230 resultaten.
Verbeurd van alles
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.373 Er is geen tijd meer, noch verlangen, noch verzoenen;
geen dageraad belooft een daagraad; de seizoenen
zijn blinder dan een god die zwijgt en nimmer bloost;
geen dag die om een dag zijn scheemring laat berooien,
geen vrouw die om bezit zich in de dood zal gooien
en zelfs geen minnaar meer die de eigen wangen koost.…
Wij zijn geen vreemden,
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
467 afdruk zich blijvend ingebed
op een onzichtbare kussen neergevlijd
en naast de deelbare waarheid ,
staat ons voor de moedige taak
een geëffende route te vinden
door de mist van de komende jaren
elk stipje zekerheid te sparen verlicht
van ieder spoortje somberheid, wat
zich in heerlijkheid laat baren, en
met de dagelijkse kost verzoenen…
Vertel me dan over oorlog voeren
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
320 Waarom niet kiezen voor een pad van verzoening,
Waarin we samen bouwen aan een wereld vol bloei.…
Slacht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.564 vieze water, klinkend met de rest
Van de een naar de ander, zwijgend als de druppels
Van liefde tot leukemie, de steen bewaard zijn pest
Als beestachtige rage, afstormend van een knuppel
Met groots plezier, lachend onder ede staan
En leugens dringen tot op het bot van verdriet
Zo vallen ijzige sneeuwvlokken vertragend van de maan
Met verzoening…
- Gebroken dingen -
hartenkreet
4.4 met 50 stemmen
2.472 Emotionele intelligentie,
laat verzoening spreken,
veranderd zoveel pijn even
in duizend kleine mooie dingen.…
Herzliebster Jesu, was hast du verbrochen
poëzie
4.1 met 12 stemmen
4.183 Zeg mij, waarom men U aldus gehoond heeft,
U dus, mijn vorst, gescepterd en gekroond heeft,
- Om voor mijn schuld verzoening te verwerven,
Moest Gij dus sterven?…
meningsverschil
hartenkreet
2.4 met 37 stemmen
4.169 De tijd likte de wonden,
tot zij op een geschikt moment
in een verzoenende oogopslag
elkaar uitbundig terug vonden.
Nu zijn ze weer twee handen
op één buik, met elk hun mening.
Claire Vanfleteren…
Napoleon.
poëzie
4.0 met 6 stemmen
1.768 In spijt der lange diens taan 't Helgespuis bewezen,
Mistrouwd, als nog misschien verzoenbaar met Bourbon,
Hoe zal hij de achterdocht van 't Duivlenras genezen!
Wat gruwel zuivert hem, en toont Napoleon?…
Winterdroom
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
843 De sneeuw kraakt onder onze schoenen
vlokken dwarrelen dansend neer
natuur lijkt zich nu te verzoenen
met het plotse winterweer.
De grijze lucht raakt haast de grond
een merel lijkt nog zwarter zwart
ver, heel ver weg huilt er een hond
toch schijnt de zon nu in m'n hart.…
Ik wil zo graag bij mijn gevoel.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
758 Het is zaak dat ik mij met mijn verleden verzoen.
Maar om dat te doen
moet ik naar dat gevoel, zo breekbaar en stil.
En dat is nu net, wat mijn bewustzijn niet wil.…
- Weinig woorden -
netgedicht
3.5 met 19 stemmen
751 Met sfeervolle elegantie,
besloot men om de andere niets te gunnen
vergeten zijn
de duizend bewegingen der opoffering,
de verzoening, voor die niemand ging.
De vele warme krachtige teksten
doorheen een denkershoofd,
onderdrukken de destructieve kracht
de macht van power
de schadelijkste emoties die men kan hebben.…
Kom er valt VRIJ echt veel om voor te leven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Laten we de vertellers worden van een fraai verhaal
over vrede en verzoening, elkaar tolereren allemaal.
Praten over hoe is het om nu kind te zijn in deze tijd,
spreken over mediatisering, de waarde van een ring,
nu terreinen verkennen met pen of krijt en intense vlijt.…
Vaarwel in het heden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
606 zacht voor mij
de stoppels staan als dubbele rouw
om het gemaaide graan
een buizerd bidt in trance
een zwarte gaai vliegt weg
glimlach om een koe een dolle stier
wenteltrappen naar het glanzende ei
zet ik mijn ezel op in de natuur
en mijn spiegel, het schilderspalet
kwast de pen in diepere kleur
en schenk haar je regenbogen
in verzoening…
Vogelvrij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 vrijheid is niet onaantastbaar
eeuwige dankbaarheid
nederig zijn en blij
om onze vrijheid
vogelvrij
wij
de vrijheid wordt helaas nog zo vaak bevochten
de werkelijkheid waar mee geconfronteerd
rampen, oorlogen, terreur en aanslagen
iets gaat toch echt verkeerd
sinds mensenheugenis staat de hoop geschreven
dat eens de grote woorden als verzoening…
Trump vs Clinton
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
542 Trump vs Clinton,
De winst van Trump werd een feit,
hij won de strijd heel toegewijd,
in Clinton's kamp viel geheid de bom,
velen in tranen,
anderen in al hun geluk baadden,
echter heel wat oproer in vele straten,
na een spannende nacht van 2 partijen die mekaar rauw lustten,
Trump in z'n overwinningsspeech wil voornamelijk in verzoening…
Aarde, over-oude
poëzie
4.0 met 14 stemmen
2.439 Gewielde en will'ge wentling der seizoenen,
ijs-zwaart der peer als zonne-dans van 't kaf;
mijne aarde, wisslend teken van verzoenen
die waart het Paradijs en wordt het graf:
gij wordt het graf de dankb're derver, die men
zal bergen, onbewogen, in uw schoot,
om dáar voor aarde en hemel weer te ontkiemen
tot dubbel leve', o broze,…
Wij zoeken 't ver
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.193 Wij zoeken 't ver:-
Ik zoek het zuiver schone beeld,
Dat kan verzoenen met dit leven:
De vreemde vlinder die daar speelt
Draagt 't op haar vleugelen geschreven -
Doch als 'k mijn handen om haar sluit
Wis ik die tere tekens uit!…
Groene muren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
216 In een lobby vol stilte
groeit een muur van groen,
elk blad een herinnering
aan wat niet meer gezegd werd.
Ze glimlacht naar een jongen
met een naam op zijn revers,
alsof beleefdheid een schild kan zijn
tegen wat binnen woedt.
Buiten valt de avond,
licht zeefde door vitrage,
haar hart klopt te luid
voor een plek die bedoeld is
om zacht…
Lief is de Lente
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.169 Lief is de Lente,
Jesus' verzoening
Balsemt de lucht,
Koestrende warmte,
Tijdige regens
Komen van Hem,
't Aardrijk ontving Hem;
't Was Hem ter woonplaats;
't Wacht Hem weerom,
Vrolijke tongen,
Dankende harten,
Zingen zijn lof.
Vriendlijk is Jesus;
Alles verkwikkend,
Vriendlijk is God.…
BABY BLUE
netgedicht
3.4 met 17 stemmen
734 -------------------------
Ha! daar is die vrouw
die me komt halen
de enige die luistert,
wanneer ik schreeuw en huil
en dan opeens haar borsten schept
uit de warmte van het eerste dier,
(gretigheid)
en een nest maakt van twee moederarmen
en alles wordt stil en
is goed en warm en vol,
en schoon en boeren en lopen en vallen en fietsen en…