540 resultaten.
Binnen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
749 Hier binnen is de wereld tot stilstand gekomen
hier binnen liggen de stervende dromen
alles is bedorven
zelfs de woorden zijn gestorven
hier binnen staat alles stil
niet omdat ik dat wil
maar ik lig hier verlamd
mijn woorden liggen verarmd
daar buiten gaat alles snel
daar buiten weten anderen het wel
weten hoe te leven en hoe dit te omschrijven…
Mimosa
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
495 Bloesems, bomen, toen mimosa's
ballerina’s stervende zwanen werden.
Natuurlijk was het stil in het oog van de orkaan.…
Zwanenzang
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
759 muren, de geest uit de fles
vervreemding een winnaar
in dit fatale spel
de rust is dood
mijn hart is dood
waar is mijn dorp
waar is mijn taal
waar is de liefde
voor dit kleine plekje onder de zon
godzijdank een zon die blijft
een laatste troost
in dit stervende…
ik had een roos willen zijn
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.972 als het leven
mij inhaalt door
stervende pijnen
als mijn vreugde
slechts loopt langs
zeldzame lijnen
indien verwachting
en hoop
het afleggen tegen
wat onhaalbaar is
dan sta ik zo alleen
weet niet meer wat te doen
mijn hart verstart tot steen
ik had zo graag
naar anderen willen bloeien
meer dan mij werd gegund
in een tuin vol…
Masker
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
1.351 treurig masker
met elk niet-uitgesproken woord
wordt mijn rust verstoord
keer op keer versplinteren
je gebaren die stilte
om me heen
waarom streel je
mijn glimlach niet
waarom dans je
niet met mijn lippen
waarom omhels je
mijn handen niet
koester mijn adem
die naar je zucht
fluister jouw lied
in mijn stilte, stil
begrijp die stervende…
Ik droomde...
gedicht
3.6 met 98 stemmen
31.432 Ik droomde dat ik met haar in een duinpan lag
en eerst haar handen begroef en toen haar voeten
En toen ik haar geboeid en weerloos zag
begroef ik ook mezelf om haar weer te ontmoeten
De duinpan werd dieper dan de schoot der zee
en het zand liep op tot hoge golven
Ik dacht dat ze verdronk en ik dook mee
en stervend hervond ik me diep ingedolven…
Symfonie van de tijd
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
1.161 Er zweeft een rust door stervend groen
een onzichtbare wind voelbaar en zacht
een okeren licht dat tussen twijgjes reikt
tot het hart weer overgaat in een nieuwe nacht.
Uitgeklede zomerwoorden
tussen leven en dood
dwarrelen als droomkristallen
en de aarde kleurt rood.…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
916 willen weten hoe de
wereld in elkaar steekt
er op te anticiperen om
niet verrast te worden
door onbekende gevaren
achter verre horizonten
kracht achter wetenschap
die ons jaagt in het atoom
dwars door het universum
de nooit eindigende poging
de wereld te doorgronden
controle over de omgeving
kennis om te ontsnappen
aan de stervende…
Materialisme vermoordt de toekomst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 Opa het verleden en kleinzoon de toekomst
lopen hand in hand over de dorpsweg naar
’t café, voor een bier en een glas Roosvicee-
in het spoor van Opa maait de Zeisenman
die de ademwind der stervenden volgt, even
is hij het spoor bijster en z’n beweging stolt-
pooierslee voor ’t café, materialistisch icoon
start met overkill, Magere Hein…
Delven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 de tijd moet nog vloeien langs ontelbare korrels
nog wringen langs doorwrochte grond
zich ontknopen en weer verwarren
in doorploegde aarde, gewassen met traanvocht
van stervende ogen, duizend doden lang
de tijd moet nog kantelen in de vlietende beek
zich nog blussen in het gelede landschap
zich ontdoen van rauwe bochten en scherpe smart
vooraleer…
stervensrood
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
441 zoals het langzaam – onderhuids -
naar binnen kruipt, het koelere
het warmere, dat lucht en kleuren
nalaat
boven in een boom heerst nog wat zomer,
stervend in haar ademnood
groot gebarend naar de hemel, helderblauw nog
zonder dood
dan de blaadjes, klein en teer
ze geuren nu allang niet meer, maar
geven alles prijs
het is de zwaluw,…
Onderweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 Achter het stervend licht
- hinkend tussen losse sporen -
dwaalt een levensloop van
aangespoelde eenzaamheid.
Onuitgesproken woorden
waaien langs de einder
mee met golven, meeuwen
en een eeuwigheid in gedachten.…
In de verf gezet
gedicht
3.5 met 2 stemmen
3.390 De scherpe vouwen in
zijn broek en hals, het oude haar
dat met een spray verstevigd is,
de rouge op de boerenwangen,
de lipstick – wat een stervende
al niet te wachten staat. Hij is
vakkundig in de verf gezet,
de zwaar geretoucheerde minnaar
en roze etalagepop,
liggend op je tv. Het leven
stijgt elke avond in hem op.…
Een bipolaire wereld
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
521 ik hoor de klok
hij snorrelt en tikt
doet verder niks
kent zijn balans
tussen heden en
stervend verleden
ook wij
zoeken evenwicht
in een bipolaire wereld
waar het leven
zich afspeelt
tussen twee uitersten
dat wat wij zijn in
het dagelijks bestaan en
dat wat wij willen worden
het is lopen
op het slappe koord
tussen leven…
De mens als gevangen in zijn rommel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
414 Te laat voor de door verzuring
stervende bomen. Buiten adem vergeefs
pogend om tot een verantwoordelijke
keuze te komen.…
Ritsels
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
245 De herfst ritselt
de laatste warmte bij elkaar
en de kruinen scheef
van wat niet houden kan
wijl witgeblazen wolken
schuiven over stervend groen
het licht valt anders nu
en zet de toon
voor krimpende dagen
het blad bekent weer kleur
en geur van
schoonheid door verval
de bladeren ritselen
in ons gemoed
en vragen
vinden weer hun weg…
- Stil verwijt -
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.010 Op dit trotse strand liggen honderden,
duizenden olieslachtoffer zwak en bang
zomaar eenzaam stervend in het zand.
Milieuaantasting in water onvoorbereid,
stervend door menselijke activiteiten,
stil verwijt.
Stil verwijt,
aan veiligheid van mens en milieu,
Olieramp, olieland, vervuilde plekjes.
Een oliestrand die niemand troost.…
hemel in verpulverde staat
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.491 de lucht brak in
talloze scherven
we ademden hemel
in verpulverde staat
straten trilden
wegen schokten
overbodig gewicht
doelloos uit zicht
aarde verstilde in
het doolhof van tijd
de nacht was de dag
in de schemering kwijt
handen vatten de
dood als geluk
stervenden schreeuwden
hun werkelijkheid stuk
met de zon in
de hand, ogen…
Vreemdeling
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.273 Uit het donker valt een stem:
ik zie je gaan, vreemdeling
stervend in je schoenen
van gekrompen leer.
Dagen vallen onder zijn
magere benen, gedachten struikelen
in een niemandsland.…
Stervensuur
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
2.619 Langzaam kromp zij ineen
als een stervende vlinder.
Voor ’t laatst zag zij op
naar het stralende licht
dat – groots en gebundeld –
door hoge ramen binnenviel.
Toen brak het bladstille licht
de staf over haar.
De armen gespreid,
haar ogen gesloten,
steeg haar witte ziel klapwiekend op
de stralende hoogten in.…
Fall Out is Expected
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
805 verfijnd smakende
tot braak vervallen componenten
Zo vredig stilgevallen
angstig neergeworpen
onverwachts ontrukt in
een hoogtepunt van
arrogant menselijk falen
Sluipende moordenaar cellen
besmetter kanker opkwekend
wekend en wenend over toekomstig
wegvallend leugenachtig verlies
De kinderen betalen de ultieme prijs
opgezwollen stervend…
in clubverband
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.994 hier is het goed tussen collega -
stervenden waar niet meer
om de hete brij heen wordt gedraaid
enkel gezegd hoe ze te eten
de comfortabele ruimte is groot
- een meevaller -
want hoeveel plaats heeft sterven eigenlijk nodig
als aanloop naar mijn malse weide
- mals is wel een vereiste -
in dit groene kader
iedereen die hier komt is dus…
nooit voorwaardelijk
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
638 voor een keer opende
ik mijn ogen en
liet mijn graf begroeien
met een teder lijf
lippen drukten zich
op mijn open mond en
enkel jouw stem deelde
de stervende vogels in mij
uren zochten alleen
nog maar jou en
alles dat ik in mezelf
had verlaten
ik wachtte op je woord
maar iets werd terug
niets; ik werd weer
zoals voorheen…
haar witte dood
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
2.346 Hard zijn eist een
hoge tol die hij moest betalen
om maar niet te zwichten
Geen keus dan lijden bij elke
spin die hem de aanblik bood -
stervend in haar witte dood…
Holocaust
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
830 Als ik droom dat ik doodmoe wegzak
in een witte smetteloze wereld, waarin
ik gewichtloos zweef, de eeuwige pijn
in mijn lijf verdwijnt en ik geen zin heb
terug te keren, weet ik zonder verdriet,
dat ik stervende ben en dat het goed is,
mij niets onmenselijks overkomt, geen
lichamelijk aftakelen na vernederende
geestelijke mishandeling…
Herfstmuziek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
711 Schrompelend geel
en stervend bruin
zingt ritselend in de wind
stijgend, dalend,
krijgertje spelend
achterstevoren
van klinkers naar zand,
opnieuw blaast een windvlaag
in fluittoon door steegjes
het dorre bruin
krijgt een nieuwe kans,
rollebolt, knispert
speelt haasje-over
met diep donkerpaars
in vliegende vaart,
duikelend, springend…
Het vergankelijke...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
596 Zij staat als een statuut
van geduldig wachten,
terwijl de tijd geen tijd is
en in haar illusie van zijn
de minuten verstrijken
die ze telt in haar gedachten,
samen met het zwijgend luisteren
naar het stervend gekreun van haar schaduw.…
De reiziger
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 bloed
ontsterf eigenlijk, in een ontkooide horizon
in iets dat mijn rivier rusteloos stromen doet
eenmaal ten ruste gelegd in overpeinzing
klinken naden van de rails als het hart
met vluchtige tikken, een gedempte siddering
kloppend in vleesgeworden, zachte smart
een vinger tekent in condens op het raam
een stad van weinig woorden
stervend…
Herfstmuziek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
753 Schrompelend geel
en stervend bruin
zingt ritselend in de wind
stijgend, dalend,
krijgertje spelend
achterstevoren
van klinkers naar zand,
opnieuw blaast een windvlaag
in fluittoon door steegjes
het dorre bruin
krijgt een nieuwe kans,
rollebolt, knispert
speelt haasje-over
met diep donkerpaars
in vliegende vaart,
duikelend, springend…
Het langzame geweld
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
756 Het langzame geweld
gaat niet kort door de
bocht het graaft gangen
In de existentiële angst
voor eenzaamheid
Het is een Griekse
strijder die
geblakerd door het vuur
in zand zwemt
in gevechtstenue
Het langzame geweld
weerspiegelt zich in
de hongerogen
van het stervende
uitgeputte kind
Het is het diepe zwijgen
van een voix…