4933 resultaten.
een zwaan floreert de nacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
455 schemering daalt over een vijverpark
alleen de stilte overheerst
alles kleurt nu stilaan donker
vogels fluisteren er nog bevreesd
de maan weerspiegelt op het water
verlicht het midden van de vijver
waar een witte zwaan cirkelt en
rondjes draait met heel veel ijver
ze keek me aan, alsof ze me wilde zeggen:
"ik ben hier nog hoor en ik hou…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Wandelend over een verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof…
snode aanzet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 dichten is een holte
tot het zwart op mijn lippen
het jaagt de wind tot het waait
dood uit de takken slaat
de boom die zich leegt
van het schuddebuiken
en ik ongewis van de gestaltes
rijpe pruimen als verweesde kinderen
en ik die de vondelingen consumeer
alsof het mijn eigen vondsten waren
mijn tanden zetten zich in het vlees
het spat als bloed…
Uitgeblust
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
521 Het klinkt alsof het half van buiten komt,
waar het ongeloof zich danig roert,
en ook het dorp heeft doen keren.
Een teken kregen ze niet van boven
tijdens hun lange reis. Ze vonden niets
van wat hen was beloofd. Ze zijn
nu uitgeblust, moe van het geloven.…
dragen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
512 jou de
zuidwestenwind voelen
voor je afdaalt
praten we over het
ijs dat de lichtstralen
breekt en over
luchtbellen die als
kwik over het ijsplafond
glijden en tasten we naar
het flinterdunne bloemblad
als je naar de
overkant gaat
draag ik je tot het
einde met zoveel
droeve liefde naar
de kant waarvan je
niet terug zult keren
alsof…
Cirkelvormig schilderstuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
491 Alsof ze vastgenageld zijn
De mensen bij de grote zilte
Een meeuw hangt roerloos in de stilte
Weet niet van weduwen en pijn
De golfslag is zowaar gestold
De vissersvloot ligt op het strand
Een ruiterstoet draaft elegant
Het schouwspel in dat zich ontrolt
Vanaf het allerhoogste duin
Zie ik bevroren, dorpse vlijt
De mens van toen is er niet…
maandagochtendgevoel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 de stad ruikt vreemd
een beetje eenzaam zelfs
ontheemd misschien
er hangt een geur van– bijna fris
alsof tijd maar net begonnen is
het leven aan te maken
van daar uit loopt haar rode draad
tot aan de eerste ademteug
die gaat
vol levendig verkeer
dan weer
een fiets, de bus, een auto
alles glijdt voorbij
en op de stoep de vaste troep…
Natuurschoon
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
512 als je even zit
en wacht
is het net
alsof de wereld
naar je lacht
kraaien die luidkeels
kraaien
halsbanders die zitten
te papegaaien
lijsters zijn bedachtzaam
de kleine pietjes
in de veel te grote vogelkast
zullen zij niet
op een dag worden verrast
de bonte specht tikt hoorbaar
op een holle boom
een meerkoet piept wat
en oogt heel…
Verwanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
410 verhalen bevechten
wie we zijn, broers en zussen
met de gewone behoeften
aan een eigen plek en deugden
die soms ondeugden zijn
beter weten, beter leven
beter denken te zijn
bereid om levens te offeren
bij gebrek aan een engel
die ons tegenhoudt
alleen de verdeeldheid lezend
in de verhalen en verzwijgend
dat we broers en zussen zijn
alsof…
Spoken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Woorden blijven spoken
zoals alleen woorden dat kunnen
ze gaan hun eigen leven leiden
vullen zichzelf aan met woorden
tot er een nieuw verhaal ontstaat
Dromen blijven spoken
zoals alleen dromen dat kunnen
in hun eigen dromenlogica
de doden zijn springlevend
alsof ze nooit dood geweest zijn
Alleen de slaap wil niet meer komen
zweeft wel…
nachtzoen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
606 Wanneer ik op de grens
van slaap en waken
over het lege kussen strijk
zie ik enkel een streepje maanlicht
alsof zij haar gordijn doet openschuiven
en miljoenen sterren strooit
zo valt het allerlaatste licht nog
binnen handbereik
dan plooit mijn mond een glimlach
sluit mijn ogen
in gedachten zie ik je wuiven
kust me goede nacht
in dit…
Spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
565 Alsof ze een bewegend kunstwerk
in de bewolkte lucht willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
de geuren van de herfst leerplichtig
waaiende winden, stijgende lucht
het vliegen in formatie kundig
het stadse leven heeft zijn klucht
de een ziet het als een teken uit de hemel
een ander stoort zich…
Ik liet je alleen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
600 Ik liet je alleen
En sindsdien weet ik niet
waar je gebleven bent
Nu kijk ik overal op straat om me heen
Ik dacht je te zien in
een weerspiegeling van een winkelruit
maar het was slechts een hersenschim
En je stem, lijkt het wel, hoor ik
in ieder zuchtje van de wind
Ik fluister je naam alsof je dichtbij bent
Jij bent dichtbij
Ik…
Kwijt geraken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 alsof de duvel ermee speelt
vertragen data waar ik bij sta
kunnen dagen mij gestolen worden
zo ook het dwingende advies
van hen die het, zogenaamd, beter weten
ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan
net ontvangen pasjes krijgen benen
spelen krijgertje met mijn onzekere brein
uren lang zoeken ogen naar hetgeen
ik zojuist nog in mijn handen…
Even Samen Een
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 zou je even met
je handen door
mij haren willen woelen
en mijn hoofdhuid
masseren of alleen
maar even voelen
mij gewoon een
beetje aanraken
mijn gezicht strelen
doen alsof of je
met me bent begaan
en me zo een beetje helen
en mag ik dan mijn handen even
dankbaar om de jouwe gaan vouwen
schenk me dat gevoel van echt te leven
ik voel…
Metgezellen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
612 Geen pad, wel een afgrond
Koude wind, dreigende wolken
Het is onherbergzaam hier
Schuin voor mij knisperen
zwarte bladeren open
Recht uit de grond
Er groeien uilen uit
ze blazen zichzelf op
bedachtzaam zoals ze zijn
Alsof ze zouden kunnen vliegen
staan ze dicht op de rand
mij te weren van een misstap
Achter mij hoor ik ze
verschrompelen…
Toeslagen affaire
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
493 Och volk dat u beroemd uit
Izaäks nageslacht te zijn geboren
Van u wil ik protesten horen
Om een vervolgd een etnisch volk
Dat in de draaikolk van de macht
Naar beneden is gezogen
Dat u deze macht niet langer zult gedogen
Hij die doet alsof zijn neus bloedt ‘t onrecht
Weg werpt met een nonchalant gebaar
Daarvan zijn ook u en ik…
bedrog van perceptie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
605 In de hitte van
zomer, buigt' lisdoddeblad
door om te drinken
waarop elke plant
het slim idee vat, alvast
de lippen tuiten
Het hele moeras
loom leeggezogen nippend
groene bladeinden
begeesterd is de
giraf, het tafereel zet
aan tot deelnemen
het beeld met giraf,
doet alsof hij heel grote
reiger is, gaat op
één poot om te vissen…
Zeven Zegels
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
501 dat navertelt
Spieren denken niet, maar doen
zo hun best het vege lijf
te redden, dat je juist vergaat
van een helse folterpijn
omdat de tijd ineens vertraagt
tot een eeuwigheid terwijl
op de slagen van het laatste
uur de hemel sterrenloos
zwart wordt van een nieuwe zon
die aanzwelt tot verlossend niets
Vergeet dit liever, leef alsof…
Onrustige natuur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 We beheren natuurlijke natuur,
alsof het onze eigen parken zijn.
Zeldzame dieren mogen blijven.
Wie het te goed willen doen,
zullen we bestrijden uiteraard.
Zij verdienen natuurlijk beheer,
behalve wanneer ze lekker zijn.
Zij wachten in megastallen af,
tot ze door ons gemest zijn,
en worden opgegeten.…
Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.
netgedicht
4.4 met 14 stemmen
582 was het andersom
ik keek haar lang na
zo lang als maar kon
met mijn ogen tot spleetjes
verdween ze in een vreemde drukte
witte jas , flets blauwe broek
of heb ik de dingen verdraaid
je sprak
maar ik hoorde je niet
als was ik zelf om die hoek verdwenen
of zag ik het verkeerd
en verstond ik je wel
Ik hield mijn ogen stijf dicht
alsof…
Reisverslag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
477 stil
en de hemel jaagt voort, vlucht
van mij vandaan, ik begin
een volgend notitieboek, vlug
vlug, voor de dingen verdwijnen
en ik niet meer weet of
ze er wel geweest zijn
en dan ga dwalen
in mijn herinneringen
Jouw fantasie is het bewijs
van de waarheid van mijn verhalen
Je kent de taal die ik spreek
Ik beschrijf je waar ik was
alsof…
Struikelliedjes
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
461 En dat het zo'n toeval is
als je in de liefde
als je in je werk
een geschikte partner vindt
alsof we ruimtereizigers zijn
met veel te weinig gewicht
om elkaar aan te trekken…
Het Vredeskind (Wintertijd)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 het even vrede
Om elkaar te bestrijden
zijn de oude krachten te zwak
en de nieuwe nog te gering -
kleuters in hun blootje
die iedereen vertederen
en tijdelijk ontwapenen
in het spijtige besef
dat die blootheid haar onschuld
verliezen zal aan de verlangens
die woekeren in de groei
van lichaam en geest en
levens kunnen ontwrichten
alsof…
Een beetje fleur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
536 Het is alsof ze naar mij buigen.
Glanzend groen, een mooi gezicht.
Ze hebben een dikke bodem,
die schittert in het licht.
Ernaast staat een klein vaasje,
met één enkele rode bloem.
Vanuit mijn stoel zie ik het aan,
het hele plaatje, geeft zoveel fleur...
aan mijn zo klein bestaan.…
Neuro elektrisch
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
388 ik heb mij
er altijd over
verbaasd dat
als wij samen
lagen in vredig
huidcontact
wij er altijd later
plekjes zagen alsof
er iemand zich
daar had gebrand
bij toeval kwamen
wij daarover te praat
lieten elkaar zien
hoe dat soms gaat
waar huid altijd
in balans is met
externe variabelen
blijken neuro
elektrische contacten
een patroon…
Zichtbaar
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
685 je hoeft me niet te melden
als vermist na mijn vlucht
vandaag of morgen kom ik
getooid in vreemde kleren
terug met brede glimlach
zo mag je me strelen
alsof ik een ander ben
laat dan je handen rusten
op de hoogst bonte kleuren
zodat ik weet: je bent een goed mens
van missen en liefde spreken we later
als mijn ogen en mijn lippen
zonder…
In vreemde ogen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
387 ik ben
verdwaald
in vreemde ogen
ze kijken me aan
met sprekende
blik alsof ik jou
iets hebt gedaan
vergat
weg te kijken
en verder te
gaan waarmee
ik bezig was maar
deze kijkers dwingen
eisend contact
dat niemand nog
ooit heeft gehad
ik kan dat niet
heb dat nooit
geleerd met
iemand praten
zij heeft mij nodig
eindelijk is…
druppels
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
501 het water in het meer schittert licht
alsof sterretjes sprankelend dansen
het is de vroege zon, nog niet warm
die zoekt naar druppels voor een gedicht
een eend stijgt plots op zo van nabij
gestoord door geritsel in het riet
klappend geluid maken haar veren
ze zoekt een plek in het verschiet
de ringen dwingen het water tot rimpels
aangezet…
als de dag gaat
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
553 en beslist zelf of hij de dag zal loven
geen mens die dat met de hand kan beroeren
hooguit voorspellen uit eigen gemoed
het zijn de elementen die geheimen vervoeren
ooit doven zij een ondergaande gloed
ik hoef de avond niet te zoeken
en ontsteek nu het licht in de staande lamp
soms verschuif ik dan voor het raam de doeken
maar dat is alsof…