2974 resultaten.
Gebroken beeld
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 De heide spreidt haar welig paars tapijt
in plooien langs de voeten van de bomen
die knikkebollend weg dreigen te dromen
door kalm wiegende bries daartoe verleid
en waar de knoppen van de rozen schromen
het licht te zoeken dat hun hart bevrijdt
heeft teder zilverschijnsel zich gevlijd
in spiegeling van kabbelende stromen
de Morgenster is…
knop
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
800 godvergeten stad
denk ik aan jou
de mooiste van het land
wat maal ik nu om roem
als ik alleen maar wacht
op jouw zoen
wat maal ik nu om macht
als ik alleen maar wacht
nachtwachters word wakker
het veld is al groen
geel en paars
lap al de regels aan mijn laars
wat is nep
wat is echt
in het geheime woud
donkere ogen diep goud
zie de spiegeling…
ontmoeting
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 De Ontmoeting (1)
Ik was een onrijpe vrucht;
Een groenblad,
Een harde steen waande ik mij,
Een speelse rivier
Tot dat ik op een nacht
jouw gelaat in de droomland zag
De verschijning die enkel een spiegeling was
Het deed mij blozen,
En de bloed in mijn aderen voelde als gloeiend ijzer
Het groene blaadje werd vuurrood
Sindsdien
Streelt…
Schaduw van een ander
netgedicht
4.7 met 11 stemmen
656 je geeft me goud
geen filigraan met lucht
de schijn van werkelijkheid
we gingen samen door geen deur
als spiegels kaatsten we verbeelding
bekennen nu volledig kleur
je gaat voor mij
meer stappen verder dan je denkt
je treedt uit en geeft vertrouwen
dat verplicht tot in de
allerdiepste vezel van mijn lijf
in overgaaf van je te houden…
Wie nog tranen heeft…
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
560 Wie nog tranen over heeft
of daar tegen moet weren,
zal opgaan in een wereldzee,
waar zwarte zwanen leren zich te
spiegelen met de sterren mee.
Als beleven kijken is, wijkt
alles voor het nietig stof, géén
pakkende gelijkenis en worden
gedachten snel geschiedenis.…
steen in een vijver
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
1.561 een steen in een vijver of liever in een beek
splijt water dat wijken moet kansloos als
het is tegen zware materie en harde kracht
de harde kracht die zoveel sterker is
dan het broze klare water dan de spiegel van
het leven waaronder en waarboven het
ritselt en wemelt en buitelt van beweging
van liefde van eten en gegeten worden
op de…
HET HEELAL VERVULT
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 Door de golven heen
zie ik witte kruizen
glanzend spiegelen
zij vertellen van ontelbaren
die hun leven lieten
de geest gaven
om te stijgen
naar de lichten
die hen lokken
om ze te omsluiten
met de nooit aflaatbare
warmteenergie
die alle kwaad heeft afgelegd
waardoor de kracht en schoonheid
boventoon voeren
de aangekomenen rustten…
De tranen van de IJskoningin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
544 Een landschap met groeven en kringen
tekenen een opgeteerd leven
in een gezicht zo zacht
maar o, zo bedroefd
Het zilte vocht biggelt
over mijn warme wangen
zonder dat het mijn leed
bedaart, verzacht of verlicht
Woordenloos staar ik naar
de spiegeling in een plas water
Ik herken mezelf niet meer terug
Ik huil tot het vocht mijn hart…
Verkoeling
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
602 rimpelende rietkragen
schommelende schaduwen
in de plas het dragende
drijvende water koel
zoete waterschelpen
zeeverbonden huiden
duinende handen
spiegelend meer
zij zwemt in de adem
van het koele water
verdwijnt in het groene
gebladerte als gras
zij is daar even gebleven
in haar natuurlijke hart
hij was als aarde zo
bleek ontstegen…
De naakte kluizenaar
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 Schroeivlekken in zijn gedachten
onomwonden weerzinwekkend
tot groot verdriet van
Zijn-Moeder-in-de-Spiegel
Aan weerskanten bouwt hij een muur
van takken en bladeren,
takken en bladeren,
tot ver uit het zicht
Het zonlicht van zijn tong
sprak duizend talen
en duurde voort,
totdat zijn geest getekend werd,
totdat zijn geest geketend werd…
Gestolen dans
netgedicht
4.7 met 60 stemmen
1.075 Verscholen in verdriet
achter het masker
waar niemand ziet
wat echt is en wat niet
vroeg jij mij ten dans
en ik zag, hoe die ander
jouw stappen overnam
wij dansten door een
eeuwen-oud verhaal
dat ons zomaar
overkwam
Mijn voeten volgden
jouw passen, zo licht
wij droegen elkaar
door tranen van vroeger
haast zonder gewicht
gebroken spiegels…
Getekende
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
571 waarachtig
reflectie door de nacht
hangen gezonde wortels
aan het boomgetekende
organische ankers
van de vrijgestelde ziel
tussen bewegende delen
elementen
voor - en nadelen
balans over emoties
ziel over hart
adem en vrede
groeiend in vreedzaam
respect voor al wat leeft
ben je nachtglimlach
glimlach van ‘t duister
spiegel…
Eenzaam
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Ik heb mijzelf gezien in een spiegel
van een warenhuis, het haar groeide alle
kanten op, zo lelijk is zelfs geen wilde
popmusicus, verslaafd aan cocaïne en heroïne.
Ik breek alle bruggen tot communicatie af.
Vertrouw geen enkele vorm van liefde meer.
Kan geen enkele kritiek meer verdragen.
Kap dan alles af.…
Soms
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.614 Kijkend
in de spiegel
zie ik mijn gelaat
diffuus en wazig zonder bril;
een ochtendritueel vlak voor het scheren.
Over mijn huid, ooit strak gespannen,
glijden over rimpels tastend mijn vingers,
die de weg voor het scherpe mes
voor een lange haal in de
juiste richting banen.…
Boven het land
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
457 hersenen masseren
roep het zelfs soms op en kan waarderen
hoe heerlijk alles is in liefde te geloven
het groen nog groener is als ik zou wensen
bloemen zien te kleuren in hun kleur
zwemen dennen in het bos hun zachte geur
de paden dragen zonlicht zonder mensen
als ik mij laat zweven boven vennen
waar het water krabbelt in een zucht
spiegel…
NODIGE ZWAKHEID
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.854 Zou mij te voren staan al wat ik heb bezweet
In lijden of in vrees; het waar een pak van leed
Dat and're schouderen als mijne moesten dragen:
Zou ik ook al de vreugd van all' mijn blanke dagen
In ene spiegel zien: een sterker oog als 't mijn
Moest dat verzamelde gebliksem machtig zijn.…
over leven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.060 het is jaren geleden dat ze me vertelde
van de duisternis die in haar huisde
de littekens ziet alleen zij ´s morgens in de spiegel
de angst die ze kende bestaat nog steeds
al is het nu meer een volgzaam beest….therapie
daar geloofde ze niet in en de jaren gaan nu
bij haar tellen dus dat heeft ook nauwelijks nog zin
haar leven zou er niet…
VALS LICHT
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
838 onder het koude dakraamglas
tooiden tranen haar bedroefd gezicht
Omdat deze stilte om te snijden was
bloedde al ‘t eenzaam van haar hart
In het kastje toefde een scherfje glas
in een anoniem doosje, ergens apart
Omdat ze lang al aan het einde was
fluisterde zij woorden, wat verward
In de douche zonder haar pyjamajas
zag zij in haar spiegel…
Slagveld
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
706 Door huid heen
gloeien de kastanjes van een vorige herfst
een slapende morgen
in een verdronken landschap
ik groeide op in dit gewest
stap door de spiegel
en vervolg mijn tocht langs littekens
hier zoekt tijd een woning
-nauwelijks plaats voor zoveel ruimte-
een lichtvoetig beeld versterft als schim
later is slechts een geweerloop lang…
Als ik toch moet gaan…
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.090 Als ze zullen komen om
me aan de tand te voelen
over alle wandaden, al
of niet door mij begaan,
begeerte of de schaamte
die me teistert, de onrust
die me pelt, tot op de lagen
van mijn kaal gedaante,
spiegel van een morbide code.…
Aan het zicht onttrokken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
503 Enkel de spiegeling die onthult.
Er is:
geen weg,
geen pad,
enkel een spoor.
In de bodem van mijn bestaan, ben Jij de grond die mij draagt.
Aan het zicht onttrokken, door de opwaartse blik.
Groen als gras ben ik.
Zo aan het begin van het begin.
De diepte kan ik niet zien.
Jij die mij weet te ont-roeren.…
Aardse glitters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 het zwijgt, maakt stil,
de dag wordt diffuse
is mij kwijt, ik zie een
schaduw in de spiegel
die met zijn ego vecht,
ik leg de z’n huid af maar
ik ben een vreemde,
een onwillig blad, die in het
uur van de uil, naar zijn
schuilplaats vliegt.…
Foto bij de Rijn
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
538 Vanachter een spiegel van fixeer
kijk jij mij vragend aan.
In de gewichtsloze sfeer
spel ik zachtjes je naam.
Samengebald licht op papier,
voor altijd spelen we hier.
Een konvooi van beelden flitst voorbij,
één ogenblik sluit de rij.
We mediteren op de rivier
waar de zon opbloeit uit het water.…
Overvol?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
823 vloeibaarste deel beleef
van kop tot aan de verdraaide voet
druppels de lippen doen verbleken
in het prisma van kristal zijn opsmuk kiest
weerloos in elk detail zonder inhoud
weggesneden waarin ik naast schijnbare
schoonheid een dreiging vermoed
vervalt de levenszin tot splinters van geluk
in dat een mens in z’n schaduw woont,
vertoont de spiegel…
De ochtend is mooi
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
533 Wij kijken in de spiegel en
jouw blik toont de naaktheid
van mijn ziel.
Je brengt me in een land van breekbare liefde.
Je deelt de schoonheid met de nacht
in het heldere licht van sterren.
Jij maakt van mij een wolf
in schaapskleren.
Met je vleugels spreid je warmte,
verzacht je de pijnen van mijn woelige gedachten.…
rust
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
492 onbewogen water
boomverlaten tak
knipogende spiegel
stelt mij op m’n gemak
afgebroken einden
ver verweerde bast
ongestoorde stilte
volledig bij mij past
zonovergoten schepsel
kromgegroeide bocht
het voorbije leven
zeker wat ik zocht
roerloos niet bewegen
liggen zitten staan
eindeloze spanning
ik moet verder gaan
stoffelijke eenheid…
denken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 straten die ik veranderde, eens had je er juist door gewandeld
en soms waren de spiegels duizelig van je aanwezigheid
wie weet, misschien echoot de zelfde vogel door beiden van ons
gisteren gescheiden in het duister van de avond…
De Lachende Keukentafel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
675 Zij vindt het soms zo somber,
morbide, spiegelend, vaak banaal.
Zij neemt dan maar een wijntje met ijsklont
en duikt met haar koptelefoon op
in de Franse taal.
Zo zitten wij dan aan de keukentafel,
soms ieder in zijn eigen ding verstomd.
Dan weer gierend van de lach,
terwijl de ijskast zich gezellig kouder bromt.…
Avond aan Zee
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.614 En uit de haven komen zij gegleden
De boten met hun zeilen roereloos,
Een kantige schaduw tegen donkerheden,
In 't spiegelende nat een schaduw broos.
De nacht is peilloos; waar de verte zwicht,
Verschijnt, verdwijnt het wezenloze licht
Van ene baken in de zee verloren.
De boten, onbeweeglijk, gaan te lore.…
Surrealistische dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
515 De spiegel van de geest
kracht geeft aan een nieuw leven.
Meer zin geeft aan het leven
dan vaak gedacht.…