Alle inzendingen over schaduw

5388 resultaten.

Sorteren op:

Vogelvrij

netgedicht
3.9 met 24 stemmen aantal keer bekeken 1.318
Kom kleine vogel Zing in kristallen klanken jouw lied Ik zal je echo horen Kom kleine vogel Laat je vleugels dansen op de wind Ik zal jouw schaduw vangen Kom kleine vogel leer mij leven zoals jij Zweven, zingen dansen Vederlicht de hemel proeven vluchtend vogelvrij…
Hanny30 september 2007Lees meer >

Strooi ik wat herfst

netgedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 759
als jij de bladeren rond laat vliegen strooi ik wat herfst in je haar een schuine zon straalt kale takken er hangt wat valse schaduw daar toch tippen vingers nu al naderende kou het zomerbruin kleurt zacht van wit naar blauw nog geuren laatste vruchten strak het blauw en droogt want onder herfstig loof wacht leven op de lenteluchten…
wil melker27 oktober 2007Lees meer >

glazen ogen

netgedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 838
jouw adem al jaren weggezonken maakt de zomer, de bloemen koud want niets dan schaduw roept het vluchten, de zware druppels losgelaten weg van ogen, de oude woorden lichaamloos, dwars door wind voorgoed verlaten, het kind in armen de stilte, ver en lusteloos jij geeft niet meer of nooit geweten het praten huiswaarts dichterbij…

klapwiekende muizen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 648
maan vervleert door klapwiekende muizen stralen verkorten schaduwen naar ontkleurend duister de grond is nog warm als het licht zich spiegelend aan de hemel de aarde een laatste veeg geeft maan versijpelt in een vallende schemering de ongebroken roos domineert wittend zicht maan en roos roekeloos in hun spel met stralen van licht…
wil melker11 oktober 2005Lees meer >

een gang naar binnen

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 939
schuifelend peins ik door de schier eindeloze gang zie schaarse houten beelden de schepping danken het marmeren plavuis hier dof door schaduw elders nog plooiend naar de dalende zon vormt de hemelse weg naar latijnse klanken de hoge bogen met eeuwigheid gevuld laten de stilte zingen over alles dat de mens niet weet…

Deformatie van de waarheid

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.090
de gevoelens trillen een toneelstuk begint al eerste deel een gedachte komt schudt een rust van een mens tweede deel de woorden zijn geboren deformatie van de waarheid het gevoel was alleen maar echt als de tong zijn gang gaat de waarheid geeft een schaduw laten we die tong van ons zwijgen en bewegen alleen maar onze lippen…
Vilija26 november 2005Lees meer >

Zonder jou

netgedicht
2.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 1.328
De dag uitgepakt als een schoenendoos van schoenen die niet bij me passen, met stem op de vlucht onder de gesloten oogleden onverdraagbare meren van vermoeden geen weerzien wel voelen in de borstkast opgesloten uren, ze willen naar het daglicht als alle afgeronde gedachten maar je schaduw is donkerder dan de duisternis onder gehemelte…
Branka Korac27 november 2005Lees meer >

hoe dood het witte was

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.161
we liepen in het wit spraken zonder woorden schreven zonder inkt de tijd stond stil ik raakte je er viel een schaduw uit je antwoord in stilte op de grond opeens is er die lach die op minuten jaagt de uren vraagt wat langer te gaan duren dan stroomt het bloed en tintelt weer het leven vergeten we voor even hoe dood het witte…
wil melker22 december 2005Lees meer >

Angst.

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 962
Leg ik mij neer en kan alleen nog teder zijn, en al de liefdes die vergingen in de schaduw van mijn hart beleven. En weten dat het avond wordt. En trachten niet te beven. Pierre van Laeken.…

maanangst

netgedicht
3.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 682
het wordt donker elke dag ontkleed ik de poppen en hun gezichten, ook het mijne uit hen ben ik geboren zo wens ik me en uit de nacht van gerechtvaardigde schaduwen weinig woorden zijn nodig wanneer ik terugga naar het lichaam en wat mij ziek maakte, kinderlijk verdoofd door de gevraagde glimlach ik leg de jurkjes onder…

Ode aan de kersenbloesem

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 890
De kou verdween En jij ontbloeide Zachte kleuren van De kersenbloesem Felle schakeringen Van geknoopte obi Verzonken ben jij In de kimono van lente Ik zie je staan Met parasol als schoon attribuut Die je gelaat In schaduwen verbergt De kou verdwijnt In de stralen van de eerste zon Doch zorgt jouw aanblik Voor de eerste likkende…

Dwalende gezichten

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Herinneringen vervagen of verlaten de schaduw van de gedachten waarmee ze hoopvol ontwaken. Ze zijn als de gezichten die alles beschrijven en me vragen wat ik lees.…

Touched

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 830
je aanraking vloeit mij aan als een tsunami van geluk pluk de wierook uit mijn kelk zodat de geuren opfleuren voor het raam van je heerlijke naam je vloeit mij aan, mijn god, als een elixir van leven beven de schaduwen van de wereld niet van angst hun vangst is onherroepelijk –geboeid tot de dood maar rood loopt je bloed mijn slagaders in…

zwarte wind

netgedicht
4.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 1.505
in de ondergrond van herfstharde duisternis krassen zerken in schaduwen begraven wie zal hen horen als het middaguur al likt aan de bloedende kou van verloren liefdes in winternachten van morgen op de kale akkers waar wind zal wuiven naar een stroomversnelling vervluchtigd tot herinnering in het afgemaaide gras van vergeefse…

Laurierwind

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 777
gisteren spraken woorden ze fluisterden soms ook of misschien werd de wereld op dat moment wat stiller er werd bemind, gehuild, gelachen in jonge en oude, rechte en scheve gezichten net zolang tot ieder geluid de honger vond zonder schaduw of verlies van golvende huid en ik dacht nog zou dit nu poëzie zijn voor of achter zonsondergang…

eindwandeling

netgedicht
3.7 met 38 stemmen aantal keer bekeken 2.527
jij wist het dromen nabij wuifde woorden toe in de schaduw van een kerk ik vroeg niet of jouw stappen, zoveel gedaan, schaterden om de stilstand of om het spiegelbeeldlicht dat in een echo verzonk langs smalle steegjes die samenstroomden als stadsvrienden in een volgend najaar hoe kon jij weten dat de kerk voor ons…

Herfst en zijn trawanten

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Novembernevels hullen zilverschoon al meer donk’re dagen zonder schaduw wolken voeren zonneloos de boventoon novemberstormen grijpen ‘t laatste blad bulderend door buigend’ kale bomen langs huilende gebouwen in de stad novemberregens spoelen herfstrestanten druipend weg richting aanstaande winter ik zwaai gedag naar herfst en zijn trawanten…
Gerardo9 november 2007Lees meer >

Sprekend

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.491
En mij met elk woord een stem geeft die fluistert zoals je mij laat fluisteren in elke schaduw die me vertelt wat ik verlies als ik jou liefde weer dapper maak.…
proficiens11 februari 2008Lees meer >

Sad song

hartenkreet
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 787
Ik ween lange dagen, Grijs en koud, Breken mijn ogen, In wat ik liefhad, Sterven mijn tranen, Zinloos en leeg, Drijven woorden, In gebroken vertrouwen, Vluchten de schaduwen, Onrustig en bang, Huil ik doodse nachten, In wat ik verlangde, Breekt mijn hart, Stil en wit, Streel ik jou, In lange uren, Op een afstand Van ons laatste lied…

waar sterren doven

hartenkreet
4.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.380
gedachten gaan verloren als schaduw in de nacht waar sterren zachtjes doven mijn droom niet langer wacht in het sterfelijk dwalen reik jij mij de hand hoopvol, zachtjes leidend tot waar het duister breekt en twee stralende ogen mij vol liefde beloven dat waar sterren doven jij steeds op mij wacht…

Het drama van de zestien sneeuwkinderen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 862
Stilte naast het moment Als de tijd zich splijt Terugkeer in het verleden Op weg naar de toekomst Bevindt zich in het heden Als de rust is bevrijd De komst is uitgesloten Niet na het ontvangen van de zege Tijdens het momentum Dan begint de tijd te wegen Vaker dan niet is het nauwelijks Aangegeven lijkt een feit Tegen de schaduw van…

Onzichtbaar

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.583
ik wil me niet opsluiten niet achter nacht waar schaduw heerst en donker lacht toch wacht ik hier het hoofd gebogen in de luister van de stilte op een verlossend woord geen wind die stem verwacht op de kleine ik die alleen zijn angsten telt niet op de klok die zich verborgen houdt niet op het wezen dat naar muren klauwt onzichtbaar…

kind in dromen

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.791
waar dansende vlammen in roodgele gloed geknetter van dennenhout de stilte overheerst speelt schaduw op de muur een spel van licht en duister voelt mijn hart de warmte van geborgenheid waar een kind in rust wensen weet vervuld om de nacht die moet komen met liefde omhuld en twinkelende lichtjes sterrengefonkel kilte verdrijft in…
danny cant.17 december 2003Lees meer >

je lach van toen is nu voor mij

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 951
je knipt vreemde bloemen uit het groen laat bladeren bloeien in de kleur van toen het licht is al geweest je speelt met schaduwen handen puzzelen de dag maar maken haar nooit af je verglijdt in tijd die haast vermijdt verslaapt het onderscheid in korte dromen het is weer kinderlente en je winter lijkt voorbij in foto's zoek…
wil melker21 december 2003Lees meer >

Nacht zonder gezicht

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.309
De sterren drinken het donker Afstanden zijn schaduwen die niet bewegen.…
victor7 januari 2004Lees meer >

terug

hartenkreet
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.812
aan de rand van mijn wereld hangen witte vogels krijsend in de wind hun schaduwen ijlen over het wit van de bruisende zee op het strand is rillend schuim achtergelaten door de golven op hun terugweg naar de eeuwigheid alleen in de altijddurende deining het fluiten van de ijskoude wind het bulderen van het water straks ben ik weer…

een gedicht in vergadering

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.597
wandelend door het raam terwijl de zon op mijn geheugen schijnt plooi ik met mijn tienvingere handen de lichtzinnen uit de stilte een gedicht in vergadering ik luisterde afwezig wat er aan de orde was niet opgewassen tegen traagheid peuterde ik aan mijn nagels de hoofdletter als voorzitter hamerde af… onaangename schaduwen…
klaes2 april 2006Lees meer >

Suïcide

hartenkreet
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 2.378
druk maar niet meer op mijn deurbel vul mijn fles maar niet meer vanuit mijn doorgezakte stoel stap ik uit de kringloop van leven breekbaar als glas ben ik een mens in de volle maan neem ik afscheid misschien niet doodnormaal maar mijn leven op dood spoor voor mij hoeft het niet meer wil niet langer leven in een schaduw…
Klaes24 april 2006Lees meer >

Leven in een zeepbel

netgedicht
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 920
We schaduwen de zon draaien gedwee om haar as. Soms wijzen we ergens naar proberen wat met zinnen maar meestal zijn het dingen, gewoon dingen. Ik blaas mijn passie omkleurt met breekbaar geluk en lach in mijn dromen want de bel ging niet stuk.…

herkent u de glimlach

netgedicht
3.8 met 23 stemmen aantal keer bekeken 926
wanneer een gedicht opent als raakte het de hemel in een zucht en met rood doorweven treur dan niet om herfst of wind die aan de winter tast sluier schaduwen met stemmen van de zee of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen u hebt immers uw zielenkracht gevonden omhoog, omlaag, als trillende vleugels stil gefluisterd in het bloemenblad…