4280 resultaten.
demon
hartenkreet
4.1 met 20 stemmen
1.598 tomeloze kracht
die mijn stroom
van woorden
brengt in een vrije val
als een sneeuwbal die
bergafwaarts
voortrolt, ongeremd
en groeit
zonder oog
voor werkelijkheid
steeds weer passeren
striemende beelden
mijn geestesoog
verlating, jaloezie
vernedering
amper overwonnen
dient een volgende
zich aan
een wond
die ik open houd
bezeten…
Onbewoond
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
886 Mijn gedachten gaan vrijuit
terug waar het begonnen is
een schilderij aan de muur
dat nooit is afgemaakt
Vier muren, een ziel en
twee ogen die niet langer zien
dat jij mij verlaten hebt om
elders door te gaan met leven
Een stad zonder stem
de wereld slaapt zijn roes uit
waar ik alleen wakker ben
met sigaretten en mijzelf
De wereld…
de dodenvallei
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
700 eens waren zij verdord
de geraamtes van tyne cot
normandië verdun de somme
margraten en de grebbeberg
de vermisten en beweenden
ze waren over onze planeet
vertellen hun eindeloos verhaal
van zinloos sterven en verdriet
volkeren horen de boodschap aan
en razen de ondergang tegemoet
eens zal iemand echt luisteren
de vallei is nog niet verlaten…
No rising of the sun in the East
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
630 Steden en dorpen, ze lijken verlaten,
zoveel onschuldigen zijn op de vlucht.
Dekking zoekend voor de kogelregen,
jammerend om degene die ze verloren.
Regeringen, ze willen het niet horen,
en niemand, niemand houdt ze tegen.
Hun soldaten, wachtend om de hoek,
met geweren klaar om te gebruiken,
zien de mensen angstig weg duiken.…
Verdwaald
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
964 Waar is toch de lach gebleven
die met de zon
ten onder ging
weende met het opkomen
van de maan
en fluisterde tussen rotte bla'dren
van de laatste novemberdag
verdwenen
van een verlaten gezicht
voorbij starend aan de wereld
schreeuwend naar de sterren
in het strakke donker gericht
oh mens
gij die 'm vind
in verloren landen
schenk…
waar Pietje was
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.163 een plank in het park
draagt de schilfers van de herfst
in bruin verlaten kleuren
door naaktheid omgeven
op zijn houten lijf staat
uit de weggelopen keuken
van een randbewoner
een kommetje met water
te waken naast een pluim
die blijven hangen is
welke vreemde vogel toch
kwam hier snel een bad nemen
om dan weer weg te vliegen
dat zijn…
Jou ruiken aan het groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 mag ik een kersttak
voor je breken
voor even al die
glittertjes vergeten
jou ruiken aan het groen
nog is het vers
maar in gebroken zijn
zal zij ook sterven
in en met ons
samenzijn het oude jaar
nog schittert
bling in volle glorie
een verlate kerstceedee
zingt zachtjes de victorie
van zijn komst op aard mee
maar op de drempel…
Nog altijd geroodkoperd
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
748 terug
je schudt het stof af
van je rug als jouw
dossier nu wordt geopend
ik hoor je lach
nog altijd geroodkoperd
leeft nu in mijn handen
als een lenteduif
vliegt op voor even
zomer en de herfst uit
zag je oogsten in je vlucht
het ongetemde leven
je keert nu niet meer terug
noteer met een herinneringszucht
jouw weergaloos verlaten…
Liefde
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.699 Golven slaan op het strand
iedere dag van het jaar
Het gaat ze nooit vervelen
bij weer en wind niet, ze
maken nooit een bezwaar
Je glimlach lijkt onbreekbaar
in de ijzige, koude wind
onveranderlijk als golven, tja
zolang je bij elkaar
het geluk maar vindt
We zijn de enige die het weer
trotseren, want het strand is verlaten
anderen zullen…
Balans
netgedicht
3.7 met 13 stemmen
894 dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Vensters maken buiten en binnen
Als zwart het wit verstaat
Twee geliefden verhouden zich tot elkaar
Als het glas waardoor je kijkt
Hetzelfde lijkt
Als ze beminnen
Een huis dat honderden jaren staat
Stille ramen waar verkeer langs gaat
Een kind dat er opgroeit en het verlaat…
WOUD VAN DE DOOD
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
629 Ik loop geheel ontbloot
Over zandige paden
Door een droge sloot
Langs kadavers vol maden
Het bruine, droge gras
Is reeds lang verdord
Een uitgedroogde plas
Bewaakt een verlaten fort
Een oneervolle naam
Siert dit dorre oord
Een twijfelachtige faam
Waar de natuur wreed ontspoort
Het woud van de dood
Een woestijn vol ellende
Die elke…
Waar zijn mijn dromen gebleven?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.031 Ze kunnen zo mooi zijn, zo echt, zo warm
maar ze hebben mij tijdelijk verlaten
zonder dromen voel ik mij leeg en arm
en het gekke is; niemand heeft het in de gaten...…
mijn kind
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.100 Je gaat me verlaten,
Niet wetend waar je aan begint,
probeer ik je te waarschuwen,
maar je hoort me niet
Het liefst hield ik je vast,
je overladen,
met mijn liefde,
wetende,
dat dit niet voldoende voor jou is
Ik weet
ik moet je los laten,
je verder laten groeien…
Een berg te veel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
1.874 En de top is
een vloek die
niet rust
voor hem, de knecht die zwoegt
en dorstig beseft dat
alleen het water
op hem wacht
als hij
zijn fiets mag verlaten en
weet dat hij
naamloos
deze kruisiging
gauw zal willen vergeten.…
Hartendief
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
1.018 tergend langzaam voelbaar in ieder moment
mis ik jou omdat je er niet meer voor mij bent
vastgezogen in een moeras zo donker
en door leugens vervuild
lijkt het alsof mijn hele lichaam huilt
hersenspinsels golvend in een stroom van emotie
en jij hebt hiervan geen notie
ik voel me zo verlaten, zo alleen
al je mooie woorden zetten me op het…
Zinkende liefde
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
1.879 Ook al maakt het schip water
deze kapitein verlaat het roer niet…
Woorden in het Zand
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.809 Gaande naar het zuiden,
zonder de geluiden
Van het verlate, lage land.
Staande in het natte zand.
Komend van het noorden,
Uit de schrale, lage oorden;
Kijk ik nog eenmaal achterom,
En vertrek, met stille trom.…
lacht je zacht gezicht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
771 je kijkt naar mij
maar bent mijn
horizon al lang voorbij
doolt in onbekende verten
ik voorgrond niet
in een wereld waar
de waan het spook verscheurt
en vreemde geesten krijsen
toch wil ik
bij jou blijven
als een laatste draad
voor je ons voorgoed verlaat
ik pak je hand
je kijkt verschrikt en
voelt ineens je eigen ik en
lacht…
De verminkten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
780 In wegsmeltend koud winterlicht
dwars door onherbergzaam duister
uit grijs geruis en vaag gefluister
nu de aarde achterover ligt
ontwaken de verlaten oorden
klinken de verminkte woorden
Ik vang ze op het perkament
zeef ze uit de klamme nevel
loos verdriet en gehoekte wrevel
uit laatste wens en testament
Ik giet ze uit gebarsten vazen…
Slachtoffer
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.261 Verlaten lichaam.
Levenloos bungel
je daar heen en weer,
als ik mijn mes in
je steek, je fileer.
Achteloos ontdoe
ik je, van je huid,
en ik been je uit.
Mijn geslachte bruid.
Nu heb ik je stukken,
in mijn handen, rauw,
maar kan ik niet kiezen,
omdat ik van je hou.…
duindromend in vergetelheid
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
716 wortels waarvoor
stenen zijn gevlucht
jarenlange traagheid
die ze plet in grondverzet
van dichte ramen met
hun blinde ogen in
beton dat rotter wordt
door oxiderend leven
van dagen die als zand
hun levens slijten in
woestijnen van de tijd
duindromend in vergetelheid
de wereld rond
het oosten is weer in
als je het westen wilt verlaten…
GOLGOTHA
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
910 Duister is dieper dan de dood,
hier komen alle eeuwen samen,
de schepping is in ademnood,
hier strijden machten in het groot,
verlatenheid in diepste nood,
mijn God, waar is het morgenrood?…
licht dat uren schemert
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
677 bomen staren in de mist
huilen druppels op de straten
het geluid vermindert zicht
de stilte voelt verlaten
gevangen in het grijs
dat kilte is gaan dragen
bekleed met witte rijp
als de vorst is aangeslagen
takken wijzen troosteloos
verloren naar de hemel
aarde lijkt wel bodemloos
in licht dat uren schemert
stappen dempen in het…
Oimyakon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.183 Woorden vallen als fluisterende sterren
in duizend ijskristallen uiteen
wachtend op lang vervlogen liefdes
die restanten van warmte met zich mee dragen
wat bezielt de mens te verblijven
in een dergelijk oord waar lichtstralen
wangen breken beukend in de wind
het menselijk kiemen onmogelijk gemaakt
doch geboren zijn in dit helse oord
is verlaten…
Verdwalingen
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.985 gebaren en taal
vernietigend het hart met sneden
mijn huid verdwaasde waar heb jij
gekeken waar gezocht
daar domheid en geilheid
toon voerden en woede is
nu mijn woord uit toorn is dit geboren
en in vrede zal het sterven zijn
in het gras zal liefde liggen naast
de stroom het hart
vergeef de verdwalingen waar ik
wist dat het zwakte verlaat…
Ouderdom
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.071 Lopend over de naad waar schim
en kille siddering samenkomen
krijsen de zilvermeeuwen langs de kim
pikken de echo’s van de dromen
terwijl afgebladderde lokeenden
en drenkelingen de zee
uit worden geduwd
en de laatste waarheden
tevergeefs beademd worden
Mompelend schopt de oude man
het wrakhout voor zich uit
een lege fles met een verlaten…
nooit voorwaardelijk
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
638 voor een keer opende
ik mijn ogen en
liet mijn graf begroeien
met een teder lijf
lippen drukten zich
op mijn open mond en
enkel jouw stem deelde
de stervende vogels in mij
uren zochten alleen
nog maar jou en
alles dat ik in mezelf
had verlaten
ik wachtte op je woord
maar iets werd terug
niets; ik werd weer
zoals voorheen…
Winterval
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.280 wolken zongen
bedekte de eerste sneeuw
mijn vuren vlindervleugels
de maan viel vol helderheid
in het bevroren vijverwater
en spon de nacht om je
gebogen schouderbladen
ik ademde koude
nog voor oostenwind
zich neerlegde rond
je ogen half geloken
op je lippen stil van ijskristal
berijpt met ongezegde woorden
van schaduwen verlaten…
Bor
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.471 M'n Hond heeft mij verlaten, hij was altijd om me heen.
Ik heb hem in de steek gelaten, nu ben ik gruwelijk alleen.
Hij was mijn liefste vriend, om hem ben ik in tranen.
M'n kaken zijn verkrampt, hij komt me nooit meer halen.
Je mand is weg, niets laat meer zien dat dit jouw vaste plekje was.…
Laatste tango, eens te dansen
gedicht
2.6 met 83 stemmen
22.393 Ook werd er iemand verlaten.
Alles is gelijk gebleven,
de slaap, het drinken,
voorbereidingen op het leven.
Tijd verstreek. Op een dag
kwam je, je gaat weer weg.
Ik herinner me een schijf
meloen, een vergezicht
over de heuvels, een huis.
Je zei: 'Lang geleden ging
er iemand dood.…