3400 resultaten.
Ontembaar is in mij het wreed verlangen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.199 Ontembaar is in mij het wreed verlangen
Als van een tijger, aan te grijpen met
Mijn hakende verstand, het Al, en het te klauwen,
Tot het ligt uitgerafeld voor mij heen.
Maar in het wrede ogenblik, wanneer
De greep, machtig zich uitstrekt naar de zee,
De zon, het manenschild, de ronde luchten
Waarop het wijnrood uit de vaten werd gemorst…
Aminozuraal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 zielsbekwaam,
in velden en toch wegen
ontegenzeggelijk,
ontboom ik wouden
kleur ik mijn grisaille
met getemperd licht
op zoek naar landen
om van te houden
gesloten stiltegebieden
klinken asynchroon,
in weke lagen, in twee
maten monotoon
ik zoet mijn parallelle
avonden met aspartaam
ontken aanwezigheid aldus,
concentrisch van…
liever blind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
634 Bang ben je
gewoon bang
zegt ze
deze weg is lang
gefaald en door moeten
gaan
de realiteit stuurt me de groeten
is het aan
alles wat ooit zo
Trots kon zijn
een ongeopend kado
Wat doet meer pijn
winnen kan ik je niet
Geen krijger groter dan
wanneer ik haar zie?
ik spreek je dan
lager kan een man niet zinken
en vergeet even de…
Over kennis.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
514 Misschien denk je als zo velen
Waarom zou ik mijn kennis delen.
Maar juist door kennis te spreiden
Kan kennis gedijen
En kan een hoofdrol spelen.
De macht
Van kracht.…
Over daadkracht.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
484 Daadkracht
Werd er verwacht
Dat had ik niet gedacht.
Ik vind het al fijn
Om mezelf te kunnen zijn.
Nu maar hopen
Dat het niet uit de hand gaat lopen.…
Perigeum
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
459 ik ontschuw mezelf, leg me neer
schil voor schil
strooisellaag voor heuvelschaam
ik strijk de plooien glad, knik de
wervels van ruggengraat
korenmaat en schaduw in het gelid
ik dompel in kalmte, aan de lijzijde
van luwte, met een streling
van tong over bovenlip
ik keer de kring van eb en vloed
ben het meest nabij,
bij de huid van mijn…
Vulkaanas
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
408 nu ik mezelf met spiegels verwar
blijkt mijn massief windgevoelig
en mijn pluim een woordwolk
er is geen eenvoudige weg
om te kiezen, tussentijds
in verstikking boven ademvrees
als doorschijn is fijngewreven
tot glazen fragmenten
lijdend in gevonden voorwerp
aan een lichte vorm van verdwaling
tussen vogels en fotonen
doch onvervreemd…
Trots
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 Hoe trots kun je zijn
op iets wat een kind bereikt
met steun van zijn ouders
het heeft zijn leven verrijkt
Veel heb je zelf gedaan
zover als je nu bent
en je bent er nog lang niet
ook al ben je al een hele vent
Men blijft je steeds testen
dat houdt nooit op
het komt meestal door jaloezie
dat zegt nooit stop
Enkele zogenaamde vrienden…
Levensgenieter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
620 Hij was een echte levensgenieter,
straalde in volle glorie van hem af,
hij was een pure bron van vermaak
iedereen die hem zag, wist,
deze man, is blij.
Hij was een echte bon Vivant,
een echte charmeur ook nog,
zag er altijd heel knap uit,
maar al liep ie niet in
zijn tweed met ruit,
dan nog kon je aan zijn
hele houding zien,…
Gezicht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
512 Voor onbekende gezichten
die nooit iets tekenden
of in werkelijkheid
zonder wereld betekenden
bewaarde ik
een wit potlood
gegrond op zwart papier
met een grijs verleden
van armoede en eenzaamheid
wanneer ik tastte
in het hemels duister
met de geneugten
en het genoegen
raakte ik nooit
een gevoelige snaar
maar met ontloken ogen…
Het feit
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
516 Toen ik vergat zout in de pap te doen,
wilde dat niet zeggen
dat ik het zout vergeten was,
dat stond namelijk klaar om te gebruiken.
Dat het zout klaarstond wilde niet zeggen,
dat het ook gebruikt werd
en zo kwam het dat hij
het zout in de pap niet kreeg,
dit niet was, omdat hij dit niet verdiende,
maar omdat het er nu nog steeds…
Karakter lezen
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
636 Op de vraag of ik genoeg
van mijn vader hield
om hem voorgoed
te vergeven
het liefst vergeten
kan ik niet ontkennend
antwoorden
hij timmerde zijn hart
uit de ingewanden
van de dood
liep langs
onbewogen kusten
bouwde vogelpaleizen
voor uitgestorven mussen
was nooit ergens
anders te bekennen
dan onder
moeders wil
die grenzeloos…
Hooglied
gedicht
5.0 met 2 stemmen
4.562 Ik zeg tegen mezelf: jongen, ze verwijten je vaak
dat je geen omgang hebt met je vrienden & vakgenoten,
dat je hun gezelschap mijdt, hun discussies niet wilt zoeken
(ze zeggen het anders, zó zien ze het niet)
En ze vragen je vaak: wat zoek je toch bij die gekke jongens?
Dan antwoord ik niet, of ik zoek naar uitvluchten,
zeg ik dan, Simon Vinkenoog…
de andere kant van een lief meiske
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
562 zij was een schat van een kind
totdat ik er achter kwam dat zij
haar Spaanse hondje koeioneerde
en haar kat buitensloot,
levensgevaarlijk liet oversteken
op een drukbereden laan
toen viel het
in ongerede geraakte
kwartje en gaf ik
geen cent meer voor jou…
Over dichten.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
529 Dichters moeten vaak nog leren
Hun tekst te emenderen.
Te vaak wordt dat vermeden
Door dichterlijke vrijheden
Of bij kris en kras te zweren.
Het leerdicht
Wordt weer verplicht.…
Waarheid
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.671 Bij een hemelreine bronne,
Eer zij 't groene dal bespoelt,
Heb ik dromende eens gezeten,
En mijn hete dorst gekoeld.
'k Heb het dal doorlopen later,
En gezocht de blanke vliet;
'k Vond er menig klare water,
Maar mijn bronne vond ik niet.
In de drang der eerste liefde,
Blozend, aarz'lend en verrukt,
Heb ik, jongeling, de eerste…
Over gewone dingen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
558 Hij sprak, over gewone dingen
die een ieder toch begreep,
hij zeurde niet over kleinigheden
en daar zat 'm net de kneep.
De gewone dingen die hij besprak,
stelde een ieder op gemak
maar hen, die zijn taal niet begrepen,
hebben zich de armen blauw geknepen.
Het is soms beter om te weten,
waar een mens toch over praat,
want jij…
Raven en zwanen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
626 Jouw stem nadert de betekenis
van zwarte vogels boven het veen
tijdens de herfstnacht
en ik verzamel de kornuiten
als zangvogels van tegenspoed
in een obstinate droom
hoe ze jouw graf hebben verlaten
met het geluid van dode boeken
ontmoedigd op weg naar de zon
in hun duistervlucht over de meren
waar zwanen dromen over dronkenschap
en…
Spiegelbeeld
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
573 Als ik kijk naar mijn spiegelbeeld,
Is het in vakken verdeeld.
Een klein deel, zoals ik ben,
Een groot deel, zoals jij wil dat ik ben.
De woorden die gezegd zijn,
Maken mijn spiegelbeeld zo klein.
Ik ben wie jij wilt dat ik ben,
Het heeft ervoor gezorgd dat ik mezelf niet meer ken.
De angst is te groot,
Waardoor jouw deel vergroot.
Mijn…
Bij mijne afbeelding 1790
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.266 Mij schonk ’t geboortelot, bij flikkrend Dichtvermogen
Waar ’t oude Griekenland zijn eigen geest in kent;
(Voorvaderlijke vrucht, op d’echte stam geënt,)
Een hart, voor ’t woest gekrijs der menigte onbewogen:
Een ziel, aan tijd, noch lot, noch mensenwaan verkleefd,
Die de Almacht en zich-zelv' alleen tot rechter heeft.…
In Memoriam
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.521 Verdoemd!
Allen zijn klein,
Geen is er groot.
Beter weg in de dood
Dan verdoemd met het kleine te zijn.…
Aardse glitters?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
461 Op de rand van een
innerlijke beschaving
waarin ik zwelg, hierin zijn
de aardse glitters
niet weg te denken
verstrooiing heeft zich aan
formules vastgehecht.
het zwijgt, maakt stil,
de dag wordt diffuse
is mij kwijt, ik zie een
schaduw in de spiegel
die met zijn ego vecht,
ik leg de z’n huid af maar
ik ben een vreemde,
een…
Koers te houden?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
476 Kompas in het verstand, als
de kleine ruimte ergens
tussen staan en vallen hangt,
vastgelopen in los zand
verstilling van de muggen
boven de vennen, de jacht
op de zoetste smaak van bloed
de lijnen van de tocht worden
onzichtbaar, een snaar
die in zichzelf trilt, de toon
te luid verbaal,
de horizon eist de beeltenis
mijn lichaam…
bestemming
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
634 ik hou van gedichten
die door denderen
als treinen
schoonheid is bijzaak
hoofdzaak is dat
het confronterend is
zoals spoorbomen die
voor je neus neerdalen
om haastige treinen
voorbij te laten gaan
en ons daar achterlaten
met de dromen over
onbekende bestemmingen…
Eenhoorn
gedicht
4.0 met 6 stemmen
3.938 Here, zonder naam en zonder gezicht
Zie vanuit den hoge
Op uw droeve eenhoorn neer
Die danig hunkert naar uw licht,
Die sierlijk door de wouden dwaalt
Maar bladeren geen voedsel vindt,
die voor de poort der doden draalt,
Allen bladeren op uw wind.
Here, zonder handen zonder stem
Snij de lichtlans van zijn voorhoofd…
Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.616 Mijn ziel was éens gelijk aan de' opgesprongen krater,
Die steden zet in gloed met nooit-vermoede brand,
Dan terugkeert tot de rust, maar voeden blijft voor later,
Diep, het inwendig vuur onder geteisterd land.
Waar éens de vlammenbrand deed daavren 't zwaar gevaarte,
Gapen met brede wond de bergwand in zijn flank
Ligt thans het rustig…
rijpend voor het leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
614 alles is goed en op m'n wolkje vertoeven is fijn
met soms een koutje of wat groeipijn
daar zijn pa en ma, ze zijn er altijd
en zo zal het altijd voor mij zijn
het ontbreekt me nergens aan
de wereld voelt ook veilig aan
mijn familie en vrienden zijn me heilig
van driewieler tot een fiets met zijwieltjes
speelgoed, snoepgoed en het goede…
CONTACT
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.341 het avondje
was op
bezoek
ik was
weggegaan
------------------------------------------
uit: Mammoeth Mijn Muze (1968)…
makkers staak
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
640 Hokje na hok
Kat en muis
neem nog een slok
en keer veilig huiswaarts muis
slechts slecht komt van kwaad
boos zijn
nog meer pijn
dezelfde raad
Molukkers en Hollandse smaad
slavernij
wekt razernij
duitsers en voetbal laat
alles varen
gooi er zand overheen
we zitten allemaal op blaren
maar zijn allen mens alleen…
VERSCHEIDEN
gedicht
4.0 met 3 stemmen
2.812 Overbekend dit huis: de andertijds
maar onherstelbaar ingesleten klanken,
de tafel voor de vrome spijs en dranken
voorbij de stoelen, recht aaneengerijd
en ik – de eredienst allang ontwijd -
muitend in heimwee naar de oude banken,
niet wetend of ik bidden moet of danken
voor wat zich indekt in gedegenheid.
Verweer dat bij de open kist verstomt…