24365 resultaten.
te snel
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.220 We ontmoetten elkaar
je sprak me aan
te snel
te snel
omarmde je mij
vond jouw mond de mijne
te snel
streelde jouw zachte handen mijn lichaam
vertrouwde ik me aan je toe
te snel
was onze liefde begonnen
te snel
was onze liefde voorbij.…
loden last
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
552 Droeg je loden last
Nam vier kussen voor je mee
Zag je roodomrande ogen
Legde een bos met
bloemen in je hand
Ze leken snel verlept te zijn
Spraken over nu en straks
Niet over toen
Ja, we logen
Ondanks opgewekte woorden
bleef het wat het was -
Stilgezwegen pijn…
Samentonen
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
644 Geraakt door de cello
zweeg de contrabas:
zo gevoelig als jij
kan ik het nooit maken
Weet je, sprak de cello
ik besta bij de gratie
van andere instrumenten
want een lange solo
gaat toch snel vervelen
Dus laat me maar horen
welke tonen ik nog mis
dan maken we muziek…
Participatie
snelsonnet
4.7 met 3 stemmen
738 De staat lijkt ons een fruitschaal te offreren
Beladen met wat wrede, wrange vruchten
Ik kan die zure druiven niet meer luchten
Die rotte appels, die gebakken peren!
Toch ben ik, diep vanbinnen, zeer tevree
Sinds Prinsjesdag doe ik voor ’t eerst weer mee…
DODENHERDENKING - het wringt
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
423 wij staan stil
bij wat was
bij wat nooit meer mocht zijn
bij namen die werden gewist
levens die werden vertrapt
lichamen weggevoerd
als afval van de mensheid
wij zeggen
dit nooit weer
zacht, plechtig
met bloemen in de hand
en stilte in ons hoofd
maar ergens anders
klinkt geen stilte
daar is het schreeuwen
vallen bommen dag na dag…
Spreken we nog af ?
hartenkreet
2.7 met 11 stemmen
1.065 Ik weet het niet meer
De maanden zijn voorbij gegleden
Ik kijk zo graag naar je ogen
Zo mooi en donkerbruin
Ik zou je willen beminnen
En oneindig kriebelen in je kruin
Ik zou je mond teder kussen
Maar ik weet je bent er niet voor mij
Wanneer spreken we nog af?
En maak je me weer blij!…
ROOK KRINGELT
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
936 een vrouw inhaleert diep en
blaast met haar hoofd achterover
verveeld de rook uit
die grillig schimmig zichtbaar
omhoog kringelt in
het schaars verlicht vertrek
we wachten zwijgend
tot het voorbij is
ovens branden
een grijswitte dikke pluim
rook kringelt met de wind mee omhoog
zichtbaar als een kattenstaart tegen
de verder strakblauwe…
Emoties
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.236 Maar het maakt niet uit waar we over praten..
Iets moet er leiding geven en op dit moment kan ik dat niet.
Emoties vertrouwd en wereldvreemd.
Ze gaan op dit ogenblik hun eigen weg.
Hoe krijg mijn emoties toch weer in het gareel.
Op dit moment word ik door hun geleefd.
Mensen kijken verschrikt naar mijn gedrag.…
Let's dance
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
530 ook al lijkt zo’n dag als vandaag
vol met valkuilen en beren te zitten
Het is als een warme deken
van troost
dat de zon een glimlach schenkt
en de wind speels
door warrige krullen streelt
dans als je te moe bent om te lopen…
Alibi ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
571 In de vensters
van de wereld komt deze tastbaar
dichterbij, de afstanden
huiveringwekkend klein,
we verdrinken in de alibi’s van
afzijdigheid en inderdaad het
maakt het geweten waterdicht,
maar toch betrapt op heterdaad,
in hoeverre zijn we vrij?.…
Mijn godenlach is weg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
572 Mijn godenlach is weggemaakt
door een lawine van kwaadheid
die jij over mij heen stortte,
in één klap heb je onze hemel
het graf in geholpen, bespuugd
en driftig aangestampt alsof ik
er nog uit zou kunnen klimmen
na zoveel geraffineerd doodgraven.
Toch lig ik hier in mijn kist nog
wat na te hijgen, de ademnood wordt
alsmaar groter, het…
de taal die we zochten
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
630 is er nog een zin, een samengesteld woord,
dat groter is dan de schaduw
van een verloren liefde
waarin kraaien zichzelf kwijt willen
rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder
wanneer de bangste dromen beginnen
is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen,
dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven
met een vermomming…
Schering en inslag (haika)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Schering in overmaat,
we kunnen niet ontkomen,
deel van een klucht.
Van hun loof ontdaan,
stammen die er niet meer staan,
ben ik de tel kwijt.
Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Op alle kleuren bloed,
ligt de zon uit te rijpen,
om je te verbijten.…
wat is het rijkdom?
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
793 mijn rijkdom zijn mijn jaren
jij bent rijk met jouw jonge ziel
we zijn beide rijk aan liefde
is er genoeg geluk voor ons allebei
of moet er nog iets bij
dan pluk ik herfstregen
voor jou en mij
en paraplu laten we
als een bodyguard altijd
boven ons waken…
Tussentijd?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
470 vierkanten wielen,
elke dag een vaste rit maar andere kleur
waarvoor op de cocosmat moest knielen,
ik zal het niet besmetten maar
trachten de tijd te doden door
het in woorden om te zetten,
daarover zal niemand mij iets vragen, want
lang voordat, ben ik het antwoord kwijt
het is heerlijk vertoeven in de tijdloosheid
maar hoe noemen we…
We remember!
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.003 aan de Menenpoort,
klappen de rozen nog steeds
bloedig uit de biecht…
We blijven naakt?
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
476 Al zijn we sneller dan de tijd en wind
en komen we morgen dichterbij mars
gedreven tegen de stroming in van licht
heeft een mens meerdere harten?…
We moeten doorgaan!!
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
574 te gaan tot we allen
samen zijn, om even stil te
staan om uiteindelijk toch
weer uit een diepste dal weer
op te staan, voelbaar naakt
in iedere orkaan die op ons
wacht, we blijven doorgaan
om te schuilen niet ver van
elkaar vandaan, zullen we hand
in hand weer door het leven
gaan, als niemand dat verwacht,
dat we altijd weer doorgaan…
vanuit de diepten
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
541 hoe kan men zwijgen
als men schrijven moet
over trage
ijzingwekkende tijden
in onaanraakbaar
lentelicht de verre
ijle tonen van
herfststormen over de
diepe doffe stilte in de
versteende winter?
hoe kan een mens zwijgen
als hij schrijven moet
over alle nachten waarin
jouw ogen naar onzegbare
letterloze plekken van het
verleden…
Wat we in ons dragen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
515 we niet uit angst uit
een onbekende bron te drinken,
bij nacht of ontij,
elke teug vergroot de dorst wat
iedereen heimelijk in zich bij
zich draagt zelfs ongevraagd
bij nacht en ontij,
raakt alles aan wat wordt getorst
het maakt zwaar en tevens vrij
die twijfel moeten we dragen,
Ook bij nacht en ontij.…
zijn ze nodig (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
462 zijn ze nodig
als schoonheid zich
vlak onder je neus
aandient in kleine
meeslepende
rondingen en
vloeiende lijnen?…
Dansen we de tango?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 aan en wil een plek
om rustig te worden begraven, Als het
tij zich keert om door iedereen weer op
te graven, zinnen zoeken houvast hun
wortels diep in het omwoelde zand,
omdat de storm van verandering nooit
liggen gaat in een ritmische wetmatigheid
de juiste richting van de passie lijken
daarin de stappen onbestemd, daarin
dansen we…
We blijven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
486 We blijven onverstoorbaar
naamloos omdat we zwijgen
geringe afstand van de kust
zee in alles wat hoorbaar is
rust dichterlijk bij mijn hart
gaat weer terug om aan te zwellen
in mijn nachten bij haar volmaakte duinen
tussen haar billen in het holst van de nacht
wanneer we samen zijn met de maan
naamloos omdat we zonder bezitten
zand…
Bevrijden
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.207 We verzamelen scherven van herinneringen.
Van pijn en namen die alleen in de stilte nog een betekenis hebben.
Van de dood die een uniform had en altijd koude worden sprak.
Maar die door de toekomst werd verjaagd.
Waar ogen elkaar weer vinden en de tijd vergeten
en ons niets meer vragen dat we niet meer weten.…
Brallen laten staan
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
775 we brallen wat en we laten het
gewoon staan
kennen is een groot woord er was
een hand die ene keer
het was duister in die kisten
veluwe dient als militair gebied
vingers spreken niet over streken
je weet wel
van die persoonlijke dingen
riemen spraken wel boekdelen
daar mee was het gezegd
over die dingen die plaats vinden
tussen anderen…
Geef
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
547 Geef me tijd, sprak de koning tot zijn dochter
Ik heb geen tijd, zei de prinses
Geef me geld, sprak de koningin tot haar man
Ik heb geld maar dat geldt niet voor jou, zei de koning
Geef me macht, sprak de prins tot zijn vader
Dat ligt buiten mijn macht, zei de koning
Geef me liefde, sprak jij tot mij
Die heb ik je gegeven, zei ik
Geef…
Kersttoespraak Zijne Majesteit de Koning
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
513 “Von Himmel hoch da komm ich her”
sprak de Koning der Joden en Hij sprak velen aan
in duidelijke bijna ‘Jip en Janneke' taal
sprak De Koning der Nederlanden in zijn kersttoespraak
Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander sprak mij aan
dank hem voor zijn dank aan ook mijn bijdrage aan ons en zijn Koninkrijk…
verlies
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
726 het afscheid dat wij nooit namen
het zand dat door de straten stoof
je hart dat bevroor
de dood waar wij om huilden
het licht dat langs de huizen schoor
je stem die niet werd verstaan
de eenzaamheid die we droegen
alles ging in de wind verloren
jij die nooit meer sprak…
Econom:i III
snelsonnet
2.8 met 13 stemmen
2.097 We namen afscheid van professor Heertje
Met stoere posters door het hele land
Hij sprak z'n redes stoer en bruinverbrand
En was 't niet goed, dan deed-ie 't nog een keertje
Hij bracht met zijn enorme bibliotheek
Vervolgen op wat ooit onmogelijk leek…
Héroïque Fantastique
snelsonnet
4.1 met 7 stemmen
801 Met houten zwaarden zwaaiden we verwoed,
Verkleed als ferme jongens, stoere knapen,
Naar schurken die ons landje wilden kapen,
Passé, maar het gevoel weet ik nog goed.
Vandaar sprak ik mijn vrouw en zei vol vuur:
“Ook onder óns huis ligt een vestingmuur!”…