478 resultaten.
overspel
netgedicht
3.3 met 23 stemmen
2.327 overspel komt van innig toegevoegde waarde
wortelt vaak diep in stellen aan hun plafond
zaait morsig tranen uit op en rond stations
landt 's morgens vroeg in condooms op aarde
vaak zocht men deze amour eerst eenmalig
gaat het later door dan was het zeker zalig…
schoonheid spreekt aan
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.167 vanmiddag in de metro
sprak een vrouw
hem aan
jasses hij werd stotterkip
ontveerd met vel
ze vroeg
ken ik jou
of ken jij mij
waarvan ook al weer
hij bezwoor haar
ongekende schoonheid
op station amstel
stapte ze uit
met ongeloof
wat zat die meid
nauw sluitend
lekker in d'r vel…
Zo opeens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 En dan opeens
Blijkt je retourticket
Een enkele reis te zijn
Vliegveld Zaventem
Een klein Syrië
En dan opeens
Blijk je het laatste woord
Van je leven te hebben gelezen
Verandert Station Moolbeek
In een kapotgeschoten Homs
Blijkt je einde,ooit voor ogen
Heel anders te zijn,want opeens
Zo opeens, zo ontzettend opeens…
De rode welle
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 gestaag
golfde energie
middelpuntvliedend
uit jouw bron
het vibrerend
rood raakte alles
als het licht van
de ondergaande zon
er waren geen
obstakels in de
vloed van kracht
die jij ons bracht
warmte kende
eindelijk universele
verbondenheid het
alleen staan was uit
een gepasseerd
station omdat
reizen sindsdien
met de rode…
het tochtte verleden
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.030 we stopten
het eindpunt
mijn laatste
station
jij was
een schim
op het verste
perron
herkende
en zwaaide
in kleuren
ik kom
handen en lippen
vochtig en klaar
maar het tochtte
verleden ook daar
we lachten en
huilden het jaar
van de scheiding
die nacht bij elkaar
ik ben ontwaakt
jou in mijn armen
vraag niet naar
hoe…
daarom
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
556 men moet
studeren
op woorden zoals
vogel en vergiet
spreek ze uit en
kijk naar de horizon
die versluiert
in mist en regen
de woorden de sluier
de mist de regen de zon
in de verte een station
en treinen die aankomen
en vast ook wel
weer vertrekken
loop er achteraan
en zwaai naar iemand
waarom deed je dat
en waarom was…
trein
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
535 stap in een trein
en sta op het perron
voor je instapt
zoals vele
honderduizenden
duiven tegen het dak
het uitzicht over het water
van het Centraal Station
terwijl de ponten oversteken
over het IJ voorbijgevlogen
door nietswetende aalscholvers
vraag je je af
alles is hetzelfde of
alles is elke dag anders
en schrijf daar…
Geschopt door verzen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.673 geschopt door verzen en verstopte voeten
gebonden aan de waarheid, die moet rijmen
verlies ik mij in opgesloten vormen
de leugens moeten klinken als geheimen
de dagen moeten trots zijn, levens passen
als tandwielen, ze draaien om hun assen
momenten dwingen, ongewild omwroeten
de klokken vrijheid, nooit meer te verrassen
het mozaïek, in woord…
Verandering
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.403 De eenzaamheid met lege gevoelens
Donder en bliksem heersen overal
Een mol kan zijn weg niet vinden
De nacht vol met zwarte sterren
Een regen van orkanen valt
Het grijze water is bevroren
Vulkanen spuwen donkere assen
De lava stroomt door de straten
Een vallende glinstering
Zonnestralen verwarmen de dorre aarde
De ark begint te werken
De…
'k Zit met mijn lamme benen
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.033 'k Zit met mijn lamme benen
in de asse van een stervend vuur.
Ik bid; mijn vrienden wenen;
en 't hangt mijn keel uit op den duur.
Zal ik mij dan vervelen
met langer Job te spelen?
De schoonste lol, de liefste lol
maakt op den einde dol.
De schapen moet men scheren
en de ezels moet men slaan, ja slaan.…
v/h Berend Klaas
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 Vooruit, jij berend klaas, doe uit die troep
weg met die asse-poes, doe niet zo dwaas
wees nou een man en wees niet zo naïef
en laat die poppen staan, zeg, asjeblief!…
De stervende
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
631 Er ligt een stervende te sterven
Nadat hij lang op sterven stond
Te goed voor grond slechts stof affront
Neemt hij als taak aan wat eerst noodlot was
Wat is er aan de hand
Slaat nu zichzelf
Wie eens gezwollen als een assen kikvors
om anders laatste adem blies
Op bed gelegen liggend - hij die
Niet niet eten wil
Niet weten wil…
tijd van leven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
603 geen verdienste doch tijd van leven
zoals men dat nu eenmaal van je verwacht
als spoorman echter op de hielen gezeten
door de klok wist ik mij gehaast
door telkens weer een andere trein
zo gingen jaren als stations aan mij voorbij
waarbij de vertraagde tijd geen naam mocht hebben...…
niets van toekomst
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
818 we spreken af aan het station
klokslag
als de laatste trein vertrekt
en ik zie de dichter
vallen uit zijn woorden en uit
mijn hoofd
alsof de boodschap
niet genoeg is om de afstand
mee te dragen
vertel maar wat, zeg je
maar ik hoor
slechts dat ene woord
van tijd
dag, vorm ik
en verlies de ruimte
in het likken van mijn woning…
Golfmengspoor
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Ik heb nog veel tijd nodig
om mij
over de golven te laten
gaan en in de tunnels
van brekende golven
daarmee één te zijn
Ik heb nog veel tijd nodig
om jou
te ontvangen, onze kleuren
met liefde te mengen
tot iets nieuws
van tweeën één te zijn
Ik heb nog veel tijd nodig
om samen
te komen in de stations
die ervoor bestaan…
FEESTIE anno 2009 op station Heemstede-Aerdenhout
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
373 'Feestie'
geeft mij direct
de 'tooth'
en smaak
van ontspanning en eten
op station Heemstede-Aerdenhout
't is ook een lunchroom
ik versnaper mij aan koeken en koffie
wachtend op vrienden voor een Bloemendaalse wandeling
ik vermaak mij ook 'binnengewoon'
in een 'first class'
'second hand' horeca-inrichting
de wandeling wordt…
tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
969 geen verdienste doch louter tijd van leven
zoals men dat nu eenmaal van je verwacht bij 't spoor
als spoorman echter op de hielen gezeten door de klok
weet ik mij gehaast door telkens weer een andere trein
zo gingen de jaren als stations aan mij voorbij
waarbij de vertraagde tijd geen naam mocht hebben...…
De trein
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
723 Heeft geen oog waarom
ik jou voorgoed verloor
elk station wordt aangedaan
steeds blijft hij even staan.
Dan zoek ik naar sporen
van een weg waar ik vrij
zal zijn van de oude pijn die
mijn ziel zo heeft verwond.…
No Sorry NS
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
525 NS
Nu Snap ik je
Na Sneeuw
Nog Steeds
Niet Sneller
Natte Sporen
Nieuwe Stellen en
No Silence
Nieuw Station
Nee Stupide
Nieuwe Seinen en
No Sorry
Nee heel Spijtig, ook
Na Stuifsneeuw volgt
Nul Service
Niet meer Starten
Nimmer Stoppen
Nooit meer Slapen
Nee, wat Stom…
Sanctus
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.138 En zielen, die Gij komt verrassen,
Laaien als vlammen uit haar assen
En voelen zich met U vereend.…
Egbert Streuer & Bernard Schnieders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Streuer is de naam, die zo bevlogen
met sidekick Assen won, terwijl die vennoot
stil mompelde: ‘You Batman and me Robin,
crusaders must fight criminals, but wait!
Oops! Holy moly! Focus op de loot!’
B. Schnieders drukt de fantasie de kop in.
De stuurman heeft van al die brij geen weet…
wachten....
hartenkreet
3.6 met 13 stemmen
10.501 De trein dendert het station in
in die trein zit jij
ik weet niet waar je zit
maar je bent onderweg naar mij
Raampjes vliegen voorbij
ik staar naar de trein
ik kan niet wachten
tot je weer bij me zal zijn
Je stapt uit
maar ziet me niet staan
vol van verlangen
wil ik naar je toe gaan
Ik loop over het perron
en roep je naam
voor me…
Antarctica
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.562 rode gloed in de horizon
zeevaarders zeilden in de ochtendzon
deden nevelige verslagen van land in zicht
tuurden voortdurend naar je glinsterend licht
maar de sfeer werd grimmiger
modernere boten meerden aan
en iedereen weet hoe het je verder is vergaan
je ijskappen smolten, een nieuw station verscheen
de wetenschap zegevierde
en je rode…
Groene ogen en 'n lieve lach
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
519 Heftig zoenend
op het drukke station
velen lopen langs
van en naar het perron
Al die drukte
gaat aan ons voorbij
veilig omsloten
is jouw hand in die van mij
Vele lieve blikken
vliegen over en weer
voel de vlinders dansen
smaakt het zo naar meer
Het moment aangebroken
om uit elkaar te gaan
gewapend met 'n glimlach
loop ik er opgetogen…
Wit
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Volle stations en geen treinen.…
Momentum
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 Ik ben een reiziger op een station waar de tijd stilstaat,
een maaltijd in een doorgeefluik.
Geen tijd om achterover te hangen,
voor lekker eten,
voor spel,
voor kunst.
Ik moet door
en mij verzoenen met de schelp die mij past.…
Oerkracht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 Fraai gesitueerd
aan de route van die
mooie Express der Tsaren
Lijkt een vreemd oord
Brede straten
van West naar Oost naar Noord
Met die lijn kwam de handel
Russisch, Siberisch en
lokaal; tijd stuurt mensen en trein
Hoorn met oproep in
te stappen; voorwaarts naar het eind-
station, zo'n drieduizend kilometer verder-
op…
Een stukje overslaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Mijn lief had hoge nood
van hier naar elders onderweg,
dus stoppen bij een tank station.
“Als jij nu rustig plassen gaat
en ondertussen ik een stukje rijd
dan hebben we dat alvast gedaan.”…
Oetoen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
505 in het opwaarts vlokken
van vallende asse woedt
en slingert de nijdige
tijd.
de bloem tooit Oetoen.
nu is het vuur,
nu laait het hoog
naar de nok
van de ziel.…
Ze, zij ’n wereldwijf!
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
507 Ze zat naast me in de trein
Ze voelde zeer zen aan
Ze was net geland vanuit Egypte
Ze had daar afgetast, gevoeld en begrepen
Ze ging nu het roer radicaal omgooien
Ze wilde dichter en (h)echter bij de mensen
Zij en haar zijnen is haar credo
Zij vertelde en ik ervoer de mijnen
Zij is goed, sterk en vertrouwelijk
Zij bouwt aan ’n betere woonwereld…