5489 resultaten.
Vervlakking
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Nergens klinkt geluid zo iel
als waar geen bomen
bergen of muren zijn
in eindeloze ruimte van een ziel
waaraan elke hoop is ontnomen
enkel ontluisterd in pijn.
Nergens klinkt geluid zo iel
als over verre vlakte
waar geen weerstand
of strijd overwinning ten offer viel
het leven tot de horizon vervlakte
elke roep om hulp verzand.…
denken aan toen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
547 hier op het erf voel ik me verlaten
de beiden paden ernaast en de tuin
zijn voor mij in gebreke gebleven
ik wil er naar toe en er weer leven
en brokstukken opduiken uit het puin
of ik daar nog iets terug kan vinden
dat mij herinnert aan hoe het kon zijn
binnen dat antwoord kan ik niet leven
waar ik nu ben voel ik me een blinde
die enkel…
Dure namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
444 Machthebbers folteren geen paleis-
wacht meer om voor hun lusten
een tuin te roven uit het buitenland
nee, tegenwoordig is geld genoeg
het magnetische grote geld
dat altijd knechten vindt
Kijk goed naar dit schilderij
de kleuren zijn donkerder, en oud
is de verfhuid, eeuwig
meesterlijk zijn de penseelstreken
maar toch is deze materie enkel…
LAIS CCCCXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 er is geen enkele gebeurtenis
(een vraag is altijd beter als antwoord)
bespreekbaar, vòòr ze afgelopen is.…
dikke knuffel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
529 leugens
ik wil dat het leugens zijn
die over jouw gezondheid
mij de waarheid vertellen
pijn
ik noem het pijn
wat jouw waarheid mij vertelt
van afscheid dat komen gaat
deze waarheid doet pijn
pijn die ik enkel verdraag
dankzij houvast van verbinding
in van jou gekregen vriendschap
de waarheid en de pijn
huilen tranen van verdriet…
Wie heeft je gezien?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
617 Je stem wel gehoord
maar van geen enkel belang
je verschijning gezien
maar wie zag je angst?
mooi klein mens
al je vleugels gebroken
door welke spitsroeden niet
heb je je weg moeten lopen?
ik stuur je de warmte van
wel honderden zonnen
maar wie heelt wat stuk is
en de pijn van je wonden?…
Nu echt lente
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
264 Er is zoveel schuld, er is zoveel pijn
maar kinderen ploegen de aarde;
er is niets geijkt, er is niets vertaald
er is enkel de lente met eeuwigheidswaarde.…
Zal ik je kronen tot koningin....
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.422 Wees mijn koningin
niet enkel vandaag
maar tot de tijd rest
in mijn verloren jaren…
Listige liefde
hartenkreet
3.6 met 40 stemmen
3.047 onbezonnen Listige liefde
Wat heb je toch met mij gedaan
Mijn ziel vervuld van dromen
Toen stilletjes weer weggegaan
Dagdromerij in stille nachten
Gevoel blind voor het verstand
Gevangen in beelden vol liefde
Door passie en tranen overmand
Ik dans de tango met mijn vlinders
Zweef en val dieper dan ooit tevoren
Het is alleen jij, steeds enkel…
DOMBURG
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
862 Kijk eens - zucht zij - zalig
eindeloze ruimte zover ogen zien
een late boer rijt z'n akker open
elke portie wacht op bevruchting
een enkele boom belooft rust en
's zomers boterhammen in de schaduw
een sloot - de zekerheid van water -
wie kan hier anders dan dankbaar zijn
zelfs de toerist vergeet even zijn pijn…
rap tranen in een eindeloze dreun
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
854 voel de honger
in muziek
ijle tonen huilen
eenzaamheid
zie in
stroboscopisch licht
verschrikte ogen
in een wit gezicht
rap tranen in
een eindeloze dreun
verdriet vindt
in herhaling steun
dans een streep
muziek met enkel pijn
die vervreemding voelen
is er niet meer willen zijn
zweef leger mee
duik in de laserstraal
verdwijn…
Even mezelf zijn.
hartenkreet
3.8 met 30 stemmen
4.088 Zie enkel het spiegelbeeld op het water
Voel zachtjes de wind.
Hier heerst een soort rust
Hier wordt mijn verdriet gesust.
Alleen jij weet wat ik bedoel.
Toch best een rot gevoel.
Het doet veel pijn
Als je gewoon jezelf wilt zijn.
Weet je wat ik wenste
Dat ik het niet was, zo’n gevoelig mens.…
Lieve Mama
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
2.179 Lieve Mama,
Jouw gulle lach
Jouw onuitputtelijke zorgzaamheid
Ik wou dat ik je voor me zag
Ik kan het niet geloven...ik ben je kwijt
Maar ik geloof er plechtig in
Dat wij allen jouw wer terug zullen zien
Dit..het leven op aard..was enkel maar een begin
Een kleiner begin dan je denkt mischien
Dat ik deze hartekreet schrijf is eigenlijk…
Requiem Eternam
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
2.118 wie spreekt er van geborgenheid
als mijn bed een grafkuil is
gevuld met de karkassen
van lang gestorven dromen
levend zijn ze niet, maar
vergeten evenmin
en soms trekken ze me ruw
in die diepte waar ze wonen
en met de jaren groeit het
tot een klagend massagraf
waar ik enkel nog kan huilen
om de dromen die ik doodde
wie durft er nog…
mijn lijk zal tussen hout betalen
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
843 het bos is hol
de bomenrij komt
maar niet naderbij
het pad is al verleden
ik wil de stammen voelen
de sappen horen gaan
maar ze ontwijken
kijken me niet aan
ik zoek wortels
om de boom te raken
maar in de bodem
vind ik enkel gaten
het blauw dat
hemel biedt is er
nu niet, bladerkronen
dichten zich volkomen
angst laat me verdwalen…
Zwaar gemoed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.049 verleden
Vallen zware regendruppels
Langs mijn uitgestoken armen
Als stille getuigen naar beneden
Zingend over stille wateren
Fluistert de wind over mijn meer
Hoor hun troosteloos lied in de stilte
Vermanende woorden strijken zacht neer
Draai me langzaam van hen af
Kijk niet langer terug naar het duister
Regen en wind
Zijn nu nog enkel…
ik dicht met velen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
863 Schrijven wil ik
een gedicht waar ik mijn vingers van aflik
indruk maken op jullie lezers
me onderscheiden van alle meesters
rijmen dichten alles zonder naam
voor eer, glorie, alle faam
ik kan gevoelens het best verwoorden
daarin ben ik uniek
de manier van schrijven, de techniek
elke zin, elk woord, iedere letter vermoorden
enkel, de droom…
splitsing
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.422 onze wegen scheuren een splitsing
en mijn ogen wenen me uit
hoe uw rug tot de stip krimpt
die ons warme hoofdstuk afsluit
de enkele flitsen en gevoelen
die mijn geheugen nog omklemt
lijken door uw verlaten getand
en mijn hart bloed het bijlen
de forse adem van het lot
heeft uw zachte zeilen
in andere richtingen gebold
en het…
foto
hartenkreet
3.7 met 27 stemmen
2.128 nooit wil ik weer wakker worden,
mijn leven heeft geen enkele zin.
Ik open toch m'n ogen
en zie je foto staan,
m'n ogen branden
er vloeit opnieuw een traan.…
dwaalwegen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.147 ben je in transito
het spoor verloren,
gewoonweg in je
eigen geest verdwaald
dan ben je, vrij vertaald,
voorgoed incognito
het beeld dat angstig
naar je terugstaart
uit het spiegelglas
toont alleen maar
wie je vandaag bent
niet wie je vroeger was
hetzelfde beeld
weer teruggehaald
gaat zonder draad
door het labyrint
waar geen enkele…
Wintertrek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.300 Een enkele schreeuw doorboort
de nacht waar de trek
z’n vlucht herbergt. Schaduwen
rekken de maan over
het verborgen land; schetsen vrijheid
met lange halen
terwijl een wegebbende stilte
door de straten stroomt mijn adem
benemend.…
de grens van heimwee
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
674 al mijn dagen
vlogen in het vuur
van de stad
de stad
die enkel uit woorden
bestond
ik kuste
de straat
waar je zwijgende mond
open lag
en voor het eerst
raakte ik jou aan
ook je latere pijn
ik heb in je gewoeld
de schaduw gezien
immer voortvluchtig
als een zwerver
zonder hond
ik likte
aan je woorden
slechts assen…
Wie weet wat liefde is?
netgedicht
3.8 met 48 stemmen
1.847 Berusten in wat niet anders kan,
niet enkel maar het dromen van.…
rouwmantel
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
655 weet je nog
de appelboom
het eerste groen
en de plaats waar ik zat
toen het daglicht van dode dagen
uitgediept, steeds verzwegen,
wachtte op de dans der rozen
ik naderde voorzichtig,
met vleugelslag, in grijze winterrouw
mijn mantel verdroeg geen tijd
enkel schaduwen in een te stil verdriet
weet je nog
onder de appelboom
jij…
De pijnen blijven
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.222 Bekijk mij niet
als mijn grimassen
spiegels breken
als ik me wend en keer
naar venster, wand
in slapeloze nachten
als zelfs de lakens zuchten
Of hoe ‘k mij voorwaarts tast
blind geketend aan mijn pijn
(want zelfs van die kun je nog houden)
enkel te zijn
als ik mijn verzen lees
Ooit was er slechts één woord van jou
genoeg om mij te laten…
’t herhalende verdriet
hartenkreet
3.5 met 23 stemmen
1.709 de zachte huid van jeugd
beetje bij beetje afgepeld
en toch weer overwoekerd
gevormd tot een harnas
doorploegd van littekens
toon ik mij jou
trotseer bijtende winden
ruw als beton het oppervlak
enkel nog in ’t verborgene
bloeien wat bloemen
pijn doodt de mooiste vogel
gebarsten door het vuur
de aarde in verdroogde voren
wacht zaad…
zo in de war
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
928 Ik kan geen enkel moment koesteren. Ik weet niet hoe het was. Wat ik wel weet is dat ik nu alleen sta. Ik mis jou.…
Kom, dan fluister ik proza in je haar
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
1.162 zo zacht, zo subtiel
dat het even leek
alsof mijn verbeelding sprak
in plaats van jouw
halfgeopende lippen
blaas je warmte in mijn haar
enkele ontsnapte lokken
dansen langs mijn gezicht
lonken naar de vrijheid
uitgelaten door jouw zucht
jij bent de figurant
in mijn schijnwerper
ik laat het doek vallen
om je te laten spelen
en heel…
huiveringen
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
839 november, gure maand
de oude Tijd is daar
zijn Zeis alweer klaar
voor het snijden in draden
zonder waardig leven
hij is enkel gekomen
om mee te kunnen nemen
onder de huid de rillingen
ijzige huivers uit besef
dat het deze maand kan zijn
de laatste na al die jaren
bezigheid vol futiliteit
en de rekening overdreven
gepresenteerd zal worden…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.247 de tijd kruipt heel langzaam
aan mij voorbij
iedere dag spiegel ik mezelf
in jouw buitenkant
het duurt soms even
voordat ik weer besef
dat wachten nu echt
geen enkele zin meer heeft
de diepe wallen
onder mijn vermoeide ogen
weerspiegelen de pijn
die jij hier ooit achterliet
zonder veel woorden
trok jij de deur achter je dicht
om…