3774 resultaten.
Verslavende verslavingen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
614 De rokerige rook kringen kringelen om mijn vinger
zodra de sigaret het vurige vuur heeft kunnen vinden
De inhalerende inhalen laten verlangende longen zingen
van vieze viezigheid die 't binnenste binnen komt dringen
Verterend teer maakt de ontspoorde sporen verdachter
de ruwe ruwheid maakt het meest verzachtende zachter
Verslavende verslavingen…
Water
gedicht
4.7 met 7 stemmen
7.363 ik draag boten over zee
ik golf ik schuim ik spat
vissen jaag ik door mij heen
zwemmers laat ik binnen
regendruppels springen op
spetters rimpels kringen
ik knaag gaten in een rots
vuur houdt mij niet tegen
dampig ben ik zacht en nat
of hard als ijs zwart en glad
ik schiet als hagel val als sneeuw
ik kabbel klots en klater
ik…
eelt op je ziel
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 je krijgt eelt op je ziel
als verdriet gewenning wordt
door leren hoe je pijn bekort
want vaker ondervonden
ben je minder te verwonden
omdat litteken een pantser wordt
je krijgt eelt op je ziel
als je vol vuur je verweert
maar een ongelijke strijd je leert
dat je nooit zult overwinnen
en langzaamaan van binnen
een kille kou je vlam verteert…
Oceaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
500 De eindeloze horizon in vuur en vlam.
Dat uniek gevoel bewaakt mijn fundamentele dam.
De smaak van kokos.
Herinnerd aan het gezang van de nachtegaal.
Wanneer de dag maalt hebben we elkaar altijd nog digitaal.
Oceaan blauw.
Al zwevend tussen kale planeten in het heelal.
Voel ik bevrijd in een hangmat als de zoete inval.…
Het is gewoon wat het is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
769 Het licht
vlamt over de heide en zet ze haast in vuur.
Er is het diep geheim dat alles doordringt
met openheid en dat gespannen reikt
naar de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.…
Koorts
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
801 Toen moeizaam de ochtend kwam
verkilde gestoomd nachtelijk zweet
huiverend, rillend ijskleed,
dat het gloeien overnam
het glazen geluk beademd
waarachter het bleke doodslicht
wacht op ratels van een klaaggedicht
denken in rood geremd
opnieuw ontbrandt het vuur
getooid in duistere waas
tollend hoofd naarmate het late uur
blauwe diva’…
Hanen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Neergestreken in
herfstgevlochten schijnsel
waar onder en boven
een achterhaald bestaan leiden
de zwierige zuidenwind
ongekende luchtstreken meevoert
en de vale zon tinten tovert
de IJssel meandert langs
zware en ijle dijken
het grijze water graast oeverloos
wil het vuur beteugelen
op frêle vleugels aangebracht
een uithijgende ranke…
Een nieuwe toekomst.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Het vuur zal weer in haar branden.
Haar lot ligt in haar handen...
Eens komt weer die tijd dat het
geluk niet op kan.
De strijd zal zijn gestreden en
de pijn hoort tot het verleden.
Een nieuwe toekomst ligt aan haar
voeten.
Alles wat ze doet en laat, er zal
niets, nee niemand zijn die haar
nog schaadt.…
Oneindig verlangen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
768 jouw naaktheid, jouw overgave, jouw goddelijke mannelijkheid,
een oneindig verhaal,
eeuwigdurend, lijdend, smachtend, gevangen,
verlos me,
bemin mij tot ik niet meer weet
wie ik ooit was
voordat jij
mij wakker kuste, donkere prins
op een gebroken paard, verguisde jager
met een hart bezwaard,
bevrijd me, neem me mee
naar jouw vuur…
God
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
465 We dachten
aan God
toen schreven
we het op als
God dacht aan ons
vergeten waren we
dat wij eerst
aan God dachten
en God niet aan ons
al zo lang geleden eigenlijk
voor het goddelijke schrift
zaten we rond vuren tegen de kou
toen al hadden we het over die dingen
terwijl de leeuwen rondwaarden
en wij in een grot onder de sterren…
Maneschijn Blauw
netgedicht
4.9 met 69 stemmen
584 Hoor de nacht vervalt
tot één enkel ogenblik
van passie en verlangen
uit hetzelfde vuur
dat brandde in dit donker uur
tot vervelens toe.
En de jonge aankomende dames
zich, schaars gekleed, begevend
naar het midden van de cirkel
dat zich liet hullen in het zilver
satijnen lied van de zonnewende.…
scheurtjes en barstjes doen breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 spanning in de lucht, overprikkeld
net een ijsje, maar dan gespikkeld
als de schimmelvlekjes op m ‘n brood
gezonde spanning, enthousiasme is groot
pretzenuwen waarin ik ben verwikkeld
heb ondenkbaar veel energie ter beschikking
want er zit onweer in de lucht, storm
ik proef het vuur van de wrevel
er is wrijving, frictie tussen warm en koud…
Wringen in bochten van onrecht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 Hoe vurig is de wens
gekend, erkend, herkend te zijn
wanneer je door het vuur gegaan
de ander hebt gered.
Dat kan toch niemand zijn ontgaan,
heeft dan in ‘t heetste van ‘t gevecht
niemand naar jou gekeken?
Getekend zoek je naar een teken
dat je slechts even denkt te zien,
je wilt, je hebt toch echt het recht.…
Omspekt gehaktrolletje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 Spettert en soms spattert het omspekte
gehaktrolletje even boven vuur en vlam.
Voor carnivoren een keuze naar behoren;
die verantwoordelijk past in de schijf
van vijf. Die de aromatische smaakzin
en eetlust nimmer zal verstoren na een
kortdurend bakpan verblijf.…
Verzoendag
gedicht
4.0 met 12 stemmen
5.486 Gij zijt losgehaakt
van het papier, dat u gebonden hield
aan lettertekens, die tesamen stonden
om wat zij wisselend van u bevonden;
spel door zichzelve ritselend bezield
tot zoveel vuur, dat er geen vezel blijft
tussen wat is en wat er over schrijft.…
verbannen
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
571 je hart
hij lag op de verkeerde plek
een ander huis een andere stek
mijn wereld kleurde helemaal zwart
dit kon ik bijna niet geloven
mijn toekomstdromen gingen stuk
geen sprake meer van dat geluk
is er nog wel een god hierboven
ik was verbannen uit je hart
nooit gedacht dat ik zo zou lijden
het heeft geen zin hier nog te blijven
het vuur…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 het was de man
met de donkere ogen
waar jij voor viel
hij sprak en zong
over liefde en geloven
raakte jou tot diep in je ziel
zijn innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het…
Nieuwsgierig
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 Nieuwsgierig
zijn we
naar tweebenige wezens
we hebben er immers
twee meer
Deze keer
komt ie
op twee wielen
een koddig gezicht
die benen op pedalen
Daarover
gaan zoveel verhalen
ze heten fietsen
en ze hebben een bel
op het stuur
Lui of vol vuur
wordt het vehikel
.....voortbewogen
door 'n stel benen
Ik hinnik:
'waar gaat…
Bloeiende frivolen
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
950 en je flashbackt door mijn leven
en de dagen groeien én de jaren,
en wat waren
wij heerlijk medeplichtig
aan alles wat nooit mocht, waarbij ik zocht
naar die ene waarheid en ik werd
een zolderdichter met schildersverdriet
maar het vuur en het verlangen blijven.
ze zijn springlevend, ze sterven niet.…
Bevrijdingsdag Concert 2018
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 en steeds weer opnieuw gedenken
hou de vrijheid vast
zwarte foto's
van het verleden dat zich tussen
ons denken schuift
met een bede om de vrede
het licht knippert de
muziek waait zacht golvend over
de gracht
het koningspaar lacht
dat zich weerkaatst in de weerspiegeling
van het volk
gedeeld in vreedzame ogenblikken
licht en vuur…
Gevoelsgrens
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
416 Een woord wat niet
bevriest, warmer dan
mijn bloed, zoek ik,
wie het vindt mag het
roepen en alle pagina’s
beslaat van verzen,
wat ik lees is lopend vuur
verliefdheid zó heet, dat het
de dood ontdooit en waar
mensen gaan, de haat
verbleekt, tot er zinnen
vallen, als bladeren
gestorven zijn in beide
handen, verbleekt maar…
Het geluid zong
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
748 het geluid zong
stilte weg
vulde lucht met een
aangename sensatie
golfde in een zachte
hypnotiserende frequentie
bespeelde het brein
met een rustgevend refrein
het ontwaakte
in lang rustende
altruïstische lagen
van de bezielde natuur
dit was het uur
na eonen verwachting
waarin gods vuur de
schepping ging warmen
met de geboorte…
Rode draad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
486 waar vuur
ooit verbond in
pulserende warmte
kromp het
contact tot een
dunne rode draad
waarin info en data
inhoudsloos passeerden
in een lege straat
oud nieuws
versnelde de totale
staat van ontbinding
totale verwaarlozing
van update en reset
hadden internet platgelegd
alleen de buren
konden met wachtwoorden
nog even binnen…
¡No pasarán!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 1990: bezoedeld
werd ons heilige land
door een half miljoen ongelovigen
om de buren een lesje te leren
2001: we wassen ons
met het bloed van vijftien
martelaren in het hemelse vuur
hoog boven hun stad
2019: het mag nooit, nooit
meer gebeuren, vreemde soldaten
in ons land, alleen hun wapens
willen we – hier is het geld
Opnieuw luidt…
SHAME ON US
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
516 als een gezwel door de geschiedenis
zal het verworden en
blijven roepen om wraak
kinderen en kleinkinderen
zij zullen opgroeien met de
erfenis van ontelbare doden
tegen volkeren van Judassen
staan zij in geschokt ongeloof als
in de steek gelaten wezen
sla je verraderlijke ogen neer
voel het vuur van schande op
je wangen en wend je…
Herrie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
577 Simpelig gekwetter
kwam u maar uit vogelbekjes
waarvan de helft reeds verdween,
die horen kunnen,
of zien, door mistig vuur,
flarden essentie blinden
en binden aan verloren
of gewonnen waan.…
Dambala
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
381 Kom, Dambala, kom
teken je spoor in het zand
ik wil je lezen
tussen de heuvels waarop wij wonen
kom, eet de eieren, Papa, kom
de blauwe en de bruine
Wij zijn groen van het wier
uit de diepzee, wij zijn rood
van het bloed dat vloeit
de witte mensen gaan niet
naar de zwarte hemel
en er is geen hel
Er is alleen het vuur
en de aarde…
NEDERLANDS INDIË
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
612 De tropen en het vuur nog in zijn zaad
Werd ik warmbloedig ernstig kind verwekt
Met onderhuids, werd later pas ontdekt
De trauma´s van een Hollandse soldaat
Het Vaderland was nauwelijks bevrijd
Toen hij, net terug van werk in Duits gebied
Zijn teerbeminden wederom verliet
Om mee te doen aan een verloren strijd
Mijn vader was een jonge…
Diploma-zwemmen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
552 Het water altijd warm en gastvrij
Haar lijf licht en glooiend
dansend
als op een Weense wals
Maar nu is ver en diep het bad
De randen hard en scherp
als hij staat met witte beentjes
op Springblok 2
Haar kind zo moedig en vol vuur
trekt de voorgeschreven banen
Eén voor één klauwt hij ze weg
Zijn nog zieke adem breekbaar
Het water…
We zijn met zovelen
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
539 weten
en er zijn er die vergeten
er zijn er die vragen
en er zijn er die geven
Er zijn er die de weg niet weten
en de taal niet spreken
er zijn er die lijden
en wachten op betere tijden
Er zijn er die met 2 maten meten
en van meerdere wallen eten
er zijn er die hun kop in het zand steken
en hun afkomst vergeten
Er zijn er die met vuur…