Alle inzendingen over zand

3375 resultaten.

Sorteren op:

ZELFMOORD

hartenkreet
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.517
Het omgekeerde van het gelijk is het krijgen van het ongelijk een martelgang die in dit leven een mens soms niet begrijpen kan alles is hebben alles is krijgen van geven wordt men al snel moe het wordt nemen zonder krijgen tot men zelfs zijn leven pakt dat was het laatste dat nog werd bezeten nu rest slechts kist en 't muffe zand een…

Mijn dromen

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 829
Ooit had ik dromen Ik sprak ze uit Schreef ze op Mijn woorden verdampten Het papier is verbrand Het vuur gestopt Een hoopje as Is al wat rest Ik neem het in mijn hand Ik blaas En weg is mijn droom Minuscuul als een korreltje zand Ik kijk mijn droom na Zie hem vervliegen En één worden met de lucht Totdat mijn droom Neerdwarrelt…

Tour de La Haye

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
was, hoe erg, de Daal en Bergselaan helaas, het kan nog erger zijn dan erg de allerergste vorm van hevig lijden waar gieren om je lichaam willen strijden de flanken van de Lange Vijverberg door wanhoop en vermoeidheid overmand geteisterd door de hagel en de regen bevecht je uitgeput op hoop van zegen de haarspeldbochten van het Hoge Zand…

Een dagje wad,

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 582
We lopen door de duinen heen, het is lang geleden, dezelfde lucht, dezelfde golven, dezelfde halmen, knikkende zeepaardjes in de wind, daarbuiten de zee waant zich alleen, dezelfde kinderen hand in hand, maar anders, wikkend en gewogen op het inwaarts land, blootgesteld aan kritisch zand, daarboven de zeewolven, grijs van de tijd…
pama18 oktober 2010Lees meer >

wintertelg

netgedicht
3.6 met 21 stemmen aantal keer bekeken 589
transparante rozen onverteerbaar illusies bouwen op een horizon zoals het meisje dat met roze plastic emmertjes een vochtig huis naar zich toe praat verdorde bloemen plukt uit lijf en leden kringsgewijs lintjes knoopt rond slagregen in ogen en uitgesproken stappen zal, in het ware, het licht monumenten maken zonder leugens uit het zand…

Scheiding

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.530
De golven namen het zand mee. Kleine kindjes bouwden zandkastelen. Ik keek om me heen en zag er velen. Jongetjes die met hun vader aan het voetballen waren, En moeders met hun dochter in bootjes aan het varen. Zo stom vind ik het van mijn ouders, Dat ze gingen scheiden.…

Lege dozen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
Van de zee altijd gehouden, van stormen bliksems die in het water slaan het verdomde zand dat er overvloedig lag Even in de godin van de Stille Zuidzee geloofd, met haar de liefdesdaad verricht Het was niet de bedoeling dat jij met de tienduizenden zou verdwijnen even luchtigjes als de containers de radeloze schepen overvallen zonder…

Zonder toom

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 580
Als vrijheid grenzen kent of schuivende markeringen zoals tussen zee en zand demarcaties of vage randen zachte zomen of brede boorden obstakels als rotsblokken op weg naar wenkend licht hoe vrij en onbelemmerd reikt vrijheid dan nog?…
Kees Keizer11 oktober 2011Lees meer >

Zee dagend leven

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 847
Zelf de zee zijn, een donker bed waarin de pijn zich keer op keer verheft als een golf en ingebed het zand bedekt met rimpels rimpels die vraagtekens trekken achter vragen van hoe het gaat op een gelaat waar je jaren leest een levensboek zonder woorden zeldzame woorden strompelend uit dromen van de nacht, als vuursteen je gebeente splijten…

Leven.

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 673
Liep te dwalen langs het warme strand, m'n slippers in mijn rechterhand, stap voor stap door het mulle zand (zomerzongedachtengang) Dit is pas leven, ik hoef niets te geven, want het is pure pracht, voor gratis en niets, Zou zomaar door kunnen lopen, bijna mijn ziel verkopen, maar dat is iets wat zinloos is..........…
Santoz3 januari 2012Lees meer >

Hollandse duinen

netgedicht
4.6 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.286
Een enkel spoor verdwenen waar de elementen schaven en schuren aan de voortdurende verandering dat waait over dit onherbergzaam zand. Geen helm kan bescherming geven aan de kaalslag op haar flanken, de schoonheid met wind bedekken houdt haar aanblik in stand.…

Waarom ik hier ben.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
Om hoe mijn vader me leerde fietsen op die zwarte tweedehands, voor twaalf gulden vijftig gekocht van Flip, verderop in de straat Om hoe mijn vader me leerde de wormen op het haakje te doen en me zei niet te praten bij het vissen met de dobber Om hoe mijn broer me leerde mijn handen met zand te wassen om zo de palingen die we vingen…
Peterdw.6 augustus 2012Lees meer >

Afghaans kinderliedje

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
rommelde jij rond mijn muisje, mijn muisje rommelde jij rond terwijl ik aan je zei oversteken, handje holde jij al weg mijn paardje, mijn paardje holde jij al weg terwijl ik naar je riep wees voorzichtig, ventje pakte jij een stok mijn aapje, mijn aapje pakte jij een stok terwijl ik op je wacht uit het oog verloren lig jij in het zand…

REPOS-AILLEURS

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.907
Pelgrim, door de dorre zanden, Van dees rampwoestijn! Laat de dorst uw keel verbranden, Doet de tocht u pijn,- Eéns wordt al uw leed gesust, Elders rust. Ja, het leven is doorweven, Met veel smart en rouw; Maar Gods woord is ons verbleven, En Gods woord is trouw; Worde ook 's levenslamp geblust, Elders rust.…

Idylle

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
Ergens op de Veluwe Door het rulle zand Loopt een vader met een kind Samen hand in hand De avondzon glinstert stralend Door het groene bladerdek Nog even en de zon Wordt door de maan opzij gezet Beiden genieten zwijgend Op dit late uur Van het mooie en het tere De schoonheid der natuur Dan staan ze roerloos stil Want op een open plek…

De zee geeft, de zee neemt

gedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.612
ik struikel over dichters op het strand ze zijn in drommen naar de zee gekomen hun adoratie doet het water stomen de blik naar boven, pen reeds in de hand ze schrijven over sporen in het zand die weer verdwijnen bij het overstromen ik hoor ze over wolkenluchten bomen hun Lourdes is de zilte waterkant dan wordt het Nereus eindelijk…

de zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 575
de zee zwelt met haar baren mee en spoelt uit forten van brak zand een stukje van een kindertand of zij bijt aan 'Huisje Weltevree'. de zee speelt voor zichzelve slee en sliert verwaterd uit op 't strand waar zij gekriebeld door de brand al gierend vlucht. hoezee! hoezee!…

Op afstand

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 529
Zij wil het laten zijn de verf, het nat papier In het besef dat alleen door haar kijken schoonheid ontstaat zich vastzet in de hoofden Zij stelt zich voor als een schaduw, die zich donker vallen laat hoewel de kleuren vrolijk sprekend zijn een weinig verdoft Het hoeft voor haar niet te fijn, dat glipt als zand door vingers heen vormt…

Storm

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 720
Gaia is onrustig De wind raast over 't land 120 km per uur Blad verwordt tot zand Elementen laten zich horen Regen hagelt neer Wortels uit aarde getrokken Weergoden gaan tekeer 'De Goede Week' voor Pasen 'Witte Donderdag' 't laatste maal 'Goede Vrijdag' lijdensweg We kennen het verhaal Storm voor de stilte Lijden voor verrijzenis…

Getekende handen

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 588
Vingers aan Zijn handen schrijven in het zand van verlaten stranden en drijvend land Schrijvende Hand tekent op de wand 't rijk geschonden en te licht bevonden Tekende Hand schiep ons leven heeft dier en plant vormgegeven Begerige handen bleven branden vrucht genomen dood gekomen Handen doorboord aan 't kruis geslagen gegeseld…

Vroege herinneringen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
We joegen op vlinders doorheen het mulle zand, mijn lopende lijfrente. We hoorden het Liefdeslied van bomen en vogels, gezongen door licht-kogels. De kus op je wang: vol eerbied. Onvergetelijk toerden we in blauw-azuur, vergaten tijd in dolende bossen vakanties verzwinden in het laatste uur.…

Ode aan de Leegte III - Het Ondode Land

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 641
Aan het einde van de route wacht het gapend, zwarte gat, Knaagt des werelds karkas kaal, ontbindt de Aarde in atomen: verwaait het stof, primordiaal tot afgestorven sterrenstromen Als doler over ’t dode zand, voorbij de weg geslonken tijd. Doelloos dwalend over ‘t strand langs grijze zee van eeuwigheid.…

Wie we waren (en wat we werden)

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 775
als kind droegen wij zeeën aan land in dunne emmers wij bouwden kastelen met water en bloed en drukten gaten in muren van zand van ramen en deuren wisten wij niet dan kwamen de golven luid en ongrijpbaar liepen wij weg op magere benen wij vluchtten naar later naar morgen en beter vonden huizen met winddichte luiken gingen naar…

Met paarse streken

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 491
ik heb het bos achter me gelaten nog groenen drogende bomen of ik terug wil komen leg net de laatste hand aan de bosrand in zijn overgang naar hei met herten spiedend op een rij oplichtend wit met paarse streken geven lucht zijn horizon in weidsheid en vrij perspectief ik zoek het zand de kaalheid van de droogte waar de scheve…
wil melker5 augustus 2015Lees meer >

Slechts een voetnoot?

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 419
Zijn het de voetprints die ik achterliet in het onbeschreven zand, waren slechts een kort leven beschoren gedraaide realiteit op een morgen als ik ergens anders ben ik rijk of berooid door de eigentijdse wind of de regen etst in de vervlogen teksten van mijn afwezigheid of er iemand voor mij was geweest maar wie ik werkelijk was en wat…
Pama7 februari 2016Lees meer >

Fluisterdicht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
Uren knerpen, als los zand rond heel mijn voet. Ik zie de korrels als essentie. Het is precies, wat er toe doet.. -…
John Kroos2 september 2016Lees meer >

Zijn laatste plaag

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 466
eindeloos golft water loom en monotoon langs nog opstandige stranden er is weer ruim voldoende zand voorhanden in deze posthistorische tijd geen mensen meer om avontuurlijk te landen en elkaar de schat te betwisten nog hangen sporen van strijd als tekens van haat en nijd in de opgeschoonde lucht zacht zucht het land in weldadige…
wil melker8 oktober 2016Lees meer >

Jouw spoken

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 516
ik zag je verder lopen dan je passen in het zand hoofd gebogen schouders hangend in een diep verdriet armen zwaaiend in een traag bewegen golven zongen droef hun lied het koude water deed je schrikken jij keek op en zag me bij je staan met tranen in de ogen fluisterde je nee ik zou niet verder gaan hand in hand zijn wij…
wil melker2 februari 2017Lees meer >

onrevolutie

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 555
waarom zijn wij allen zo beschamend schamele schapen de buik aangevreten steeds stiller blatend gedrongen aan de grasvelden van de zelfkant schamper ziende struisvogels de haartooi geplukt de kop in het zand steeds kaler de aanblik als schriele kippen waar zijn de meutes naartoe steeds slachtend als een roedel wolven die de verdwaalde herders…

O zee, die mijne lip doorkeent

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.101
o Zee, die mijne lip doorkeent met zout-kristallen waarin het volle licht van alle zonnen breekt; zand, bij mijn veer'ge zool breed-uitgestraald doorweekt, waar krijsend iedre tred doet duizend schelpen schallen; o tuimelende lucht, die brandt mijne ogen toe maar sluit ze op 't dansen van ontallig-vuur'ge bollen: ik ben van zee en lucht…