15018 resultaten.
Niet te ontlopen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
552 Het bewierookte zelfbeeldje
vraagt aan de Boeddhaposter
wat hij van het uitzicht vindt
Het loze uitzicht in dit leven
van niet te doorbreken patronen
met alweer een beminde minder
de nacht weer langer dan de slaap
Je wilt rust
maar als je rust vindt
wil je leven
Dat is het lot, niet te ontlopen
meng je tranen maar met water
dan lost…
Rollen zonder protocollen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
512 jij wist het land te vinden
uit de golven van de zee
groeide op in schaduw van de zon
met eigen licht
bouwde jij je koninkrijk
in rollen zonder protocollen
jou overkwam
de witte wereld met fatale kracht
beschadigde verbindingen tot zwarte nacht
nog dool je op nietszeggend land
maar de golven roepen je naar huis
met hun al gekrulde…
onuitgesproken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
734 ooit
stonden wij
samen
op hetzelfde
stuk land...
het land
was veelbelovend,
sterk
maar trotseerde
in de loop
der tijd
zware stormen,
nadien nog een
aardbeving,
ons stuk aarde
scheurde recht
in twee...…
avond bij Holte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 in een fel
licht-donker contrast
van ondergaande zon
leveren de wolken
aan de horizon
een veldslag
zo reusachtig
dat het verrast
het land ligt rustig
het wassende graan
zwaluwen scheren lustig
af en aan
ik was nog druk
reed over de wegen
maar de sfeer, het land
houdt me tegen
maakt die
overweldigende indruk
lang kijk ik
en stil
dit…
Meisjes aan zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
242 Zo komen de meisjes samen
zes over land en ze stappen
een voor een op de vlonder.
Niet hangend aan een waslijn
maar als danseressen aan een bar
de rokken niet doorzichtig
licht in de wind boven stromend water
kijkend naar het land.
Ze zijn niet even groot, muzieknoten
op een balk, misschien zijn ze
aan het zingen.…
Cocon
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
912 In je cocon als onberoerd van vele vragen
slaapdronken wiegend in de armen van de dood
nog mooi steeds met je haren zacht
om je wasbleke gelaat
verglijd je langzaam in zijn koele schoot
Versluierd in je ogen die me eens zoveel bewaarden
rust je nu verstild in je gebaren
alsof nooit je lichaam me had toebehoord
verlaat je me
berustend, zonder…
Nacht
poëzie
4.0 met 34 stemmen
3.552 Daar tjuikt de nachtegaal zijn teder lied,
Tevreden, dat hij 't klagend lied mag zingen,
Waarom hij zingt, dat weet de zanger niet;
Wat rusten kan, voelt zich de rust doordringen,
Ook ik. Ik weet niet, wat ik denken moet,
Doch voel het: wie tevreden is, is goed.…
Bedrogen
hartenkreet
2.8 met 18 stemmen
1.485 Maar ze wist van niks
dus moet ik haar met rust laten.
Mijn woede lijkt een orkaan in mijn lijf
en kan je nog steeds niet mijn haat laten zien.
Misschien, als ik de rust heb gevonden
Wil ik je weer terugzien.
Nu wil ik dat je gaat
laat me verder met rust.
Wie weet bel ik je nog wel
als het gedaan is met mijn strijdlust.…
Die grote man
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
2.029 Die grote man
Hij komt eraan
Die grote man
Wil hij me slaan
Hij kijkt boos
Hij kijkt gemeen
Ik ben bang
Laat me toch alleen
Die grote man
Hij doet me pijn
Die grote man
Ik wil alleen zijn
Laat me toch met rust
Ga weg
Ik wil alleen rust
Maar ik heb pech
Die grote man
Hij maakt me bang
Die grote man
Hij houd me in bedwang
Ik…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 O, laat mij gaan, waar gindse duinen rusten,
waar koele westenwind nauw ademhaalt
en matte herfstzon zilvertintig straalt
en vrede murmelt aan de kalme kusten!
Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.…
Opgedroogd verdriet
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.396 Levenslust ontbreekt,
Een glimlach is daar,
Als een masker,
Niet gezien willen worden,
Rust,
Een verzilte huid verraadt,
Een opgedroogd verdriet,
De tijd niet gekomen,
Om te baden in geluk,
Bekeken in tranen,
Is deze bedwongen ziel,
Een spiegel bedrogen,
Dapper bekeken,
Rust,
Strategisch strijden,
De dorheid verdwijnt,
Zorgen weggespoeld…
De zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.481 Strakblauw, zeegroen of grijs
verwoestend of rakend aan het paradijs
verkwikkend, helend of beukend op de kust
een grillig monster of fenomeen van rust
Een spiegel die een vlak slechts toont
de blik daaronder die de snorkelaar beloont
Uitbundigheid van kleur en leven
verwondering dat ons dit is gegeven
een zee van rust, een zee van tijd…
zo gewoon
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.127 rust heerst in mij
de bladeren
zijn gevallen
net als gedachten
een plek vinden
en de strijd in
mijn gemoed
allengs verzachten
rust heerst in mij
ik kan weer geven
de ander zien en horen
de eenvoud
van intens contact
kan mij weer bekoren
ja,,het lijkt
niet groots
of van gering gewicht
toch raakt het
dat wezenlijke
wat…
Ze komen.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
515 Naar een plaats waar
ze kunnen rusten, tot
dan dwalen ze verder
tussen hemel en aarde.
Tot ze de plek bereiken
waar het eens begon dan
de eeuwige rust vinden bij
De bron van ons bestaan……
bloeden
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
480 ik schrijf mijn letters
in rood
dichtbij mijn hart, waar
dood en leven één zijn
en ik laat
de negatieve dag
een overgang naar zonlicht maken
achteraf kijk ik terug,
de zegen van een priesterhand
rust op mijn wang, en
op mijn rug
zijn woorden
rust en liefde rond
een kleine grot
verwijzen naar het lot
en niet – naar bange oorden…
Kamp-Vught
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
605 Laat hier de aarde ademen
laat de helden rusten
na hun laatste benarde uren
Geef dit beladen landschap ruimte
bied een bladerdak
voor vogels in de nacht
Laat rozen bloeien voor hen
die het leven lieten voor
jouw vrijheid en die van mij
Bied hier de aarde adem
laat hier de helden rusten
uit eerbied voor hun moed…
Wat kan mij nog deren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
559 Toch durf ik te beweren eens weer
te zullen keren naar een land waar
een gedachte zich vat in taal, ik
in vrijheid mag beweren en met mijn
woorden een eigen mening bepaal.…
Ik ben niet stil geweest
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
555 er honger in een kamp
bij het vroegere laadstation, en dolen
vrije geesten met groene mutsen
als sabeltandtijgers ongekooid
van Facebook naar Twitter
ook de ongekroonde koning van
schokkend Groningen is
gevlucht met vrouw en ptss naar een
land dat ook in vergetelheid rouwt
om hen die eens dachten dat ze vochten
voor hun land
het liedje…
bang
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
918 een volk
dat in angst
wil leven
verdient meer
dan schaamte
en pijnen
een volk dat
de moed verliest
zal uit
zijn land verdwijnen…
Zegen
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.225 ik ben
een uit een muur
gevallen steen
een uit
de lucht gevallen
meteoriet
een zwerfsteen
uit een
gletsjer
aan land gekomen
opgenomen…
De lust voorbij
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
740 Voorbij de lust
ligt het land
van ultieme
tederheid,
waar zich
jouw lichaam
tegen het mijne vlijt.…
Mijn wens (tanka)
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
712 Ontsnappen aan dit
Door trots verlaten land, dat
Ik vurig lief had
Waar nu lafaards regeren
De moedigen ontmoedigd…
een bolletje rood
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
802 Een roodborstje landde
op de hoek van een haag
een bolletje rood
maar niet van de kou
een vluggertje
zo te zien
en zo groen
was mijn haag…
speels
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
516 vlieger
vlieg er heen
naar de zon
aan ’ t lijntje
in mijn handen
zal ik inhalen
zal je landen
zal ik vieren
zal je verbranden…
MENSELIJKE TANKA
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
715 Als onze aarbol
meer land, minder water had,
dan zou de wereld
nóg ingewikkelder zijn,
des te heviger twisten.…
genoeg
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
447 daar waar wolken
drijven over land
waar gewassen groeien
en vruchten bloeien
daar leg ik mij neer
ik wil niet meer…
België Wereldkampioen ... fileverkeer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
520 Ons land heeft het gedaan gekregen
te pieken met dichtgeslibde wegen.
Je moet het maar doen:
wereldkampioen!
Ook daar valt Holland weer dik tegen!…
Van een Vrager.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.281 ’t Is om dat ik op ’t land jouw tronie niet en zie.…
Leugens
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
609 Als Plasterk in zijn eigen leugens blijft geloven
komen we in dit land de waarheid nooit te horen!…
Pluisjes
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
472 Terwijl ik van de zon genoot
landde het paardenbloempluisje
precies in mijn navel
bovenop een naamgenoot
ik liet ze maar begaan…