8894 resultaten.
eenzaam
hartenkreet
2.3 met 28 stemmen
2.155 ver weg en toch niet
ik doe mijn ogen dicht
en huiver licht
is het kou of verdriet
je pakt mijn hand
je streelt mijn haar
een lief gebaar
ik voel een band
dan gaan mijn ogen open
zie je weer voor me staan
ik kijk je aan
en zet het op een lopen…
Jij bent de zon, jij bent de maan.........
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.659 Jij bent de zon
Jij bent de maan
Jij bent het doel
Van mijn bestaan
Jij bent de wind
Jij bent de regen
Zonder jou
Kan ik nergens tegen
Jij bent zo schitterend
Als een ster
En even onbereikbaar ver!…
Diep geworteld
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
724 in klank en beeld
oogwimpers omstrelen zacht
het schatvertrek in je ziel
wat aan liefde is geborgen
op bekende wegen
van lente, zomer, herfst en winter
dat je levensklanken helder
en recht overeind houdt
die tot ver in de hemel reikt
nauw samengeweven……
verdraaid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
507 warrig hoofd
ziet even alle hoeken van de kamer
loopt om, tegen de wijzers van de klok
gespannen veer
rusteloos hart
stuwt binnenuit het kruiend ijs
dat geen gelijke tred houdt met de dooi
verdraaid
bloeddruk gestegen…
Eerste Keer
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
492 nooit ruikt de grond zo vers
als omgeruld in lente
dat wil ik met mijn handen doen
met zwarte nagelranden
kom mij nu niet aan
met een paar tuinhandschoenen
hoe zou ik aarde voelen
of wroeten in een perk
achter mij, in huis
zie ik opeens moddersporen
nu ik uitgeraasd ben
kijk ik naar een bed violen…
Geheimen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ze keek nog eenmaal om
tussen het riet
de eerste lentebloemen
te ver stond ik
om haar dromen te zien
verwaaide gedachten
stervend in de wind.
Ze ving het licht
zo ik niet eerder zag
we liepen verder
en het leven sprak uit onze ogen.…
WEG
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.263 ik ben een stuk verdriet
een lied zonder veren
te oud om het geluk
af te leren
alles was wonder
alles is wonde
alles voorbij
alles : zij…
Op grond van lezen.
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
630 Tenen krommen het boek,
geplooid in zinnen
schuift poëzie even op
en valt terug aan wielen,
de banden kunnen zelfs
een tafel op voeten zijn
Gedichten reiken te ver
voor begrip en beelden
raken slaap aan,
één bladzijde wil rusten.…
Met schijnbewegen
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
471 ik wil de bal
en alle ogen
aandacht overal
met schijnbewegen
passeer ik spelers
die met lege handen staan
plotseling leg ik aan
maar zie de bal
ver overgaan
dit schot had niet gemogen
ik ben de foute egoïst
koppen kranten naar alle ogen…
het noorden kwijt
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
620 als je wilt, gaan we dan zeilen
naar een land heel ver van hier.
ik kan niet zeggen hoeveel mijlen
in een bootje van papier.…
Duizeldingen
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
482 Tussen miljoenen sterren
raken er twee elkaar
op zich al een wonder
Duizeldingen
in de maneschijn
terwijl ik je kus, streel, begeer
schieten onze sterren
vonken in het rond
De hemel lijkt niet
ver meer weg
zoals we zweven…
Persoonsgebonden Beschadiging
snelsonnet
4.1 met 13 stemmen
931 Maar dit gaat ver voorbij het meest basale…
In kale vleugelslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
642 De dominee die de emoties
van mijn verwarde moeder
onder controle hield
duldde geen pottenkijkers
tussen de wijkende muren
van de oude boerderij
nam hij een ei mee
uit het kippenhok
in kale vleugelslag
verloor hij zijn veren
verliet hij de hoeve
op zijn kreupel paard.…
Mysterie
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
609 Onbekende boog verbonden
met het andere bestaan
een land hier ver vandaan.
Door jou raak ik in vervoering
als ik naar je warme kleuren kijk
het mysterie van ons bestaan.…
ommekeer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
827 (verandering)
zoals men kut gebruikt
om er weerzin
mee uit te drukken
zo moet het ergens
ooit zijn misgegaan
op een plek
in het recent verleden
zijn de knoppen omgegaan
de tederheid bestreden
met het begrip banaal
zijn wij ver afgegleden
naar 't koude digitaal…
Als katten muizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
478 Wat spot mijn oog, daar in het ver?
Gedreven, nog niet vervlogen.
Wat spot mijn oog, daar her en der?
Als katten muizen, mauwen ze niet.
Waar gaat het over, waar gaat het heen?
Geef mij een arm, ik jou een been.
Gedreven, nog niet vervlogen,
maar altijd en immer,
besluitenloos bewogen.…
Zwanen bij nacht en overdag
gedicht
2.4 met 27 stemmen
6.253 II
Je wilt op veren met ze mee
en je besluit ze brood te geven.
-----------------------------------
uit: 'Verzamelde Gedichten', 1993.…
Geen benul
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Geen benul had ik
Van assertiviteit of zo
Of van gewoon
Voor mezelf opkomen
Van jullie leerde ik
Dat het nooit meer
Zo ver mocht komen
En heb ik mijn
Nieuwe leven met
Beide handen aangenomen
Met grote dank aan het SoVa-team UMCG
Monique, Wianne, Iekelien, Iris…
Bekentenis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 De biecht van Lance dwingt mij u te bekennen
Dat ook in onze zware tak van sport
Het een en ander ingenomen wordt
Je kunt niet zomaar snelsonnetjes pennen
Ik heb elk vers dat me is ingegeven
Op pindaflips en rode wijn geschreven
Lance Armstrong bekent dopinggebruik.…
Feilloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 ik vang de wind in jouw zeilen
en klim naar boven om
van daar af de wolken te bespelen
van mijlen ver en dan weer dichter
zie ik jou vieren, en overstag
de natuur naar jouw hand zetten
trots kleurt de avond geel…
Beeldende kunst
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 ik schilder met gestolen woorden
op geleende doeken die ooit
de jouwe waren
zo kleur ik de dageraad wit
voeg er rond het middaguur
wat gele bloembladeren aan toe
uit kunstboeken leen ik
vers groen om 't geheel als
herboren te laten voelen…
Een blaadje in de wind
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.248 Nu we vandaag voorgoed
Afscheid van jou hebben
Genomen en weten dat
We je verschrikkelijk
Gaan missen - is er
Terwijl ik aan jou denk
Opeens dat blaadje
Dat ritselt in de wind
En is het alsof jouw
Hand van liefde me van
Zo ver zachtjes aanraakt…
Dat ene moment
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
472 Nederig boog ze
soepel als het riet
in de vergankelijkheid
van dat ene moment,
wetende
dat dat punt van zijn
nooit meer wederkeert,
de slinger
van eb en vloed
met als raakpunt
de ommekeer
en telkens anders
keer op keer ,
in het ver-rijkende veranderlijke,
in de flow van het
bewegen!…
Zomer-en herfstvreugde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
577 De zomer van 2013
ligt nog vers in het
geheugen
waarvan we hebben genoten met
volle teugen
dat de wereld groener was dan groen
met haar zonnelicht
de hemel zo blauw
haar bloemenpracht
en de vreugde
die ze bracht
en nu... genieten we
van de mooie herfst
dat prachtige seizoen…
wat ga ik schrijven
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
521 geen verhalen doch gedichten
die zichzelf ten gronde richten
als ze eenmaal zijn gelezen
hoeft geen sterveling te vrezen
dat ze ooit nog zijn te horen
weggewerkt en nooit herboren
weet geen mens nog van 't bestaan
doorgestreept voorgoed verloren
is het met het vers gedaan…
VADERDAG 2014
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.231 Zijn vaderdag
Is voor hem een grafdag
Zonder cadeaus
Ontbijt op bed
Geen ochtendkrantje
Of bakkie koffie
Met liefde gebracht
En vers gezet
Hij mag al blij zijn
Voor een geinteresseerde
Die bij hem stilstaat
Nog aan hem denkt
Hij zal vast juichen
Als iemand langs gaat
Zijn steen schoonmaakt
En bloemen schenkt…
Wat niet gebeuren zal
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
498 Probeer de waarheid
Te achterhalen, die me
In flarden en kronkels
Omzeilen wil, wat niet
Gebeuren zal - zout leg
Ik op staarten van hazen
Die er met de waarheid
Vandoor gaan; en op slakken,
De meeste dan hiervan,
Want op alle slakken tegelijk
Gaat me wel wat ver -
Een mens moet zich niets verbeelden…
De Bewaarde Lucifer
snelsonnet
4.2 met 5 stemmen
1.073 Het geeft geen pas hoor, al die Belgenmoppen,
Ze vluchtten naar het noorden, eeuwen her,
En wij, als Hollanders, lang niet zo ver,
Ontvingen graag die Vlaamse knappe koppen.
Zo mengde intellect met keuterboer,
Nu geeft ons land een beetje licht retour.…
Geheimtaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
528 de woorden die jij aaneen rijgt
nemen mij mee naar ver gelegen oorden
waar zuiverheid mij als 'n warme jas omarmt
verven bloemen mysterieuze raadsels
op de muren, die alleen zij ontrafelen kunnen
met vleugels op de rug gebonden…
Witte Stilte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
536 Een witte mêlee
ontgroent het landschap tot een besmettelijke pers,
muilkorft ieder vers.…