5774 resultaten.
beheersing
netgedicht
4.1 met 19 stemmen
617 buiten de ringen van de arena
is de stille sluiper het monument
van geduldigheid geworden.…
Al gaf ik het een plekje
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.144 achter in een hoekje van de kast
hangt jouw vest
en hangt jouw jas
op juist die stille momenten
dat ik het niet meer trek
laat ik me verwarmen
en omarmen
nog steeds dragen ze jouw geur
alsof je weer even
heel dicht
bij me bent
zoals het vroeger was…
Samen een
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
934 Flarden van mist verhullen jouw grillen
des te meer reden om mijn liefdeshonger te stillen.
Ik voel me met jouw geest een
jouw lichaam voel ik meteen.
Geef me ons bestaan
en sleur me van deze eenzame ellende vandaan.
Vertel ons verhaal aan iedereen
en laat ons nooit meer alleen.…
Even was er
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
519 Even was er een witte wolk
omkranst met zonnestralen
die zweefde in het stille blauw
over het heldere water
velden met zonnebloemen
waar jij altijd zo van hield.
Daarin voelde ik jouw liefde, met
de wind stuurde je me kracht
die ik soms zo hard nodig had
Moeder je bent me nog zo nabij.…
De stillende pijn
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
769 Slechts één kus verwijderd
van onze droom
ben ik
ontsnapt
aan verharde grond
om je mond
te stillen
heb ik
verslikt
en verzwegen
slechts één lief verwijderd
van de hemel
dacht ik
met liefde
de pijn
te doden
maar
slechts in één adem
heeft de dood
mijn liefde
gepijnigd…
Hand in hand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Stilte in de straat
slechts roerlingen
schaduwen tegen het donker
stilte alom bij het huis
waar een stoet van muggen
de historie beklijft
gewist
in leisteen geschreven
stil aan die zijde
waar het ritme van de liefde
aansluit op een driekwartsmaat
eindeloze dans
in het stille van de straat…
Universum
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
728 Stille verwondering over
het onmetelijk universum
waar mijn ogen naar reiken.
Me dan afvraag is daar ook
leven zoals wij dat kennen
hier in ons aardse bestaan.…
Hachelijk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
519 ingebroken uitgebroken
aan jouw spullen gezeten
rotzooi op de grond
foto's van overleden dierbaren
zijn stille getuigen van wie
hier ongevraagd binnen is geweest
golf van onveiligheid giert door
jouw lijf dat extra alert is
ondanks de vermoeidheid
tevergeefs probeer je de slaap te vinden…
Beleving.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
603 Een stille kracht ketent hen aaneen.
Eerst als korte fragmenten verschillend
Van aard, dan later vormen zij toch een
Samenhangend geheel.
Uniek zoals ervaringen worden gecreëerd
En door het denken worden geselecteerd.…
Sprakeloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
967 sprakeloos loop ik eindeloos
door de straten
van nergens
ik ben de weg kwijt
wie helpt mij
stomverbaasd kijk ik naar de
eindeloze stille wegen
die nietszeggend
het asfalt niet verteren
ik ben de weg kwijt
wie helpt mij
ineengeslagen kijk ik
naar alles om mij heen
stilte is de overheersing
van het
alleen zijn
wie helpt…
Tikje bovennatuurlijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
458 in stille mijmering
is rust mijn maat
stress en haast de onverlaat
wij bouwen luchtkastelen
met een zee van tijd
als fundament
scheppen licht en lucht
in een ongekunsteld spel
tikje bovennatuurlijk dat wel
maar wij zijn
geen schipper naast god
vrijheid is ons enige gebod…
Ik zou het moeten weten
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
577 ik zag een vuurgloed
over het koperblad
het streelde mijn emoties
de tranen die ik had
geuren roken minder rot
van dat wat sterft
het is het jaargetij
de herfst
die weemoed
in de aarde kerft
en och
ik zou het moeten weten
in een ritsel
van de stille nacht
onder de sprei van dauw
daar is het
waar nieuw leven wacht…
HET TOEVALLIG GELUK
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.396 Door de nachtelijke stad,
Langs verlaten wegen,
Vult mijn geest zich met de schat
Van een stille zegen.
Nog gebogen door de druk
Van het mensenleven,
Vind ik menselijk geluk,
Waar geen mensen streven.
Uit het troosteloze zwart
En uit donkre hoeken
Daalt de vrede in mijn hart,
Dat moe is van zoeken.…
Die langzaam uitdijt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
420 Geest die vervlakt,
Zichzelf versmalt
Tot een dunne,
Stille streep
Emoties gevangen
In niet meer
Dan een levenslijn
Die slechts een tralie
Smal is -
Medicatie die voorkomen
Moet dat ik door de
Ondergrens ga,
En bewerkt dat
Waar mijn geest
Zichzelf steeds meer
Uitdunt, het lichaam
Langzaam uitdijt tot
Niet-normale…
dicht op de huid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
472 in deze stille kamer
voel ik dicht op mijn
naar binnen gekeerde huid
de rauwe schurende bodem
van het bestaan
het verlammende vuur
dat onstilbaar verslinden wil
ik voel het breken
na de barst en toch
stroomt het weten
het diepe weten
van het verlangen
naar de vloeiende hapering
van tere messcherpe woorden…
De wachtkamer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
555 De vrees wordt niet gedeeld,
elk een omarmt zich zelf
en lijdt en hoopt
in stille eenzaamheid.…
ónder de woorden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
427 ónder de woorden
leeft het onuitsprekelijke
alle houvast is daar
grondig weggebrand
ónder de woorden ligt
een stille ongrijpbare laag
die op je thuiskomst wacht
als je uitgesproken bent
ónder de woorden
leert het oude leven hoe
je sterven kunt als de
vogel die de boom beroert…
Vissen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
511 Geen enkele dag
kan ik
m'n hobby missen:
..........vissen
Op deze paal
zit ik
stille uren
in deze plas
te turen
nooit knijp ik
m'n ogen toe...
ik word 'het hengelen'
nimmer beu of moe
de plas....
een rustiek tafereel
en ik, hoofdrolspeler.…
hemelpost
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
498 in goddelijk
licht dalen twee
witte duiven uit
de hemel neer
alles brengt me
uit mijn doen
op deze vreemde
stille morgen
geen duiven maar
nukkige Angry Birds
lijken hier bezorgers
van de hemelpost
kan ik je brief in
een dode taal en
op z'n kop lezen
hoor ik je misschien?…
Costa del Sol
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Verkreukt ontvouwen zij zich
om evenmin de honger te stillen.…
Wales 1972
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
677 Just married
aan het ontbijt
in het hotel
met Victoriaanse pot
Stille dames
stramme heren
meterslange namen
duivelse bruggen
Terug naar de jaren dertig
voor twee gulden
geknipt
Wandelden wij langs water
terug naar de haven
nu helemaal getrouwd!…
voor altijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
403 in mijn slaap
voltrekt zich een
stille storm in
vertraagde tijd
mijn geliefde vliegt
naar de sterren van
de dood voorbij
de zwarte lucht
mijn oude ogen
dwalen naar de
dwaze wegen
die we gingen
roerloos reis ik
met je mee
we dachten dat
we voor altijd
voor altijd
zouden we zijn…
ademend stil
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 stil
stille wind
stil van binnen
adem
leven, voor even
bezinnen
storm
stevig, onderhevig
aan kracht
tijd
vervlogen, bewogen
in de wacht
in de stilte
adem ik waarachtig
stormachtig krachtig
blaas ik uit
raak ik kwijt
zonder spijt
een onvoorstelbare tijd…
Je leeft voort
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
631 Hoe jij de essentie wilde bereiken
van de stille pijn in het verdriet
woorden die niet zwijgen konden
aan kon raken in het benauwde zijn
de droeve vreugde van de zielenpijn
en ik die jou nooit troosten kon
jij leeft voort waar ik begon met smart
in mijn zwijgen bonst jouw dichtershart.…
vogelverschrikker
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
697 een rimpelend maïsveld op
een stille onbewolkte dag
de zachte stilte
de herinnering zakt weg
uit de man
zijn gezicht een masker
ogen twee putten zonder glans
die de gloed van het vuur
niet weerkaatsen
als iets wat dood is
gaat leven
gaat het pijn doen
de waarheid wiegt
als een vogelverschrikker…
aanhef
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
471 maak je niet dik om anderen
die dunner zijn dan jij
er zullen altijd mensen zijn die
om ‘n groenere kaap varen
probeer niet te struikelen
in een verder leeg land
vergeet niet je naam
die een titel is zonder franje
bedenk geen moment
maar bedeel eeuwigheden
begin te bestaan,
al het andere is stille dood…
Koude winternachten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
499 Uit de stille brief
die je me stuurde
vallen eenzame letters
in somber duisteren
krijgt jouw fluisteren
een onbestemde klank
in koude winternachten
vriest de liefde aan het hart
door waanzinnig verlangen
nu ik je steeds vaker niet begrijp
is dreigende leegte onberekenbaar
aan vergankelijkheid onderhevig.…
Parels tellen
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
672 Als het einde nadert
en hij met lege handen en
een handvol holle woorden staat
Graaft hij dan naar de zin
van het leven vindt hij
waarheid of leugen
Als de nacht
haar zwarte vleugels spreidt
en hij stille tranen huilt
Voelt hij dan dat de kralen
die hij telt schitterende parels zijn
in een zinloos bestaan…
Niets is gewoon vandaag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
475 Niets is gewoon vandaag.
Niets is vanzelfsprekend.
Niets lijkt op wat het is.
Vanmorgen werd ik uitgeslapen wakker.
Mijn virus werd vannacht verslagen.
Fris en uitgeslapen sta ik op.
Deze dag voelt weer als een nieuw begin.
Blootsvoets loop ik door het bedauwde gras.
De dageraad voel ik door mijn longen stromen.
Dankbaar voel ik me,…
De spiegel
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
960 De vrouw spiegelde
zich aan het plafond
haar twinkelende lach
weerkaatste glas
pareltjes als geluid
De rijkdom in haar ogen
was haar stille kracht
Hét meesterwerk
dat geen schilder
in kleuren kon vatten
Spijt bij het verdwijnen
van die eigenwijze lach
kwam te laat
zelfs de foto kon de lach
niet meer laten zien…