4657 resultaten.
De schaduw van je rug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
505 lang is leven
in lieflijke zachtheid
bij me gebleven
maar soms ontbreken
er momenten in fragmenten
die ik niet volgen kan
je zwaaide en draaide
in de schaduw van je rug
kwamen mijn tranen
het was geen afscheid
slechts een groet dat gebaar
maakte mij intens bedroefd
als ik de stralende intensiteit
van kind en jeugd ontmoet
is ingetogenheid…
UFO
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Ik kon het niet meer volgen,
was verdwenen in een flits
Zou het een UFO geweest zijn,
of was het simpelweg niks?…
Iemand zoals jij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
844 raken me
nog altijd
Diep van binnen
Waar angst regeerde
voel ik nu de spijt
Het spijt me
dat ik niet verder
met je wilde,
jou ineens liet staan
'k had te weinig vertrouwen
in mezelf en jou
Uit angst ben ik gegaan
Heb daarna steeds
verkeerd gekozen
en denk vaker terug
aan jou en mij
'k weet dat ik nu
m'n ziele-roep zal volgen…
Luctor et Emergo
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
893 velen gingen je voor
en zullen nog volgen
in de worsteling om
boven te geraken
op de top het uitblazen
het om je heen kijken
in grote verwondering
de wereld zien van boven
en daar ook de ontdekking
dat je het nooit zo zag
daarna eindelijk de beloning
in een stofwolk naar beneden
langs Chalet Reynard en verder
door het bos naar Bédoin…
De golfslag sterft
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 waar zand en water elkaar raken =
en de golfslag rond mijn voeten sterft
dat ik nadenkend kijk naar waar ik sta
de grond die mij eerst stevig droeg
lijkt verdronken te verspoelen en
aan draagkracht te verliezen
onder mijn aarzelende stap
maar dan zie ik de lijnen
voor me…leidend naar de einder
verder dan mijn zichtbereik
wadend volg…
Parijs (Agapé)
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
671 gemaskerd achter een gezicht
heeft het kwaad wat aangericht
men liet het wapen spreken
om de profeet te wreken
mensen van het vrije woord
werden openlijk vermoord
gekwetst door de satirekrant
nam het kwaad de overhand
religie heeft geloof verward
volgen nu hun eigen hart
voor zichzelf de grens verlegd
in hun hand zelfzuchtig recht.…
Kaarsje voor jou
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
731 Je ogen volgen me door huis
Genieten mee als ik koffie drink.
Ik praat tegen je in 't geheim
Voor mensen denken da'k niet helemaal in orde zou zijn.
Maar jij en ik weten allebei
Wat we bedoelen, wat jij,
dus
Ma, ik steek weer kaarsjes bij je aan
Zo dat ik je ogen weer zie glinsteren.…
(Zw) even
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
505 zilvermeeuwen verschijnen
Met sierlijke bewegingen
buitelen ze hier
door de lucht
Zo eindeloos bevlogen
tussen land en wad
En soms bijna roerloos
zweven ze even op de thermiek
naar hogere sferen
Na een duik in zee
glimt hun verenpak
als gepoetst zilver in de zon
Krijsend vliegen ze rakelings
over zilt schuimende golven
en mijn ogen volgen…
Ongecoördineerd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 misschien moet ik gewoonweg trachten
niet de cirkels op het water te zien uitdijen
maar de steentjes richting diepte volgen
naar donkerder, doffer en onverlichter
dan het zuiverste zwart van onversneden
angstdromen ooit verlaten te worden
ik dan langzaam maar zeker wennen kan
aan de vanzelfsprekendheid van pijn
om ongecoördineerd…
Jouw brieven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Andermaal lees ik jouw brieven
is het een omarming van een afscheid
of de terugkeer van jouw lange reis
met gesloten ogen voel ik jou weg
blindelings volg ik je als een magneet
bij elk woord wat mijn wijsvinger aanwijst.…
Minnelied
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
395 Stap gerust de avond maar in
waar de schaduw zo groot lijkt
verberg je licht nog even
als je de dag weg wil geven
en mijn liefde bezwijkt
voel op de tast mijn handen
doe je ogen maar dicht
de waarheid die we vonden
vormt een bundel van licht
bal een vuist voor de nacht
lef om mijn wereld te volgen
gericht op liefde die zal…
Toen ik dat vergat
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
573 hoor mezelf sloffen
maar weet niet meer
waarvan en wanneer
ik ben vertrokken
voel warm hout
mijn vingers kennen
nog de nerven in
jaarringen gebouwd
zij volgen hun lijnen
ooit heb ik geweten
hoe alle soorten
toen hebben geheten
ik lach stil
zonder herinnering
mijn handen weten
hoe vroeger alles ging
ik mag niet pluizen
zeggen…
het verlangen naar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 lange straten spreken telkens in de
taal der trottoirs tegen het beeld dat
ik volg, terzijde van de lantaarns die mij
de schaduw geven van mijn vlucht
ik hunker naar stille tijden waar het
bewegen gewaarborgd ijlt in de koorts
die mijn lichaam warmt, het sterven slaakt
een kreet van herkenning
de gang van het alledaags verlangen
ontdoet…
een dauwdruppel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
597 Zelfs de zee fluisterde me altijd
al vanaf zo' n lange afstand
op zulke grijze dagen toe
volg ook op deze momenten het licht.…
De dagen...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 De dagen zijn lang
de nachten zijn bang
het bloed kruipt
vanuit mijn hoofd omhoog
De klokken luiden
mijn hoofd vliegt vooruit
de kerk loopt leeg
ik volg een ander geluid
Mijn vader heb ik begraven
onder een gebroken raam
mijn moeder heb ik naar
de hemel gedragen
Mijn dierbare broer had
meer levens dan een kat
maar dat mocht niet…
Mijn talenten en tekortkomingen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Als ik zou wensen zou ik vast
een punt kunnen maken,
over van alles en nog wat, zelfs
mijn schilderingen kunnen bevragen
de hand van mijn gedachten te voet
volgen, niet die persoon zijn wie zij
denken, al vermoeden te kennen,
ik ben kind, altijd gewoon mezelf
wees voor of tegen me
praat over of met mij
over van alles en nog wat
mijn talenten…
Woordenlast
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Zijn alle woorden slechts vazallen,
die gewillig volgen één op één
de indeling van het trieste lied,
dat de dichter heeft aangeheven,
klankbeeld van groot verdriet,
in woorden tot troost gebracht,
met alle droeve pijn in het leven,
heeft poëzie veel leed verzacht.…
Als wonder
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 ik kom ze
steeds vaker tegen
de pluizen als
dragers van leven
staar ze na
gedragen door
de wind die vast
een goed stekje vindt
wij adopteren
plaats en tijd voor
directe streaming
van wat er blijft
toeval en chaos
hebben ons nooit achter
de vodden gezeten want
wij willen alles weten
het is geen opzet
je intens te volgen
maar…
Vol fragmentatie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 jij zag het
gebeuren
hoe mensen
zachte geuren
kapot scheurden
om hun kleuren
juist daar
waar niet weten
geen kwestie is
van vergeten
maar een gebrek
aan verbondenheid
er is geen
uitgewogen pakket
dat als wijzer de
maatschappelijke
blauwdruk kan volgen
of duidelijk zal uitlijnen
wij leveren
geen fijnheid
van zinnen maar
abstraheren…
Cordelia
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 na het onachtzaam dansen
op het ijle koord van louter
woorden en weggewaaide
beloften groeit in zijn hart
een orkaan van verdriet
ontluistering kerft zijn
vermoeide botten
na de vuurzee hoort hij het
hout kraken kraken van gemis
pas nu volgen zijn oren de
misthoorns die aanhoudend
van onheil roepen over de
grauw grijze heuvels…
De Stadshaas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 ’s Ochtends vroeg dwarrelt hij voor me uit
Hij leidt me dwars door de wijk
De stadshaas is een vrolijk hopsende guit
Hij toont me zijn achterwerk en kijk:
een blik achterom of ik nog wel volg
En ja ik moet wel achter hem aan
Iets van oorzaak en gevolg
Kijk ‘m toch eens gaan
De stadshaas heeft geen haast
Hij kent de wijk en deze straten als…
Les Marquises
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
565 de goden schiepen de eilanden
als hun woning
op de hoge grond boven het dorp
slaap jij sereen en de tijd staat stil
je kent de diepte van de Stille Zuidzee
de wind zingt de golven beuken
jouw ogen volgen de ruige bergen
ze tasten de steile kliffen af
op de tweemaster klinkt een smeekbede
ne me quitte pas
je bent niet alleen, Jacques…
de verfijnde baard
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 voor fanatiekelingen
best een ding om te doen
daarom deze ene concessie
zonder pressie van binnen
of buiten kaders te treden
van mijn redenen waarom
voor deze uitzonderingskeer
zal ik met de verfijnde baard
het vuur in harten opstoken
zo de warmte bewaard blijft
ijs zal zeker smelten mogen
als reus word ik verslagen
in jaren die volgen…
Slechts één afdruk
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
350 spoor
maar de aarzeling
in de aarde
één afdruk alsof de grond
haar even droeg
en daarna vergat
alsof ze kwam zonder
arriveren
de tweede stap bleef uit,
bleef hangen ergens
tussen willen
en verdwijnen
wie kijkt ziet geen
richting
alleen een plaats
waar iemand heel even
bestond-
misschien is dat genoeg
niet om te volgen…
niet omdat hij het is
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
211 De zwakke zachtheid die hij veinst
in momenten van overactiviteit
bij innerlijke onrust
Geforceerde vriendelijkheid
als zijn geest de zintuigen
niet meer volgen kan
is een laatste strohalm
tegen desintegreren
Welwillendheid staat paraat
een winterjas die hij aantrekt
voordat iets
noch iemand
daarom vraagt
Hij moet wel
flexibel…
De wolken spieglen
poëzie
3.4 met 10 stemmen
3.494 Achter het windloos vlotte zwerk
Vloeit door het hoge koele blauw
Geen schijn van zon of maan of ster,
Het is geen avond en geen nacht:
De wolken spieglen in de zee -
Wanneer en waar was ik nog eens
Zo hoog en stil met u alleen?…
In Zwitserland.
poëzie
4.8 met 4 stemmen
2.603 Dát is de weelde van 't leven
Aan de dichter toebedeeld;
Dát is wat hem doet zingen
Zijn eigen tomeloos lied,
Als een bergbeek die schalt naar de afgrond,
Als een ster, die stralend verschiet.…
Jouw lied
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
662 Jij blijft mij bij
ook al zie ik je niet.
Want in mij
klinkt nog steeds jouw lied.…
Even delen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.286 Ken je dat, een stukje delen?
Ken je het, samen spelen?
Wil je dat eigenlijk wel, dat delen?
Wil je eigenlijk wel, samen spelen?
Of moet je een stukje delen,
moet je samen spelen?
Ken je dat, familie hebben
maar geen familieband?
Ken je dat, nooit geleerd,
nooit meegekregen, ken je het?
Wat ben je dan een bofkont!
Toch?…
Leven van de liefde?
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
668 Wanneer ik van de lucht
kon leven,
zou dat geweldig zijn,
wanneer ik van de liefde
kon leven
zou dat enorm zijn,
wanneer ik van de complimentjes
kon leven,
zou dat fenomenaal zijn,
maar ik kan niet leven
van de lucht,
de liefde of anderszins.
Dus ga ik maar zitten aan een
bord eten,
iets wat me in ieder geval
op de been…