Alle inzendingen over verdwenen

3205 resultaten.

Sorteren op:

Het knaapje in het bos

poëzie
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.832
Toen zijn ze op eens verdwenen In 't allerdichtste geboomt; En 't heeft de knaap geschenen, Dat hij 't al had gedroomd. -------------------------------------------- uit: Prettige tijdkorting (1857)…

labyrint

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 784
Hoe kon het dan toch zover komen jouw dolende ziel in lijdzaamheid en geen geworstel en niet vechtend maar verdwenen in gelatenheid. Kom mijn Lief ga op de barricaden neem het zwaard op en bevecht, al die donkere demonen, het goede overwint het slecht.…

Stiltegebied?

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 492
Het licht van je ogen glijdt langs de stiltegebieden van schouders en de boezem waarin we zijn verdwenen. Laten we toch zwijgen, blij met het eiland van de spraakgebreken, maakt onze ruimte ruim en leerde ons te spreken, te proeven en te ruiken.…
pama31 juli 2011Lees meer >

INFANTICIDE

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
goede sier Het zorgt, het zoogt, het regelt, is koetsier Van kinderwagen, bakfiets, komt eraan Gestormd bij ieder pijntje, elke traan Het troost bij dokter, boeman en barbier Zo heeft verdachte het althans ervaren Ze was vijf jaren lang een moederkloek De kunstenaar in haar ruimde het veld Hij leefde door met strakgespannen snaren Verdween…

Wolven in de Lage Landen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 583
De wolf verdween uit België en Nederland einde negentiende eeuw. Nu werd hij gezien in de Veluwe en ook in de buurt van Namen. Het gaat om solitaire wolven die de Franse of Duitse grens overstaken. Natuurvrienden zijn in hun nopjes. Anderen vinden dan weer dat de wolf geen plaats verdient in onze druk bewoonde contreien.…

Het Jodenkerkhof

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
Klandizie is reeds lang verdwenen, weggevoerd en uitgemoord en wat overbleef vertrokken naar een ander, beter oord? Ach de Joden hier begraven hebben dat niet meegemaakt. Vandaar post mortem deze gaven. Verboden Toegang.…

Dijklichamen*)

gedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.585
De namen op de stenen zijn bijna verdwenen in zoutbeslag en regen die familie Toxopeus wist wat sterven was. Deze botten houden de dijk op orde kraakbeen en knekelwering. Ze liggen daar maar open en bloot, missen de schaduw van de kerk als schapen in de zomer de bomen. Pak het zand vast, dijklichamen en houd de zondvloed tegen.…

Herinnering

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 712
vrijen met jou tot de ochtend weer omslaat in de middag en we uitgeput in elkaars armen liggen er is geen reden om te blijven maar ik blijf ik wil praten en lachen en oud worden met jou tot de dood ons scheidt van het leven en jouw bed plaats maakt voor het graf, of het mijne ik wil niet bang zijn want ook na de dood is er leven tot we verdwenen…
Tami28 augustus 2013Lees meer >

Als een prachtig mooie zwaan.

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 596
Ze vloog toen naar de horizon, verdween achter de bomen en komt nooit weerom. Gistermiddag, kwart voor vier. Vliegend op haar trage vleugelslag naar een land hier ver vandaan vloog ze, vastberaden, als een prachtig mooie zwaan.…
HH. Uitdewaard19 september 2013Lees meer >

VOORSTANDER-KLIERVLINDER

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 599
onze liefde bestaat nu uit lofzang nog dansen wij in eeuwige lente van bloem naar bloem dragen wij onze kleur noem je mijn liefste en jij mij charmeur het houdt ons zo jong in het fervente hoewel onze huid verrimpeling toont slaap mij eerder overmand dan voorheen wordt mijn ontwaken glimlachend beloond het kleurrijke vlindertuinen verdween…

Harry's rups

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 802
Schoof met een stokje heel voorzichtig ook de 2e rups achter het glas wilde toen de eerste pakken maar zag dat die verdwenen was. Waar was die zo gauw gebleven?…
Pietra11 december 2013Lees meer >

meer dan een kennis was je

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 720
Toen verdween je uit mijn gedachten als een van de dingen in het leven die bewust worden weggeschoven, zoals een overbodige foto bijvoorbeeld.…
chris rockan20 augustus 2014Lees meer >

Virtuele bril

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 562
Ik kuste jouw gezicht voordat de schittering van de dag werd ingezet mijn gedachten stonden op dat beeld verdween maar het gevoel werd intens. Een hartstochtelijk etmaal door een welzijn dat jij mij voor de dageraad gaf een realiteit te mooi om waar te zijn die virtuele bril zet ik de komende nacht niet af.…

Steeds onbeschaamder

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 492
hoekstenen zijn verdwenen privacy is verschenen in plaats van cohesie in de maatschappij steeds onbeschaamder wordt het grote graaien in het verdraaien van norm en recht alleen het boek is nog echt met wetten voor en van mensen uit generaties geleden de tekenen verontrusten maar van binnen uit groeit er verlangen en hoop wij zullen…
wil melker16 februari 2015Lees meer >

Groen van toen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 590
wat rest bedekt met vage zwemen sprietig groen van toen er is iets vreselijk misgegaan door het vervlakken van het zicht ik kan de wisseling niet meer aan van het voortdurend strijdend licht de schemering duurt dagen omdat zij haar greep op de werkelijkheid urenlang wil dragen met het consistent aanwezig zijn perspectieven zijn verdwenen…

Klok terug

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
Zomertijd, oh zomertijd, dit weekend ben je voorgoed verdwenen, het uur dat zorgde voor wat extra licht, is door de klok te verzetten nu gezwicht. Een uur minder een uur te kort, oei als dat maar geen hommeles wordt met Koning Winter, die gelukkig toch maar, geen gezeur krijgt over kleur of over haar!…
Johanna23 oktober 2015Lees meer >

Bezoek

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
Thuisgekomen voor de deur, zat er een minuscuul geel meesje op de brievenbus, geschrokken keek het om naar mij maar ik, ik wachtte en keek toe hoe het eerst viel, toen hipte op een tak, veel keek naar mij, dan in de conifeer verdween.…

Illusie (2)

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 639
Hoe kan afscheid zeer doen Als iemand nooit bestaan heeft De warmte die je voelde Slechts je eigen verlangen Bevroren in de kou Van de zwarte nacht Hoe kan er verdriet zijn Om iets dat nooit geweest is Slechts dromen die echt leken Net zo snel verdwenen Bij het ontwaken Uit de zwarte nacht Waarom treuren Om een fata morgana…

In memoriam

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 856
(voor Menno Wigman) Ineens ben je helemaal weg van de aardbodem verdwenen voorgoed in slaap gevallen de warmte uit alle genen er resteert slechts een leeg hok in de dichterlijke paardestallen. Je wist ons zo schoon met woorden te verblijden je hart zuchtte 'pech!'…

Landelijke Liefde I

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.033
Haar voetje stiet Een steen in 't water en terstond Verdwenen we. Zo was het altijd: Verschijnen, verdwijnen, weerzien, afscheid, Zoeken in elkaars ogen en mond. Een zoen, niet bij machte kortstondige weelde Te geven, die alleen het voorgevoel Van het wellicht voor 't laatst te doen Een zekere ernstige wellust verleende.…

Mijn dansen

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 643
ik kende de passen maar mijn dansen won nooit een prijs ooit probeerde ik jou te leiden maar jij verdween al op de eerste reis als stel was er tolerantie in bewegen wij kwamen elkaar vaak onverhoeds tegen ik week terwijl jij dan langs mij gleed de slinkse tussenpas maakte ritme compleet in jou heb ik mezelf nooit kunnen…
wil melker28 december 2018Lees meer >

De echte rijkdom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 398
Hoe zalig toch wie in de taal mag leven – hij zwemt als naar de poorten van het licht en vindt een rijkdom, hem voor niets gegeven maar weet dat zelf ooit niet, want een gedicht is als een dag-blij kind vol vreugdezangen dat juicht en danst zonder de vrees voor pijn; het is alsof een oud en diep verlangen toch nooit voorgoed verdwenen maar…
Adeleyd2 februari 2019Lees meer >

Wat valt er nog in te kleuren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 468
Ziet men vandaag enkel wat ooit zo eens was niet wat is nu het heldere licht even is verdwenen, schopte iets tijdelijk de dageraad tegen de schenen. Verstrijkt nu onder een anders gekleurde hemel de tijd met ook de broodnodige nijverheid , wat wordt doorgrond, spreekt zo tot ons uit de nu vaag grijzere hemelse mond.…

de plek die ik nog niet ken

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
ik heb mijn plek nog niet verkend de rust nog niet gevonden ooit werd ik met een plek verwend en voelde mij hecht verbonden ik lachte, studeerde vol levenslust en heb mijn plek iedere ochtend gekust waarna ik haar dan intens omarmde en in gelukzaligheid onstuimig verwarmde de plek verdween, een woontoren verscheen de zon kwam niet meer…

herfstig

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 444
de daken dekken de zwoelte af ik tracht nog die gedachte te vangen het voorbije seizoen was ook laf ijsblokken versteenden in doodlopende straten "die Welt ist etwas vergangen" ik ben achtergelaten in de koele kelder, een klein venster toonde eerst wat mist later, veel later werd het trager helder de lust verdween in de geijkte…

Mussel Aa

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Ik ben de Mussel Aa en op sterven na dood ooit ontsprong ik bij Valthe in het hoogveen totdat het verdween nu heb ik alleen een begin als rivier bij Zandberg aan het kanaal ik baal maar ik haal Mussel nog bij Blekslage zijn mijn dagen geteld in het veld ben ik haast niet te zien naast Musselmeeweg misschien onder Onstwedde ben…

het eiland Munnekeveen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 406
als laatste restant overleefde dit eiland de woeste binnenzee die de Dollard uitsleet een veenbult met klei overdekt noordelijk van de Oude Geut Munnekeveen, hooiland van het klooster Palmar vanuit zijn kwelders werd gevist, op zeehonden gejaagd gejut, alles wat maar van de rampen overbleef aanspoelde op het eiland de verdwenen dijk van…
Sjoerd Visser15 augustus 2020Lees meer >

bijna 50

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 448
Toen verdween ze weer; maar haar donker kille graf herhaalde als een echo de raad die ze me gaf. Ik zweeg, maar mompelde nog net: ‘Vaarwel, rust zacht, lieve Jeannette.’…
Jack Stoop29 oktober 2020Lees meer >

Echo van een zomerdroom

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 608
doodskist vroeg je mij bij wijze van grap op jouw sterfbed heimwee waaide woedend weg over zilte stranden van verlangen in mijn fantasierijke verbeelding over de zwoele zomeravond intens was de liefde, warm het zand als kleding, naakt was de echo machtig als een vlinderhart, zo snel er werd een foto gemaakt de vreemde geluiden verdwenen…

Dagboek van een soldaat - Chaudardes 1940

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 465
Huilt zij om verwoeste huizen van verdwenen mensen? Onder het stof het portret van de gesneuvelde zoon Ze drukt haar lippen op het verbrijzelde glas. De dochter die van angst stierf toen ze in oorlogstijd een tweeling baarde. Een moeder weent vermoeide oorlogstranen.…
J.Bakx7 augustus 2023Lees meer >