5125 resultaten.
geen antwoord
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
769 koeien stil
bijen gedeisd
vegetatie snakt naar adem
het is de tijd van machines
het is altijd
de tijd van machines
ook is het
de tijd voor oproer
maar
het blijft stil
grommende constructies
draadloos gewauwel
sissende popdrinks
versterkt op maximum output
piepende treinen
razend verkeer
ontbrekend
in een web van overconsumptie…
Licht in oude dromen
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
556 Wat in tegenstelling tot
heldere beken in boeren
sloten te zien, kroos
verbindt voorbijgaande
oevers, spiegelend om de
aardse adem te beliegen,
stromend met troebel water
mee, waar stilte vleugels
krijgt van witte zwanen
over de ruggen van de wind,
zijn het mensen die betalen
wat bijgeloof verzwijgt, een
vanzelfsprekende maan…
- Versplintering -
netgedicht
4.1 met 26 stemmen
618 kanker ergens in het strottenhoofd
lijkt een ingewikkelde slijmerige prop
die het ademen extra lastig maakt
en totale verbeelding raakt ...…
Op naakte huid
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
470 *
jouw adem, uitgestoten langs de lente
geurt liefde tussen boom en blad
en valt
in milde streling op mijn naakte huid
waar de zomer bloeit liggen oeverloze lelies
waar wat schaduw kust
rust de tijd in een rivier vol stenen
het water gaat haar weg
en waar ik mijn blozen leg, blinkt de roze
avondgloed…
Zucht
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.345 Terug bij het begin
warm tegen je aan
Als een roos bloos
ik rood tranen beslaan
Terug bij het begin
verlichting een zucht
Ik leef weer terug
jouw adem jouw lucht
Terug bij het begin
passie hete vuren
Jouw lijf mijn lief
Mag eeuwig duren
Terug bij het begin
geen einde nabij
Woorden tekort
mijn liefde ben jij…
hoezo ongelijke strijd
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
807 hij staat op punten vóór
de vijand tegen wie ik wel móet véchten
zoals ik vaak van kenners hoor
maar ik mag hem wel
als hij zich koest houdt
kunnen wij nog samen door één deur
sindskort heb ik een deal gesloten
met hem, er is een tijd van strijd
maar ook weer van op adem komen
begraven wij de strijdbijl voor heel even
dan raak ik zelfs…
Sacherijn
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
923 ik heb de kerstboom buiten gezet
opdat hij wortel kan schieten
er wordt sneeuw verwacht, wat 'n pret
voor de kinderen om van te genieten
ik kan jouw adem duidelijk lezen
nu je hier zo voor mij staat
de klok geeft aan dat jij moet racen
een gat geslapen in de dageraad
ik hoor het geklaag over de kou
over hoe je niets meer kunt doen
we…
nachtbeweging
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 op het ritme van jouw slaap
komen mijn gedachten dichterbij
intenser,
nu de nacht zijn zwartheid tot fluwelig droomt
jouw aangeraakte huid me zegt
dat warmte schroomt
ik vraag jouw handen rond mijn lijf
jouw adem in de mijne
tongen legen kussen tussen bloot
hard verlangen laat de laatste nood
in wakker rood
verdwijnen…
het eindigt niet
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
706 twee kraaien
in een nog kale boom
het schemerlicht valt uiteen,
rolt een nieuw gevoel uit voorjaarsverte, de wenk
is zichtbaar
ze kijkt
en weet zich eenzaam
wacht tot wind
haar adem verdeelt en golven achterlaat
in het zand dat er ligt
blijf staan, zegt ze
het verleden vindt houvast
tussen de jaren, intiem
wanneer een ster zich…
Overschrijden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
496 Ten lange leste de brokken
niet passende puzzelstukjes
op een lichte glooiing
met eenrichtingsverkeer
Het contrastrijke vervaagt
achter de vloeibare grens
van adem en waden
contouren worden milder
Restanten van late bloei
verglijden nog even zichtbaar mee
het glanzen van voorheen dooft uit
maar het uitzicht blijft bewaard
de oneindige…
Kroost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
769 Ik hap naar adem en proef
de lucht als zwembadwater
in mijn keel.
Zo dobber ik rond en kijk naar ze.
Vanachter beslagen brillenglazen
zijn ze nog mooier dan in het echt,
mijn kinderen.
Kunnen we iets vertellen over ons?
Kunnen we iets verzwijgen?
Weten we wie we zullen zijn
in hun ogen?…
Gedicht voor een verloren liefde
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
751 Niemand rook de geur van je liefde
niemand wist
van de nachtegaal op je tong
of dat er hinden door je schedel holden
en bloemen zich in rijen
achter je adem verschansten.
Ik klampte me vast aan je lichaam
tussen kruiden en schoven
werd je blik een verre wolk.…
en iemand die nog hunkerde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
521 die namiddag liepen we
hand in hand over de boulevard
langs het meer
hees fluisterde je van liefde
van immer samen
fragiel elk woord
stil je adem
kabbelde water
en ik zweeg
met laag de zon
nog lager
rilde je
in mijn armen
terug bij Fritz
jij een Kafee Lutz
ik een whisky
en extra viltjes
voor mijn woorden
maart was koud…
Omhoog vallen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.002 gewikkelde lijk
het kan van iedereen zijn
Brandstapel ontsteken en de hitte
raakt met een klap het gezicht
fakkel valt uit de hand
Er was een tijd dat onze handen
in elkaar grepen als acrobaten
loslaten, salto's maken, vastgrijpen
Onder de vleugels warmte verzamelen
in trage spiralen naar hoogten reiken
waar adem…
Overrompeld.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
553 Daar sta ik in het holst
van de nacht het leven
stroomt vol met andere
kleuren ze negeren
heeft geen zin
de zomer blaast langzaam
zijn laatste adem uit
het gaf me zaad van vrede
dat in mij openbrak
overrompeld door gevoelens
probeer ik het negatieve
af te weren maar toch
brengt het een leegte
van oneindigheid
het donker…
Wind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
432 ik buig voor je
grillige grootsheid
je waait, zoals jij wilt
uit alle windrichtingen
je verkoelend briesje
laat mensen glimlachen
in de zomer
géen wolkje aan de lucht
je verwoestende kracht
jaagt een tsunami
over het land
laaiende vlammen
wakker jij aan
wat rest, is as
ongebonden ga jij
rond de aarde
jouw adem…
het gemarteld vlees
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
551 ontloken is mijn ziel gebroken is mijn hart
het beest getemd tot aan de schouders, door
god verketterd en gestenigd door de in dit
leven bezochte graven – er is niet meer
dan de lengte van mijn adem, het geruis
kermt en kronkelt door het rot van herfst
bruinrood is de stilte terwijl de laatste schemer
krast aan het licht
wie draagt die verzwaart…
Meisje in de lijmpot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
646 Dat was een mooie film
met stemmen van ver;
het tintelend geluid
van een roes
als je ontwaakt
in je geheugen
We spraken woordeloos
gedichten
tussen
beslagen ruiten
tuitte je lippen
balde je vuisten
tot verhitte vormen woorden
stokkende adem
druipend af
langs het koele glas
Onverstaanbaar schreeuwend
meisje in de lijmpot…
Heerlijkheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 Langzaam adem ik in en uit.
Na een uurtje spring ik uit bad.
Vlieg ik uit mijn mijmering.
Zo begin ik steeds weer mijn dag.
In het water.
Ik begon al in mijn baarmoeder,
als foetus.
Nu drijf ik in mijn badkuip,
als blote heer.
Heerlijk.…
Smeagoll
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Zonder haard,
Bloot aan de
Elementen dag
Aan dag verlangend
Naar thuis zijn
In de geborgenheid
Van mij die om
Jou geeft,
Die mijzelf ben
Als jij bij
Mij bent, zoals
Jij bij mij
Vol vertrouwen
Jezelf kunt zijn -
En met jouw kop
Op mijn schoot
Tegen me aan gekropen
Snort met rustige
Ademhaling zodat
Ook mijn adem…
bidden
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
563 als ik bid
dan zwijg ik vaak
adem buitenaards
een soort hunkering naar een bedding
met het uitzicht naar binnen.
Bidden is voor mij
erkenning van onvermogen,
het rumoer van binnen
is dan oproer in het zand
het bloed wordt getemd
en de leegte is dan plotseling
genade.…
In het licht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 voorgoed gedoofd
En dan toch zo maar
Hier het licht dat ons in
De diepste vezels raakt,
Ons de ogen opent
Voor leven om ons heen -
Dansende lammetjes,
Een gewillig schaap
Dat zich moeiteloos
Melken laat, zilveren
Meeuwen die koninklijk
Zwevend zien dat het
Goed is, zoals jij het beleeft,
En God die ons in
Zijn licht de adem…
Verdwenen gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
481 Het is de tijd, het is het leven
Sluimerend voorwaarts totdat de
laatste adem wordt gehoord
Het is de tijd, het is het leven
dat wordt afgeremd, blijft steken
als kreet in de kiem gesmoord
Jouw masker verwerd tot craquelé
ons leven daardoor in stilte
in boeket bijeengebracht
Het is nu tijd, dit was jouw leven
dat jij ruimschoots hebt…
Met duizend draden
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
528 Een moeder aan haar oudste zoon
Voortijdig mij voorgegaan
Die uit mij geboren was:
Weet dat het goed is,
Eind aan lijden en pijn,
Adem die steeds moeizamer
Zijn weg naar binnen vocht -
Heb die me lief was laten gaan,
In liefde, in vrede,
Maar zie elke dag je lege plaats;
Heb er vrede mee dat jij
Er niet meer bent,
Er niet meer…
vederloos
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
628 kan jij me vertellen
wanneer tijd zijn adem inhoudt
en dan wegvliegt als een meeuw boven zee
het water niet tot bedaren komt
omdat jij onherroepelijk in poëzie verdwijnt
en dat uit de keel van golven
het ruisen zich verzet tegen de laaggewassen maan
eenzamer dan ooit
kan jij me vertellen
bij wie ik nog kan schuilen
nu alleen jouw woorden…
Verjaardag.
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.083 Ik denk dat ik je nog zie
ademen. Maar je geeft geen krimp
tussen de stijve lakens. Het is zondagmorgen.
We drinken cola uit een blikje, doden traag
de stilte van de kamer. Buiten luiden
klokken de prelude. De slagen sterven.
We tellen af en tikken op het toestel
dat gebroken zwijgt.…
Later is morgen geleden
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
511 adem de wolkenhemel
vatbaar voor langer verblijf
hangende het verleden
is er nog een rimpel in
volkomenheid, een ader
met vloeibare twijfel
of we niet in herhaling vallen
weer opstaan en verpozen
ons van geen kwaad weten
kunnen we nog eenmaal
onze gangen herroepen
de rivier verleggen
en de stoflaag herlezen
zonder blijk van wijken…
onderlaaks
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
892 ik krul je haar in mijn
open mond, verpersoonlijk
mijn lichaam in die van jou
raak je lieve leden
met het blijspel van mijn lust
deze dag geopend met de
sleutel die jij onderlaaks
tot je neemt, je bewegingen
laten mij de nacht versperren
die ik net verlaten heb
liefste, deze dag is nog rijp
aan verlangens, stort je adem
in een lange…
hopelijk
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
598 wat is er toch gebeurd
dat je nu zo sprakeloos bent
wat is er toch gebeurd
dat je jezelf niet echt herkend
zo de tranen te zien vloeien
over je prachtige wangen
opdat er ooit weer hoop
en vertrouwen in je bloeien
de aarde draait nog rond
je haalt nog adem en gezond
ja gezond ben je ook nog
en dat is maar goed ook
hopelijk ben je gauw…
Homunculus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
487 mijn voorspiegel kijkt bedenkelijk
dit zal geen dag worden om lang
de adem te sparen, het lachen is
al lang vergaan nu het lijf zich om
gepijnigde botten wikkelt in een
door blindheid omlijst landschap
mijn ik vraagt aan de spiegel wat
hier de bedoeling van is, of elke
voorzet doel moet treffen, zoals
geestverwarring zonder spraak…