4686 resultaten.
Vrede per direct
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
906 licht
weer zien in ogen die glanzen
nog voel ik het verdriet
hoor de laatste zucht
van hen in vogelvrije vlucht
dan gloort saamhorigheid
bloeien bloemen het intens gemis
geven kleur en warmte prijs
zij zijn op reis gegaan
naar het licht van het geboortefeest
dat daalt als ster naar kerst
waar de vlammen
van duizenden kaarsen
zullen…
God,
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
509 Kijk de boom, de uil
kijk, de kleuren van de avond,
de nacht die valt
je weet
dat er weer een ochtend komt
die de hemel
weer anders zal kleuren
je weet dat tijd
zal verstrijken
dat beelden, kleuren
en je gedachten
zullen veranderen.…
Tussen de stenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 ik schuil
tussen de gladde stenen
vergroei met het mos
en voel de regen
kletterend vallen
op mijn gedachten
die naakter zijn dan ooit
en weer zullen drogen
in de wiegende warmte
van een zomerse dag
ieder ander zou zeggen
dat ik hier niet pas:
zo seizoenen lang
tussen het ongedierte
kruipend op mijn huid
en krioelend…
Risico
gedicht
3.2 met 27 stemmen
6.636 We weten niet wat de bergen
vandaag met ons zullen beginnen.
We hebben voedsel, drank en
stevige schoenen. En we vertrekken.
De top en niets anders verwacht ons.
Een nieuw uitzicht op de wereld. En
misschien komt een moment waarop
we niet hoger meer durven en
evenmin nog terug.…
Mijn Wil
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
916 zoete lippen proeven
Op een manier die niet zou mogen
Ik wil verdrinken in de glans
Vocht van je schitterende ogen
Ik wil je benen kunnen strelen
En je mijn liefde laten voelen
Ik gaf je 't vocht dat je gebruikte
Om mijn hersenen te spoelen
Ik wil rillen van de kou
Zodat jij me op kan warmen
Ik wil voelen hoe wij samen
De liefde zullen…
onlosmakelijk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
804 dat ene moment
toen twee harten samen
beseften dat ze nooit
alleen zijn geweest
nooit alleen zullen zijn
vanwege verbondenheid
waaruit hun kracht schuilt
stroomden verlichtende tranen
als een stortvloed vol emoties
uit hun ogen
ze namen hen mee
van dat ene stukje blauw
naar veel meer hemel
waar liefde
leven en nog zoveel meer
beheerst…
Toekomstige Romeo en Julia
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
560 Onze toekomstplannen zouden wij omarmen
we hebben een ticket voor leven in ons paradijs
waar we hartstochtelijk in rust kunnen wonen
we zullen accepteren dat het gaat om één enkele reis.…
Vanzelfsprekend...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 Wolken komen en gaan,
vormen wolkenluchten,
die nooit eerder bestonden,
of ooit zullen bestaan.
Zoals vlammen in open haarden,
en golven die branding maken,
schijnbaar op elkaar lijken,
maar nooit vanzelfsprekend zijn.
Zoals gedachten in ons brein,
die als wolken binnendrijven,
of jagen als verterend vuur.…
Adem warmte in woorden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
505 ik heb gewikt
en gewogen
kijkend van
beneden naar boven
nog maskeer ik
mijn onzekerheid
adem warmte in woorden
die niemand wil horen
kleur zinnen
die ego’s nooit
zullen beminnen ondanks
hun bekende edelmoedigheid
heb vaak op
op lange tenen getrapt
in het spoor bijster zijn
maar zonder opzettelijk venijn
open treed ik naar buiten…
Wankel evenwicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
464 te bezeilen
ben aan lager wal geraakt
maatschappelijk afgehaakt
ik dacht licht te zien
in het alternatieve circuit
het wrakhout wilde
maar niet blijven drijven
de vluchtige beloftes
het luchtig handjeklap
boden niets om in goed
perspectief naar te kijken
ik wil geen speelbal
worden van mensen en
emoties ik neem de trein
mij zullen…
Eberhard van der Laan, glimlachen met..
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
725 met uw vrouw en kinderen
maar ik hoef niet te huilen
want waar hoop is is leven
en die hoop verenigt ons allen
ons allen als Amsterdammers
en allen die Amsterdam lief hebben
u lief hebben, u ontzettend liefhebben
u blijft in ons midden
als meester en als vader
en niet een poosje
maar een hele tijd
hopelijk tot ons aller eindtijd
zullen…
De Tao van Charles Darwin
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 Daarvoor moeten we angst overwinnen
voor wat anderen van ons zullen denken.
Daarvoor moeten we moed opbrengen
om over zanderige paden voort te gaan.
The Sand Walk.
De Tao van Darwin.
De weg van het zandpad.…
boswachters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
478 zo groeide hij op, de jakhalzen schuddend
die zich klemden op lijf en leden
met een ziel vol blauwe plekken
vervolgde hij zijn schreden
En later toen hij gin dronk,
er speelde zachtjes jazz,
verzuchtte hij een tikje wrang
geef ons een sparrenwoud
en wij zullen boswachters zijn.…
Computers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
485 Daarom zullen computers nooit mijn vrienden zijn.…
dirk
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
751 handen reikten en grepen het leven vast
alleen de herinneringen aan jou zal blijven leven
we hebben inmiddels geleerd om jou los te laten
want van binnen weten wij, jij komt niet terug
daarom zeg ik zacht, laat mijn handen maar
zij geeft mij dan een zoen en droogt mijn tranen
ik kijk verliefd en dankbaar in haar mooie ogen
dan zegt zij, wij zullen…
De flow van duizendschonen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
507 zacht ben je bij mij
gekomen in de flow
van duizendschonen
zij zomerbloeiden lang
in een herfst die wij
nooit zullen vergeten
omdat zij kleuren
deelden in de meest
lieve stukjes van ons leven
hun trossen waren
kleine bosjes schoonheid
hooggesteeld naar zon
wij droomden liefde
volmaakter dan de
werkelijkheid rondom
tot een geluid…
Ademnood
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.832 Wij zullen begrijpen
proberen te begrijpen.
Hoezeer verminkt wij
voortmodderen en kruipen
en bijna stikken
van woede
al om het kleine:
waar is de viool van papa?
Ingepikt
het land, koffieplantages
zelfvoorziening, -beschikking.
Gasmasker, schuilkelder.
Breek mijn staf.
Geef mij lucht.…
Vrijdagmiddaggebeden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
523 woorden als denkbeeldig
eiland in de grote oceaan
zonder ooit te standen
tot hij zijn
wereldbeeld ontvouwt
vrouwen charismatisch
bindt in hun gezinssituatie
mannen simpel
om zijn vingers windt in
bevestiging van hun bestaan
door de macht van de haan
weer zal hij de geschiedenis
schrijven van vijftig jaar geleden
alleen de iman zullen…
Mijmering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.037 de tijd legt vingers op de dagen
hij lijst mijn jaren op
hij wordt mijn liefste vijand
ik toets naar toekomst
van vroeger wil ik zingen
maar dansen kan ik niet
mijn kinderen mogen namen dragen
door open ramen waaien ze
naar verre hemelstreken
zij zullen leven godzijdank
het witte doek valt
ik schilder lucht en landschap
(schilderen…
Natuurschoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 als je even zit
en wacht
is het net
alsof de wereld
naar je lacht
kraaien die luidkeels
kraaien
halsbanders die zitten
te papegaaien
lijsters zijn bedachtzaam
de kleine pietjes
in de veel te grote vogelkast
zullen zij niet
op een dag worden verrast
de bonte specht tikt hoorbaar
op een holle boom
een meerkoet piept wat
en oogt heel…
Verwintert naar lente
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 ik wist nog
de wuivende takken
waar bladergroen
de wind volop ving
nu jagen vlagen
fluitend door kaal hout
striemt regen tegen
basten als zegen
want ook leven
verwintert naar lente
kant en klaar wachten
knoppen op zon en voorjaar
nog heel even
is ons plechtig beloofd
met valentijn zullen de
eerste bloemen verschijnen
wil melker…
Lenteflirt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 naar nectar drentelde zij voort
meneer of mevrouw specht
probeert wat basten uit
de familie eekhoorn
geeft geen thuis
ook al staan sneeuwklokjes in het
maagdelijk wit te schitteren
houdt de rododendron hun knoppen
angstvallig gesloten
daar zal de zon meer haar best
voor moeten doen om
hen uit hun tent te lokken
voordat zij hun hart zullen…
In berusting
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
594 In berusting van verlies
voelt het liefhebben
als groeien in verdriet
waar men de hoogste toppen
van het leven wil bestijgen
het dal van tranen ziet
waar kluchten witte meeuwen
in schier onbewolkte luchten blauw
woorden van oeverloze liefde schreeuwen
verder laten dragen hemelhoog
in dagen van stille berusting
zullen woorden zwijgen…
Hun boodschap
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 eruit
gedragen door tonen
van liefde en warmte klinkt
harmonie van binnenuit
nog zonder stem
spreekt lichaamstaal
jouw welkomstwoord
tot in de verste
hoeken word je gehoord
in melodisch aanhaken
ook zij spreken
de stem van het hart
hun boodschap zuiver verpakt
in weten is sterven geen
vergeten samen beleven
is wat wij zullen…
Vergroenen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 bui
je kleding verwijderd
behalve het blad van de vijg
zij was zo vrij
van bil tot dij de
intieme zone met
lente te vergroenen
over de uitstoot
van stoffen praten
wij niet we doen alles
wat klimaatneutraal gebiedt
de kledingindustrie
ligt op een oor
elektrische auto’s zingen
in hetzelfde koor
onderscheid en diversiteit
zullen…
Donkere handen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
559 herfststorm
die als grote donkere grijphanden
wuiven naar de vogelzwermen
Verkleumde sprietige vingers
herbergen hun verlaten nesten
Rustplaatsen die zij maanden geleden hebben verankerd
in het toen nog zo levendige loof
Hun reeds volgroeide jongen zijn allang gevlogen
Vergetend de grote donkere grijphanden
Handen die onvermoeid naar hen zullen…
Lentegevoel
netgedicht
4.8 met 43 stemmen
497 rulde
toen jij de
potten vulde
met lentegevoel
je lach
omhulde
scheutig de
eerste groene
krullen in het al
spruitend gewas
je kende
hun kleuren
rook bijna
de geuren in
het planten van
de blauwe druif
zo waren
de jaren maar
dit keer zal
het anders zijn
met de pijn van een
nieuwe geboorte
in een lerend
proces zullen…
De Djinn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 het zijn
het is kerosine
de Djinn die ons alles brengt
met een onzichtbaar spoor
van vernieling
voetafdrukken die plattrapten
indeukten en verzuurden
allemaal voor ons
Ik verschans me in mijn huis
vol oude spullen, gerepareerd
met liefde die geen dierenleed eet
Dag vogels, dag bloemen, dag kinderen
aan welke honger jullie dood zullen…
Rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Mijn tranen zullen de zee niet halen,
ze blijven voorgoed ruisen in mij,
daar waar zij stromen mogen,
blijf jij altijd in mijn hart nabij.…
Een onvoorziene nacht?
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
381 ligt je nog
te mijmeren hier,
er is brood, je spelen,
ga, loop niet in dood
spoor mij jezelf achterna,
je verlangen in te dammen
tot schrander dier, wat doe
je nog hier, het is om even
hoe je mag heten, of
hoe ik je kan strelen,
om alle dromen met
je te delen, de zwakheid
van je macht, tot mij zal
spreken, tot je droeve
ogen zullen…