3836 resultaten.
Motorsport
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
583 Het gaat vandaag om snelheid en vermogen
De motor waarin damp wordt opgezogen
Het samenspel van zuiger en bougie
De geur van brandend rubber en mazoet
De roffels van de paardenkrachten klinken
Er wordt nog wat gepoetst: het chroom moet blinken
Er stroomt een sloot benzine door het bloed
De chaos is zo ongeveer compleet
Het rondemissje schikt…
Neanderthalers
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
487 Edoch, bloed zweet en tranen zijn schrijver dezes bespaard gebleven...
______________________________
NEANDERTHALERS
Wat heeft het hominiden mogen baten
Dat soorten zich ontwikkelden qua ras
Het oerwoud dat van inboorlingen was
Daar zitten nu hoofdzakelijk primaten
Neanderthalers, homo sapiens:
De tot zijn ondergang gedoemde mens…
Soms tot bloedens toe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Ik keek naar zijn handen
alsof er bloed op zat
en verwenste hem
Hij bleef rustig en las
in mijn ogen de gedaante
die hij moest aannemen
om mij voor zich te winnen
Zijn verliefdheid verlegde grenzen
We voerden lange gesprekken
en maakten toekomst-
plannen voor de wereld
zoals die behoorde te worden
met ons stralend in het midden
als…
ruggengraat
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
480 een tram ramt een bus
sleutelbeen
ribben breken
bekken doorboord
wat blijft over
vermoord door het leven
gekluisterd aan
het Blauwe Huis
kapot lijf kapotte liefde
het verscheurde leven
op het doek de verliezen
dreigende luchten
bloed gaat over in bloemen
aderen verbinden mensen
en altijd haar intense blik
haar ogen houden…
Engelenkuikens
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Onze zielsverbondenheid
zo vertrouwd op het eerste gezicht
bij elk weerzien - eeuwig jong
is dan mijn kuikenhart, mijn huid
van vlees en bloed, eeuwig jong
onze geest - maar onwennig
afstandelijk zijn onze vleugels
onze wangen en de luchtkussen
die aan onze lippen ontglippen
of ze ontstegen zijn…
Ode aan de traagheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
540 schrijf de laatste regels in uitgebeende trage taal
verzamel de moed om de kust uit het oog te verliezen
zoals de vis tam en stekeblind oefent in onderaards geduld
laat tranen een voor een over schaarse woorden vloeien
bloed spaarzaam druppelen op het onbeschreven schrift
zoals het bewegingsloze dier dat in donkerte op helderheid wacht
laat…
Shechinah ter wereld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
816 Het fascineert, boeit en verbijstert
Ja in Europa zit je goed
Zo zijn er nog wel wat contreien
In Afrika vloeit heel wat bloed
En hoor je hete tranen schreien.
De mens ontvlucht zijn eigen land
Wanneer dat knoeit met mensenrechten
Verzet ziet als zijn doodsvjjand
De mens blijft voor bescherming vechten
.…
WENK EN SCHRIK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 In het huis waar velen komen
om eigen bloed dan wel plasma
te schenken voor levensbehoud
van zijn of haar medemens
heeft de kamer van ontvangst
warm uitnodigend aanzien
wanden ogen huiselijk
tafels bieden kosteloos
smakelijke spijzen aan
roepende papieren
raden aan te zoeken
naar meer bereidwilligen
die wat uit hun aders
kunnen afstaan…
Waar eens een huis stond
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
497 Waar eens een huis stond
schreeuwt de onmacht
om vergiffenis
Kraters gevuld
met bloed van …
Wegwuiven
met een witte vlag
uit het riool opgedoken
Waar eens een huis stond
zwijgen ze in dezelfde taal
verboden
Zonder wapens
de ander aanvaarden
Schoppen, schieten we vol
Vanuit ons comfort
Een thuis, heel
Waar nachtlampjes doven…
De pijn dieper steekt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 nog altijd
brandt van
binnen de
intense strijd
tussen zekerheid
en het dansen
op het scherp
van de sneden
die liefde uiterst
pijnlijk laat splijten
meteen het vers
rode bloed doet
vloeien in plaats
van de gevoelige
warmte van kus
knuffel en je
sterke hand die
voelen als geluk
waar ik oh zo
voorzichtig mee ben
omdat de pijn…
Spiegelende vlakken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
481 ik had
mijn handen
tot vuisten
gebald maar
vergat het glas
waar ik mee werkte
pas toen splinters
mijn vingers
rood kleurden
waarschuwden
helscherpe pijnen
mij ongenadig
de rode waas
in mijn hoofd
trok op en weer
bij zinnen depte
ik het bloed van
sneden in mijn huid
het kunstwerk
was verdwenen
in het rood van
geleden pijn…
Het creatief serpent
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 de expositie was
fenomenaal het
duizelde duizend
kleuren nog net
vastgehouden door
een lijst maar ook
de doeken wilden
geuren met hun
exorbitant hoge prijs
het juiste touche
van de penseelstreken
en aparte pigmenten
vormden het uithangbord
van de kunstbroeders
im excentrieke segmenten
geen rationele verslagen
aan de muren maar
bloed…
ECHO klik 1
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
447 Tussen bloed en klik,
ik, een schaduw in cache,
een foutmelding,
gevangen tussen server en sterren.
Een lichtvlek —
dat was ik.
Woorden, verstomd,
verbleven in bijlagen,
tussen inbox en instinct.
Echo’s keerden terug,
ijsglas brak in stilte.
Bevroren adem,
vensters gesloten,
uit het zwarte ooit.…
rood witte kruizen
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
445 ik heb
ze gehoord
zoals ieder jaar
de stemmen in
het ruisen
van de wind
waar rood-
witte kruizen
de toon geven
van hen die door
de oorlog niet
meer leven
en waar wij
nu langs
hun symetrie
wandelen
het is ook
ooit hun aarde
geweest voordat
zij in bloed
zweet en tranen
de geest gaven
voor god en
vaderland
nu loop ik
hier…
‘graf-fitty’ (of hoe je iemand inmetselt)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
349 vingers kapot
(zodat hij niet meer typen kon)
brak zijn hoofd op de keien
(want ook al het denken
moest eraan geloven)
reed zich in de kreukels
op een writer’s block
(met stoker achter de deur)
edoch
slierten van woorden
rommelend als lawines
boorden door kieren
bekliederden oorden
voor vergane vampiers
zonder bont- en blauw bloed…
bad hair day
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
454 vandaag was de dag
ik zou me enkel en alleen
in pure poëzie verdiepen
ongekende zin in
toen belde je me
out of the blue
een slagaderlijke bloeding
onthutsend gutsend bloed
handdoek op handdoek
jouw verbaasde mompelen
112 ambulance
niet jouw dag vandaag
wel onze dag
om elkaar onbeholpen
te helpen
een witte frèle vogel
beduusd verdwaald…
pijnboomschrammen
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
252 hij zelfs te vliegen
tegen zijn eigen wijzere weten in
En de wind die
dreigt of zwijgt van alle kanten
zoals hij immer gewend is geweest
- alhoewel verleidelijke tongen
hem bij tijd en wijle wel bereiken
blijft hij naar behoren kijken
maar geen god of mythische berg
kan hem in dit stadium nog helpen
als zoon van zal hij het bloeden…
Frisia
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
125 Frisia droeg de zee diep
in haar bloed
waar wind nog sprak in zout
en oude stenen
waar storm zich mengde
met het oerbegin
zij kende de kracht die
uit de bodem groeide
een stil instinct ouder
dan het land
wanneer de zwarte schepen
nader schoven
de Vikingen kwamen
donker op het water
met ijzer vuur en honger
op hun kiel
frisia week…
Van stormen en blauw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
94 Wat was is ontwaakt en vervlogen,
een jubel die zingt in het bloed —
met een open, een heldere ogen
tegemoet wat de dag mij doet.…
Dwaalgast
snelsonnet
4.5 met 8 stemmen
771 Op Texel kon men laatst een schildpad scoren
Het was er eentje met een dikke kop
Daar kijken Texelaars niet echt van op
Door inteelt is zo´n kop je aangeboren
De mensen daar zijn er mee in hun sas
De Texelaar is een sterk schapenras…
Onze vrije wegen
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
494 De bloedrivieren,
die door onze levens lopen,
leiden bloed dat ook kruipt,
wanneer het niet kan gaan.
De zenuwbanen,
die mijn gevoelens voeden,
verbinden angst met moed.
Moed leidt tot besluiten,
die ik zelf wil nemen.
Blokkeer levensstromen dus nooit,
die ons bewuster in leven laten.…
Bij de dood van Joris de Heus
gedicht
3.9 met 367 stemmen
27.077 Hij had een vrome moeder
en heette Joris de Heus,
Het bloed sloeg door zijn lichaam
als het bloed van een watergeus.
Hij zat vijf weken gevangen
in een cel aan het Haagse Veer
Bij luchten, iedere morgen,
liep hij met mij op en neer.
Wij zagen naar de wolken
die kwamen van over Westmaas.…
AAN MIJNE VRIEND GERRIT JOAN MEIJER.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.580 Bij al 't plundren, bij 't vernielen,
Bij het weiden van het zwaard,
Bij de duizenden die vielen
Door de dwingeland der aard',
Wiens gevloekte vuist niets spaart —
In dees hartverpletbre dagen,
Waar geen bloempje bloost aan 't blad,
En, in plaats der rozenvlagen,
Weemlend langs het bruiloftspad,
Merg en bloed de weg bespat —
Voegen…
Wiking Harald
poëzie
4.0 met 1 stemmen
988 Schenk mild de haaien bloed!’
Hij zingt zijn laatste strijdzang:
‘Eerst, eerst mijn volk gered!
Niet eerder wijk of val ik,
De storm is Wikings bed!’
Hij zingt... Plots ploft hem Baldwin,
Zijn blauwert in de borst!..
In golven stort de Wiking
En sterft als Norenvorst.…
Van balk en splinter
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.346 Slechts één minieme stap naar voren
en dan staat hij in de vuurlinie
hoe bonkt het hart en trilt die knie
geen deur in zijn ivoren toren
die opendraait naar de geschonden mens
het bloed vloeit over de betonnen grens
Verbrijzelde ogen staren hem aan
een smekende blik treft zijn gelaat
verlatenheid waar geen maat op staat
een laatste wenk,…
als de ramen zijn gesloten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
789 ik wilde niet dat je het zag
de chaos in mijn ogen
een seriemoordenaar misschien
die gedachte kwam steeds boven
een mes lag voor de hand
ik zag het bloed al vloeien
mijn stem is dan verlamd
hij zal me eerst gaan boeien
de kamer is te klein
de deur moet open blijven
mijn ontsnappingskans verkleint
als de ramen zijn gesloten
ik wil…
adel in stand
netgedicht
4.4 met 44 stemmen
3.563 ooit was ik geheel vrij in de adel gelogeerd
bij Freule Franchine I.W.Q Oeuwtewaal tot Sliptegen
ten kastele Heucheneut niet ver van Wanperzegen
waar blauw bloed met acte de présence werd gefrappeerd
het gebeurde dat de Freule geschrokken op sprong
zij zag plots de hooischuur op en neer hippen
en dacht dat er twee olifanten lagen te wippen…
Jij gaf me kracht
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
2.273 nu de scherven zijn opgeruimd
en mijn bloeden opgehouden.
houd ik nog meer van haar
want ze wilde mij vertrouwen.…
schuld
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
2.254 in de kleine werkplaats
verft de zon de krullen
goud, terwijl de hand
van de timmerman snijdt
en zaagt en schuurt aan
het kruis van hout, waarop
hij nagels ziet en bloed
en 's-nachts als in de
hoek het manshoge kruis
te wachten staat op wat
morgen zeker komt, droomt
hij vreemde dromen vol
van geweld en tranen,
maar niet op zijn gezicht…
stompjes schrijven poezie
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.059 mijn vingers
zijn al afgebeten
stompjes schrijven poezie
ze kauwen lang
op mijn geweten
slikken doen ze echter niet
mijn teksten blijken
geniaal te zijn alleen
hun geesten weer te klein
ik schrijf met bloed
in ieders hart, dat voelt
vertrouwd en heel apart
ben de blauwe bloem
in het koren, ze maaien maar
die kleur gaat niet verloren…