3044 resultaten.
Paniek
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
654 Paniek
Alles lijkt uitvergroot
er is pijn bovendien.
Niemand snapt er nog wat van
en zij dus evenmin.
Woorden bobbelen op in vele talen,
blijven zichzelf herhalen.
Schaduwgeest duikt op,
wezens met een wollen kop.
Noorderlicht en maansverduistering,
Feeën, met en zonder sproeten,
ze nemen haar mee,
de trollen en kabouters,
jagen…
Het licht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
990 Ze was als een bloem
die bloeide in schoonheid
zich koesterde in wat
het leven haar bracht
tot plots een schaduw
de zon liet verdwijnen
het kil werd om haar heen
ze langzaam haar kleur verloor
toekomst voorgoed verdween
nu leeft ze met angst en pijn
maar heeft ook aanvaard
dat het warme licht
haar spoedig komt halen.…
pijn
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
589 ik heb pijn
en ik weet niet
wat ik moet doen
ja, ik moet iets,
maar wat, zeg mij, zeg !
in hemelsnaam, zou je haast zeggen
maar niks meer…
Goedemorgen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.861 me in warme oorden wanend
word ik badend in 't zweet
wakker, m'n ribbenkast lijkt wel
een boksbal waarop geoefend is
mijn keel voor de zoveelste keer
schrapend, zoek ik naar een zakdoek
om de lekkage te bedwingen
begeef ik me allereerst naar de douche…
In het ziekenhuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 We kussen
Dat verandert alles
wie we zijn, en
wat we belangrijk vinden
om uit te wisselen
Dus spreken we steeds vaker af
We doen zoveel mogelijk samen
Met heel de familie
plannen we
de verjaardagen en bruiloften
Dan vieren we het leven, en ook
is er een begrafenis
van tijd tot tijd
De wisselvalligheid van het leven
ken je of…
Wachten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
739 De wachtkamer scheidt de wachtenden
van hen die op zich laten wachten.
Teer onttrekken we ons aan het heden
en aan de kamer waarin we verblijven.
In het wachten schuilt de hoop.
Wachten - urenlang - om uiteindelijk
te horen dat het te laat is.
We vallen samen
met de tijd stil.
Dit wachten is voorbij.…
Geniepig
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
683 Onzichtbaar wordt de aanval ingezet
slinks en zwaar in het geniep
lijkt 't haast willekeurig
niet voor de hand liggend
bij wie 't zich openbaren zal en wie
gespaard zal blijven
trekt de sluipmoordenaar
door de wereld der levenden
totdat hij zal worden gesnapt
bevochten wordt met alle kennis
die er tot nu toe voor handen is
hopend…
Uitgeteld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
646 uitgeteld en uitgeraasd
lig je zwetend in je bed
even niet meer rennen
niet meer vliegen
geef je nu maar over
aan de griep die jou
in haar macht heeft
en laat de tijd
zijn helende krachten
op je loslaten
opdat je snel weer
't mannetje bent…
Krankzinnigheid
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
1.094 Krankzinnigheid is de weg
richting duidelijkheid.
Op een lange weg naar helderheid
en houden van,
in vertrouwen.…
Niet meer te redden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.366 Verdriet en pijn
Waarom moet dit zo zijn
Is dit je lot
Een verschrikkelijke ziekte maakt je kapot
De diagnose is gesteld
Heel voorzichtig is het verteld
Chemo om iets langer te leven
Maar tenslotte ga je het toch begeven
Vechten tot de laatste traan
En dan moet je het leven laten gaan.…
Koorts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Toen moeizaam de ochtend kwam
verkilde gestoomd nachtelijk zweet
huiverend, rillend ijskleed,
dat het gloeien overnam
het glazen geluk beademd
waarachter het bleke doodslicht
wacht op ratels van een klaaggedicht
denken in rood geremd
opnieuw ontbrandt het vuur
getooid in duistere waas
tollend hoofd naarmate het late uur
blauwe diva’…
Veroordeeld
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
801 Waarom de balans opmaken
als je de stand hebt bijgehouden?
0-1
Ik zit klaar
Ze kunnen ieder moment met me afrekenen
Ik anticipeer op het eindsignaal
in een wedstrijd die aan het einde van de dag
nooit over is
Was ik maar een toeschouwer
Dan liep ik weg als de wedstrijd mij niet zinde
Dan ging ik een boek lezen, of de krant
Heb ik niet…
Nog een keer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
723 vier lange poten
gelijk op stelten
en 'n nog langere nek
kennen doet hij ze allemaal
maatjes voor het leven
zo leek 't, want nu
is hij geveld door
zijn laatste wens over duidelijk
nog een keer
die langnekken groeten
en 'n kus toe
~ goede reis Mario ~…
Gevecht tegen de kanker
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
2.033 Vechten tegen je eigen lijf
Maar ook met je harde schijf
Wat spookt er door je hoofd
Is er iets waar je echt in gelooft
Heb je nog vertrouwen
Om weer van je lichaam te gaan houden
Maar je bent bang
De kanker houdt je in bedwang
Je knokt en je bent sterk
Maar deze ziekte woekert en doet zijn werk
Je weet niet iedereen gaat er aan dood…
Een zéér ernstige stoornis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
879 Het voordeel van een zéér
ernstige posttraumatische stressstoornis is
dat als ik het koud krijg...
jij me mag verwarmen.
En als ik het ineens warm kreeg,
tot bloedheet werd
jij het vuur kunt blussen.
Je moet iets
van de positieve kant
benaderen, nietwaar?
Ik wist niet wat het was,
totdat ik mijn genezing in jouw ogen las.…
ALS
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
576 de stemmenrover
is een man van
weinig woorden:
hij zet gewiekste
dwaalsporen uit
om later zijn
sluipende slag te slaan
rake klappen deelt
hij uit deze sloper
van het eerste uur
aan wie hij toevallig
tegenkomt
pieter een man van
weinig woorden:
beroofd maar niet van
het geschreven woord…
Suïcidaal
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
948 Zelfmoord plegen is niet zo
moeilijk: wat vastberadenheid
en één daad,
en je bent weg
het vraagt meer van mij
en doorzettingsvermogen
voor de mooie weg,
die ik al levend afleg.…
Suïcidaal II
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
884 Als ik op sommige momenten
moeite had
met het leven,
kon ik
niet meer zien
wat U mij al had gegeven.…
ziek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
580 ze leed aan
lipoatrophia
en was verliefd
op de secretaris
maar niet te erg
het was maar
semicircularis…
Gek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 Soms heb ik wel eens
het gevoel alsof ik gek word,
de adem is dan kort
de gedachten zijn lang
en ik ben
voor mezelf
het meest bang.…
Revalidatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
879 Wanneer je in de positie verkeert
te worden geconfronteerd met een partner
die een hartinfarct overleefd,
gaan er dingen goed,
maar ook zeker wel eens verkeerd.
Het is een tijd van angst,
van huiver, van pillen slikken,
van eigenlijk van alles.
Nou hadden we dat traject al eens gelopen,
maar toch moet je het met gemoedsrust bekopen…
Hij die een ieder altijd hielp
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
600 Voor een ieder stond je klaar, altijd
Voor een ieder was je daar, altijd
Voor de dag, voor de nacht, altijd
En nu, nu ben je zelf, de weg een beetje kwijt
Niet voor altijd,
Je ziet grauw, je ziet moe
Zo zag je er niet immer uit
Blakend van gezondheid
Die ben je nu een beetje kwijt
Ik hoop intens dat je opknapt liefst snel
In je hoofd kijken…
hernia
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
658 opeens die pijn
in mijn rechterbeen
de dokter klopt
met een hamertje
op mijn rechterknie
en constateert geen reflex
inmiddels barst ik
van pijn en ergenis
zij zegt hernia
ik wil het niet horen
het is gewoon de uitkomst
van 13 miljard jaar klote heelal
zo kan ik even doorgaan
zolang ik gelukkig nog leef
gewoon blijven bewegen…
De wachtkamer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 De een zit stil,
de ander, nerveus,
beweegt één voet
in ritmisch op en neer.
Soms met zijn twee
meestal alleen,
geen lach of luide stem
hooguit heel zacht gefluister.
De vrees wordt niet gedeeld,
elk een omarmt zich zelf
en lijdt en hoopt
in stille eenzaamheid.…
Wanneer je verward wordt...
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
574 Dit keer ging het in een rolstoel,
ik duwde, jij zat,
ik praatte over hoe we altijd liepen
in bossen, op paden,
nu keken we naar meeuwen
die op een hekje, op en af, vliegend
naar het water, op het hekje,
in het plantsoentje,
voorbij bezette bankjes
door dronken mannen die vrolijk groetten
Op een lege zat ik nu, tussen zwerfafval
en steunde…
(kanker 5) steeds dichterbij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 toen jij jouw ogen weer de ruimte gaf
en wit ontwaakte uit de roes die operatie heet…
met het zweet in mijn handen
en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen )
stond ik naast jouw bed
je huilde
en de stoel die naast me neergezet
werd, schoof vanzelf weer achteruit
ik sta wel
want ik wil jouw tranen strelen
zacht verschoof jouw stem…
alles heeft zijn uur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
624 het zonlicht valt
op de lege tafel
kruimels blijven over
gaten glippen ongezien
naar binnen in deze
rafelige dag
buiten kronkel je
je een weg
door de wei die
kleurt in zoveel
tinten groen
je loopt jezelf voorbij
verbeten zoek je
de draak
het veelkoppige monster
dat je pijnlijk uitholt
en de dood
buigend begroet
krassende…
Het blijft een scheldwoord
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 Je mag geen kanker vloeken,
zeker weten,
maar zeg nou zelf kanker
zou geen bestaansrecht
mogen hebben.
De naam zegt alles al
maar toch klinkt het woord
als een oorlogsverklaring,
zonder mortieren,
granaten of bommen.....
Maar met evenveel impact…
In de Kracht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
482 De oude mensen op de soos
zijn vrolijk en mobiel
genoeg om te komen
Andere bejaarden zijn gebrekkig
thuis in hun lichamelijke ongemakken
Ik denk me wel eens in, dat het 2050 is
en ik in een gemakkelijke stoel zit
te fantaseren hoe het vroeger was
en dat ik door een wonder
ineens terug ben in die tijd
weer 24 volle uren per dag
mag voelen…
Lief lijfhuis [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
510 Het is niet gezellig
in mijn lijfhuis, zwetend
op bed strek ik me wijd uit
tot een X
(waarde onbekend)
om af te koelen
maar er staat geen wind
en de lucht is vochtig
van verdriet om mijn lot
en van angst dat dit het laatste is
wat ik nog vol kan houden, dat
het daarna te erg zal zijn
(ik weet niet precies wat -
soms is het te…