5489 resultaten.
Aan mijn dood geboren kind
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.783 Voor mijn zonden ooit beleden
Ergens in een ver verleden
Heb jij kleintje nu geen graf
Waarbij ik je kan gedenken
Enkel nog in mijn gebeden.
Hij geeft vaak wrede geschenken
Dus nog steeds kniel ik niet neer
Maar vertwijfeld soms vraag ik me af
Of je wel een zieltje had?
Al was het maar klein en teer.…
ik zag een winterroos
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
769 vogelveren
de ingevlochten zon wanneer
ik door ontroering gloei
bomen brengen me tot zwijgen
of rozen, licht van winter
ik weet ook niet waarheen
of zonder, de lome stilte
waarnaar ik liever luister
mijn handen rusten nog in
de wind, minder zichtbaar
en ik denk een dag weer dichter
wanneer mijn lichaam
warmte bedelt
en ik enkel…
Niets
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
862 Zwijgend kijken ze elkaar aan
niemand kan de klok vooruit zetten
en van terugdraaien is geen sprake
Kan nog nauwelijks op beide benen blijven staan
gevoelens die het toekomstbeeld beletten
pijn die naar bitterheid blijft smaken
Ze pakken elkaars hand
maar leidt naar geen enkel spoor
bloed stopt met stromen
Ijskoud is hier relevant
hoop…
Marmer
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.100 vertroebelde geesten
Door onbegraven gehuil
splijt de hemel zich
in de donkere lucht
Geketend aan het marmer
sterf ik onbeweend
in een tergende vlucht
Te diep geworteld
draag ik mijn gebeente
onder de holle treden
Verduisterd zal
mijn mond slepen
in muffe schreden
Ik verga in de aarde
ik hervind me daar…
mijn tranen hebben
geen enkele…
Zoveel in eeuwigheid
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
728 laat mij verblijven
enkel en alleen
op de zachte toppen
van je vingers
laat me niet stijgen
noch dalen
in dromen licht van toon
ik wil ontwaken
in de rust van je morgen
in mooie woorden zonder schroom
laat mij
je handen vullen
met alles wat vleugels heeft
in lage en hoge wolken
waar vertrouwen wordt gestreeld
ik wil verlangen…
Het zwijgt er woorden
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
685 hoe schijnbaar lucht danst
in de weerspiegeling
van getraliede ramen
blauwig paarse bloemen
geuren mij toe in het nest
van het met riet getooide huis
achter me een stenen muur
waar een eenzame tafel
enkel de wolken draagt
als in gebed verzonken
het is mijn tuin niet
ik snoei ook de rozen niet
maar plooi me nederig
tussen de avond…
Kussen
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.779 kusten
en alles rondom
dat loste zich op
in een stralende blom
van goud en briljanten
van zilver en vuur
zij kusten en kusten
al meer dan een uur
De spoorwegen staakten
de moordenaars moordden
de dijken die braken
maar allebei hoorden
ze niets dan de liefde
die zong om hen heen
en 't was alsof de aarde
rondom hen verdween
't was enkel…
De gordel van smaragd
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
885 gordel van smaragd
met schitterende natuur
Doet de realiteit vergeten
maar verborgen in bamboe
sterven zielen ieder uur
De groene kleurschakering
verbijstert eenieders oog
De welriekend gedekte rijsttafel
behoedt de gast voor negatief betoog
Miljoenen trachten te overleven
ontzegd van miniem sociaal beleid
Ontkennende in gebed door enkelen…
Fileprobleem
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.134 Is dit de oplossing van Karla Peijs
Een dure weg tussen de A6 en A9
Wil ze het Naardermeer zo aan de kant gaan vegen
Helaas voor haar zegt het kabinet groen in plaats van grijs
Hoe zit het eigenlijk met de andere ideeën
Komen er nou enkele vliegvelden of molenparken in de zeeën
(Dit kabinet neemt definitief geen besluit over de aanleg van…
muffe koekjes en rabarberspijs
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
953 zondagmiddag kwart voor twee
ik schep rabarberspijs in het ronde potje
er zijn er twee, eentje leeg om op te halen
eentje gevuld om mee te brengen
bellen hoeft niet maar ik doe het toch
hoewel ik weet dat de deur al enkele keren
op een kier heeft gestaan alsof
die Zwitser de tijd zou vergeten
placemats in knallende kleuren houden
de kinderen…
jurk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.056 droge zolderlucht kleeft op haar huid
als ze de jurk naar buiten haalt
de voile naast haar schaduw
op de grijze tegels slepend houdt
er is geen hoofd, geen haar, geen steen
nauwelijks ruikt ze bloemen
nergens in de stad een klok die luidt
enkel een zandloper wankelend wit
nu uitgetelde dagen een te breed geworden taille
op dronken benen…
Najaarsochtend
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.026 Een Keltische mist polijst de uithoeken
restanten dwalend duister verdrinken
in het binnendringende morgenlicht
boomkronen, in onbeweeglijkheid
gevangen, spiegelen de herfstkleuren
De leegte wandelt met een glimlach
door de kalende akkers
hier waar de taal de dagen raakt
worden de woorden buigzaam
er is slechts licht voor een enkele stap…
Liefdesklimaat
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
971 eens stuwden zij ons voort naar later
op golven van genot en hoop
maar weerstand brak hun vloeien
in een verkillende samenloop
nu zijn de woelige woorden van jouw hart
verstard als moleculen in bevroren water
ik ril alsof – in enkel tule
de kou ervan mij ijzig vat
en hunker eens temeer
naar het vertrouwde geklater
van jouw bruisende…
Mijn tante
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.175 Een fles en enkele glazen later
zitten ze alle drie heel fijn
gezellig samen in het bad,
mijn tante, haar poes en de kater.…
Als een junk
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.440 En ik ben enkel
in shock.…
schommelboot
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
571 Langs het riet
en dan los in het midden
en heerlijk de rust, een
kikker, een paar vogels,
en onze stilte enkel aan-
gevuld met een paar
liefdevolle blikken.-…
Onherkenbaar
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
817 we liepen samen, aan elkanders hand
je zocht me overal
maar vond slechts wat ik aan je zei- want mij
herkende je niet meer
de foto’s die ik toonde leken op iets moois
doch nimmer op mijn kinderen
of op de tijd dat jij nog als mijn moeder
ook mijn moeder was
de kleine vrouw waar je in schuilt
herbergt enkel nog dat lieve
ja, dat hele…
rimpels
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
541 dit is een verdrietig gedicht
ik zag, zojuist, mijn spiegelend gezicht
waar de jeugd, met een enkele puist
haar jonge jaren onbevangen vlagt en wimpelt
daar weent mijn huid, het rimpelt
ik ben niet meer die schone Heleen,
begeerd door geile Grieken
bedroefd, gegroefd wend ik het gelaat af
misschien kunnen mijn krullen u verlokken
men zegt…
- waterlijn-
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
930 ik kan nog enkel staren..
naar daar..waar wolken opklaren
boven..veel te hoge golven,
waarin mijn kracht ooit werd bedolven.
Voor eeuwig moegestreden..
kijk ik..richting..opgegeven..ver..verleden
en wuif..aan die waterlijn..naar jou..
fluisterend, te zacht.."ik hou van jou".…
Op witte lakens
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
593 toen jij mij in de schemering zag
ontdekte je dan wie ik was
plooide je gezicht een lach
terwijl je mijn diepe dromen las
of nam je meer de schaduw waar,
daar nodigt de maan vaak toe uit,
stokte je tong als naakt gebaar
en hoorde je enkel mijn ademgeluid
verhaalde de nacht niet van overgave
kwetsbaar over lakens uitgespreid
terwijl mijn…
Het podium der poëzie
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
616 grijpen
te vinden wat ik nodig had
schilderde in vorm en
kleur niet onverdienstelijk
alleen de ziel ontbrak
beeldhouwde en liet
de stenen spreken maar een stem
had ik vergeten mee te geven
dichtte strofe na strofe
helaas op het podium der poëzie
rolde al snel mijn hoofd
al die tijd lag het geluk
zomaar voor het grijpen
hoefde enkel…
zoals stenen
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
527 liet ik gedachten keilen over water, het was vuil
maar
de oppervlakte schoon
ze droeg er lelies die hun onschuld bloeiden, rijker
door de vroege zon; het klaarde op
en overal liep leven
kleine vogels zochten tussen blad en boom
ze zongen dat de dag er was
en ook
dat alle zomers nu nog geuren
in mijn slaap
slechts een enkele…
de kus
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
777 beschrijf me
deze belofte niet als zacht de zee
oneindige golven
wanneer dan ook
geen enkel woord
draagt de eeuwigheid, aan beide zijden
alsof er wind zou waaien, heen en weer
laat het zijn het voorjaar dat komt
twee vogels onvolmaakt
zichzelf
in het vinden en almaar
mooier
beschrijf me niet
maar laat ons
het strand als…
Waar toch.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
862 Toen wij samen spraken
over alles, vooral over ons,
toen wij samen
leefden zonder 'n enkele frons.
Waar is die tijd dat wij samen
uitdaagden het lieve leven,
toen het ons niets
kostte elkaar liefde te geven.
Nu is het echt zo onwerkelijk
zo wezenloos stil om ons heen
nu is er niets meer,
zijn beiden doelloos alleen.…
MEISJESVERDRIET
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
771 Kon ik mijn verdriet maar dragen
deed mijn hart maar niet zo’n pijn
Kon ik maar iemands hulp vragen
kon ik maar minder eenzaam zijn
Kon ik ‘t anders zijn maar torsen
ging de smart enkel maar voorbij
Waarom zo veel druppels morsen
en dat alleen in het leven van mij
Kon ik ‘t eenzaam maar hebben
was nu de nacht maar minder stil
Kon het eenzaam…
Als het stil wordt
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.055 Enkel de wind speelt nog door het net
dat op het veld bij de haven droogt.
Zon valt door de wolken, slaat
een ogenblik door de mazen, het
water spiegelt je wijsheid voor.
En van achter de rietkraag zet je
met iets van verbazing
de brasem terug in de vaart.
De vis slaat met zijn staart.…
Moonwalk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Langzaam sluit de dag z’n ogen
bij ontwaken van de nacht
verstommen stil geluiden
schaduwen schuiven langs muren
in schaars licht van lantarens
of over tegels van trottoirs
nu ontwaakt de nacht in stilte
langzaam trekt zij een gordijn
blind gaat zij haar eigen wegen
bijgelicht door schijnsel der maan
tasten schuivend enkele voeten
en ik…
bijna kerst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
869 gescheiden stroomt ons bloed door
afstand die enkel uit tijd bestaat
en door gebroken woorden zijn
gespleten, waarheid is een gegeven
die niet spreekt uit twijfel
gedeeld is ons vlees dat liefde
ment zoals een paard raast door veld en hei
voorkeur en behoedzaamheid, het passen
in dezelfde straat, vreugde huist niet
in mijn hart…
Het rijpen van stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 het is geen cel
waarin jij mantra’s prevelend
jezelf tracht vrij te pleiten
jouw buitenissigheid kent enkel
zelf gepermitteerde grenzen
door betutteling van het lot
geen brandhaarden
van energieën worden zichtbaar
als men jou de voeten wast
stigma’s uit
een vroeger leven zijn al
bij de eerste kruisiging vergeven
pas in het rijpen…
Voorname achterwerken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
522 Hout zoals alleen hout
Maar kan zijn - gegroeid
Uit licht, uit sap, natuur die
Altijd nog het laatste woord heeft,
Gebogen tot prachtige gebinten
Die vloeiend aan elkaar bevestigd zijn
Zonder dat er ook maar een enkele spijker
Aan te pas kwam - dat getrouw de wacht
Houdt over 's lands democratie
En oogluikend beschutting geeft
Aan…