8651 resultaten.
cyclus
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.152 Samensmeltend tot een vesting
waar het laaiende wit
onophoudelijk op poorten beukt
in deze eindeloze vlakte
weet ik niet waar ik leven kan…
toffe zon
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.795 ranke zuilen
schragen wit
de okergele bogen
breken het licht
tot schaduw
in mijn ogen
hier kon ik
in dit land
van toffe zon
markante tuinen
fonteinen
en fertiele twijgen
rust en stilte
onder ronde bogen
rijgen…
Vandaag is nog niet erg rood
snelsonnet
3.6 met 14 stemmen
1.674 De rode paddo's met hun witte stippen
Zijn nog maar met heel weinig in 't land
En dat is onvoorstelbaar balen, want
Die zijn nou net zo fijn om op te trippen!
Een vliegenzwam ontraadselt veel geheimen
Bijvoorbeeld hoe je herfst kunt laten rijmen…
Waar staal klieft
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
548 Boot breekt witte zee
Vaargeul vol verleden
Ongeschonden toekomst
voor de boeg. Vaar mee
in die splinter van tijd
Leef nu, bruis heden
waar staal klieft,
ijs schitterend splijt…
II. Avond
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.573 Het zwerk wordt wit en rood, het landschap groen en geel,
Onder een wolk aarzelt de morgenster,
Achter een raam waakt de ster van mijn nacht.
Over de stroom, die mijn boot voorbijsleurt,
Begroeten elkaar de beide sterren,
Over mij heen ziend.…
Als het kouder wordt
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
932 was het zand
dat op lippen stoof
en stilte schuurde
of de zilverreiger
die zuidwaarts trok
om te ontsnappen aan de sneeuw
de bevatting van winter mijn lief
ligt verscholen in de vagende geur
van witte duinrozen
en gestorven licht
op het laatste strand…
Zout
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
729 mijn bloed vloeit zout
als het grillige zilte
losgerukt van de golfbreker
zwerf ik met de witte schuimkoppen
mee over zee
schuimkoppen zijn onschuldig
enkel mensen varen te ver
eindigen als lege schelpen
en worden platgetrapt
op het strand…
vanochtend vroeg
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.247 de hemel sneeuwt
het land weer wit
straks als wij ontwaken
en aan de kerststol gaan
zal het land langzaam ontdooien
en komen kleuren weer tevoorschijn
ik plakkraak nog even lekker een stukje verder met de hond…
kleur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 wit - woordeloos wachtend op wat komen gaat
zwart - zwijgend als het graf
geel - genadeloos, onontkoombaar glanzend
rood - rauw, rusteloos roepend om hier en nu
blauw - barmhartige bescheidenheid
groen - gelaten groeiend en geurend…
Zonsopgang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
420 de rijm stijgt dampend
uit de weidse velden
dunne sluiers mist
onder een flauwe morgenzon
ze reiken naar het blauw van peilloze ilussies
een beetje verblindt door het licht
van een witte morgen
die in alle kleuren verder gaat…
Stoeipartijtjes - haiku's
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
520 de zonnestraaltjes
stoeien over het witte
winterse landschap
kristallen druppels
versmelten zilverend op
zwijgende twijgjes
onverpoosd zoeken
musjes naar kruimeltjes brood
met hun vleugelslag
sneeuwvlokken zwerven
dalen als wittigheid neer
in duizendgetal…
Een kruis slaan
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
534 zich
diep
in
hem
liefde aan zie het zoeken
zelf-
ont-
le-
di-
ging
wit…
als je zo wakker wordt........
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
618 als het 'zonnigt' in een geschonken hart
waar grasgroene vers- weiden
met botergele bloemenkelkjes
zich uitstrekken onder zwart witte melkvolle koeien
terwijl van links de hemel nog een beetje 'paarst'
als je zo wakker wordt
in een ontmoeting
dan moet het bijna zomer zijn.....…
weerzien
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
680 hoe stil legt herfst
zijn hand over de aarde
de verste klokken hoor ik nu
geluiden die de witte berken
voor me bewaarden
en ieder die hier is
ook de vogels grijs en traag
zien bomen rillen
ik wrijf over schaduwen
maar er is niemand die wat vraagt…
Beelden.
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
593 Beelden in zwart wit
worden in mijn hoofd
geprojecteerd
schaduwen uit een verleden
door de tijd al wat geslepen
en verbleekt.
Herinneringen die nooit
helemaal zijn verdwenen
komen weer in het heden.
Zij vertellen de verhalen
die goed zaten verborgen
in mijn hart.…
Vroege winter.
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
652 De sneeuw ligt
als een wit tapijt
op de aarde neer gevleid.
De zon schijnt met
haar stralen er op neer.
Het is een schitterende sfeer...
De takken van de bomen
buigen onder de zware last.
De winter is nu echt gekomen
en heeft ons vroeg verrast.…
Rare jongens, die Fransen
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
1.017 Als Uderzo de hulp had kunnen vragen
Van helden die hij zelf ooit meebedacht
Dan had een exposé van brute kracht
De Franse fiscus bont en blauw geslagen
De erfenis waarvoor hij heeft getekend
Wordt achteraf wel heel zwart wit berekend…
voelsprieten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
434 zoals het was en is
het worden mocht
of misschien wel mag: zo zal het gaan
ik tast af
langs doorzichtig spiegelen
waar gefilterd licht subtiele beelden weeft
leeft mijn eendagsbloem in witte uren
tegen muren
uit de tijd…
In de naakte armen van het leven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
639 Je ogen, je lach,
die koude winterdag
zo anders opeens
alsof je even boven jezelf uitsteeg
tussen al
dat maagdelijk wit
toen harmonie de eenzaamheid verdreef
en we even rusten
in de naakte armen van het leven…
Gedachten
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
451 Weinig wijsheid houdt stand
Wanneer zij gaan dwalen
Warend in witte sterrenglorie
Zwevend over spitse toppen
Als sneeuwtoefjes dwarrelen zij neer
Zwierend en welig
Gaan waar zij willen
Zinderend van zaligheid…
Ironisch
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
450 Een uitdagend wit
een geel
ironisch genoeg
beide
beklimmen de zonnekant
van mijn tuin
ik verdrink er gretig in
en ofschoon ik nog een keer
wou schrijven
hoe het mij gaat
ik weet niet
of het veel uitmaakt
kijk eens in mijn ogen
begeerte zwelgt er
ongebreideld…
Geen horizon meer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 zij hebben mij
ruimte gegeven
om in te dwalen
geen horizon meer
om te bepalen
waar ik ben
ooit heb ik met wit
help geschreven
in de blauwe lucht
een hemel
in weerspiegeling
maar eindeloos ver weg
ben verdwaald
in de ruimte om me heen
opgesloten in een cel -alleen-…
Voordeur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
863 Het dichtgeslagen boek
geklemd onder mijn armen
twee gezichten
verbaasd, verdrietig
en zelfs
opgelucht
wij, ons
verkleurd
tot gebroken wit
en in de laatste
loodzware stappen
zie ik foto’s, herinneringen
en het kind
dat altijd een wens bleef…
Buiten bereik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 de einder is over een bevroren vlakte gegleden
mijn gedachten over ruimte in wit verdronken
van een herinnering zo vers en onbetreden
de huid heeft hemel en aarde samengeklonken
hier zou ik gewichtloos naar de overkant willen gaan
zonder obstakels
die alleen maar in de weg staan…
Wittebaardenmaffia
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
696 mijn schoen bleef leeg, geen kruid- of pepernoot
zou een verkleumd en zwaar gemoed verblijden
nog erger werd mijn ondermaanse lijden
toen ook met kerst geen kruimel overschoot
ik haat ze diep, die vrekkige bejaarden
met luizige en valse witte baarden…
Kerst 2012
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
507 Met dank aan dertig millimeter regen,
Een witte kerst is niet altijd een zegen.…
Sneeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
611 We weten nu precies hoe het daar zit,
Ze schijten in de broek bij code ‘wit’.…
vrijdag
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
670 je donkere stem
verstilt
schaduwen
in een ster
mijn stille woord
verlicht
de verte
mijlenver
zwart
zo zwart
strelen wij
de pijn
wit
witter
dan ons zwart
zal zijn
in een droom
ontwaken wij
ik jij
jij mij…
toe komst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
492 buiten prijkt haar vorstjuweel
in witte winterbloemen
ik zeg: 'tot ooit' en laaf
de zomer
een hooiwagen vol hitte
brandt al
in de
ondergaande zon…
Vloeiend
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
850 Vloeiend
over de zwart-witte toetsen
met sterke, bewegende vingers,
soepel in de polsen
baant de pianiste zich een weg
door prachtige partituren
van Bach tot Chopin
en ik de klanken
laat doordringen
aan de horizon
van mijn gemoed
omdat ik het pianospel
zo bemin…