4809 resultaten.
De altviolen zijn gestemd.
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
909 Ik heb er genoeg van, van al dat nieuws,
onoverzichtelijk, verward, verdroomd en geteisterd
tot in de verste uithoeken van mijn geest
doorgedrongen en alles vergiftigd...
Stop, wil ik schreeuwen, heel angstaangjagend,
maar ik zwijg, glimlach en tracht beleefd te blijven,
want wie ben ik wel?…
kust gek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
756 met open dak rijden wij op de kust af
met open geest nemen wij de tijd op
in ons bewustzijn
ons bestaan is op een hoogtepunt
iedereen is nog onwetend
sommigen weten al wat de kleuren betekenen
kunnen berekenen de cijfers van leven
daar de kust
jij kust me
gekko
de zee
ons origineel stekkie
een plek van rust en bewust bestaan
de drang op…
Meisje
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.860 Twee ogen vol zorgen
haar geest levert strijd
hoe moet dat morgen
zegt mijn grote meid?
Zullen we gaan lopen
een ijsje gaan kopen?…
volmaakt
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
853 er heerst een diepe rust
gerestaureerde kerkjes
zijn koel in de voormiddag
het goede leven neuriet
langs stoelen op terrassen
en toost op voetstappen
en vrolijk gelach
van oprechte poëten
die in honger van geest
in kronkels prevelen
en hoe potloden uit
de vingers glijden
en over de vloer rolden
woorden wegvlogen
in de diepe duisternis…
Goddelijke gruwel
netgedicht
3.8 met 19 stemmen
1.097 Gruwel dient zich aan
Met uwer aller lot begaan
De geest angstig verward
Sluit het sponzend in het hart
Gevoed door de geletterden
Dringt het in de open wond
Woekert rond om te veretteren
Ieder ander geloof te verketteren
Luistrend naar wat het boek zegt
Met woorden in oeroud geschrift
Genocide moorden terreur volgens gebod
Verschuilend…
bovenaan de voedselketting
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
890 o een eeuwigheid van wachten
ligt in mijn verschiet te schateren
terwijl wij goedertierenheid plachten
lijkt de persoon te verwateren
de ontkende kant van mijn geest
gaat een eenzame weg terug
de ongewaardeerde vergezichten
overtuigen hem vlug...…
Marmer
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.100 Ik verga in tranen
opgezweept door
een schor verleden
Onder grafzerken
rukt mijn hand aan
vertroebelde geesten
Door onbegraven gehuil
splijt de hemel zich
in de donkere lucht
Geketend aan het marmer
sterf ik onbeweend
in een tergende vlucht
Te diep geworteld
draag ik mijn gebeente
onder de holle treden
Verduisterd zal
mijn…
Een platonisch lot
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
659 Mijn geest vertroebeld door dingen
die oud en beschimmeld lagen te rotten
in de broedkist van de verloren tijd.
Onmogelijk om louter iets te worden
als je mens en dichter bent geweest,
niet hoefde te bedelen maar kreeg.
Wat ik nog zie ben ik niet meer
slechts een flauwe weerschijn
van oud licht dat me is gegund.…
Herfstbomen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
742 De indianenbomen uit een vergeten jeugd
wringen, grilliger takken, dan weemoed
de zomer kwam, in puur en liefdesrood
zwijmelde razend, heftig in een ontvangen schoot
door dichtersklank en geest voorgoed genezen
vriendschap, door en door, in ziel, totale wezen
verliezen herfstbomen, blad, na blad, tot spijt
een dramatisch silhouet van dreigende…
Willem Oltmans
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.028 Koude ogen in een vierkante kop
Een ziel van dynamiet
Je pen zo scherp als je geest
Je streven naar oprechtheid
Je zwakte voor een mooie jongen
Je memoires
Maken je meer mens dan wie ook
In ieder geval mens genoeg
Mogen jouw geaffecteerde stem en hoge lach
Veelvuldig klinken in de hemel
En moge er daar genoeg lieden zijn
Waar jij je tanden…
diep
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
629 de klokken luiden
hun lied
de zon gaat weg
verlaat
de dag
als deze
is er ooit bewezen
dat ie opkomt
opnieuw
opnieuw
opnieuw
voor ieder wezen
opnieuw leren
leven
in ruimte
en leegte
luiden de klokken
hun lied
en op de straat
en in deze steeg
een lied
dat het leven draagt
op de schouders van geesten
een traan klinkt
er is nooit…
Jacob en Jacoba
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
685 het meest ideale liefdespaar
de ware Jacob en Jacoba
onwetend van elkaars bestaan
brengt het lot zelden bij elkaar
de potentieel ultieme liefde
die ons rakelings passeert
ongrijpbaar snel verdwijnt
‘n ingevangen blik achterlaat
die in onze geest beklijft
als levenslange herinnering
en hoewel blij met onze eega
overkomt het ons allemaal…
en zo
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.731 verglijdt het leven
achter stappen
die weer klinken
in de stilte van mijn geest
dromen die
illusies waren
die intens vergeefs
in al ons voelen spaarden
weg
in pijn
en smart verstorven
en zo
verglijdt het leven
als een leegte die niet kiest
die alleen in houden
van zichzelf verliest
zomaar, ongemerkt
weg
en al wat dan…
DICHTER
hartenkreet
3.2 met 13 stemmen
697 versmelting van woorden
in cadans van de eenvoud
dus de dichter is de middenman
die gedachten dichterbij brengt
die door aaneengesloten woorden
het samengaan van denken
in gedichten overzet
dus ga ik dichterbij in zinnen
die opborrelen uit mijn dichtersbrein
aandachttrekkend telkens weer
om met iedereen dat te delen
wat ons allen in de geest…
boetevrij doodgaan
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.175 is doodgaan de kerk die ons
scheidt van hemel en ras, ‘k vraag me
af wie schoolt mij rijk en voedt
mijn bange hart
is het mijn sponde waar ik eeuwig
in zal geraken wanneer mijn benen
de zoetheden gaan mennen die mijn
geest voor ogen had?…
dodenwake
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
960 in deze nacht waarin geesten verrijzen
heb ik me neergezet op de rand
van je bebloemde zerk
de kilte snijdt vooral van binnen
terwijl ik lijdzaam wacht
op het wonder van de dodennacht
en in het spokenuur de witte schimmen
de kreten van een late uil
een droeve dodendans van verlaten zielen
ik wist het wel, hier zal ik je niet vinden
ik…
Zonder titel
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
567 Inspiratie, voorheen de gefleste geest
Verstrikt en volkomen lamgeslagen
Writersblock waarvoor de dichter vreest
Muze van duizend-en-één-nacht en dagen
Bezorgt illusies van alle dagen feest
Blijft één nacht om inspiratie aan te jagen
Inspiratie, thans de geschreven gedachten
Vrij en volkomen vrij van vragen
Muze van duizend-en-één-dag…
BOHEMIENNE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
463 Mijn vrije geest, los van verleden
En toekomst die nog niet bestaat
Jij mijn elan en ruggengraat
Jij uitkomst van mijn smeekgebeden
Ik wil je met mijn huid bekleden
Jij die mij nimmermeer verlaat
Een lange tijd werd je geschaad
Door allerlei omstandigheden
Nu jij voorgoed bent teruggekeerd
De spiegel niet meer is beslagen
Geeft die ons…
stil verlangen
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.511 Zij bruist door lijf
en hart en geest, sprankelend,
zoals zij daar nooit was,
nooit is geweest.
Ja heel diep van binnen
dat vurige verlangen
naar jou beminnen
het ritme van je hart heel zacht
en bijna teder onverwacht
te horen en het voelt,
zoals de liefde is bedoeld.…
geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 als geesten bij Dickens
is mijn kroost op pad
bij tijd en wijle,
wanneer de klok twaalf slaat
bezoeken zij mij nog eens
ondraagbare zware ketens
vergezellen hen,
de last van hun verleden
toch verlenen zij mij
een status, onaantastbaar
als mens die leeft, uniek
met bagage, maar wie heeft die niet?…
infanticide
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
545 onreine geesten
gescheiden van goddelijkheid
zouden wij anders
het verschil niet weten?
was dat, als zondvloed
de prijs?
nog immer in Bethlehem
de grond doordrenkt
van onschuldige schuld
hun bloed sust mijn geweten
ik weet……
Boeddah en God
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
488 ontwikkeling
van de eigen geest
mijn God
ben er zo mee bezig
geweest
heeft me zoveel gebracht
wat een feest
er was niets meer te wensen
doch het gluurde en gluurde
zweven duurde
maar even:
ik was maar een mens
destijds nietszeggende wens
noch hier noch daar
onder allerlei luiden
leven vanuit het noorden
tot aan het zuiden
praktisch…
vloeken in de kerk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
620 dit is mijn lichaam
dit is mijn bloed
klinkt als een Franse lunch
stokbrood en wijn
maar dan in plakjes en nippend
een dienaar buigt, knippend
voorover in het stof en prevelt
in oude taal
ach god, verdom mij niet
gelukkig zat er nog
garantie op deze dienaar en is
terug gestuurd naar de fabriek
de schepper kreeg de geest
ging tekeer…
Couperus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.483 godzijdank is er de leeslijst
van de middelbare school
die de afgedwaalde geesten
voor de honger zal behoeden
leerling leest De stille kracht
maar zijn radeloze blik
doet het ergste soms vermoeden…
Mark en ik ( sterfdag )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.666 Magie in handen, hoofd en geest.
Muziek tot in de diepte van gelijkenis:
Mark, de vriend die ik immer mis.
Zijn leven vermengde zich
met mijn leven.
Hij gaf, het, gratis en voor niks.
Zijn houding om altijd
van te blijven houden.
Mark leerde mij te leven,
gedurende mijn beleven.…
Parkeren
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
531 Steeds weer terug die innerlijke strijd
tussen geweten en daadkracht
geest en waarachtigheid
met beide voeten in de oorlog
van een wereld waar vrede
soms kwaadaardig aanvoelt
via meningen en verschillen
uitgangspunten en efficiëntie
in verloren tijd verloren
verklaar je een deel van jezelf
zonder mystieke oorsprong
in een lijf van vlees…
Hartslag
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
720 Zo echt als je lach in mijn geest.
In de nacht kan ik het privé tonen
Waardoor jij mijn hartslag uitleest.
De hoop geeft leven in mijn keel.
Jouw verschijning klopt expressief.
Ik kan je voelen met gesloten ogen.
Is nu mijn droom of vraag suggestief?…
Keek langs me heen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
648 ik heb je geroepen
maar je was al
naar binnen gekeerd
pakte je handen
om je te raken en laten
ontwaken uit lethargie
je lachte maar keek
langs me heen zonder
een blik van herkenning
leek blij met de aandacht
sprak onverstaanbare woorden
over wat jij in je geest hoorde
keerde langzaam
weer terug naar de onrust
van zoekende vingers…
Zo'n dag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
654 Deze dag niet door de zon verblind
toont meer dan duizend staten
dat wat jij allerminst zonnig vindt
heb je op zo’n dag het beste in de gaten
Er is geen zonneschijn
die je anders zal doen geloven
Je ziet echt tot in het detail ragfijn
bijbehorende gevoelens komen boven
Als je op zo’n dag iets moois beleeft
zo helder voor jouw geest
Is…
Lichaam te zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
551 Denksels dwalen oeverloos
Door het brein, bezetten
Eiwitkabels die kronk´lend
Door mijn schedel gaan -
Gedachten gaan vruchteloos te keer,
Zonder ooit de uitgang te vinden
Waarnaar zij zo driftig op zoek zijn,
Waarbij zij het lichaam vergeten;
Eerst maar eens het vel voelen
Waarmee mijn geest moet samenvallen
Voor ik verder opga…