4627 resultaten.
De vraatzuchtige vampier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
389 Ouders die hun nu zien verdwijnen in het later,
door de vraatzuchtige tijdvampier.
Tijd bestaat slechts uit een baken,
die jouw herinneringen in stukken deelt.
Daarom moet je ervoor waken,
dat deze niet de dood er plots aan kleeft.
Blijf dus vooral aandachtig luisteren,
naar de kinderen die leven in het nu.…
KRACHT VAN MYTHEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
157 De onschuldige spiegel
kan in alle eenvoud
een monsterachtige vijand
zonder moeite verslaan
helden van de Griekse oudheid
houden dit glimmende kijkglas
voor het gruwelijke gezicht
van hun belager
en de gevreesde
is meteen onschadelijk
later in de Middeleeuwen
sterven draken bij het zien
van hun eigen spiegelbeeld
die geschiedenissen…
Mensen zijn een edel ras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
559 Eendjes zwemmen in het water
ganzen lopen in de pas
maar mensen zijn een edel ras:
ze hebben zorgen over later
Daar komt ook wel heden aan te pas, alleen
weet niemand wat belangrijk is, waarheen
voert onze levensweg, waartoe zijn wij
op aarde, wat is goed voor jou en mij?…
Wat het donker maakt
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
23 Oh regen in november zonder wind
Donk're zuil van water uit de hemel
Ze vraagt niet wat ik ervan vind
Ik schrijf wat woorden over later
Het blauwe licht zit in een hoek
En stelt me weer teleur
De gang zet alles open naar de deur
Potsierlijk noemt zij mij ik laat haar
Ik haat haar niet dat kan ik niet
De sluizen open ik hoor het kletteren…
Ome Toon
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.682 Ome Toon was - wat ze noemden
echt een wereldvreemde vogel
die zijn hele lange leven
steeds de wereld had gevreesd
tot hij zelf op een dag zag
dat hij verder wilde komen
dan de randen van zijn dorp
waar hij nooit was weggeweest
En zo zat hij even later
in het maatpak van zijn vader
op de vangrail van de snelweg
met een koffer op zijn schoot…
Windgewaai
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
539 heeft kop nog staart
op de uitsnijdag aan d' oeverkant
wie blijft hoog en droog
om niet weerloos aan te spoelen
in het heden
(dringen indringers binnen
aan de plaats van stilzwijgen
waar schaduwen verzinken
tot niets, leidt tot niets
op dove ogen en oren)
maar een andere tijd leidt
vroeg of laat
dat windt zich af in het uur van later…
Twee werelden, Twee kinderen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
374 “Misschien later.”
Later kwam nooit.
Ze waren geen tegenpolen,
maar bewijs.
Bewijs dat wij kiezen
wie omhoog mag vallen
en wie omlaag moet klimmen
zonder trap, zonder touw, zonder tijd.
Dit gaat niet over pech.
Dit is geen lot.
Dit is systeem.
Dit is selectie vermomd als toeval.
Dit is een wereld die fluistert:
Jij telt niet mee.…
LENTETRAGEDIE
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.410 een veld van lichte donsveertjes
openbaart schrijnende lentetragiek
het bloederige woerdkarkas midden
op het fietspad is niet te negeren
mijn peeretende mond verkrampt
mijn maag trekt samen kokhalzend
vervolg ik mijn wandelroute rechtdoor
naar huis waar het toilet uitkomst
biedt uren later hoor ik luid gesnater
zie helder op mijn netvlies…
in de zon op een terras
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.828 in de zon op een terras
waar zij de allermooiste was
werd ze mooier met de dag
tien maal leuker met een lach
speelde de zon dartel met de aarde
en blinkend in het water waar zij naar staarde
de maan verlost van het sterren kijken
stond tegen hemelsblauw nog vaag te prijken
waar later in de nacht de maan onzichtbaar bleek
en de sterren de…
Kosmisch Ei
hartenkreet
4.6 met 9 stemmen
1.039 Het ei wordt langzaam uitgebroed
al is `t misschien wat later
het kuikentje van toen..heeft moed
en waagt zich in het water.…
Windekind
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
2.331 zo koudziek
waait de westenwind
stuwt de luchten
vol met water
woorden worden
mist voor later
bij 't verschijnen
van dit windekind
ooit geboren uit
verschroeide
zonnestormen
gekleed in blader
goud-en zijde
met donderstem
die zelfs het
licht bevrijdde
de woede kraakt
al daar de wormen
die kronkelen
en vluchten
naar het duister…
zondagmorgenlicht
netgedicht
3.1 met 27 stemmen
2.733 zij noemde mij krolse kater
en ik haar bronstig hert
maar een minuut of zeven later
lag ik ronkend in haar bed
ik werd wakker door gefluister
in mijn linker of rechter oor
en alhoewel ik zelden luister
drong het zachtjes tot mij door
deed mijn ogen open
zagen wazig haar gezicht
het leek zo anders zo verlopen
in het zondagmorgenlicht…
in wankel evenwicht
netgedicht
3.3 met 14 stemmen
2.256 hij had zich niet eens voorgesteld
toen hij haar met zijn bruut geweld
haar waardigheid ontnam
zo was dit nooit aan haar verteld
zij lag daar beurs en uitgeteld
gevoel compleet zo lam
toen hij zijn oordeel had geveld
mobiel vrouwliefje had gebeld
“schat ben wat later thuis”
toen voelde zij zich afgepeld
ontpit en helemaal ontveld
en…
puzzel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
964 Maar later feilloos
op hun plek vallen
en één geheel
vormen.
Een uitkomst die
je niet begrijpen
kunt, laat staan
aanvaarden.
In gelatenheid
draag je de pijn
van dat stille
verdriet.
Zwijgend, berustend
maar vooral
hopend op dat ene
luisterend oor.…
regenboog
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.583 Het leek op later dan dit leven,
of hoe je het ook noemen kan.
Voor mij was dit een bericht van het hiernamaals even,
En ben ik van de dood helemaal niet meer bang.…
3 maanden
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.026 nu, 10 maanden later,
er nog steeds niet overheen.
wat heb ik verkeerd gedaan,
verdien ik deze straf?
waarom pakt 'de dood'
jou zonder reden van me af?…
drijven
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
802 niet op mij wachten
wees een droomfee
om wie ik ween
laat me maar zwerven
geef me de vrijheid
waar ik toch ooit
zoveel om gaf
laat me maar sterven
hervind je blijheid
ik neem het nooit
meer van je af
laat me maar drijven
op rustig water
met een droom mee
weet niet waarheen
laat mij daar blijven
voor nu en later…
Take Root
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
2.149 met pathos aangekondigd;
Van Stewboss naar
Chip Taylor
Johnston en Lonesome Bob
Slobberbone meets Tony Joe
de kop van Eaglesmith
van kleine zaal naar
grote zaal
een fotograaf omarmen
in zwarte hoeken
vullen we de magen
en spreken luid van wat
we zagen
tegen de nacht
zijn we naar huis
gegaan
een korte groet
ik zie je morgen
later…
WEGDROMEN
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.184 Eigen butler zou ik vragen
mij te brengen koude shake
terwijl dolfijnen voor mij springen
en leveren mij een guitenstreek
Daarna duik ik in de golven
met mijn snorkel in de hand
onder water zie 'k een zeester
later drijf ik weer aan land…
Totaal witte kamer
gedicht
3.3 met 66 stemmen
25.006 Laten wij nog eenmaal de kamer wit maken
nog eenmaal de totaal witte kamer, jij, ik
dit zal geen tijd sparen, maar nog eenmaal
de kamer wit maken, nu, nooit meer later
en dat wij dan bijna het volmaakte napraten
alsof het gedrukt staat, witter dan leesbaar
dus nog eenmaal die kamer, de voor altijd totale
zoals wij er lagen, liggen, liggen…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 ik heb de rots gebroken
mijn eigen jeugd gewroken
ben mild geworden
in een stenig land
alles met de blote hand
verwond bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude…
gedachten
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.055 lopend langs zee
diep verzonken in gedachten
hoge golven
intens verdriet
verloren
niet meer kunnen denken
dromend over wat is geleden
hopen voor later
jij komt me tegemoet
met je handen in je zak
tranen rollen over je wang
je hebt spijt zeg je
vergeven
tranen van blijdschap
de zee komt tot rust
we lopen zachtjes door
we zijn…
explosiegevaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
778 woord
onvertogen, de levenden
kunnen slechts wachten
op die verlossing
ze kunnen immers
nog zoveel bewijzen
het kost alleen maar jaren
een scherpe pen slijt
nu eenmaal niet zo snel
als een stukje krijt
uitgestreken door de tijd
en massa's malse regen
ik hou de teugels in
verspil geen inkt meer
dan nodig, ik adem
mij weg naar later…
Het stenen tijdperk
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
560 vrouw die extra schoen voor zondag,
een groot zwijgen vulde ons
en over het asfalt klonk fanfare -
en weer anderen lachten met zo'n kunstgebit
van wie het hardste heeft gewerkt of droegen
hun testikels hoopvol op de wind,
want wie recht doet komt recht halen,
en dat lieten we bazuinen toen de wereld
open ging voor wat nog jong was
en pas later…
AETERNUM VALE
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.496 Voorover gebogen, mijn blik op het water
Op zoek naar mijn vroeger, niets is meer later.
Wat is verdwenen, wat zal nog dagen?
Veel is vergeten, veel ook begraven
Ik zink naar de diepte, de donkerte en kou
Naar vergeten dromen die ik waarmaken zou
Ik zie mijn dromen, mijn liefdes en ween
Omdat alles naar de diepte verdween…
hoogmoed voor de val
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.016 slenterend op trompetgeschal
slepen hun aangeslagen tanden
naar een nakend einde toe
de Alpen rijzen – sneeuwig nog, sereen –
en bergen hun stijgende lijnen in dalen,
weidse valleien; hopen op het ijs en steen
een bevroren vloed van weggeëbde dieptes
blauw als de blakende einder
het gekrompen harnas kraakwit;
daarachter zal hij later…
gereserveerd
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
645 mijn tante was gereserveerd
voor later
vraag me niet waarom
of voor wanneer dan
het was wachten
zonder uitzicht
op een laatste
tram of trein
zoveel is wel duidelijk
het ging niet om opstappen
nee het moest er van komen
ergens vandaan misschien
vraag mij niet
waarop zij wachtte
zeker is wel
dat het er nooit was
want waarom
zou zij…
De leraar die ons Kafka lezen leerde
gedicht
3.0 met 24 stemmen
13.957 En ik,
ik deed alsof ik Niemand heet
alsof ik zijn vraag stellen hoorde als ieder ander,
hij mij aankeek als ieder ander
Jaren later, op een cursus, is Niemand nog altijd dertien:
als ik het weet vraag ik geen beurt -
als ik de beurt heb weet ik niets
Onder de kudde verborgen, verdomd,
blijf ik eraan ontsnappen dat niemand ontkomt
----…
Ongebonden
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
693 bewegingen borsteloos
langs rood en weelderig gaan
glimlachend kijk ik haar aan
en vraag om een spiegel
zodat wij samen een buste vormen
vervlochten met eerder
gedachten gaan terug naar
de vorige eeuw waarin
het elke dag vlechten
een dagelijkse strijd was
en wapperende haren soms
vrij dansten op schouders
die nog niet bukten voor later…
Bij een oude foto
gedicht
2.5 met 43 stemmen
15.011 dertig was ik
(in 1963 was ik niet lelijk)
de vrouw die me fotografeerde zei:
nu moet je aan mij denken
ontspan je lippen
een gescheiden vrouw
met vier aardige katten
maar even dominerend
als mijn Duitse hospita
dus hield ik flink afstand
ze had een donkere kamer
waarin ze mij heeft ontwikkeld
zelfs uitvergroot
(later ingelijst
hoelang…