Alle inzendingen over alsof

4933 resultaten.

Sorteren op:

een zwaan floreert de nacht

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 455
schemering daalt over een vijverpark alleen de stilte overheerst alles kleurt nu stilaan donker vogels fluisteren er nog bevreesd de maan weerspiegelt op het water verlicht het midden van de vijver waar een witte zwaan cirkelt en rondjes draait met heel veel ijver ze keek me aan, alsof ze me wilde zeggen: "ik ben hier nog hoor en ik hou…
jonhy donovan25 november 2017Lees meer >

Volle maan

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Wandelend over een verlaten kronkelpaadje Slingerend langs knoestige bomen Loop ik vergezeld door zilver maanlicht Zomaar wat te dagdromen Kijkend omhoog, naar de witte magische bol Voel ik inwendig de lol Om een diepe wens te uiten Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten Overvallen door een gevoel zeer frappant Lijkt het alsof…
M. Bos4 december 2017Lees meer >

snode aanzet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
dichten is een holte tot het zwart op mijn lippen het jaagt de wind tot het waait dood uit de takken slaat de boom die zich leegt van het schuddebuiken en ik ongewis van de gestaltes rijpe pruimen als verweesde kinderen en ik die de vondelingen consumeer alsof het mijn eigen vondsten waren mijn tanden zetten zich in het vlees het spat als bloed…

Uitgeblust

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Het klinkt alsof het half van buiten komt, waar het ongeloof zich danig roert, en ook het dorp heeft doen keren. Een teken kregen ze niet van boven tijdens hun lange reis. Ze vonden niets van wat hen was beloofd. Ze zijn nu uitgeblust, moe van het geloven.…

dragen

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 512
jou de zuidwestenwind voelen voor je afdaalt praten we over het ijs dat de lichtstralen breekt en over luchtbellen die als kwik over het ijsplafond glijden en tasten we naar het flinterdunne bloemblad als je naar de overkant gaat draag ik je tot het einde met zoveel droeve liefde naar de kant waarvan je niet terug zult keren alsof…
J.Bakx6 februari 2018Lees meer >

Cirkelvormig schilderstuk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Alsof ze vastgenageld zijn De mensen bij de grote zilte Een meeuw hangt roerloos in de stilte Weet niet van weduwen en pijn De golfslag is zowaar gestold De vissersvloot ligt op het strand Een ruiterstoet draaft elegant Het schouwspel in dat zich ontrolt Vanaf het allerhoogste duin Zie ik bevroren, dorpse vlijt De mens van toen is er niet…

maandagochtendgevoel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
de stad ruikt vreemd een beetje eenzaam zelfs ontheemd misschien er hangt een geur van– bijna fris alsof tijd maar net begonnen is het leven aan te maken van daar uit loopt haar rode draad tot aan de eerste ademteug die gaat vol levendig verkeer dan weer een fiets, de bus, een auto alles glijdt voorbij en op de stoep de vaste troep…
switi lobi20 december 2018Lees meer >

Natuurschoon

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 512
als je even zit en wacht is het net alsof de wereld naar je lacht kraaien die luidkeels kraaien halsbanders die zitten te papegaaien lijsters zijn bedachtzaam de kleine pietjes in de veel te grote vogelkast zullen zij niet op een dag worden verrast de bonte specht tikt hoorbaar op een holle boom een meerkoet piept wat en oogt heel…
LadyLove31 januari 2019Lees meer >

Verwanten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 410
verhalen bevechten wie we zijn, broers en zussen met de gewone behoeften aan een eigen plek en deugden die soms ondeugden zijn beter weten, beter leven beter denken te zijn bereid om levens te offeren bij gebrek aan een engel die ons tegenhoudt alleen de verdeeldheid lezend in de verhalen en verzwijgend dat we broers en zussen zijn alsof…
Zywa19 maart 2019Lees meer >

Spoken

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 461
Woorden blijven spoken zoals alleen woorden dat kunnen ze gaan hun eigen leven leiden vullen zichzelf aan met woorden tot er een nieuw verhaal ontstaat Dromen blijven spoken zoals alleen dromen dat kunnen in hun eigen dromenlogica de doden zijn springlevend alsof ze nooit dood geweest zijn Alleen de slaap wil niet meer komen zweeft wel…

nachtzoen

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 606
Wanneer ik op de grens van slaap en waken over het lege kussen strijk zie ik enkel een streepje maanlicht alsof zij haar gordijn doet openschuiven en miljoenen sterren strooit zo valt het allerlaatste licht nog binnen handbereik dan plooit mijn mond een glimlach sluit mijn ogen in gedachten zie ik je wuiven kust me goede nacht in dit…

Spreeuwen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
Alsof ze een bewegend kunstwerk in de bewolkte lucht willen hangen zwermen kwetterende spreeuwen boven de oude kathedraal van de rivierstad de geuren van de herfst leerplichtig waaiende winden, stijgende lucht het vliegen in formatie kundig het stadse leven heeft zijn klucht de een ziet het als een teken uit de hemel een ander stoort zich…
mobar6 oktober 2019Lees meer >

Ik liet je alleen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Ik liet je alleen En sindsdien weet ik niet waar je gebleven bent Nu kijk ik overal op straat om me heen Ik dacht je te zien in een weerspiegeling van een winkelruit maar het was slechts een hersenschim En je stem, lijkt het wel, hoor ik in ieder zuchtje van de wind Ik fluister je naam alsof je dichtbij bent Jij bent dichtbij Ik…

Kwijt geraken

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
alsof de duvel ermee speelt vertragen data waar ik bij sta kunnen dagen mij gestolen worden zo ook het dwingende advies van hen die het, zogenaamd, beter weten ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan net ontvangen pasjes krijgen benen spelen krijgertje met mijn onzekere brein uren lang zoeken ogen naar hetgeen ik zojuist nog in mijn handen…
LadyLove19 april 2020Lees meer >

Even Samen Een

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 488
zou je even met je handen door mij haren willen woelen en mijn hoofdhuid masseren of alleen maar even voelen mij gewoon een beetje aanraken mijn gezicht strelen doen alsof of je met me bent begaan en me zo een beetje helen en mag ik dan mijn handen even dankbaar om de jouwe gaan vouwen schenk me dat gevoel van echt te leven ik voel…
catrinus6 november 2020Lees meer >

Metgezellen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 612
Geen pad, wel een afgrond Koude wind, dreigende wolken Het is onherbergzaam hier Schuin voor mij knisperen zwarte bladeren open Recht uit de grond Er groeien uilen uit ze blazen zichzelf op bedachtzaam zoals ze zijn Alsof ze zouden kunnen vliegen staan ze dicht op de rand mij te weren van een misstap Achter mij hoor ik ze verschrompelen…
Zywa17 januari 2021Lees meer >

Toeslagen affaire

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 493
Och volk dat u beroemd uit Izaäks nageslacht te zijn geboren Van u wil ik protesten horen Om een vervolgd een etnisch volk Dat in de draaikolk van de macht Naar beneden is gezogen Dat u deze macht niet langer zult gedogen Hij die doet alsof zijn neus bloedt ‘t onrecht Weg werpt met een nonchalant gebaar Daarvan zijn ook u en ik…

bedrog van perceptie

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 605
In de hitte van zomer, buigt' lisdoddeblad door om te drinken waarop elke plant het slim idee vat, alvast de lippen tuiten Het hele moeras loom leeggezogen nippend groene bladeinden begeesterd is de giraf, het tafereel zet aan tot deelnemen het beeld met giraf, doet alsof hij heel grote reiger is, gaat op één poot om te vissen…

Zeven Zegels

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
dat navertelt Spieren denken niet, maar doen zo hun best het vege lijf te redden, dat je juist vergaat van een helse folterpijn omdat de tijd ineens vertraagt tot een eeuwigheid terwijl op de slagen van het laatste uur de hemel sterrenloos zwart wordt van een nieuwe zon die aanzwelt tot verlossend niets Vergeet dit liever, leef alsof…
Zywa7 mei 2021Lees meer >

Onrustige natuur

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 428
We beheren natuurlijke natuur, alsof het onze eigen parken zijn. Zeldzame dieren mogen blijven. Wie het te goed willen doen, zullen we bestrijden uiteraard. Zij verdienen natuurlijk beheer, behalve wanneer ze lekker zijn. Zij wachten in megastallen af, tot ze door ons gemest zijn, en worden opgegeten.…

Verdwijnen waar ik bij sta, of zo.

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 582
was het andersom ik keek haar lang na zo lang als maar kon met mijn ogen tot spleetjes verdween ze in een vreemde drukte witte jas , flets blauwe broek of heb ik de dingen verdraaid je sprak maar ik hoorde je niet als was ik zelf om die hoek verdwenen of zag ik het verkeerd en verstond ik je wel Ik hield mijn ogen stijf dicht alsof…

Reisverslag

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
stil en de hemel jaagt voort, vlucht van mij vandaan, ik begin een volgend notitieboek, vlug vlug, voor de dingen verdwijnen en ik niet meer weet of ze er wel geweest zijn en dan ga dwalen in mijn herinneringen Jouw fantasie is het bewijs van de waarheid van mijn verhalen Je kent de taal die ik spreek Ik beschrijf je waar ik was alsof…
Zywa25 november 2021Lees meer >

Struikelliedjes

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
En dat het zo'n toeval is als je in de liefde als je in je werk een geschikte partner vindt alsof we ruimtereizigers zijn met veel te weinig gewicht om elkaar aan te trekken…
Zywa16 januari 2022Lees meer >

Het Vredeskind (Wintertijd)

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 489
het even vrede Om elkaar te bestrijden zijn de oude krachten te zwak en de nieuwe nog te gering - kleuters in hun blootje die iedereen vertederen en tijdelijk ontwapenen in het spijtige besef dat die blootheid haar onschuld verliezen zal aan de verlangens die woekeren in de groei van lichaam en geest en levens kunnen ontwrichten alsof…
Zywa22 februari 2022Lees meer >

Een beetje fleur

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 536
Het is alsof ze naar mij buigen. Glanzend groen, een mooi gezicht. Ze hebben een dikke bodem, die schittert in het licht. Ernaast staat een klein vaasje, met één enkele rode bloem. Vanuit mijn stoel zie ik het aan, het hele plaatje, geeft zoveel fleur... aan mijn zo klein bestaan.…
Antje9 maart 2022Lees meer >

Neuro elektrisch

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 388
ik heb mij er altijd over verbaasd dat als wij samen lagen in vredig huidcontact wij er altijd later plekjes zagen alsof er iemand zich daar had gebrand bij toeval kwamen wij daarover te praat lieten elkaar zien hoe dat soms gaat waar huid altijd in balans is met externe variabelen blijken neuro elektrische contacten een patroon…

Zichtbaar

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 685
je hoeft me niet te melden als vermist na mijn vlucht vandaag of morgen kom ik getooid in vreemde kleren terug met brede glimlach zo mag je me strelen alsof ik een ander ben laat dan je handen rusten op de hoogst bonte kleuren zodat ik weet: je bent een goed mens van missen en liefde spreken we later als mijn ogen en mijn lippen zonder…
guy aarts4 januari 2023Lees meer >

In vreemde ogen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 387
ik ben verdwaald in vreemde ogen ze kijken me aan met sprekende blik alsof ik jou iets hebt gedaan vergat weg te kijken en verder te gaan waarmee ik bezig was maar deze kijkers dwingen eisend contact dat niemand nog ooit heeft gehad ik kan dat niet heb dat nooit geleerd met iemand praten zij heeft mij nodig eindelijk is…

druppels

netgedicht
5.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 501
het water in het meer schittert licht alsof sterretjes sprankelend dansen het is de vroege zon, nog niet warm die zoekt naar druppels voor een gedicht een eend stijgt plots op zo van nabij gestoord door geritsel in het riet klappend geluid maken haar veren ze zoekt een plek in het verschiet de ringen dwingen het water tot rimpels aangezet…

als de dag gaat

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
en beslist zelf of hij de dag zal loven geen mens die dat met de hand kan beroeren hooguit voorspellen uit eigen gemoed het zijn de elementen die geheimen vervoeren ooit doven zij een ondergaande gloed ik hoef de avond niet te zoeken en ontsteek nu het licht in de staande lamp soms verschuif ik dan voor het raam de doeken maar dat is alsof…