3008 resultaten.
Geen één april
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 Het heeft niet geregend en
wat dat betreft valt er niks te klagen, de mensen
liepen vrij opgewekt door de stad, een man stopte
voor een duif en gaf hem een paar korrels brood,
de duif pikte het en liep met volle borst toen weg-…
9/4 drama Ridderhof
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
864 maakt publiekelijk een einde aan zijn bestaan
eenzaam in het leven, samen naar de dood
is wat hij gedacht moet hebben in zijn nood
het verwoesten van vele levens in tien minuten tijd
geknal, ongeloof, paniek, angst en doodsstrijd
al was ik er niet bij, zo voelt het toch wel
de honderd kogels raakten meer zielen dan vel
alphen is mijn stad…
Palmzondag
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.833 Een ezel ben ik en zal ik altijd blijven, maar
wat vanmorgen gebeurde zal ik niet gauw vergeten:
een heel zachte en lieve man heb ik gedragen naar
de stad die hem ontving vol vreugde.
Er werd geroepen: “Hosanna, Hij komt in de naam
van de Allerhoogste, Hij zal zijn volk bevrijden”.
Er werden klederen op de weg uitgespreid en palmen.…
ROTTERDAMS KLIMAAT/MENTALITEIT
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
720 --------------------------------------------------
Deze hartenkreet draag ik op aan alle
Rotterdamse burgers en werkers die intrinsiek omkijken
naar hun stad Rotterdam.…
Boodschap uit glas?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
849 Op het hoogtepunt van
het dorstgelag, verstijft
hij bij menselijk geblaf,
peilt het opvangcentrum
onder de hemelse straf van
de stadse laatste vrijplaats
waar hij het licht laat doven ,
zich geruisloos strekken kan,
uurtjes zonder pijn, diepweg
gedoken onder z’n waarheid ,
de gemorste dag mag loven,
zonder te hebben geweten.…
Advent
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 De Feniks heeft, zoals voorzegd,
in Davids stad zijn ei gelegd.
En daarmee in de donk're nacht
De wereld weer het licht gebracht.…
Het lekt
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
923 Wij hebben hier geenszins een stad die blijft,
een handbreed is er tussen dood en leven.
Wij stromen mee naar zee en wat beklijft
van stof dat rond de weegschaal dwarrelt even?
Word wakker, Abel, uit je boze dromen.
Ten venstere is zij misschien gekomen.
Dinsdag na Kana-Zondag…
Oudbakken rapvers
gedicht
5.0 met 3 stemmen
9.501 Ik kan veel
ik kan winkelend publiek laten lopen
ze zelfs laten marcheren - door stompende muziek
in hun buik te programmeren ik kan boodschappen
leggen in hun winkelwagentje dat dakloos na sluitingstijd
op straat is geparkeerd
en ik kan roofvogels uit de stad amuseren
met poezemuizen nagemaakt van spelen verfomfaaid
- gewapende scholieren hun…
BETHLEHEM
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.297 Door deze kleine, graag bezochte stad
lopen krijgslui gewapend rond, steeds waakzaam.
Menig smal, schaduwrijk, geldminnend raam
bergt bonte beelden van Jezus' levenspad.
Smakeloos werk én verfijnde kunstschat
roepen zoekende gelovigen tezaam
in winkels en kerken vol grote faam.
't Geweldige heeft een onaantastbaar "wat?"…
RUIME GEEST
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 Voldaan bloost de zon, moe van haar gewicht,
geeft de stad zoele streling, die rust vermeldt,
terwijl alles met schemerpaars versmelt.
Daarin soezen verzonken werk en plicht.…
Op het aambeeld van een gespleten geest
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
1.149 Om de pijn te verbijten heb ik het eigen bloed geproefd
Het lot heeft mij de strot geknepen
en angst de meerpaal tot een kolk geroerd
Hier wacht de stad een wiegendood
Hier ijlt de nacht
haar morgenrood
* * *
Om het aangezicht te redden heb ik de nagel van de kist geslagen
De traan heeft het hart verstikt
en rouw een muur…
Spreuk aan de deur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.570 Soms is ze in de stad als ik loop te sjouwen
met tassen vol dagelijkse sleur en nauwelijks te houwen.
Je zou zeggen dat ze stralend is met goudvlammend zwaard,
maar met een pilsje zit ze en met stoppelbaard,
wijst naar m'n binnenste, dat 'k toch zelf allang wel wist,
maar niet zien meer kon, als door een dikke mist.…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen
slingeren langs het lommer
geuren op hoogtijdagen
een schets toont
de witgekalkte muren
het voorjaarsmeisje wuift
kushandjes door een open raam
een bloesemrijkdom
van rups en vlinder saam
ik voel me als de stad…
Rood (Jozua 2: 1-24)
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
633 Hij stuurde twee verspieders in de stad
om de verdediging te gaan begluren.
’t Betrof vooral de sterkte van de muren.
Ze werden bijna in hun kraag gevat.
Maar Rachab, voor één Shekeltje te neuken,
verborg ze in het kastje van haar keuken.
Zodoende redde deze hoer hun leven.…
Ei,Ei,
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
521 Men heeft daarom een hoge ambtenaar
bevorderd tot Stads-Klokkensleutelaar.…
Vuilstort
gedicht
3.2 met 14 stemmen
5.592 Voorgoed
kapot, versjacherd, mensenhanden moe
tijgt me een stad van afval tegemoet.
En ik kijk en ik kijk. En als ik loop
verlies ik haar, ik voel een baard, mijn jas
verrafelt waar ik sta en alle wolken
jagen Greenwich achterna.…
Frans Hals
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 Wat restte:
de meiden, jongens zonder geld, de beste
schilder van de stad. Hij roept: ik zal trakteren,
Ja, ik betaal de waard een schilderij.
En gij vergoedt mij zeven kruiken Rijnse wijn
door vrolijk, dronken, speels en jong te zijn.
Een luit, een fluit, een lied, een griet, die mij
vermaken.…
DE HAAN
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
835 Een haan in Haarlem
het is echt gebeurd
was voor werk afgekeurd:
hij verloor zijn stem
Geen gekraai te horen
geen kip meer te vinden
zonder stem geen vrinden
het goede leven was verloren
De haan kreeg een burn-out
dat zou niemand verwachten
hij sliep niet meer in de nachten
voelde zich kil en koud
Er woonde een logopedist in de stad…
In het park
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
723 En de stad,
Concentrisch rond mijn rondjes gedrapeerd,
Gaat langzaam licht voor lichtje op mij schijnen
Terwijl ik hartslag, hartslag, hartslag tel.
De grenzen tussen grond en lucht verdwijnen
In duisternis, totdat opeens een fel
Licht mijn ogen bijt. Een stem zegt “schiet!”.
En dan “nee laat maar lopen, ‘t is hem niet.”…
ANTWERPENS TROTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
408 Gouden glanzen willen even dralen
aan de zuilenpoort, wenkend, ofschoon dicht,
bezinnen zich dan, brengen een gedicht,
geruisloos sprekend in alle talen:
"Wandelaars, zoek het vertier van deze stad,
vind het knusse eethuis, de gulle toog,
haal gematigde vreugde uit het biervat.…
emigreren
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
626 Allen hebben het ’s winters koud,
op het land, in de stad en in het woud
Maar niet de vogeltjes die trekken.
Zij zoeken betere plekken.
Ze lijken te zeggen:
“je kan me de bout hachelen“
en kachelen weg uit het westen.
Zij die waggelen doen dit als de beste.…
Versnipperde kerk
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
449 In de geheimzinnige stad
van voortdurend vragend geloof
lopen allerlei wegen en straten dooreen
omringd door zachte blauwe schemer
dolen vele groepjes mensen rond
zoeken en treffen elkaar dikwijls
volgen na enige raad weer hun eigen weg
soms komen ze met zijn allen bijeen
in een groot vergaderpaleis
waarbij ieders speurende gedachten
plotseling…
Hongertochten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Tussen stad en platteland
door een oorlog asociaal, groeide de wil
iets in schaarste te delen voor een karig
oorlogsmaal.…
Een mooie dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Zonder haast gaan
bewoners over straat
wandelen langs de serpentine
stoeprand auto’s rustig
gewassen op de kant
in het nauw omschreven
hart van de stad is een
groen park gevangen
in het net van straten
de fontein spreidt witte
lange vingers zilveren
vonken stuiven over
een groep kinderen
mannen bouwen een huis
de ramen open…
Aandacht voor het zoete duister
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
512 in mijn aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik naar je luister
de zon op laten komen
in een wonderschoon gedicht
de ironie van alle landen
in een Koninklijk gesticht
ik zie het niet gebeuren
in mijn aandacht
voor het zoete duister
weet ik zelfs niet
of ik voor jou fluister
de maan laten schijnen
over een stad…
De moord op brigadier Arie Kranenburg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
618 Een heftige gebeurtenis destijds rond een
gewoon mens in een te kleine stad, die alle kenmerken
van heldhaftigheid had; die een geschiedenis maakte,
die men alweer zo spoedig vergat.…
Loslaten als vorm van blijven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
757 Jij droeg het met je mee Hagenaar te zijn
indrukken bewaard om later te gebruiken
jij voelde eigenlijk al een gedicht ontluiken
de stad, het groen, de zee zo groot, jij zo klein
Voortdurend spel van aantrekken, loslaten
er was een beeld en er was een woord
het laat zich zien zoals het is en hoort
in luisteren, kijken, voorlezen en praten…
XXXIV
gedicht
3.5 met 6 stemmen
5.350 De duisternis - en wij, een heimelijk paar,
twee gasten van de nacht, blind, zwijmeldronken,
en stad en land al haast in slaap verzonken,
en ginds, boven ons zwartverwaaide haar,
jagende wolken in hun stormig jaar.
Je tred was luchtig toen de maan niet scheen,
je sloeg je arm zo innig om mij heen,
het maakte blij.…
Moeilijke jaren
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
693 jouw lieve ogen
werd ik die bijzondere postzegel,
die jij aan jouw album wilde toevoegen
ik kreeg gelukkig de tijd om mijn gedachten
op dit laatste moment om te zetten in excuses
weer bewezen: elk drama verbergt vaak intens geluk
ik geef de schreeuw van verlossing op dit moment
hand in hand liggen we nu en verblijven
in een gouden stad…
De bevrijders
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Nu strijkt de wind in vrijheid over velden
In wolken van vreugde verspreidt zich ’t licht
Een leven dat wij danken aan de helden
Die strijdend d’ overwinning hebben verricht
Nu wappert de driekleur fier van de toren
In ied’re stad en dorp wordt het nu gevierd
Met spel of muziek en in blijde koren
En elke straat is rijk met vlaggen versierd…