989 resultaten.
Door de pijngrens heen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
650 Een vlakte dor en kaal
zonder oneffenheid of gewelf
geen hoogte of ravijn
slechts een dode lijn
en de vraag, waar ben ikzelf
geen leven aan de horizon
of ruis door het riet
een rimpeling die water streelt
briesje dat met gebladerte speelt
maar ergens klinkt toch een lied.…
Ze lopen hand in hand
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.911 De rimpels zitten hier en daar,
’t lijf, dat zakt wat uit
’t haar wordt grijs,
“bij haar soms geverfd”,
nog steeds lopen ze hand in hand
De tanden zijn van kunst,
sommige ledematen eveneens
De rimpels niet te tellen,
maar dat is een gunst
Ze lopen nog steeds hand in hand.…
Ik Droom 2
hartenkreet
2.1 met 15 stemmen
3.376 de rimpels verschijnen en cirkelen rond
vlinders in het blauwe licht landen zachtjes op de grond.
het is weer nacht, slaap zacht.…
Waarnemen
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
487 Zijn geduldige blik blijft bij
het water en volgt hoe elke rimpeling
zich verspreidt, hoe de aanwezige wind over het
oppervlak strijkt en onder hem een vis van richting verandert.…
de ribben zijn van het geraamte
gedicht
3.6 met 12 stemmen
11.533 de ribben zijn van het geraamte
het mooiste onderdeel, ze doen
aan vleugels denken of een soort
accordeon waar leven in- en uitgaat
je ziet ze beter
na de hongersnood of in het massagraf
het zijn de rimpels in het zand
als de zee zich heeft teruggetrokken
het zijn de breekbaarste takken
van de bomen die in open vrachtwagens
worden weggevoerd…
ZONDER VERGUNNING
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
825 't is hij die afwacht
Rimpeling in het water
opwaaiende veren?
"Tot as" zullen wij,
wezens, wederkeren
De vis liever eerder
dan ik..., visser.…
afscheid
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
3.256 Niet meer dan de helft
kan ik jou geven
het andere deel dat is mijn leven
*
nog schijnt het licht
over je tranen
op je dood gezicht, je rimpels
verstijven en het wit begint
maar ik weiger
het laken over je hoofd
te trekken, laat me nog
een poosje bij je blijven
neen zeg maar niets
het is goed om deze
stilte te laten spreken…
Spiegelbeeld
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
699 Ik voel mij herboren
en dat mag men horen
kan ik het verklaren
misschien komt het door mijn grijze haren
of door mijn spiegelbeeld
dat mij niet verveelt
tja, die rimpels en een oudere huid
ach, wat maakt dat uit
ik begin aan een nieuwe fase in mijn leven
mijn jeugd heeft het al lang begeven
innerlijk verander ik niet
als men dat maar inziet…
Voor Hennie
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.089 Meer dat donker
Tussen bergen hangt,
Rimpeling in het
Water die onze kant
Op drijft - daarachter een
Lichte plek waar de zon het
Water raakt en waar jij zojuist
Naar de hemel bent gegaan
Oggebbio, Italie, 30 april 2013.…
Jij en ik
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
535 Vannacht heb ik
Ons een nieuwe
Waarheid gedroomd:
In een ongekend
Heldere dimensie
Droomde ik mijzelf
En jou twee duikeendjes
Die opgaan in de
Liefde voor het water
En voor elkaar -
We brengen
Rimpelingen teweeg
En wachten tot ze
Elkaar raken en ik
Deel word van jou
En jij van mij…
Evolutie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
465 De zin van leven,
mijn leven,
wellicht niet eens een
rimpeling
tussen zovelen.
Misschien zijn wij een blauwprint
Neanderthalers nog
die uiteindelijk
op vele planeten
bestaan,
en waar wij dan
op die verre
werelden zijn
geëvolueerd
in humaan.…
Verheffend Realistisch Lichaam
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
678 Toch roep ik, vol met rimpels, grijs en kaal:
“Lang leve, ’t Onbereikbaar Ideaal!”…
LAMENTO
gedicht
4.0 met 33 stemmen
17.766 Hier nu langs het lange diepe water
dat ik dacht dat ik dacht dat je altijd maar
dat je altijd maar
hier nu langs het lange diepe water
waar achter oeverriet achter oeverriet de zon
dat ik dacht dat je altijd maar altijd
dat altijd maar je ogen je ogen en de lucht
altijd maar je ogen en de lucht
altijd maar rimpelend in…
Regen op je huid
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.631 De felle zon
brandt diepe rimpels
vervaagt jouw zoete blik
getergd en somber
een uitgedroogde bron
verdampt in laatste snik
Al zienderogen
doof je uit
jouw laatste hoop
vervlogen
mijn tranen stromen
met je mee
ik wens je
regen op je huid…
Erf
gedicht
2.4 met 32 stemmen
10.033 Rimpeling van water
in de donkere, mosgroene
vonten van de avond.
-----------------------
Uit: Tirade 362, 1996.…
Regen op je huid
netgedicht
3.3 met 66 stemmen
15.309 De felle zon
brandt diepe rimpels
vervaagt jouw zoete blik
getergd en somber
een uitgedroogde bron
verdampt in laatste snik
Al zienderogen
doof je uit
jouw laatste hoop
vervlogen
mijn tranen stromen
met je mee
ik wens je
regen op je huid…
Verborgen schoonheid
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.586 kleuren dreven
en spoelden weg
terwijl een gloed
zich liet gaan
de wind verdwaalde
in het licht
van het ondergaan
en de opkomende maan
spiegelde zich
in het rimpelend kleed
en een nevel
omhulde een blanke zwaan
onzichtbaar in de nacht
streelt een sluier
verborgen schoonheid
en verbeeldingskracht…
Neptunus' kind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Het rompje stil
schiet het schielijk
door rimpelend water.
Soepele schepjes
glijden glad
langs het hoofdje
door spiegelend nat.
Vlugge voetjes stuwen
als een vissenstaart
het kind nu in volle vaart
naar open zee.
Vaarwel mijn kind,
Neptunus neemt je mee.…
Levensgaren
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.038 Het rimpelen van zinnen
geregen door een naald
krijgen eindelijk taille
de uitvoering wordt bepaald
De achterdocht geroken
het slinkse iets geproefd
in de geest vastgehaakt
zodat uitleg niet behoeft
Argwaan is geen illusie
de afwerking kost tijd
het zomen van het leven
dat sloopt een mens geheid…
Achromatisch
netgedicht
3.5 met 37 stemmen
1.918 de dag gleed als een geest
in de schaduw van de nacht
onaangekondigd vroeg en
veel donkerder dan verwacht
kleuren zijn verdwenen
onder een deken van
plots ingevallen duisternis
slechts rimpelingen in zwart
omtrekken vaag een silhouet
een zijn zonder raakvlak
een pijn zonder uitzicht
voortijdig ontbonden
zonder eeuwige rust…
Aurora
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
976 Zodra zij glimlacht, plaatst zij zich
in de tijd, worden rimpels geteld
op haar voorhoofd en om haar ogen
kraaienpoten na souplesse van
een jonge naar karnemelk ruikende huid
Haar liefhebben is als wachten
op een zonsopgang, die zich in
rosse, zachte passie verliest
zichzelf hervindt en in de morgen
opnieuw zichzelf in licht hervult…
Hartverscheurende liefde
hartenkreet
3.8 met 33 stemmen
3.549 De glooiingen van jouw hart
rimpelen als een schaduw
over jouw gevoelsleven
de dageraad breekt,
ontluikende vensters
van wederzijdse omhelzing
stille mascara tranen
gaan vlekkenloos samen
in allesomvattende liefde
onwerkelijke schoonheid
vormt een zacht contrast
van pijn en geluk.…
Blauwe zee
hartenkreet
4.6 met 21 stemmen
1.234 Rimpels op het strand gelegen,
Water vegend langs de rand.
Zij draaft voorbij.
Met haar de wind,
Die al tijden, uit noordoostelijke richting, aan het naderen was.
Daar een schep gelegen,
In een kuil die voor haar gegraven is.
Nu slechts nog een plas,
Door hoeven uitgeslepen.…
De smaak van honing
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
694 Op weg naar huis
omringd door vrienden
in gouden regen
voelt het
als een deken van troost
wanneer
zachte dauwdruppels
rimpelen in het water
de smaak van honing
op droge lippen
als balsem
voor de harteklop
'n fluistering
laten we dansen
wapperende krullen
in de wind…
onbevangen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 de wereld draait door
angst regeert
bifudus, rimpels
het moet linksom
het moet rechtsom
want we zijn het waard
daar sta ik dan
in mijn blote uppie
oud genoeg voor
een gratis griepprik
ik wijs alle, al dan niet
goedbedoelde adviezen af
en laat alles
op mij af komen
ik ben ik
*voor Monique, je vroeg erom*…
Vol dalende druppels
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
550 nooit breekt regen
de aanstekelijke lach
op je natte gezicht
onder de wimpers
glanzen je ogen
het plezier van de dag
haren slierten
vol dalende druppels
over de kraag van je jas
stapt pardoes in een plas
waarvan de lachende rimpeling
op je gezicht regen ziet…
Oorverdovend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Hier, aan het rimpelende water,
besef ik hoe ik vrijer leven kan.
Zoals een speelse kat die jaagt.
Of het spinnen van een oude kater.…
De vissers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
715 De hengels evenwijdig
naar het water gebogen
door spiegeling van licht
overtogen is hun evenbeeld
gedompeld in een vlak,
maar rimpeling trekt
het nooit strak.
Vereenzelvigd met de
punt van de hengels
willen ze stil leven,
van de wal losgedreven,
op zo maar een dag
verzonken in het gras,
aan het patroon van
wolken overgeleverd.…
vogelverschrikker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
697 een rimpelend maïsveld op
een stille onbewolkte dag
de zachte stilte
de herinnering zakt weg
uit de man
zijn gezicht een masker
ogen twee putten zonder glans
die de gloed van het vuur
niet weerkaatsen
als iets wat dood is
gaat leven
gaat het pijn doen
de waarheid wiegt
als een vogelverschrikker…
Registers van het leven
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.171 De rimpels van het leven zijn
door de dood glad geboetseerd.
Het boek is dicht,
het lied is uit.
Herinneringen zijn gebleven
aan wie je was
en wat je zei.
Wij moeten verder met ons leven.
Jouw toorts geven we door.
Jij ging ons enkel voor!
Jij blijft er altijd bij:
Door wie je was
En wat je zei.…