Alle inzendingen over stille duisternis

5774 resultaten.

Sorteren op:

beheersing

netgedicht
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 617
buiten de ringen van de arena is de stille sluiper het monument van geduldigheid geworden.…

Al gaf ik het een plekje

netgedicht
3.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.144
achter in een hoekje van de kast hangt jouw vest en hangt jouw jas op juist die stille momenten dat ik het niet meer trek laat ik me verwarmen en omarmen nog steeds dragen ze jouw geur alsof je weer even heel dicht bij me bent zoals het vroeger was…
windwhisper5 september 2010Lees meer >

Samen een

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 934
Flarden van mist verhullen jouw grillen des te meer reden om mijn liefdeshonger te stillen. Ik voel me met jouw geest een jouw lichaam voel ik meteen. Geef me ons bestaan en sleur me van deze eenzame ellende vandaan. Vertel ons verhaal aan iedereen en laat ons nooit meer alleen.…
Yves3 oktober 2010Lees meer >

Even was er

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 519
Even was er een witte wolk omkranst met zonnestralen die zweefde in het stille blauw over het heldere water velden met zonnebloemen waar jij altijd zo van hield. Daarin voelde ik jouw liefde, met de wind stuurde je me kracht die ik soms zo hard nodig had Moeder je bent me nog zo nabij.…

De stillende pijn

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 769
Slechts één kus verwijderd van onze droom ben ik ontsnapt aan verharde grond om je mond te stillen heb ik verslikt en verzwegen slechts één lief verwijderd van de hemel dacht ik met liefde de pijn te doden maar slechts in één adem heeft de dood mijn liefde gepijnigd…

Hand in hand

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 588
Stilte in de straat slechts roerlingen schaduwen tegen het donker stilte alom bij het huis waar een stoet van muggen de historie beklijft gewist in leisteen geschreven stil aan die zijde waar het ritme van de liefde aansluit op een driekwartsmaat eindeloze dans in het stille van de straat…
Hein Pierik16 oktober 2011Lees meer >

Universum

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 728
Stille verwondering over het onmetelijk universum waar mijn ogen naar reiken. Me dan afvraag is daar ook leven zoals wij dat kennen hier in ons aardse bestaan.…

Hachelijk

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
ingebroken uitgebroken aan jouw spullen gezeten rotzooi op de grond foto's van overleden dierbaren zijn stille getuigen van wie hier ongevraagd binnen is geweest golf van onveiligheid giert door jouw lijf dat extra alert is ondanks de vermoeidheid tevergeefs probeer je de slaap te vinden…
LadyLove4 januari 2012Lees meer >

Beleving.

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Een stille kracht ketent hen aaneen. Eerst als korte fragmenten verschillend Van aard, dan later vormen zij toch een Samenhangend geheel. Uniek zoals ervaringen worden gecreëerd En door het denken worden geselecteerd.…

Sprakeloos

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 967
sprakeloos loop ik eindeloos door de straten van nergens ik ben de weg kwijt wie helpt mij stomverbaasd kijk ik naar de eindeloze stille wegen die nietszeggend het asfalt niet verteren ik ben de weg kwijt wie helpt mij ineengeslagen kijk ik naar alles om mij heen stilte is de overheersing van het alleen zijn wie helpt…
Leny Kruis10 augustus 2013Lees meer >

Tikje bovennatuurlijk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 458
in stille mijmering is rust mijn maat stress en haast de onverlaat wij bouwen luchtkastelen met een zee van tijd als fundament scheppen licht en lucht in een ongekunsteld spel tikje bovennatuurlijk dat wel maar wij zijn geen schipper naast god vrijheid is ons enige gebod…
wil melker20 oktober 2013Lees meer >

Ik zou het moeten weten

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 577
ik zag een vuurgloed over het koperblad het streelde mijn emoties de tranen die ik had geuren roken minder rot van dat wat sterft het is het jaargetij de herfst die weemoed in de aarde kerft en och ik zou het moeten weten in een ritsel van de stille nacht onder de sprei van dauw daar is het waar nieuw leven wacht…
Hilly Nicolay27 november 2013Lees meer >

HET TOEVALLIG GELUK

poëzie
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.396
Door de nachtelijke stad, Langs verlaten wegen, Vult mijn geest zich met de schat Van een stille zegen. Nog gebogen door de druk Van het mensenleven, Vind ik menselijk geluk, Waar geen mensen streven. Uit het troosteloze zwart En uit donkre hoeken Daalt de vrede in mijn hart, Dat moe is van zoeken.…

Die langzaam uitdijt

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Geest die vervlakt, Zichzelf versmalt Tot een dunne, Stille streep Emoties gevangen In niet meer Dan een levenslijn Die slechts een tralie Smal is - Medicatie die voorkomen Moet dat ik door de Ondergrens ga, En bewerkt dat Waar mijn geest Zichzelf steeds meer Uitdunt, het lichaam Langzaam uitdijt tot Niet-normale…

dicht op de huid

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
in deze stille kamer voel ik dicht op mijn naar binnen gekeerde huid de rauwe schurende bodem van het bestaan het verlammende vuur dat onstilbaar verslinden wil ik voel het breken na de barst en toch stroomt het weten het diepe weten van het verlangen naar de vloeiende hapering van tere messcherpe woorden…
J.Bakx4 februari 2015Lees meer >

De wachtkamer

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 555
De vrees wordt niet gedeeld, elk een omarmt zich zelf en lijdt en hoopt in stille eenzaamheid.…

ónder de woorden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 427
ónder de woorden leeft het onuitsprekelijke alle houvast is daar grondig weggebrand ónder de woorden ligt een stille ongrijpbare laag die op je thuiskomst wacht als je uitgesproken bent ónder de woorden leert het oude leven hoe je sterven kunt als de vogel die de boom beroert…
J.Bakx27 november 2016Lees meer >

Vissen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Geen enkele dag kan ik m'n hobby missen: ..........vissen Op deze paal zit ik stille uren in deze plas te turen nooit knijp ik m'n ogen toe... ik word 'het hengelen' nimmer beu of moe de plas.... een rustiek tafereel en ik, hoofdrolspeler.…

hemelpost

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
in goddelijk licht dalen twee witte duiven uit de hemel neer alles brengt me uit mijn doen op deze vreemde stille morgen geen duiven maar nukkige Angry Birds lijken hier bezorgers van de hemelpost kan ik je brief in een dode taal en op z'n kop lezen hoor ik je misschien?…
J.Bakx23 april 2018Lees meer >

Costa del Sol

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
Verkreukt ontvouwen zij zich om evenmin de honger te stillen.…

Wales 1972

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 677
Just married aan het ontbijt in het hotel met Victoriaanse pot Stille dames stramme heren meterslange namen duivelse bruggen Terug naar de jaren dertig voor twee gulden geknipt Wandelden wij langs water terug naar de haven nu helemaal getrouwd!…

voor altijd

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 403
in mijn slaap voltrekt zich een stille storm in vertraagde tijd mijn geliefde vliegt naar de sterren van de dood voorbij de zwarte lucht mijn oude ogen dwalen naar de dwaze wegen die we gingen roerloos reis ik met je mee we dachten dat we voor altijd voor altijd zouden we zijn…
J.Bakx15 april 2020Lees meer >

ademend stil

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 510
stil stille wind stil van binnen adem leven, voor even bezinnen storm stevig, onderhevig aan kracht tijd vervlogen, bewogen in de wacht in de stilte adem ik waarachtig stormachtig krachtig blaas ik uit raak ik kwijt zonder spijt een onvoorstelbare tijd…
Erna Kagenaar10 november 2020Lees meer >

Je leeft voort

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 631
Hoe jij de essentie wilde bereiken van de stille pijn in het verdriet woorden die niet zwijgen konden aan kon raken in het benauwde zijn de droeve vreugde van de zielenpijn en ik die jou nooit troosten kon jij leeft voort waar ik begon met smart in mijn zwijgen bonst jouw dichtershart.…

vogelverschrikker

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 697
een rimpelend maïsveld op een stille onbewolkte dag de zachte stilte de herinnering zakt weg uit de man zijn gezicht een masker ogen twee putten zonder glans die de gloed van het vuur niet weerkaatsen als iets wat dood is gaat leven gaat het pijn doen de waarheid wiegt als een vogelverschrikker…
J.Bakx20 juni 2022Lees meer >

aanhef

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 471
maak je niet dik om anderen die dunner zijn dan jij er zullen altijd mensen zijn die om ‘n groenere kaap varen probeer niet te struikelen in een verder leeg land vergeet niet je naam die een titel is zonder franje bedenk geen moment maar bedeel eeuwigheden begin te bestaan, al het andere is stille dood…
Iniduo11 augustus 2023Lees meer >

Koude winternachten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 499
Uit de stille brief die je me stuurde vallen eenzame letters in somber duisteren krijgt jouw fluisteren een onbestemde klank in koude winternachten vriest de liefde aan het hart door waanzinnig verlangen nu ik je steeds vaker niet begrijp is dreigende leegte onberekenbaar aan vergankelijkheid onderhevig.…

Parels tellen

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 672
Als het einde nadert en hij met lege handen en een handvol holle woorden staat Graaft hij dan naar de zin van het leven vindt hij waarheid of leugen Als de nacht haar zwarte vleugels spreidt en hij stille tranen huilt Voelt hij dan dat de kralen die hij telt schitterende parels zijn in een zinloos bestaan…
J.Bakx7 augustus 2025Lees meer >

Niets is gewoon vandaag

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Niets is gewoon vandaag. Niets is vanzelfsprekend. Niets lijkt op wat het is. Vanmorgen werd ik uitgeslapen wakker. Mijn virus werd vannacht verslagen. Fris en uitgeslapen sta ik op. Deze dag voelt weer als een nieuw begin. Blootsvoets loop ik door het bedauwde gras. De dageraad voel ik door mijn longen stromen. Dankbaar voel ik me,…

De spiegel

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 960
De vrouw spiegelde zich aan het plafond haar twinkelende lach weerkaatste glas pareltjes als geluid De rijkdom in haar ogen was haar stille kracht Hét meesterwerk dat geen schilder in kleuren kon vatten Spijt bij het verdwijnen van die eigenwijze lach kwam te laat zelfs de foto kon de lach niet meer laten zien…
metha26 februari 2005Lees meer >