659 resultaten.
mijn plek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
903 op die zonnige, open plek
er hangt een zoete
bloemengeur,
de geur van geluk
mijn houvast
om me aan op te trekken
op een sombere,
regenachtige dag…
Cursus nu
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.091 Op de lage tafel een vaas met bloemen
van de rhododendron, paars en teer
een hommel kroop in en uit en zoemde weer
naar buiten in de zonnige tuin
Een groene spin liet zich zakken
aan een draad en wandelde over
de tafel heen en weer en sprak
in gebarentaal met mijn vingers
Een cursus over verandering
over stromen van energie en zin
het…
Sneeuwklokjes
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
406 Een zonnige dag,
de sneeuwklokjes,
blinken in het licht.
Winterdag met een zeer
koude frontlinie,
je voelt het aan alle
kanten.
De wind maakt het veel kouder,
dan het is.
Even buiten zijn
geeft je nieuwe energie.
Niet te lang,
want de wind snijd echt
door je heen.
Sneeuwklokjes, verlangend
naar een beetje douw.…
Najaarspracht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
453 Het is een zonnige dag en
dan is het
paddenstoelenweer.
Erop uit gaan,
paddenstoelen zoeken en
dan natuurlijk wel
speciale, want dat zijn
vaak de mooiste.
Het is me aardig gelukt
kan ik wel zeggen.
Schitterende kleuren
gezien, had ik er maar
een kabouter bij neer
gezet, zo mooi was het.…
Vlinder
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
610 er vliegt een vlinder
op een zonnige dag
binnen mijn blikveld
voorbij.…
Koe in de sloot
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
570 Wij reden door want wat moet je nou zeggen:over een koe in een sloot op een zonnige dag, nog los van 't feit da'k dat echt voor de eerste keer zag!…
Den Burg
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
907 Als ik de foto met een zucht
terug leg in de la,
zie ik mijzelf weer in Den Burg
op een zonnig terras met een kop chocola.
Terwijl de kinderen zich vermaken
met een draaiorgel om de hoek
laten ze zich een ijsje smaken
en de orgelman speelt op verzoek.…
De profeet
poëzie
3.2 met 11 stemmen
4.810 Waar ik treê daar bloeien de landen
zonnig en overblauwd,
wat ik raak met tastende handen
vat ik tot glanzend goud.
In mijn handen draag ik het Wonder
voor die terzijde staan,
hoog hef ik het licht, waarzonder
z'hun weg niet kunnen gaan.
Dat met fonklende glans hunner dagen
eentonig grauw omhult.…
Plattegrond
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
655 De wijk genomen
Naar verlaten straten
Weg van de gaten
Waarin je gehouden wordt
Uitgeweken
Naar de aarde
Niet naar de maan
Daarop ben ik uitgekeken
Oh zonnig Madeira
Ik lig hier op jouw zand
Zondig gestrand
Wel eerst de handdoek gegooid
Uitgestrekt
Telt men mij tien seconden
Terneergeslagen, knock-out correct
Heb ik mij op de vloer…
De mantel der euro's
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.668 In de zonnige tijd van nu
is ’t kledingstuk,
omhulsel wat men beoogt
’t mag wat kosten maar dan toch het
liefst met zo min mogelijk stof,
want bedekken doet men niet het lijf,
echter alles met de mantel der euro’s.…
waanzin
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.056 het is broos
flinterdun en voelbaar
een gevoelige avond
alleen
tussen de levenloze stukken
eikenhout
en ook het venster
biedt geen opening
het is breekbaar
jij noemt het eenzaamheid
ik een afscheid
van zonnige dagen
tussen de jonge dennen
grenenhout
lange, blauwe golven
jij en je meisjeshaar
het is een ramp
hier te stranden…
mooie vervlogen dag
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.088 Een zonnige oktoberdag
Laat je zwevend in de lucht
Als de vogels in de stilte
En de bomen in een zachte bries
Dat wel in stukjes wil vallen
Met al zijn mooie warme stralen.…
Herboren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
497 brug
Regen druppels vielen uit de hemel
En verdwenen in de rivier onder mijn voeten
Naakt had ik twee uur geleden
Het huis verlaten
Om hier op verschimmeld hout
naar een boos kolkende rivier te kunnen kijken
Maar ik ben niet voor niets gekomen
Ik sluit mijn ogen en spring
Zonder bruisende armen die mij ontvangen
Beland ik op een zonnige…
ZOMER & HERFST
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
808 De onstuimmige herfst
erft iets of minder van
de zonnige zomer
maar vertrouwt vooral
de koude winter
blind op haar
lieve lente ogen
die de komende zomer
weer zal doen stralen
tot de daarop volgende herfst
Recensiegedicht nav het concert "Zomer & Herfst" door het Kamerkoor Vocoza o.l.v. en opgedragen aan Sanne Nieuwenhuijsen, Haarlem 27…
windvangers
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
496 rond knotwilgen
weegt het morgenlicht zwaarder
zich verzamelend in twijgen hijgt wat wind
morgenkinderen huilen doelloos
rond mijn eigen kind -zo lijkt het, immer duurt de dag
ik mag, ik weet het, zonnig wezen
tussen nu en avond uur
binnen het gezang van mezen
ligt de partituur
van haar verborgen lente
zij bevat het eminente van een…
PARELS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
762 Het door heel de wereld
bewonderde ronde steentje
uit de oesterschelp
wordt telkens genoemd
om allerlei pracht te roemen
de smetteloze kleur wit
velden vol zonnige dauw
schone lieftallige vrouwen
meesterlijke kunstwerken
mogen zich verblijden
met die lovende naam
wie wenst dit woord van grote eer
te schenken aan de bescheiden
reine…
Edith Meijers 50 jaar
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
848 Je zult maar jarig zijn op deze zonnige dag
je zult net Edith heten,
'k vergeet nooit hoe 'k haar voor 't eerst zag,
nee, zal dat nooit vergeten!
En ineens is Edith toegevoegd,
aan de groep van 50+
want Sara zit er nu ook bij
en zo is ze nu vijftig jaar dus!
Van harte meis, een fijne dag
dat je 9 augustus maar lang vieren mag!…
Hazenpad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
422 Wilde lekker relaxed een stukje fietsen
in de zonnige blije lentenatuur
maar velen hadden ongeveer hetzelfde idee
racefietsen scheerden rakelings langs
motoren en brommers scheurden
brullend, knetterend en stinkend voorbij
heb toen maar razendsnel
het hazenpad gekozen
de fiets ergens neergezet
om een stukje te wandelen
met een frissere…
Fluistering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Terpsichore fluistert
zomerzacht in de wind
dat jij zomaar zonder wachten
bent ontsnapt aan mijn hart
zonnig in mijn hoofd nu vlindert
zo zorgeloos als een kind
daardoor zijn mijn diepste gedachten
vrolijk verleid en verward
wat mij boven alles hindert
is omdat jij zo ongrijpbaar
en oneindig onbereikbaar
altijd alles voor mij bent…
Dromen zijn bedrog
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.571 Ik kijk in je ogen
Ik kijk naar je lach
Ik zie in je ogen
Een zonnige lentedag
Dan lopen we samen
Heerlijk hand in hand
We beginnen te rennen
Langs de waterkant
Vogels gaan fluiten
En een hinde eet haar gras
Ik zou zo graag willen
Dat ik voor altijd bij je was
Dan open ik mijn ogen
Ik voel me klote en sloom
Ik lig alleen in bed en…
Doorheen alles
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
2.735 Op weg
Doorheen ons leven
Komen we elkaar tegen
Nietsvermoedend
Op modderige wegen
Door diepe plassen
Kleine meren
Houden we elkaar tegen
Even
Kopje onder gaan
Langs zonnige weiden
Genieten we
Van de stralende zon
En van elkaar
Samen op weg
Hand in hand
Doorheen ons leven
Genietend van elk moment
Elkaar…
In warme lagen wol
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
772 speel maar met
je korte haartjes
draag het lachen
met je mee
jij was strand
in zomers warmte
golfde bruinend in de
branding van mijn zee
morgens was nog zonnig
blauw van korte duur
met een ruimende noordooster
kwam de winter snel en guur
we hebben ons begraven
in warme lagen wol
proefden licht van korte dagen
maar vrijden nachten…
Vertel.
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
678 Laat nu de duinen
maar eens spreken
van die zomer
van onze onstuimige liefde
Laat nu het zand
maar verhalen
van ons heerlijke samen,
van ons hand in hand
Van jouw gulle lach,
onze vingers ineen,
van ons liefdesgekletter,
iedere zomerdag
Vertel maar gerust
van die altijd maar
zonnige stranden,
van je heerlijk ontblote tanden…
herfst en lente
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Ik sta hier in herfstkleur
maar bij jou voel ik lente
het zuiden de warmte
het ontwaken van licht
Opkomende zon
jouw stralen de sterkte
aantrekkingskracht
van een zonnig gewicht
Ik ga overwinteren
in dat speciale gevoel
straks op reis naar jou
door ijskoude streken
Mijn enige doel
is ons samenzijn
Ik vraag je natuurlijk mee…
de illusie van een meisje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
489 ooit als kind begonnen in een droom
een bruidskleed, wit met volle rozen
blakend onder zonnig zijn
en een schijfje maan
nu vervrouwelijkt binnen deugd
het bij elkaar geraapt geluk verzameld
boven vruchtwater, een vreugd
binnen verdriet
plooien banen weg in haar oud geworden huid
levensecht gekweten aan de bruid
die enkel zomerleven…
Paviljoen aan zee
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
812 langs zonnig venster
scheert gracieus
de meeuw omhoog naar
Lokkende lonkende luchten
uitgestrekt en eindeloos
ontsluit zich een zee
dobberend blauw
wiegt zij wattige hemel
en in 't brandpunt van het deelbare
vallen zij heel even samen
het kind in de vrouw
en het kind in de man
pannenkoek met appel
en rozijntjes zegt de man…
Blikvanger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
475 dansend op het wild plaveisel
achter kleur en hoge hakken
verschijnt zij telkens weer
wapperende goudgele lokken
bedekken haar deinende borsten
scherpe blikken vanachter getinte
brillenglazen turen in het rond
haar rokje trilt in een
zonnig spectrum
zinderende mannelijke aandacht
overvalt haar keer op keer
langzaam verschijnt…
meisje in de zon
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
446 zomers klokt de taille van haar rok
op lome tast golft de omslag
zonnige taf
de rechte rug is rustplaats
voor het lange haar
ze voert een hondje aan de lijn
als nietig tegenwicht van wat
deze zomer is
ze gaat door naar de zon
de enkels vlechten op
het keerpunt van de rok
een tip wit secuur
ze loopt zeker licht
alsof ze beschikt…
De mensen in hun huizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 Dagdromen in de toren
van beton, het kantoor
bemannen, dat gaat wel
op een zonnige dag
Ik hoef alleen maar mijn neus
naar buiten te laten wijzen
de schoorstenen te tellen
en niet op wolken te letten
Er komt toch niemand
alleen ik, 's ochtends
met een lunchpakket
en een leeg hoofd
voor nieuwe ideeën
over de mensen in de huizen
beneden…
Open horizon
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 Ik zie de toekomst
nog altijd zonnig in.
Het pad achter mij fluistert
in oude voetstappen
verhalen van waarom.
Schaduwen wijzen terug
naar kruispunten van toen,
waar keuzes nog zacht waren.
Ik lees mijn leven
als rimpels in stil water
dat allang is doorstroomd.
Voor mij ligt licht,
onbeschreven en open,
zonder uitleg.…