Alle inzendingen over eeuwig leven

39462 resultaten.

Sorteren op:

Spiegelingen - Poëzieprijs Hilvarenbeek 2000

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.268
Je hoeft ze niet meer te ontwarren Nog zie ik je handen op je doodsbed grijpen in het niets Was het de draad van je leven die je niet meer terug kon vinden Of heb je zelf de laatste draad afgebroken?…

Maritieme mijmering

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 557
Ik ben het water, al het leven komt van mij. Maar beproef mij niet, ik neem het terug in mijn razernij. Boven mij gaan de dag en de nacht, de zon rijst uit mijn schoot, de wolken zijn mijn sluier en ik behoed de maan voor de dood. Je kunt in mij verdrinken, verdwijnen voor de eeuwigheid.…
Iniduo5 september 2012Lees meer >

De crisis bloeit

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 639
Waarna je na een voettocht Die wel eeuwig leek te duren Een plaatsje krijgen kon In een tent ver achteraf Dat is armoede anno nu En, werkelijk, ik sta paf…

Jouw moeder Vincent ?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 552
Het was in ons verledentijd de gewoonte: slechte gewoonte dat vaders hun steun en toeverlaat met breiwerk achter de kachel verwezen de voorgrond het bed en fornuis de kinderen en alles dat er aanhing behoorde bij moeder bijzonder dat werkezels langer leven blijkbaar kunnen mannen die druk niet aan vertrekken eerder naar de eeuwigheid dan…

Verdriet

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 634
die ik slapeloos kan dromen alle dagen en de te korte nachten geef mij kracht achter masker van de traan dan zal ik weer lachen en met mijn vrouw gewoon weer leven en verder gaan.…

Met zijn geboorte

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 991
te lopen en heeft ons bereikt met zijn geboorte gaf hij in woord het akkoord voor een hemels tijd in zijn eeuwigheid…
wil melker26 december 2013Lees meer >

Verwonde bladeren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Leven! Liefde is de kleur van verwonde bladeren. Wees niet bang, je bent vrij. Dans! Dans op de wind waar alle melodieën dromen over stilte. Zuivere stilte. Amen! Er is meer. Eeuwig meer. Ga nu maar. Ik blaas je verder, hoger dan het hemelsblauw.…
Gerjo Gerrits15 november 2014Lees meer >

Wiegend op wind

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
om samen naar eeuwige schoonheid te streven…
wil melker3 februari 2015Lees meer >

Ik houd mijn jaren in de hand

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 440
leven, Ik open ze weer en zie jouw Door de zee gekleurde schelp Waarin woorden liggen van liefde en trouw, Van Mensenkind, ik hou van jou…

Reikende handen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
nooit hebben wij omgekeken het leven was enkel vandaag de rest zijn we fijntjes vergeten wil melker 07/09/2015…
wil melker7 september 2015Lees meer >

Wielie Elhorst in "De Verwondering"!

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
onze seksuele diversiteit en dat door Hen ons geluk wordt gegund met name het geluk van het ontvangen leven!…

Troostmeisjes

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 528
Geen gezicht voor wat reeds was verloren; onherkenbaar in het rijk van de eeuwige zon.…

Lief zeegezicht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 452
begon ik dank je met handenvol schelpen en zand van dit strand voor onze eeuwig intieme band…

Sluiting

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 484
het was een plek die wekelijks houvast bood terwijl je verder steeds meer los moest laten dierbaren, gezondheid, werk en jeugd je ervoer daar momenten van genade waarin de eeuwigheid zich openbaarde velen werden er geroepen tot nieuw leven er werd een stukje meegelopen op de laatste reis en als je het gewoonweg niet meer wist dan brandde…
Serval5 december 2016Lees meer >

Ik hoor de nacht die nader-zijgt

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 937
Uw aangezicht is vreemdlijk stil in ’t schemer-leven... Ik zie het laatste dag-geril in de avond-dreven. – Is dit een einde of een begin?... Uw handen glanzen; uw blik is als violen in verslenste kransen... – – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe, en onze zinnen?... Míj faalt de kracht, te zeggen hoe ’k u durf beminnen.…

Willie Nelson

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 626
eeuwigheid waar het licht zingt, een engel schreit daar is de schaduw tot kleur verheven de oude werkelijkheid verleid daar is schoonheid geschreven door Nelson bedreven…

Oneindig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
Jij bent voor mij de zon die eeuwig schijnt Voor jouzelf gaat die vlieger helaas niet op Omarmen doe jij 't leven zoveel mogelijk en daar waar het kan Mist soms in jouw hoofd een hart vol liefde Op mijn beurt omarm ik dan gretig al jouw liefde Oneindig, voor altijd Twee zielen, één gedachte ondanks soms die mist, schijnt de zon…

kwetsbaar

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 970
thuis bent dus welkom thuis, lieve Jackie welcome home, my dear friend --- --- --- wie ooit één vriend gekend heeft, heeft rijkdom voor de eeuwigheid --- --- --- - voor altijd in mijn gedachten - voor altijd in mijn hart Jouw laatste woorden: "Au revoir".…

Onbegonnen denken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 625
geen vorm en geen leven geen wens en geen verlangen alleen de rust van het niets spartelend in het onbegonnen denken…
J.J.v.Verre15 januari 2018Lees meer >

De traditionele leest

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
ontrollen zinnen het festijn van in een nieuwe dimensie te zijn creatie waarbij duurzaam lief is verwoord in het scheppen van eeuwigheid…

de bibliotheek van herinnering

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 637
de momenten die ik kreeg van jou zijn toen en nu deel van mijn leven die ik voor altijd dichtbij mij houdt zodat zij eeuwig blijven duren ik heb ze in een kluis gelegd in de woonplaats van mijn hart waar ik ze steeds weer openen kan met de code van onze liefde zo kan ik naast tijden van verdriet de tijd van samen lachen kiezen de dagen…

Denkend in taal

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 418
Denkend en schrijvend in taal zet ik klanken in betekenis zend ik mijn boodschap uit naar jou mijn lezer en mijn luisteraar voor wie het allemaal een hoorbaar teken van leven is ik speld jou nooit iets op je mouw zoekend naar het eeuwige waar ik heb mijn best ervoor gedaan om jou met mijn gedachten mee te laten voelen denk jij…

Nu. Hier. Vandaag.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 410
Wanneer angst niet wijken wil, voor hetgeen eeuwig is. Wanneer ik gedachten koester, die me laten herinneren, aan overleden tijden. Zoals oude kranten overlijden, in een overvolle krantenbak. Gestorven schelpen leven, op het stille strand. Zwaarmoedig leef ik naar heden, waar gisteren en ook morgen, ontspannen samenkomen.…

Zonneschijn

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 521
Altijd zal de zon nog schijnen ook al is het boven het wolkengordijn zal donkere wolk met goud omlijnen 't hoort in 't leven, regen en zonneschijn. En aan het eind van levens baan zien wij het paradijs in hemels licht zal de zon eeuwig aan de hemel staan dan zien wij de horizon helder verlicht.…

Hun blazoen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 248
Beiden zijn jong van geest, En ook jong van lijf en leden, Vrijen is voor hen ’n feest, Hun leven lang willen ze 't doen, Eeuwig jeugdig blijven, Vrijen is dan ook hun blazoen.…

Tijd

netgedicht
4.0 met 16 stemmen aantal keer bekeken 134
die verder reist En in de harten van zij blijven We geven tijd aan wie wij liefhebben Liefde is tijd Voor de eeuwigheid…

Gedragen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 5
toch draag ik je Ik draag je tot het eind zelfs al is die er in liefde niet dus draag ik je in eeuwigheid ik draag je zo graag zelfs nu je groter bent zelfs als het groter is ik draag je…
Erna Kagenaar13 november 2026Lees meer >

de woeste hoeve 1945

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 671
in het bevrijdingsjaar klinken dodelijke schoten in de stille bossen van de Woeste Hoeve bij Apeldoorn niemand beseft nog de echo niemand herkent de generaal wiens leven langzaam wegvloeit hij die beschikte over leven en dood wiens pen gedoopt werd in bloed om doodvonnissen te bekrachtigen honderdzeventien mannen kwamen daar verdeeld…

feesteling

netgedicht
4.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 704
de dag buigt naar harmonie niet wegglijdend,maar zich vouwend naar een dieper, traag bewegen als van ritselend riet verflauwend vogelgezang houtgewas dat knispert tot as als van weemoed maar wakker beschouwend leven en dood en zin.…
Klaes5 augustus 2008Lees meer >