4280 resultaten.
Zonder regels en gebed
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
529 natuurlijk ben ik vrij
als de eerste wind
het zand laat spelen
in de opgaande zon
de keuze is aan mij
toch zal ik mijn hoofddoek
niet daar laten als ik het
vertrouwde huis verlaat
alleen hij mag mij zien
in mijn natuurlijke staat
ik ken mijn plichten
tegenover hem hij regelt
alle zaken buiten ik voed
de kinderen op zij worden
naar…
Heeft tijd een humane waarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 is er altijd al geweest,
voor een piramide is ook de
sfinx slechts een waakbeest,
een schil in de terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen ideeën voort
in menselijke overleveringen
en ideologieën schouder aan
schouder in de menselijk geest
dat tijd in materie niet bestaat,
worden rijpende gedachten ouder,
verlaten…
De aarde
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
399 [Dit schreef ik voor iemand]
De aarde
Als je de aarde moet
verlaten door een
ziekte is dat vreselijk,
want het leven heb ik
nog
zo lief.
Met heel mijn hart heb
ik zo
veel mogelijk gegeven
aan andere mensen in
mijn leven.…
Hallucinerend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
477 trillen en beven
van opwaartse druk langs
scherpe stukken rots
voelde het eerste
scheurend contact van
huid als het rode bloed spat
sneller werden rotaties
in het hallucinerend
eenparig versneld gaan
zwart overheerste
in afgesneden lucht op
mijn laatste fatale vlucht
nog weet ik de
aarde te raken en dit
heelal voorgoed te verlaten…
Een lege plaats
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
586 het voelt triest van binnen
nu jij er niet meer bent
die lege plaats in ons huis
waar je nooit aan went
de klok is stil gevallen
tijd houdt op te bestaan
geen enkel uitzicht
om nog op weg te gaan
de morgen wenkt niet
geen zon die mij omringt
een sombere verlatenheid
die zich overal opdringt
ooit komen wij weer samen
na die noodlottige…
Quarantaineblues
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
776 Op 't schip had ik van wachten al genoeg
Vijf dagen lang werd mijn geduld getest
Vervolgens had ik nog hotelarrest
En uren vliegvertraging voor de boeg
Mijn thuiskomst wordt vandaag opnieuw verlaat
De carnavalsoptocht trekt door de straat.
Het kwatrijn is een beetje opgeschoond op advies van mededichters.…
Palmar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Knorrenburg opzij
naar de Dollarddijk
vandaar naar het noorden
tot de rand van de kwelder
niet verder
daar was het ongeveer
Norbertijner monniken
hebben gesmeekt, gebeden
tevergeefs gezwoegd, gedijkt
tegen het water gestreden
tot alles weer bezwijkt
het baatte niet meer
de Dollard was sterker
en kwam telkens weer
het klooster verviel
werd verlaten…
De heuvels van Jericho baden in duisternis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
442 voor deze kwestie
APEIROGON tekent deze situatie
de vaak bloedige strijd tussen Christenen en
Moslims; het Vredeslied van Rabin symboliseerde
de absolute waarheid die geenszins mocht zijn
't recht van de sterkste zal zeer zeker zegevieren
maar tegelijkertijd slechts verliezers de-
ze strijd; mijn God, mijn God, waarom hebt U hen
verlaten…
Rust in vrede lieve vriendin
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 ik zal er zijn als je wordt opgetild
gedragen als een prinses met je gelaat
naar de hemel gericht
een traan welt op uit de aarde
vergezeld je op je lange reis
naar de overkant van de dood
waar de ziel het lichaam verlaat
het hart door verzoening genezen
geen ziel hoeft te vrezen
in het licht van de zuivere zon
zal ik ten afscheid naar…
Dump je kind bij de jeugdzorg
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
708 Heel wat aso’s zien een kind als last
dat hun leven onderplast
Ontbijt van chips en smarties
in een lucht van bier en wiet
Gillen, vechten, altijd problemen
Dat kind kent ouderliefde niet
Dump ‘t bij de jeugdzorg
op kosten van de staat
Ga door met liederlijk leven
tot je vroeg seniel deez´ aard verlaat
Met voortplanting van ellende…
In ontheemde staat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
424 worden
stiller in grote
druppels die
mat glinsterden
geluiden zijn
verdwenen als
in watten verpakt
zo voelt buiten
aangesloten op nat
niets ontziend
snerpt kou de
miezervlagen zo lang
huid en haar dat
nog kunnen verdragen
koude leegte
trekt warmte uit
het lijf dat langzaam
in ontheemde staat
eenzaamheid begrijpt
totaal verlaten…
GUNST BIJ EINDE
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
444 en heerszuchtig
vertrapte vele landen
gelegen om het eigen rijk
toch kreeg de gestrafte
wachtend op terechtstelling
een eigenaardig eerbetoon
de terdoodveroordeelde nam
in de laatste zeven dagen
van zijn aflopend leven
deel in de wijze raad
van het bestuur der stad
de klamme angst van iemand
die het aardse bestaan
spoedig zou verlaten…
In arrogantie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
483 grijze plukjes
uit de lucht
gehaald
het sombere
uit wolken die
regen en donkerte
bevolkten
er kwamen
spikkels blauw
en licht die door
zon werden gewit
tot een briljant
schitterend firmament
dat mijn geest
als klankbord kent
wij sprankelend
van energie
oplaadbaar tot
een gaaf lief genie
nooit zal aarde ons
universum verlaten…
Het juiste pad
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
683 Hij was de weg kwijt
Al een lange tijd
Was van het padje af geraakt
Woonde in een pandje
dat hij had gekraakt
Maar nu heeft hij de weg weer terug gevonden
Volgt al een tijd het juiste pad
Nooit meer zie je hem ladderzat
Het kraakpand heeft hij verlaten
Het gaat met hem nu best wel goed
Maar ik hou hem in de gaten
Hij mag niet weer van het…
Reis door de woestijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 of ik verlang alweer terug te keren
Mijn leven is een onvoorspelbare reis
over steeds dezelfde wegen
De vertrouwde halteplaatsen glanzen
op een afstand, zuiverder dan ter plekke:
valleien van liefde, verwondering en kennis
die ik graag bezoek, en opgewonden
gauw verlaat…
Voorbij het rif
netgedicht
4.8 met 40 stemmen
1.650 vaart een majestueus schip,
volkomen uit koers geraakt
bij het omzeilen van de Kaap
in ‘t allerijl verlaten nest
gaat het gekraai verloren,
serene rust aan de overkant
omgeven met zacht groen
soms zo wonderlijk levensecht
bevalt het water voorbeeldig
gedragen haar mooi evenbeeld
met zeilen hoog gehesen
toont ze haar behouden sterkte…
Echt winters
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
413 ik heb ze
weer gezien
de spaans
sprekende duiven
hun ruiven vol middagzon
in verlaten siësta tijd
een balkonnetje
op het zuiden en
het voorzichtig
luiden van de
klokjes in de
ijle morgenstond
waar landarbeiders
al uren bezig zijn
met de aardbeioogst
waarvan smaak en geur
het knapperig stokbrood
feestelijk rood kleurt
hier…
Eenzaam
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
623 Die welbespraakte van weleer
Zijn kinderen kunnen niets beginnen
Met eens die dominante man
Nu moeten ze steeds weer iets verzinnen
Wat hij nog wel of niet meer kan
Steeds groter wordt de tegenzin
Om hem te gaan bezoeken
Hij gaat toch overal tegenin
En is zijn jeugd aan het zoeken
Daar zit hij dan, een oude man
Heel eenzaam en verlaten…
Zomermaan
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.077 Je probeert het verdriet te relativeren
maar in gedachten is er een verlaten land
waar burgers uit gevlucht zijn door oorlogen
mensenkennis in armoede moest leven
een zuchtend zomers landschap
strekt zich uit in groen zwijgen
het liefdeshart wordt onrustig
onder helder licht van de zomermaan
de geur van takken witte rozen
afscheid van een…
Spoedbericht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
512 Dánk u voor dit verlate spoedbericht
het kwam zojuist te elfder
ure aan
Iets over oorlog, onmacht
filistijnen
iets over Netanyahu en
de zijnen
iets over wij en zij
en Palestijnen
maar wie moeten wij onder
"Wij" verstaan?…
De Groote Oorlog 1914-1918
netgedicht
4.7 met 9 stemmen
796 Bloedsporen in loopgraven
"groote" die zich vermaken
de last post is geblazen
nachtdemonen, duistere paden
gewond, gekwetst, verlaten,
angstig achter gelaten,
niet méér ontwaken…
zicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
277 licht glijdt over stof
langs ramen van mist
veren van vergeten licht
dansen in de stilte
schaduwen wiegen zacht
tussen muren van adem
stemmen drijven als nevel
onhoorbaar en licht
kleur smelt in de leegte
ogen volgen sporen
die nergens beginnen
en overal eindigen
een deur op een kier
fluistert verlaten wind
handen raken leegte
en…
Onder Slapeloos Licht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
674 Niets verdwijnt
nog werkelijk,
misschien daardoor
een beladen bestaan
alles blijft hangen
geluiden overal
overstijgen
tot menselijk
verval
gedachten die zich
blijven herhalen
alsof tijd zelf
vergeten is
zelfs stilte komt
nergens meer tot
haar rust
ik probeer soms
mijzelf te verlaten
maar het denken
blijft bewegen
in de…
hitte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
203 haar liefdesperikelen die ze als
vrouw zeker in grote getale bezit
een lentezomer die in mijlen
stond gegriefd daar de tijd
in een tempo van “ slow motion “
voort slenterde door kou regen
sneeuw warme jassen muts en
de verwarming op aangenaam
onverschrokken gedijt ze
meer en meer in een klimaat
dat van heinde en ver het
verleden verlaat…
stil gedicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
184 Op dit uur van de nacht ligt alleen
de maanlichte hei er verlaten bij.
Het is de stilte van de zeven heuvels
die je nog niet eerder hoorde.
Het is de stilte van het schelpenpad
onder je zwijgende voeten. Het is
de stilte van de regen die slaapt
in de bomen als het peinzen van
de dichter dat je niet mag verstoren.…
Straks
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
148 De eerste nacht in
een vreemd huis
De reis is verstild
maar in mij
heeft niets halt gehouden
De vraag of
verplaatsen werkelijk begint
met het verlaten
van een plaats
Of het moment
dat een gedachte niet
langer past binnen
de ruimte waarin zij ontstond
Niet om een antwoord
te vinden
maar om verder te reiken
dan zij tot nu…
Trilling
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
252 Waar de rails
het landschap
hadden verlaten
waar ijle mist
de stilte
droeg,
liep het kind
blootsvoets,
ontkoppelde spoorstaven
omhulden het licht
van voetstappen,
alsof het ijzer
zich herinnerde
hoe het ooit zong,
en elke stap
een zachte
ontwrichting
langs roest die glansde
als een oude belofte
welke nooit…
De eerste keer
netgedicht
4.7 met 1002 stemmen
2.155 Door velen was ze geliefd
in metropolen als Venetië en Jeruzalem,
nu rilde ze als een verkleumd katje in de regen
op die verlaten markt in de provinciestad.
Onder haar arm klemde ze een doos Turks fruit voor me
en zong onhoorbaar een kinderliedje
wachtend tot ik kwam.…
Hoe laat?
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
9 gebroken
Geen tandwortel
Ontstoken
Niet in mijn vingers
Gesneden
Niet van mij bijna
Dood te vervelen
Niemand heeft mij
Een schotwond
Geschoten
Niemand heeft mijn
Zwevende ribben
Gebroken
Iedereen heeft mij
Laten vallen blijkt
Nu een droom
Daar de werkelijkheid
Mijn ergste nachtmerrie is
Pijn,
Pijn ,
Dat je me verlaat…
Euforie zonder grens
hartenkreet
3.7 met 18 stemmen
2.087 De droom was echt, euforie zonder grens…
Misschien omkeerbaar…realiteit en de wens
Blijft mijn droom de kleurplaat kleuren,
terwijl de realiteit het zal verscheuren
Ik wil je kwetsen, je boosheid tarten
Jou in kwaadheid verlaten, zodat ik kan herstarten
Ik wil je omarmen, jouw liefde aanschouwen.…