Alle inzendingen over we spraken niet

24365 resultaten.

Sorteren op:

te snel

hartenkreet
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.220
We ontmoetten elkaar je sprak me aan te snel te snel omarmde je mij vond jouw mond de mijne te snel streelde jouw zachte handen mijn lichaam vertrouwde ik me aan je toe te snel was onze liefde begonnen te snel was onze liefde voorbij.…

loden last

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 552
Droeg je loden last Nam vier kussen voor je mee Zag je roodomrande ogen Legde een bos met bloemen in je hand Ze leken snel verlept te zijn Spraken over nu en straks Niet over toen Ja, we logen Ondanks opgewekte woorden bleef het wat het was - Stilgezwegen pijn…

Samentonen

netgedicht
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 644
Geraakt door de cello zweeg de contrabas: zo gevoelig als jij kan ik het nooit maken Weet je, sprak de cello ik besta bij de gratie van andere instrumenten want een lange solo gaat toch snel vervelen Dus laat me maar horen welke tonen ik nog mis dan maken we muziek…
geeraardt10 februari 2016Lees meer >

Participatie

snelsonnet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 738
De staat lijkt ons een fruitschaal te offreren Beladen met wat wrede, wrange vruchten Ik kan die zure druiven niet meer luchten Die rotte appels, die gebakken peren! Toch ben ik, diep vanbinnen, zeer tevree Sinds Prinsjesdag doe ik voor ’t eerst weer mee…
Aar Noordam22 september 2013Lees meer >

DODENHERDENKING - het wringt

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 423
wij staan stil bij wat was bij wat nooit meer mocht zijn bij namen die werden gewist levens die werden vertrapt lichamen weggevoerd als afval van de mensheid wij zeggen dit nooit weer zacht, plechtig met bloemen in de hand en stilte in ons hoofd maar ergens anders klinkt geen stilte daar is het schreeuwen vallen bommen dag na dag…

Spreken we nog af ?

hartenkreet
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.065
Ik weet het niet meer De maanden zijn voorbij gegleden Ik kijk zo graag naar je ogen Zo mooi en donkerbruin Ik zou je willen beminnen En oneindig kriebelen in je kruin Ik zou je mond teder kussen Maar ik weet je bent er niet voor mij Wanneer spreken we nog af? En maak je me weer blij!…
car28 juni 2004Lees meer >

ROOK KRINGELT

hartenkreet
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 936
een vrouw inhaleert diep en blaast met haar hoofd achterover verveeld de rook uit die grillig schimmig zichtbaar omhoog kringelt in het schaars verlicht vertrek we wachten zwijgend tot het voorbij is ovens branden een grijswitte dikke pluim rook kringelt met de wind mee omhoog zichtbaar als een kattenstaart tegen de verder strakblauwe…
M.A Romers27 november 2005Lees meer >

Emoties

hartenkreet
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.236
Maar het maakt niet uit waar we over praten.. Iets moet er leiding geven en op dit moment kan ik dat niet. Emoties vertrouwd en wereldvreemd. Ze gaan op dit ogenblik hun eigen weg. Hoe krijg mijn emoties toch weer in het gareel. Op dit moment word ik door hun geleefd. Mensen kijken verschrikt naar mijn gedrag.…

Let's dance

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
ook al lijkt zo’n dag als vandaag vol met valkuilen en beren te zitten Het is als een warme deken van troost dat de zon een glimlach schenkt en de wind speels door warrige krullen streelt dans als je te moe bent om te lopen…

Alibi ?

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
In de vensters van de wereld komt deze tastbaar dichterbij, de afstanden huiveringwekkend klein, we verdrinken in de alibi’s van afzijdigheid en inderdaad het maakt het geweten waterdicht, maar toch betrapt op heterdaad, in hoeverre zijn we vrij?.…
pama31 augustus 2010Lees meer >

Mijn godenlach is weg

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 572
Mijn godenlach is weggemaakt door een lawine van kwaadheid die jij over mij heen stortte, in één klap heb je onze hemel het graf in geholpen, bespuugd en driftig aangestampt alsof ik er nog uit zou kunnen klimmen na zoveel geraffineerd doodgraven. Toch lig ik hier in mijn kist nog wat na te hijgen, de ademnood wordt alsmaar groter, het…

de taal die we zochten

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 630
is er nog een zin, een samengesteld woord, dat groter is dan de schaduw van een verloren liefde waarin kraaien zichzelf kwijt willen rondom hun eigen gekrijs vallen, altijd maar verder wanneer de bangste dromen beginnen is er nog iets, evenveel als een vroeger vertrouwen, dat in ons hart past, nooit hoeft achter te blijven met een vermomming…

Schering en inslag (haika)

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Schering in overmaat, we kunnen niet ontkomen, deel van een klucht. Van hun loof ontdaan, stammen die er niet meer staan, ben ik de tel kwijt. Wij komen van ver, om weinig te begrijpen, we blijven op zicht. Op alle kleuren bloed, ligt de zon uit te rijpen, om je te verbijten.…
Pama4 maart 2013Lees meer >

wat is het rijkdom?

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 793
mijn rijkdom zijn mijn jaren jij bent rijk met jouw jonge ziel we zijn beide rijk aan liefde is er genoeg geluk voor ons allebei of moet er nog iets bij dan pluk ik herfstregen voor jou en mij en paraplu laten we als een bodyguard altijd boven ons waken…
Vilija27 september 2013Lees meer >

Tussentijd?

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 470
vierkanten wielen, elke dag een vaste rit maar andere kleur waarvoor op de cocosmat moest knielen, ik zal het niet besmetten maar trachten de tijd te doden door het in woorden om te zetten, daarover zal niemand mij iets vragen, want lang voordat, ben ik het antwoord kwijt het is heerlijk vertoeven in de tijdloosheid maar hoe noemen we…
Pama15 oktober 2014Lees meer >

We blijven naakt?

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 476
Al zijn we sneller dan de tijd en wind en komen we morgen dichterbij mars gedreven tegen de stroming in van licht heeft een mens meerdere harten?…
Pama21 februari 2016Lees meer >

We moeten doorgaan!!

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
te gaan tot we allen samen zijn, om even stil te staan om uiteindelijk toch weer uit een diepste dal weer op te staan, voelbaar naakt in iedere orkaan die op ons wacht, we blijven doorgaan om te schuilen niet ver van elkaar vandaan, zullen we hand in hand weer door het leven gaan, als niemand dat verwacht, dat we altijd weer doorgaan…
Pama27 maart 2020Lees meer >

vanuit de diepten

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
hoe kan men zwijgen als men schrijven moet over trage ijzingwekkende tijden in onaanraakbaar lentelicht de verre ijle tonen van herfststormen over de diepe doffe stilte in de versteende winter? hoe kan een mens zwijgen als hij schrijven moet over alle nachten waarin jouw ogen naar onzegbare letterloze plekken van het verleden…
J.Bakx28 januari 2020Lees meer >

Wat we in ons dragen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 515
we niet uit angst uit een onbekende bron te drinken, bij nacht of ontij, elke teug vergroot de dorst wat iedereen heimelijk in zich bij zich draagt zelfs ongevraagd bij nacht en ontij, raakt alles aan wat wordt getorst het maakt zwaar en tevens vrij die twijfel moeten we dragen, Ook bij nacht en ontij.…
Pama8 december 2018Lees meer >

zijn ze nodig (2)

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 462
zijn ze nodig als schoonheid zich vlak onder je neus aandient in kleine meeslepende rondingen en vloeiende lijnen?…
J.Bakx1 maart 2019Lees meer >

Dansen we de tango?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 401
aan en wil een plek om rustig te worden begraven, Als het tij zich keert om door iedereen weer op te graven, zinnen zoeken houvast hun wortels diep in het omwoelde zand, omdat de storm van verandering nooit liggen gaat in een ritmische wetmatigheid de juiste richting van de passie lijken daarin de stappen onbestemd, daarin dansen we…
Pama11 december 2019Lees meer >

We blijven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 486
We blijven onverstoorbaar naamloos omdat we zwijgen geringe afstand van de kust zee in alles wat hoorbaar is rust dichterlijk bij mijn hart gaat weer terug om aan te zwellen in mijn nachten bij haar volmaakte duinen tussen haar billen in het holst van de nacht wanneer we samen zijn met de maan naamloos omdat we zonder bezitten zand…

Bevrijden

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.207
We verzamelen scherven van herinneringen. Van pijn en namen die alleen in de stilte nog een betekenis hebben. Van de dood die een uniform had en altijd koude worden sprak. Maar die door de toekomst werd verjaagd. Waar ogen elkaar weer vinden en de tijd vergeten en ons niets meer vragen dat we niet meer weten.…

Brallen laten staan

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 775
we brallen wat en we laten het gewoon staan kennen is een groot woord er was een hand die ene keer het was duister in die kisten veluwe dient als militair gebied vingers spreken niet over streken je weet wel van die persoonlijke dingen riemen spraken wel boekdelen daar mee was het gezegd over die dingen die plaats vinden tussen anderen…
Mixture Vis10 september 2004Lees meer >

Geef

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Geef me tijd, sprak de koning tot zijn dochter Ik heb geen tijd, zei de prinses Geef me geld, sprak de koningin tot haar man Ik heb geld maar dat geldt niet voor jou, zei de koning Geef me macht, sprak de prins tot zijn vader Dat ligt buiten mijn macht, zei de koning Geef me liefde, sprak jij tot mij Die heb ik je gegeven, zei ik Geef…

Kersttoespraak Zijne Majesteit de Koning

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
“Von Himmel hoch da komm ich her” sprak de Koning der Joden en Hij sprak velen aan in duidelijke bijna ‘Jip en Janneke' taal sprak De Koning der Nederlanden in zijn kersttoespraak Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander sprak mij aan dank hem voor zijn dank aan ook mijn bijdrage aan ons en zijn Koninkrijk…

verlies

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
het afscheid dat wij nooit namen het zand dat door de straten stoof je hart dat bevroor de dood waar wij om huilden het licht dat langs de huizen schoor je stem die niet werd verstaan de eenzaamheid die we droegen alles ging in de wind verloren jij die nooit meer sprak…

Econom:i III

snelsonnet
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.097
We namen afscheid van professor Heertje Met stoere posters door het hele land Hij sprak z'n redes stoer en bruinverbrand En was 't niet goed, dan deed-ie 't nog een keertje Hij bracht met zijn enorme bibliotheek Vervolgen op wat ooit onmogelijk leek…

Héroïque Fantastique

snelsonnet
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 801
Met houten zwaarden zwaaiden we verwoed, Verkleed als ferme jongens, stoere knapen, Naar schurken die ons landje wilden kapen, Passé, maar het gevoel weet ik nog goed. Vandaar sprak ik mijn vrouw en zei vol vuur: “Ook onder óns huis ligt een vestingmuur!”…