3205 resultaten.
Lentekind
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
1.347 waardoor er broze blaadjes braken
uit een donzen bedding van satijn
daarin lag stil een kind te slapen
duimend dromend vertederend zoet
haar glimlach zweemde blij gemoed
na het zuchten van ontwakend gapen
toen zij zacht begon te zingen
voelde ik een barend leven
in natuurlijk ritmisch beven
mij met intense kracht omringen
de kleine verdween…
Gebroken Tranen
hartenkreet
4.2 met 47 stemmen
2.035 woorden en gedachten
De liefde die ik voor jou heb gevoeld
Vergeet mijn ogen met gebroken tranen
Alle tederheid die voor jou was bedoeld
Verwerp de vriendschap die ik voelde
Je bent er niet en zal er nooit meer zijn
Geen illusies meer enkel verloren dromen
Verdronken in golven vol gemis en pijn
Onthoud alleen dat er ooit iemand was
Die verdween…
verdriet om jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.088 Je gestalte in de deuropening was het laatste wat ik zag
de tranen rolden over mijn wangen toen ik op mijn rug lag
je verdween uit mijn leven als een schaduw op een roetzwarte muur
ik bleef je maar zoeken maar vond je niet
je was net een traan die ik verloor in een oceaan van verdriet
dolend op het kerkhof zocht ik naar mijn graf
want toen je…
Verdreven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.195 Buiten lijkt het zo vredig
Van binnen is haat
Stiltes lijken donker
Terwijl de zon hoog boven de hemel staat
De wind vind zijn weg door de takken
Hoog hoort hij zacht gekraak
Het lijkt hem niet te deren,
als hij langs het beekje gaat
Vogels zingen hun lievelingslied,
maar voor hem klinkt het raar
Zijn gevoel lijkt verdwenen in zijn ochtendvaart…
Schilderswijk
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.336 de ezel wankelt en de tube lekt
maar het palet is kleurrijker geworden
vreemde tinten sluiten traag akkoorden
het vlees van Rubens is geheel bedekt
de Haagse school is overwegend zwart
verdwenen is het bonte dialect
met zware ziektes en de dood doorspekt
het maakt in Zoetermeer een nieuwe start
het licht van Rembrandt is er ver te zoeken…
Vierdaagse Nijmegen
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.320 De gêne voor het wild plassen is verdwenen.
Hup, daar gaat hij weer. Ik ben het zeiken zat.…
Mijn hart ontbrandt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
990 vanmorgen is mijn hart ontwaakt
het laagje eelt op mijn ziel verdwenen
verdriet in het leven vrijgemaakt
daarvoor zijn hoop en geluk verschenen
rode rozen zien bloeien
in een wereld vol zonneschijn
waar kinderen angstloos opgroeien
in hun eigen vertrouwde domein
het lichaam met warmte overspoeld
door smeulend vuur in mijn hart
dit fraais…
Zintuigen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.953 Het is het verhaal
van de duizend blaadjes en een
die dwarrelend in jouw capuchon verdween
Zie je de zon?
Het is het verhaal
van de duizend stralen en een
die betoverend op mijn dakraam verscheen
Ruik je de suiker?
Het is het verhaal
van de duizend bieten en een
die van de wagen vloog tegen mijn been
Voel je de regen?…
Herfsttij
gedicht
3.8 met 38 stemmen
17.104 Eens bedekten ze de velden,
nu verdwenen in
een en hetzelfde ogenblik.
-----------------------------------------------------------------------
Uit: 'Volmaakte aanwezigheid, volmaakt gemis', 2000.…
Tranen gefluister
hartenkreet
4.4 met 54 stemmen
2.962 Het is nacht de wind waait
De lucht donker en duister
Regendruppels miljoenen
Zacht als tranen gefluister
Het is stil in mij geworden
Ik voel alleen mijn pijn
De weg is onbegaanbaar
Naar jou waar ik wil zijn
Ik ontmoet je in mijn dromen
Even een gelukszalig moment
De desillusie is echter pijnlijk
Nu je echt verdwenen bent
De dagen…
Beter een gebroken hart
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
2.095 Beter een gebroken hart
Dan nooit liefde te hebben gehad
Beter een risico te durven nemen
En een nieuw avontuur te beleven
Dan helemaal niks te ondernemen
En geen risico’s te durven nemen
Geen avontuur meer te beleven
Wat zal het leven saai wezen
Als men niet echt durft te leven
En je hoop al is verdwenen
En niet durft aan te nemen
Wat ons…
Laatste zucht
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.481 Een laatste berichtje aan een vriend
Een briefje voor mijn vinder
Hebben we dit verdiend
Is mijn ziel straks als een vlinder
Het laatste maal met familie
Straks voor altijd verdwenen
Nu de laatste keer dat ik ze zie
Een laatste liefdevolle blik voor diegenen
De witte kolk komt dichterbij
Geen weg meer te vluchten
Geen beweging…
Breekbaar als glas...
hartenkreet
3.7 met 21 stemmen
1.305 De kamer ademt een stil leven
in deze koude ochtend uren
Een waterige zon breekt de stralen
doorzichtig over de muren
Het transparant van ons samen
lijkt te zijn verdwenen in zwijgen
De liefde heeft zich als ijs bevroren
en laat zich steeds verder uiteen rijgen
De kamer ademt een ijzige kilheid
Langzaam sluit de deur naar heden
Het is…
Jij - onze kattie - waar ben jij?
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.266 Al een paar dagen spoorloos verdwenen, niet meer compleet zijn wij…
Mooie, lieve, zwart/witte kat met dat witte puntje op je staart waar ben jij?…
Hoedje
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.621 stoep lag -van de kaart
Alle mensen stonden innig
dik in rijen om haar heen
want haar pose was kunstzinnig
dat zag iedereen meteen
En zij gooiden in haar hoedje
dat zo leuk stond opgesteld
vol bewondering en gretig
al hun laatste wisselgeld
Daarna dankte ik de mensen
en hield ik het voor gezien
greep in buiging snel haar hoedje
en verdween…
uit liefde, mijn lief
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.102 mijn uur van nood
gesmeekt, zelfs gepreveld
toen mijn stem schor
mij ten lange leste verliet
ik stom achterbleef
hier houd ik nu
de leegte bij het hart
vast ik de lange dagen weg
nog wat loze woorden te plengen
meer nog wat kond te doen
in dit heelal zonder
ik kijk naar de tijd die
rimpels trekt door mijn zee
het woelen allengs verdwenen…
mijn onrust fietste ongestraat
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
805 mijn gedachten rond in
zwart met lange mouwenmaat
ik voelde hoe de wond
ging trekken tot ik jou
als mijn bestemming vond
de hemel brak toen ik je sprak
je las in letters op de grond
de zon scheen op mijn rug
mijn woorden waren stug
haperden in nieuw gesproken
lente heeft het ijs gebroken
je bent weer bij me terug
mijn boosheid is verdwenen…
Door donker omsloten.
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.129 Het licht aan de hemel verschenen
maakte schaduwen rondom mij heen,
een wonder die ik mocht aanschouwen
omdat met het licht, mijn angst weer verdween.
Zo doolde ik uren door de eenzame nacht
om zonder angst mijn reis te vervolgen,
waar ik aan 't eind de zon op zag komen
en de nacht door de dag was verzwolgen.…
Achterlaten
hartenkreet
4.9 met 9 stemmen
1.084 Een zwarte wereld,
Met heel erg weinig licht,
De kleuren waren verdwenen,
Weg, ver weg, uit mijn zicht.
Voor de buitenwereld was ik,
Die altijd vrolijke meid,
Maar van binnen was ik,
Dat vrolijke gevoel kwijt.…
Vrijheid maak je met elkaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.388 gesneden gras
heb je weleens nagedacht
ongeacht
over het land van wijnen en olijven
waar mensen in de open lucht
de liefde bedrijven
geef je over aan je vrije leven
kijk eens naar je medemens
een blijk van ongedwongen leefbaarheid
heb je weleens nagedacht
ongeacht
over de duinen
en het strand van iedereen
waar zoute zee en zon verdween…
Doodgelopen, weg.
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
862 Enkel nog verschroeide stenen
langs het afgelegde pad
-héél de route liep verkeerd-
Daar is nu het licht verdwenen
blijft het voortaan koude nacht
maar hij had het zó geloofd
Waar eerst enkel zonnen schenen
kropen nu, hij zag het veel te laat
-door de liefde blindverdoofd-
slangen langs vermoeide benen
voelt hij de pijnen in zijn schenen…
Asielzoeker
gedicht
2.7 met 75 stemmen
15.656 Ik zag je in Zwolle
in de stationsrestauratie
Spreek mij van je broers
die je ginds hebt achtergelaten
die gestorven zijn zij die leven
zij wier naam is verdwenen
spreek mij van de rode en okeren aarde
van de verblindende zon
van de almaar opnieuw begonnen dagen
van het ploegen van de aarde/haar te laten braken
Vertel - de mannen die…
Spinnenrag
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
585 Op de beslagen ramen verschijnt
nog eenmaal de wasem van mijn stem,
één voorjaarbeurt en de kamer
maakt zich vrij van stof of spoor
in waar mijn schaduw snel verscheen,
in aanwezigheid van mij, een tocht
die uit geopende vensters verdween, en
teloor ging tussen avond en de nacht,
ontsnapt in alle standen, benieuwd naar
een ander onderkomen…
Ik rond je hart in steen
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
581 wortels en
je aast het polderland
waar jeugd verloederde
in pesterij en jij
de klappen kreeg
niemand je bemoederde
je eigen weg ben je gegaan
een ambulant bestaan
als huurder en passant
waar vastigheid verkommerde
dagen grijs versomberden
in uitzichtloos vergaan
nu ben je vrij mijn kleuren
warrelen om je heen
de felste zijn verdwenen…
V.V.T.
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
458 Ik kan geen leegte vullen
met wat had kunnen zijn
de dagen vragen niets
dan verder zonder pijn
een leegte,
geen herinnering
van jaren, die niet waren
gewoon achter behang geplakt
goed verstopt,
tot echt verdwenen
dat het verleden niet ook de tijd
van heden nog komt lenen.
maar leven leeft
zonder de spijt
van een verloren tijd.…
de Schemering
hartenkreet
1.2 met 4 stemmen
852 De zon is practisch nu verdwenen
een heel klein wolkje wordt nog beschenen
het is al laat,
de kerk en toren die daar stonden
zij door de schemering verslonden
als hij weer slaat.…
Herinneren
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
748 Gisteren nog ergens in het duister,
maar mijn leven, in al haar essentie,
als aangereden wild verdwenen,
langs de kant van de weg.…
Kroegtijger
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Vroeger schuivelde ik van kroeg naar kroeg, dronk
ik alles wat ik maar lekker vond, rookte ik elegant
mijn sigaretten, gluurde ik graag naar de stevige
billen en de bolle borsten, die zo voor het grijpen
leken, een hemel vol illusies, ik verdween erin als
een arme sloeber, want geld had ik niet en ik kwam maar
amper rond, zo werd ik een met mijn…
Bahía Blanca (Argentinië)
gedicht
2.4 met 27 stemmen
10.305 grijpen
Een hut die kantelt in het hoofd
Ademloos herhaal ik de namen
Van de havensteden als gebeden
Kijk ik over je schouder mee
Het orkest dat speelt, je ogen:
Mijn vader danst een tango
Het was in Bahía op een terras
- een tango danst men niet in Wenen -
De bandoneón, de zon, je werd als was
Het bijschrift is vervaagd, verdwenen…
maan dagen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
569 Nachtenlang heb ik gehuild en toen stilte
omdat ik wist dat jij toch niet terug zou komen
en mijn magische gedachten verdwenen in
een achteraf kamertje met een beer en bloempot.
Tragisch zond ik het licht weg overdag en
wachtte op de magisch witte maan, zo koud.…