld apart
Opgesloten in een gesticht
Want die is niet goed snik
Maar de pijn wordt niet verlicht
Mijn grootste…
Aan lager wal
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 heb eindelijk
mijn stuurloos schip
bevaar wereldzeeën in een wip
was altijd al het
ketelbinkie met de hik
alleen in het vooronder in mijn schik
de kapitein is bezig
met zichzelf te begrijpen
voor bestwil opgesloten in zijn hut
hij was tijdelijk even stuk
maar lijkt weer op zijn spiegelbeeld
alleen de naam ontschiet hem steeds
de…
Wie is hanig ?
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
1.573 Een schorre haan
ritst de morgen open
hij, uit eigen faam, en
ik uit naderend noodweer,
mijn eerste adem zing, niet
voor beide tot verademing,
zich in badinerend licht
laat tonen, balancerend
op z'n trotse hanenpoten,
schiet hij verbale gaten
in het heelal en mijn
ochtendkrant, een en
ander opgesloten ligt
in z'n begrijpelijke taal
ben…
Vertekend beeld
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
924 omdat ik
karakterologisch veranderd ben
nogal logisch
hij geeft een vertekend beeld
de spiegel
omdat mijn uiterlijke jeugd
onherroepelijk achtergebleven is
verzadigd
van het intense snelle leven
vol emotie en eigenzinnigheid
maar echt
hij geeft een vertekend beeld
de spiegel
want, ik ben niet veranderd
mijn jeugd zit opgesloten…
Uit de netten
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.058 al vanaf zijn kinderjaren
kon hij troebel kijken
als door wazig glas
om niet te laten blijken
dat hij verloren was
te groot voor hemzelf
zoals de wereld leek
zonder kleur of iets
vlogen de dagen bleek
om en verder niets
een machtige oceaan
met hem als vis erin
opgesloten in zijn vangst
enkel verlangen naar begin
verdronk z’n grootste…
Lieve vagebond
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
896 ‘k heb je lief,
jij, die vrijspreekt,
zelfs als ik,
gebonden en gebroken,
zit opgesloten
in mijzelf.
‘k heb je lief,
jij, m'n onbegrensde vrijheid,
laat ons vagebonden zijn
tijdloos verbonden
nooit gebonden.…
Melodie van stilte
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
499 ik wist
deze mist lichter
dan die jij mij ooit
in zicht hebt gegeven
zij straalde in
duizenden partikeltjes
die dansten op een
dralende melodie van stilte
bekende vormen
gaven het knus warme
beslotenheidsgevoel in
hun demping van alledag
jouw mist
is beklemmend met
het unheimliche gevoel
van opgesloten zijn
waardoor de blik…