1057 resultaten.
Cyclus
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
668 De zilveren waan,
Dageraad schaduwt de maan,
Schemert ondergaan.
Overwinteren,
Lente zomert, koestert herfst,
Zal nooit over gaan.
Eisprong, houden van
Chemische reactie, kind
Eeuwig, vrouw en man.
(Vrouw door man bemind)…
missen
netgedicht
2.8 met 16 stemmen
2.026 hij zoekt haar nog steeds
in patronen op de muur
in wolken en stenen
en als hij haar vindt
is het vaak van korte duur
zijn wanen en wenen
hij roept haar steeds weer
in momenten van verdriet
van wanhoop en wachten
en als hij haar hoort
klinkt het als ruisen van riet
natuur en gedachten…
Op een afbeeldsel van mij
poëzie
3.1 met 9 stemmen
2.323 beschouwer, waan het niet.
Neen, 't is het merk der smart op 't vroegverouderd wezen,
Waarin gij 't kalme hart als door een nevel ziet.…
Ansicht
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.165 toen ik dwaalde en maalde door de gangen
van de bibliotheek en mijn geheugen
en tranen, wanen en dromen tezamen
zorgden voor onbeschreven blad
een perfect wit papier
bevond ik mij ineens in een keerpunt
toen ik de deur vasthield en een kaart
mij aanscheen:
Aan geluk kun je werken.…
Vague de chaleur
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
900 Ik waan mezelf
twintigduizend mijl
onder zee,
snak naar adem
en worstel
door de borrelende hitte
naar een oppervlak
dat geen bevrijding brengt:
de nacht stort zich
als een gloeiende golf
op de brulboeien
van mijn ogen.…
VISIE
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
794 Ze zijn verbeelding
van de onzichtbare god,
beetje waan zinnig.
Hallucinaties
van goddelijk verlangen
naar hoogste geluk.
Naar de geliefden,
het eeuwige ontmoeten
en het samen zijn.
Het einde van ellende,
van lijden en van sterven.…
Hellehonden
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
599 Zit ik midden in een waan?
IJlend open ik mijn ogen.
Word ik door mijn zicht bedrogen?
Nee hoor, grijnst De Dood voldaan.…
OLIFANTEN (PANTOUM)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
997 me echt in de savanne
Dit is mijn plek om weg te dromen
Misschien toch een safari plannen
Ik waan me echt in de savanne
‘k Geniet van hun dagelijks ritueel
Misschien toch een safari plannen
Voor olifanten is me niets teveel…
Witte Paarden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
633 Witte paarden witte wanen.
Wonderschone wijven blijven zij.
Witte paarden op zondag.
Witte paarden in de wei.
Witte wanen worden werkelijkheid.
Morgen misschien ook voor mij.…
Vaak bij dage
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.074 Droef zo droef breekt soms de maan
door het zilverig wolkenvlies,
dat ik u verloren waan,
eer ik u verlies.…
Steentijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
539 Ik loop naar buiten, de nacht
is maanziek, er groeit wit grint
in het gras, de planten in de
tuin dragen grijsgroen livrei
Ik waan me in de steentijd,
hak woorden uit, bik zinnen
los, letter voor letter bevrijd
ik gedichten, neem de tijd…
Kijken naar Koffie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
540 Nu waan ik mij in Panama.
Verwonderd kijk ik in het rond.
Vol verwachting voel ik mij.
Volle melk hoor ik schuimen.
Mijn flat white is bijna àf.
Het water loopt me, nu al,
in de mond.…
het geluk van weleer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
531 ( oud-Hollands geluk maar anders
dan de titel ons laat geloven)
als een gedegen vorm van
antiquariaat dus voor
de liefhebber onontbeerlijk
met een vleug van behaaglijke
traagheid en een hang naar
melancholie waan ik
mij de romanticus
die met mijn verzen
en ietwat tederheid
alsnog wil bewijzen
voor een klein publiek...…
Ga je mee douchen ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
900 Wanneer aarzelende
druppels verkwikken
laat dan warme stralen
bevroren wanen ontdooien
als bloemen huiverig
over de rand van de
vaas het eerste licht
durven begroeten
pas dan zal gisteren
vandaag zijn en
verlegen verlangen
naar morgen
ga je mee douchen ?…
Binnenstebuiten
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
944 Alsof wij meegaan in die waan
van dat omgekeerde bestaan,
waarin zij met een mooi hoedje pogen
met ons door het leven te gaan.
Ik ben immers nimmer bedrogen
met de focus op d'ogen,
dus trek dat pak normaal aan!…
Kleuren toverbalden verdriet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.471 Voorlaatste tree gemist
tussen waan en werkelijkheid
plekt bont paars-blauw
Allerlaatste tree gemist
kleuren toverbalden
een harde tint
van liefde naar haat
Nooit viel zij meer
zeven regenbogen
kleuren schimmen
in de schaduw
grauw ...…
leven is overleven
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
2.024 la vie est survie
doodsbang waan ik daan
met infuus en drain
in de leeuwenkuil
maar vind hem dribbelend
achter een grote bal aan
in de recreatiezaal
hij heeft geen woorden voor de dood
hij ademt speelt en lacht
de morgen open
---------------------------------------------
zonneleen 35 zie www.abelstaring.tk…
Gedachten
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.927 Sluit jouw ogen
Speel mijn handen
Leg en streel met ze
Waar ik zou gaan
'k Sluit mijn ogen
'k Speel jouw handen
Langs de wegen
van de waan
Zie hoe onze lijven
Gek van opwinding
Vervloeien in het
Licht van de maan.…
Zomerbloesje
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
425 de natuur lijkt dolgedraaid
bomen forceren hun blad
zomerdagen in april
lentegroen binnen één week
tuincentra zijn leeggekocht
ijsheiligen nog vergeten
niets ontluikt geleidelijk
bloesem barst vulcanisch uit
ik waan mij haast mediterraan
knopen springen van mijn bloes…
Eden
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.267 tussen blauw en wit
groeit hartstocht
in een sidderen van
verlangen
gehuld in koele lakens
bloeien blossen
op haar warme wangen
ze is terug
ze mag er weer zijn
handen voelen
een appel aangereikt
ze happen beiden
gulzig
wanen zich opnieuw in het paradijs…
Duel der illusies
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Hoewel duivels denken
voor zover zij
bij machte zijn dit te
doen
de wereld hun wil op te leggen
zijn hun fata morgana's
echt niet van de lucht
Luchtspiegelingen
zijn geïnfiltreerd in
hun branie-brein
Wanen zij zich Zijn gelijke
of kruipen zij liever als
Zijn slaaf?…
even anders
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
493 de ploeg merkt niet dat
de aarde in asfalt
overgaat hij ploegt met
slechts meer lawaai voort
de vis hapt zo lang hij
kan naar adem als hij
tegen wil en dank op
het droge belandt
de wanen van de
dwaze held botsen op
de werkelijkheid niet
voor de dolende ridder
op de rand van de slaap
wordt alles even anders…
hier moet het ergens liggen!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 moet het ergens zijn
klepperende lepelaars
onderbraken even de
hebzuchtige koortsige verlangens
hier moet het ergens liggen
hier zouden ze op dat machtige
Zuidland botsen zo zuidelijk
had nog nooit iemand gevaren
de kaartenmakers lieten
hun verbeelding spreken
het Zuidland werd een
getekende werkelijkheid
hebzucht voedt de waan…
Jeunesse dorée
gedicht
3.9 met 21 stemmen
13.478 Ik zag de grootste geesten van mijn generatie
bloeden voor een opstand die niet kwam.
Ik zag ze dromen tussen boekomslagen en ontwaken
in de hel van tweeëntwintig steden,
heilloos als het uitgehakte hart van Rotterdam.
Ik zag ze zweren bij een nieuwe dronkenschap
en dansen op de bodem van de nacht.
Ik zag ze huilen om de ossen in de trams…
Laat mij nog éénmaal
poëzie
2.0 met 12 stemmen
1.787 Geef mij nog ééns Uw koele hand:
Dan zal 'k voor altijd van U gaan,
En dwalen langs 't verlaten land,
En klagen van mijn laatste waan.…
verlies voor het verlies
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 terug
een blik, een hand, een lach
toch kwam altijd weer de storm
nam je mee, dag na dag
en toen werd het stil
geen waan meer, geen gevecht
alleen jij, alleen ik
en liefde die nooit vervaagt
ik vertel jouw verhaal
vraag aandacht, stel de vraag
kunnen we beter luisteren
vóór het te laat is beter zien…
Kloot
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
806 hij sprak blauw
zij zag blind
hoorde nooit
dat ene waan
zinnige woord
vond een hel
schreef langs
witte lijnen
zachte wolken
in venijn
ontaard raakten
voeten de grond
net naast het
kiezelpad
zakte ze weg…
zenuw-compositie
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
909 Ik waan mij
in een netwerk
van zorgvuldig gecomponeerde
buigingen en strekkingen.
Stelselmatig poog ik
concentratie te verheerlijken.
Gevoelens beneden het vriespunt,
doch hittebestendig.
Hijgend
hap ik,
naar vurig verlangen.…
springweides
netgedicht
4.2 met 27 stemmen
1.179 Soms waan ik mij
in springweides
met schapen en dat soort
liefdesdieren
Of gevaarlijk ingeklemd
op jubeltribunes
juichend, juichend
voor wie weet ik niet
En dan het zwenken
van goud omlijst
naar zwarte gronden
zonder randen
En daar het houvast
weggerukt
uit mijn handen
uitgeblust
Of het leven
houdt zich dood
en nee
ook geen…
zoveel vrouw
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
651 alsof ik zingend naast je loop
je moeiteloos in mijn verbeelding
naar me toe kan halen
zo waan ik je bij mij
en laat je dan weer gaan
bij ieder woord dat ik verschrijf
bestem ik je in het verleden
maar kom je ook weer dichterbij
beelden en zin wisselen op rij
maar ik voel mij vrouw en vrij
in mijn gedachten…