489 resultaten.
Lichtgevend
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
5.592 Dan steken we een kaars aan
om onze wensen en dromen
brandend te houden.
Elk lichtje
hoe klein ook
is een daad
tegen
duisternis.…
Testament
gedicht
3.5 met 74 stemmen
48.768 Ik heb een zwarte kaars gekocht
die dooft als ik mijn ogen sluit
en fluister in het verste duister
'samen thuis en samen uit.'
-------------------------
uit: 'Alle goeds', 2001.…
tijdloos
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
605 ik was aangekomen
aan de rand des tijds
zwarte maan
ik zag oneindig
alles was klaar
had geen naam meer
ik kwam aan en wist niets
in een troebel dralerig licht
van een vreemde grijze zon
aan de oever der gedachten
alles ging over
zwart naar kleur
ogen zien niets
de kaars is gedoofd
de ochtend is aangebroken
open je hart
zie…
Kaarslicht in levenslied
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
767 Met verspreiding van geuren jasmijn door geurkaarsen
kwam kleur in het gezicht tijdens licht van de dageraad
maar geen structuur bracht werkelijke toekomstmuziek
zo ging het sprookje uit als een kaars door de nachtegaal.…
Onvermijdelijk ooit
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
630 Ooit zijn wij niet meer samen
dan staat één van ons, omringd door liefde
en aandachtige luisteraars
de woorden met geknepen stem
te spreken, maar welke woorden
in het licht van een brandende kaars
doen dan recht
als levensecht in krachtig vuur
is gedoofd
ooit zal één van ons
met een half hart
nog doen wat we hadden beloofd…
zomer rond het middaguur
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.318 Zij is gestreept de koe , een Lakenvelder
en daar een ijscoman die over het fietspad
scheurt zijn kar blinkt citroengeel
de koeientong krult paardenbloesem uit de wei
en kust de grutto mijn gekke vogel mijn droeve tango
bedek de rieten daken plavei mijn klinkerpad en
laat papavers kikkers zoenen
omhels de zon op het allerhoogste punt…
TERWIJL
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.291 terwijl jij omstuwd door
veelkoppige dierbaarheid
plechtstatig in de oven
wordt geschoven of kiest
voor statische afscheid-
positie doe ik neerslachtig
de boodschappen bij AH
gooi achteloos TumTum
en Brie in obstinate kar
denk aan verassing bij
posters met verrassing
eerbiedig je onbegrepen
wil temidden van kopers’
animositeit herhaal…
Fantasie in werkelijkheid
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.720 hoe die zon langs me heen gaat
nu jij op dit pad bent gaan lopen
en jouw schaduw mij door dag één
ook in het avondlicht doet fascineren
hoe wolken troostend voortbewegen
voor mij wanneer ik al je vingers
bescheiden heb aangeraakt
en niet alleen dat
dat een kaars zo kan branden
terwijl de wind vaak heeft tegengewerkt
zelfs achter mijn…
Herinneringen...
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.224 Met weinig tevreden,
spelletjes op straat,
de aardappelboer, 'n kar met paard!
Zuchtend luister ik naar 'n foto van vroeger,
of naar het dorp....het is voorbij,
de herinnering blijft!…
Word glimworm
gedicht
3.4 met 11 stemmen
11.163 Tegen steile wanden trok
ik me in vol ornaat met kar
en al de struiken door, verloor
er zo mijn lievelingsstok.
Maar neem daarvoor de handschoen
van zwart zeem. Loop ermee zes
jaren terug naar het noorden.
Steek de Dubro over en verzoen
me met het land.…
Nachtritme
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
544 stilte bemantelt de aarde
enkel de bladeren ritselen
vol is de maan
de dichter is opgestaan
waarom nog
in woeligheid wachten
zijn hand wrijft langs het gezicht
hij plukt woorden uit zijn gedachten
strijkt een zwaluwstokje
een kaars brengt hem licht
hij schrijft en schrijft
zijn rijke poëtische klanken
niets blijft meer verborgen…
Enkel nog de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
513 Er is een boom geveld met lange groene lokken,
hij zuchtte ruisend als een kind,
terwijl hij viel, nog vol van zomerwind,
ik heb de kar gezien, die hem heeft weggetrokken.
Zijn wortels werden wreed ontnomen,
geen nieuwe loot die zijn weg weer vindt,
de nieuwe tijd er moesten huizen komen,
wat blijft is enkel nog de wind.…
laatbloeier
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
876 hoe de laatste roos in de tuin
tussen ‘t kleurend en vallend
blad haar pure schoonheid
nog even bewonderen laat
hoe zij in regen en gure kou
haar tere knopje boven water
houdt, naar ik hoop niet al
te snel verdwijnen zal
hoe ik deze roos als zij het redt
begin november in ‘n vaasje zet
hoe zij dan naast die ene kaars
tussen zacht…
Plaats vrij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
925 De brandende kaars verlicht de lege plek aan tafel
jouw schaduw benadrukt de leegte.
Met een lege plek op de bank nuttig ik de toast met brie
met mijn laatste slok wijn.
Een lege plek naast mij in bed
waar jouw geur nog als een aroma walmt in mijn neusgaten.…
Een open hart
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
944 Ons hart staat voor U open
het is geen koude stal
verlangend mag het hopen
dat U eerstdaags komen zal
één kaars is al ontstoken
een brandend liefdesvuur
UW licht is nog verdoken
we waken uur na uur
de aarde is nat en duister
van bitterharde tranen
achter feeërieke luister
van versierde kerstramen
Zijn komst zal verblijden…
Kerstmis van een kind op school (vrij naar J.C.)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
774 Voor een kind in een krib verdwaald
boetseerden wij een stukje voor een kaars
en devoot leerden wij een lied
voor na het kerstverhaal
dat dagenlang werd herhaald
Ik voelde mij erg klein en eenzaam
in deze donkere, koude dagen
met of zonder sneeuw en nat
met chocolademelk en kerstkransjes
starend uit het raam
Beklemmend waren deze dagen…
autark
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.728 lange uren moest ik stil zijn
met de stille gemeente
omspoeld door het woord
snel vertrok ik dan
naar de ceder op de libanon
waar ik tussen de wortels
afdaalde in het verwulft
daar flakkerde een kaars
en zag een kruisspin toe
op het vullen van botervaten
met hazelnoten rozenbottels
appels en sleedoornpruimen
na ter verpozing…
Inkleuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.514 De blaadjes in mijn levensboek
Zijn de laatste tijd wat grauw
Niet dat ik me zorgen maak
Nu het niet zo klikt met jou
Niet dat ik me zorgen maak
Om de drukte in mijn hoofd
Mijn kaars die te fel brandt
En wellicht vroegtijdig dooft
Niet dat ik me zorgen maak
Om de twijfels in mijn leven
De rust die wordt gemist
En die jij me terug kunt…
Tij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
729 Het stuivende zand vooruit
de schitteringen in het water
de schelpen op de pier en
in de rug duwt dertig jaar
Er was een ander strand
en later lag in het verschiet
twee blonde kinderen, een hond
een kar, getrokken door een vrouw
het duin op naar de top en
naar beneden door het mulle zand
de zilte zeelucht als afrodisiacum
latent aanwezig…
Het nerveuze snuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
470 ik zag de
schimmels draven
de bosrand langs
gemend door vaste hand
ouderwets getuigd
de kar nog zonder veren
een schimmige koetsier
geen enkele passagier
het was alsof
de film bleef haken
beelden braken zonder
de werkelijkheid te raken
ik voelde spanning
in de bomenrij een
opgestoken wind bracht
vreemde geuren dichterbij
nog…
Villeneuve
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
694 In de hangar van het harde licht
graait Amos met de graaienden
en zie: in de drom een vrouw
door Botticelli zelf zo bleek
en droef gebootst – de ogen
druppels van de glazen zee
Langs haar rode lange haren
loodst hij de wagen ziet
tegen haar borst geklemd
het stilgevallen kind
van celluloid en op de kar
de bolle bruine beer
Naast haar…
Theepot Boeken Mikado
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Ik houd van morgens vroeg
dan ga ik met een kar op pad
en alle dagen vind ik wat
er op de stoepen van de stad
is neergezet, een theepot
gereedschap, boeken, mikado
een ouderwetse radio
een keukenstoel en zo
's Winters scharrel ik in de kroeg
's zomers langs de grachten
Een mislukte, soms beminde man
Tot ik met mijn ware…
Een pose?
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
615 En slapen ze als rozen, dan richt
een zich op in een vage moraal,
roept iets onbestaanbaars, ik
geeft die betekenis een pose,
tegendraads, ongehoord met
enige schroom, dan zal ik
de kaars aanlaten, anders blijf ik
steken in de kantlijn wat ik heb
gelezen, zin na zin, zonder gewin.…
op de begraafplaats
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.147 op de begraafplaats,
Het marmer is bedolven onder bladeren,
Nat,goud rood en groen,
Kan nog steeds niet geloven
Dat je er nooit meer zal zijn
De kaars is aangestoken
De raampjes van de lantaarn zijn zwart
Net zo zwart als de dag dat je bent gegaan
En niet meer bent terug gekomen
Mijn haren zijn nu grijs
Jouw handen gingen door mijn donkere…
Dromen wij nog?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
776 jij die zo vaak op mij
Frans, Spaans, Fries, priesters
en wat dies meer zij
blijft nu – ik voel je, man –
als een paal achter me staan
er is iets goed misgegaan:
alle tegenwerking ten spijt
clashte uit een zee van verwijt
een vis tegen mijn damwand aan
en veegde me van het veld
de toekomst kijkt ons blozend aan:
een wieg, een kar op…
Raamvertelling
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.864 Het jonge paar,
beschenen door een kaars
het rustte ergens
tussen wijzen en de herders
tot op kerstmorgen
alles was gewijzigd.
Dan waren Jozef en Maria,
herders en de wijzen
te vinden in en rond de stal,
het kindje Jezus
stralend in hun midden.…
novemberblues
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
592 mijn hart
ze gaat herwaarts, naar een tijd
waarin mijn tafel nog gevuld met allerhande was
de vrolijkheid sprak stukken uit een boek
dat nu gesloten, bovenop
de stapel ligt
maar als ik blader, zie ik hun momenten
goedlachs langs mijn ogen strijken
tussen bladen prijken weer de beelden
uit een tijd die
nimmer slijt
er brandt een kaars…
Rozenkransmaand
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.274 Voor Mila
Op het rechte pad
Groen aan weerszijden
Werpt het rad zijn schaduw
Hoe regelmatig draait het
Rustig haal je adem, zelfs
De ganzen houden rekening met je
Geluidloos promoten ze groei
De zon in de rug trek ik de kar
Dat je de mond van je moeder hebt
Gebarentaalt het riet
De wilgen vormen een erehaag
Die niemand beknot…
Zwart afgevlagd
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
932 sirenes janken
witte jassen hollen
gele koffers met
blauw licht
ogen dwingen
mensen kijken
slikken stikkend
in een laatste adem
benauwder geel
dan blauw
een kou die
nijpend wordt
rust bloedt
bindend
echo’s doven
stilt het licht
een lege straat
keert grijze kar
zwart afgevlagd
er is weer haast
zij weten hoe
de laatste…
Wegglijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
520 Helaas lukte het hem niet om het me uit te leggen
Hij gleed weg, langzaam snel
In Rouen zag ik een schilderij
met geel licht: twee jongens
in een boot, een kaars
aan hun voeten
lamgesneden en verbonden
Hun verhaal is een beeld
van sterven geworden:
de overtocht
de geest verliest zijn scherpte
vervluchtigt in nevels over het water…