inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Wanneer je verward wordt...

Dit keer ging het in een rolstoel,
ik duwde, jij zat,
ik praatte over hoe we altijd liepen
in bossen, op paden,
nu keken we naar meeuwen
die op een hekje, op en af, vliegend
naar het water, op het hekje,
in het plantsoentje,
voorbij bezette bankjes
door dronken mannen die vrolijk groetten

Op een lege zat ik nu, tussen zwerfafval
en steunde op het handvat van je rolstoel,
je vroeg hoe het verder moest,
ik legde uit, je bent nu in een tehuis.
Je wilde opstaan en naar huis
en ik maar zeggen dat je eerst op moest knappen
sterk worden, helder in je hoofd
en dat je daarna naar huis zal mogen.

Tenslotte bracht ik je terug,
schonk je thee
je mocht met de zuster mee
in haar kantoortje,
tekenen,
terwijl zij rapporten schreef op de pc.

Nu lig je in het ziekenhuis,
voor onderzoek,
krijgt bezoek, bent vereerd,
snapt niet alles, maakt er jouw verhaal van,
spreekt andere talen
wilt hen uitlaten, opstaan,
terwijl je benen niet meer
en dan,
dan krijg je een spuitje.

Schrijver: Ralameimaar, 15 jun. 2015


Geplaatst in de categorie: ziekte

3,8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 173

Er zijn 2 reacties op deze inzending:

Naam:
Evert de Boer
Datum:
16 jun. 2015
Tja, het is me wat als anderen over je gaan. Het blijft triest.
Naam:
kerima ellouise
Datum:
16 jun. 2015
aangrijpend -mooi- geschreven!

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)