6982 resultaten.
Spellingstrauma
snelsonnet
2.8 met 12 stemmen
1.333 Na het Dictee, dat ik braaf elk jaar maak,
Dringt Philip Freriks vaak mijn dromen binnen
En kwelt mij ‘s nachts met niet te spellen zinnen
Totdat ik in het bange zweet ontwaak.
En ’s avonds als hij nieuwsleest op teevee
Schrijf ik nog wekenlang krampachtig mee.…
Onmetelijkheid
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.047 het heelal in jouw hoofd
is de bron van mijn gedachten
oneindigheid in denken
beëindiging van leven
stuurt rusteloosheid
naar waanzin…
De droom van Auschwitz
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.238 De treinen zijn lang weggerot
toch rijden zij nog elke nacht
hun gruwelritten naar de dood
Het schrille kermen van de remmen
de stemmen, och…, ze zijn verstomd
maar klagen luidkeels nog hun nood
De barakken staan verlaten
muren uitgemergeld overeind
diep in geleden pijn gestoken
De ovenpijpen zijn kapot
als rook in dromen opgegaan
van…
Het verleden als "Stalker"...
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
2.136 In het heden
wordt hij in de nacht
beheerst door het verleden.
Onverwacht
praat hij in zijn dromen
over mensen die in zijn buurt komen
voor het plegen van een roofoverval.
Men hoort alleen gebral:
“Ga opzij;
ik hoor er niet bij!”…
Doch zijn rollende oogleden
tijdens zijn diepe slaap
vertellen ongelogen
en recht voor zijn raap:
Het…
vrijheid
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
1.675 hoe kan ik zeggen
dat vrijheid bestaat
als de nacht nog vaak
mij in zweet doet leggen
en de vroege angst
mij in het donker
geenszins verlaat
ik zie kinderen
spelen op het puin
van mijn jeugd
immers een deel
van de zwarte aarde
vind ik nog steeds in mijn tuin
ook al herhaalt de lente
zich telkenmale
ja,
hoe lang al in jaren…
Kleine Krijger
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
786 Mijn starre ogen staren
Wezenloos in verre leegten
De lucht is drachtig
Van geuren des doods
Het verderf is tastbaar
Mijn verdriet onzichtbaar
Doch immenselijk groot
Ik zak op mijn knieën
Betast met mijn vinger
De koperen stank van
Smerig verhalend zand
Mijn geboortegrond is rood
Doordrenkt van het leed
Getekend en besmeurd
Door de moordende…
De veteraan
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.065 De filosofie van de waanzin
vertelde over de afstand
die de oorlog afgelegd had
vluchtend voor zijn gevoel.
De beelden weggevoerd
naar de verre horizon
van de abstractie
bouwden stalen muren
waarachter in het diepste geheim
het kind jammerlijk huilde.
Naast het zweet- woelende bed
stonden de spoken
van verjaagde beelden
bestreden met…
Mogadishu
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
560 Huilend loop je, ren je door de massa.
Je ogen nat, verschrikt en rond.
Radeloos, je speentje uit je mond.
Zoekend tussen zuivel, fris en kassa.
Chips beschenen door het neon-licht.
Muren van kratten bier en Coke.
Bergen komkommers, rode kool en look.
Angstrimpels op je drie-jarige gezicht.
Kom, ventje, houd je maar wat groot.
Je moeder…
Angst en overwinnen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
835 ooit zat ze
met samengeknepen billen
op een kotter
tijdens een zeetripje
haar hart klopte
haar ogen
vertelden het verhaal
van ooit
vroeger
op de Schelde
ze moest het roer overnemen
van haar papa
als rechtgeaarde schippersdochter
binnen de vaargeul
van de boeien blijven
het ging fout
een zeestomer loeide
angst geboren
deed haar…
Liever lieg ik
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
552 Goed hoor, antwoord ik
op je vraag hoe het
met me gaat
Als ik naar waarheid
zeggen zou dat ’t leven
me tegenstaat,
dat alles stuk ging
sinds toen – open wonde
in mijn ziel
Liever lieg ik dan
te praten over wat
niet te helen viel…
Loopje
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
744 ineens was er een grijns
en een glinster in zijn ogen
de zon brak even in hem door
hij deed een bombastisch loopje
uit het niets
overviel mij de drang mijn passen te vergroten
zo deed mijn vader dat
omdat hij daar zomaar zin in had
antwoordde hij
op de verbazing in mijn ogen
de grijns trok weg
en hij ging gebogen
zijn rug om niets…
"Gebroken"
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.378 Gebroken lig je daar,
zwart van die nacht
nog in je haar.
Na die grote val
bleek je tóch
niet onschendbaar!
Jij dacht :
"Ik kan de wereld aan"
Wat kan het
in 1 seconde anders gaan ...
Gebroken lig je daar,
na 't zwart van die nacht
die ons nu allemaal tart.
Na jouw ongeluk
je lichaam stuk,
en daarmee ook een Moederhart!…
"Gebroken"
hartenkreet
4.1 met 22 stemmen
1.728 Gebroken lig je daar,
zwart van die nacht
nog in je haar.
Na die grote val
bleek je tóch
niet onschendbaar!
Jij dacht :
"Ik kan de wereld aan"
Wat kan het
in 1 seconde anders gaan ...
Gebroken lig je daar,
na 't zwart van die nacht
die ons nu allemaal tart.
Na jouw ongeluk
je lichaam stuk,
en daarmee ook een Moederhart!…
Boomterreur
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
627 in het park om de hoek
langs een haag van hazelaar
op een veldje van kort gras
staan twee bomen naast elkaar
links een treurwilg, rechts een berk
of een boom die daarop lijkt
maar het kan ook andersom
ligt eraan vanwaar je kijkt
maar die treurwilg van de twee
staat het dichtste langs het pad
maakt een buiging met haar kroon
heeft haar…
Gelukkig met het zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
667 Het brommen
Van de gele horzel
Eigen geworden op
Het plein der genezing
Klinkt bij thuiskomst
Al weer even vertrouwd
Als hij grommend
Langs het lint
Van asfalt en
Bitumen zoeft
Naar het bieden van hulp
Bij weer nieuwe ellende
In een te haastige
Niet zo vertrouwde wereld
Afdalend naar de
Plek van nieuwe pijn
Zweven twee…
Verdrongen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
604 Hij stond daar maar, om warmte verlegen,
beide knuisten verscholen in zakken.
Ook uit zijn mond werd toen niets verkregen,
die zocht vergeefs, kon geen woorden pakken.
Hem was geleerd zich niet te verlakken:
“Duw het maar weg waarvan jij te veel weet.”
Het beetje licht, dat langs zijn lichaam gleed,
trof wel zijn blik. Daarin sprak zijn wezen…
De plaats van verlaten
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
494 stilte maakt van
zwijgende woorden
een snoer van gebeuren
ogen schieten vuur
armen gesticuleren
het onzegbare drama
je verbijt de pijn
die snijdt door je ziel
op de plaats van verlaten
waar de tijd
als wit laken
het stille lichaam bedekt…
Hoe diep de afgrond is
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 Hoe diep de afgrond
Is waar langs ik
Gelopen, soms geslopen
Ben, kan ik van hieruit
Niet zien, geen meting
Mogelijk om deze diepte
Te peilen en van de juiste
Mijlen te voorzien,
Afgrond met op de diepste
Bodem een sediment van
Onverwerkte emoties die
Mij met alle geweld
Naar beneden trekken, en zonder
Mededogen naar zich toe…
Honingzwammen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
475 Daar liggen, een verslagen legermacht,
zwarte schimmeldraden vreten door de stammen,
bomen, geveld door gele honingzwammen.
Nu heel het beukenbos is omgebracht
blazen duivelzwammen sporen
over heel dit continent. Er wacht
het hoge leven een koude nacht.
Schimmels grijpen, vreten, boren.
Uw beeld waart in mijn bestaan
als een wrede schimmel…
Flashback - ptss
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
600 zomaar een stem, geur of kleur, een
klank van muziek of de gedachte dat
regen de herfst doet neerdalen, dat
de wind zich telkens tot mij wendt
als een goede vriend, of beter zoals
mezelf ben jij de gangmaker op een
feest waar ik helemaal niet wil zijn, de wijn
smaakt naar azijn en het bier raakt
de snaren van het non-welzijn
inherent aan…
onder de Doem
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 Dor als een parkeerplaats verlang ik om te leven.
Gemillimeterd gevoel snakt naar uitbundigheid!
Een sorbet op een terrasje? Begin nu al te beven...
Mijn leven is doortrokken van zuur- en zuinigheid.
Voeg daarbij Het Oog dat mij ziet schranzen, en u
snapt een fractie wat mij straks zal doen branden...
Een beetje vakantie plan ik in de buurt…
morning has broken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
671 voor Jan van der Meulen
op een zomerse morgen
gaat meneer X. op zijn brommertje
naar punt Y. aan de spoorlijn
van H. naar A.
zet z'n bromfiets op slot
en stapt doelbewust
voor de aanstormende trein
uit de richting H.
einde bericht denkt u
maar helaas 't relaas
kent nog een wrang vervolg
de machinist hield zich
aanvankelijk groot…
kleintje pijn
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 ik ken ze de verhalen
van Hans Joep en van Öczan
over het haantje 't konijn
en het lammetje
uiteindelijk werden ze
allemaal het haasje…
Coördinator
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
418 Het rommelt weer behoorlijk in het noorden,
Hans Alders is coördinator af.
Zo’n functie leidt je langzaam naar het graf,
Dat dat zo gaat is haast te triest voor woorden.
Wie na hem komt zal zich er ook aan branden,
En daarvoor is nog gas genoeg voorhanden.…
Nachtchat
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Soms zwijg je dagenlang, wekenlang en hap
je naar adem in andere werelden, waar je met
muziek, stuff en sterke drank vertroosting
zoekt. Ik snap dat heus wel, witte fret,
sprookjesprinses zonder sprookje, arm ding,
want mijn taal is zoals altijd ontoereikend
en digitale troost is verdomde frustrerend.
Ik weet wel hoe de eenzaamheid jou verstikt…
Vijf minuten
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
785 Ik heb mijn vader vaak zien sterven
In donkere nachten
Vanuit mijn bed
Stilletjes naast hem
Dromend en wakend
De tijd weer even
Stopgezet
Zachtjes zeg ik
Dat het goed is
Hij niet meer moet vechten
Mee mag gaan
Los van dit bed
Ik droom nog vaak
Dat ik aanwezig ben
Wanneer zijn ziel wordt uitgezet
1 keer niet
Nee, toen geen dromen…
de val
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
505 Op de houten tafel zit het kind
Gekleed in haar blauwe broek,
Vragend kijkt het om zich heen,
Net las zij nog haar boek,
Haar boek over een gezin,
Dat samen op vakantie is,
Dat is toch hetgeen
Wat ik erg mis,
Ze zit erg hoog,
Haar voeten raken niet de grond,
Maar toch voelt ze zich zo laag,
Door diegene die haar aanstaren,
Voor haar staan…
Donker
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
560 Donker voor m’n ogen.
Donker in m’n hoofd.
Donker is het leven,
Emotioneel verdoofd.
Donker zijn gedachten.
Donker als de nacht.
Donker zijn de wonden,
door daden toegebracht.
Donker vult het leven.
Donker, niets te zien.
Donker doet beseffen,
dat ik weer licht verdien.
Donker wordt weer schemer.
Donker wordt weer licht.
Donker…
Eenzaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Hij had geen idee
-in de verste verten niet-
hoe nabij teder was
op de huid gezeten
door zijn verleden.…
wat ik mis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 de taal der gedachten is
slechts leesbaar voor hen
die de striemen kunnen
delen die van binnen
diepe doch op maat
gesneden plooien
heeft achtergelaten
bijtijds wanneer een zoete nevel
plaats maakt voor de bittere
nasmaak waarin flarden
van het gekerm de wind
over een ijzige vlakte
laat waaien
mis ik de luwte waarin zich
fantastische…