14988 resultaten.
Moederdag
hartenkreet
2.8 met 21 stemmen
5.708 Vergeet-me-nietjes
Een schattig bosje
Erg toepasselijk
Maar meer ook niet
Het is verwerkt, zegt zij
Ze moet nu verder
Desondanks voel ik verdriet
Haar moederdag is blijvend anders
Ontbijt op bed verleden tijd
Niet samen op, geen peukie roken
Geen kopje koffie of simpel ontbijt
Dit is alweer de tweede jaargang
Haar man rust zachtjes onder…
Een klein beetje minder meer .....
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
806 Elke dag mis ik je een beetje
een klein beetje minder meer
al konden jouw woorden
diepe wonden snijden
en lieten leugens letters liggen
op de vaalt van de taal
wankelend langs de schreden
van het verleden kerfde jij
jou in mij, waardoor zinnen
schaamteloos struikelden
over geschreven pijn
toch mis ik je elke dag een beetje
een…
Radeloos tussen aarde en lucht
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.047 Tussen verleden en heden
vlucht je weg en blijf
je in dat ene woord steken,
‘radeloos’ in verdriet ontwricht.…
Marmer
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.100 Ik verga in tranen
opgezweept door
een schor verleden
Onder grafzerken
rukt mijn hand aan
vertroebelde geesten
Door onbegraven gehuil
splijt de hemel zich
in de donkere lucht
Geketend aan het marmer
sterf ik onbeweend
in een tergende vlucht
Te diep geworteld
draag ik mijn gebeente
onder de holle treden
Verduisterd zal
mijn…
je winterde in kleuren dood
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
1.063 ik vond je in de goot
een plant nog zonder blad
je winterde in kleuren dood
het laatste wat je had
ik nam je mee en
schoonde je verleden
je begon je weer te kleden
in dat wat je vergeten was
het prille groen ontlook
uit ongeboren knoppen
lente was niet meer te stoppen
tussen takjes schemert rood
je bloeit in zomers welbehagen
ik spreek…
runen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
826 tekens uit een ver verleden
verlokkingen en kunstig bedacht
samenhang en de Yggdrassil
tekens van spiritualiteit
geheimzinnig en mooi
tekens van leven
ver voor ons
N is Waldh
God van de friezen
rustgevende bosgod
hij geeft genezing
Inspirerend,
maar de wereld blijft
chaos.…
Juliana thuisgedragen
hartenkreet
3.1 met 11 stemmen
1.417 Zo de eeuwigheid
in worden gewandeld
met gratie van een
moederlijke majesteit
door de dood terug
naar koningin gekanteld
een slot op de kelder
van alles toch bevrijd
Elke trede naar beneden
is een opgaan
weg van het voltooid verleden
sober zijn de laatste schreden
geflankeerd door
dochters traan
Een volk draagt een passie thuis…
wandeling met jou
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
2.354 we liepen samen uit het lawaai
de stilte in, een vogel zong
er was een hond die blafte
er waren stemmen in het ritselen
van bladeren, toekomst voorspeld
verleden ontrafeld, ik deed
mijn schoenen uit en jij kon niet
achterblijven, hing de jouwe
de veters aan elkaar geknoopt
met een zucht om je nek
op het breder wordend pad
kwam je naast…
Gebroken Rood
hartenkreet
4.6 met 31 stemmen
1.805 Een ochtend en een avondtraan
Laat maar lopen laat maar gaan
Verdriet in een neergaande lijn
Gebroken rood, hart vol van pijn
Een ochtend en een avondtraan
Laat maar lopen laat maar gaan
Vervlogen al je mooie dromen
Waterlanders die blijven stromen
Een ochtend en een avondtraan
Laat maar lopen laat maar gaan
Ooit wordt dit leed weer verleden…
Wonderbaarlijk
hartenkreet
1.5 met 8 stemmen
1.716 eigen veilige wereld
waar de zon meer kan zijn
dan een lichtbol van warmte
wonderbaarlijk leeft hij het leven
en laat hij levens veranderen
als zijn lach ook wordt gevangen
en zij is de zee van eb naar vloed
die dierbaren laat meedeinen
tot aan de avond, door de nacht
en soms vallen sterren als duister
maar desondanks tekent het verleden…
Mystiek
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 De rust is ingetreden
Roerloos liggen bladeren
Windvlagen zijn verleden
Lage wolken naderen
De takken bedekt met dauw
Aan mist overgegeven
Schimmen achter in het blauw
Met het uitzicht verweven
Twee bomen door de tijd heen
Naar elkaar toe gebogen
Hun twijgen vlechten ineen
Nevelige atmosfeer
Het stenen erfgoed geeft weer
Symbolen…
simpele jan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.602 jan was simpel, maar heel dapper
en toch doodsbang voor een kapper
want zo'n vent had in 't verleden
jantjes lip haast afgesneden
daar die slager, na het knippen
nog wat haartjes bij jan's lippen
met een scheermes weg wou snijden
maar dat scherpe ding liet glijden
en daarna de diepe wonde
met wat plakband had verbonden
waardoor jan, niet…
Avondrood
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
798 'k droom vaak van een mooie aarde,
waar iedereen elkaar laat in zijn waarden,
geen honger wordt geleden,
de oorlogen zijn uit een ver verleden.
De mensen elkaar waarderen,
en vredig met elkaar verkeren,
het ritme van de dag,
wordt bepaalt door de natuur in al zijn pracht.…
Carpe Momentum
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.506 Zonder toekomst, zonder verleden.
Slechts puur genot en impulsiviteit.
Carpe momentum, wij zijn het heden!…
Het oogt markant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
677 je hebt je glazen huis
gehoekt met de
kantelen uit verleden
de oude rode stenen
zijn opnieuw gevoegd met
specie uit de generaties genen
het fundament
verzonken in het veen
aangepast aan heden
het oogt markant
de glazen wand is
transparant naar buiten
de inkijk biedt
slechts schaduwen van
huiselijk intiem bewegen
na eeuwen van…
Vaderdag zonder vader
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
14.134 je grafsteen oogt nog nieuw
al is hij bijna 25 jaar oud
de zon glanst in het marmer
waar het verleden rouwt
dieper en verder, steeds verder
ligt de horizon van jouw leven
toch is mij die horizon nabij
welk schip vaart zonder steven
in stilte lees ik je naam
het jaar waarin je gestorven bent
een vaderdag zonder vader
een leegte die nimmer…
Avondwandeling
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
493 Weer loopt zij datzelfde zanderige pad
waar aan beide zijden grenzen vervagen
hervindt ze haar verleden in taal gevangen
zo graag zou zij vandaag nog willen vragen
even raken, even aanraken, zoals jaren geleden
maar na die ene laatste wanhopige blik
terwijl harmonieus zwijgen vele vingers vlocht
vervloog haar jeugd en hield zij op te bestaan…
- waterlijn-
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
930 kijk ik..richting..opgegeven..ver..verleden
en wuif..aan die waterlijn..naar jou..
fluisterend, te zacht.."ik hou van jou".…
In eigentijdse liefde
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
519 met respect voor
talent en vaardige vingers
toch kies ik niet voor antiek
craquelé van oude doeken
houtsnijwerk en smederij
van edele metalen het zegt me niets
wil het echte leven om me heen
een lach de warme blik
handen die me strelen
geen verstild gezicht
of landschap uit verleden het eiken
waaraan door generaties is gebeden…
Nog aanwezig ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
789 Mijn adem wappert na, als
spinrag in de kamerhoeken,
het web waarin de glinstering
van tranen zich edelstenen
waanden, alhoewel ik in het
heden al voorgoed vertrokken
ben, in dat bed hoeft de tijd mij
niet te zoeken, op de spiegels
van het verleden hangen nog de
druppels wasem van mijn stem,
één goede schoonmaakbeurt en
de ruimte…
aan mijn zoon
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
761 -
elke dag weer nieuw ontdekken
zodat je morgen niet verliest
je wenst
vandaag te leven
want gisteren
moet soms worden schoongeveegd
misschien is daarna morgen
een dag die ooit eens minder weegt
je krijgt
als die dag van morgen samenkomt
met de vrijheidswens van heden
een toekomst, mooi en vol beloften
met een glimlach naar ‘t verleden…
BOHEMIENNE
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
463 Mijn vrije geest, los van verleden
En toekomst die nog niet bestaat
Jij mijn elan en ruggengraat
Jij uitkomst van mijn smeekgebeden
Ik wil je met mijn huid bekleden
Jij die mij nimmermeer verlaat
Een lange tijd werd je geschaad
Door allerlei omstandigheden
Nu jij voorgoed bent teruggekeerd
De spiegel niet meer is beslagen
Geeft die ons…
Hen die ik heb gekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
458 In het zwakke schijnsel
dat nachtelijke vlakte vult
zie ik dromerig de velden
met donkere silhouetten
en wacht zonder te weten
wie mij licht zal brengen
om het pad niet te missen
dat ik niet vind zonder flambouw
zie tussen de bomen
schimmen van verleden
hoor ook hun stemmen
door de kruinen reeds gaan
voel hun ademzachte streling
reik…
Een zachte mist
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
517 Op een plein blijven stilstaan
als een standbeeld
met een vaag verleden
toekomst nog onbekend
maar in elk geval stabiel
Mist kent geen schaduw
alleen gedempt licht
met tot zachtheid
vervormde geluiden
en daglicht dat vervaagt
tot essentiële contouren
Gedachten worden half doorzichtig
je zou er in kunnen verdwalen
misschien zelfs…
geen titel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 als geesten bij Dickens
is mijn kroost op pad
bij tijd en wijle,
wanneer de klok twaalf slaat
bezoeken zij mij nog eens
ondraagbare zware ketens
vergezellen hen,
de last van hun verleden
toch verlenen zij mij
een status, onaantastbaar
als mens die leeft, uniek
met bagage, maar wie heeft die niet?…
Vlaktespiegeling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
435 Eeuwig gedurig lijkt de bekoring
van verleden en vooruitgeschoven tijd.
Al turend in heldere betovering
door deze grote en kleine grootsheid.…
Gebrek aan weemoed (vrij naar Kopland)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
963 Inwendig was
Ik leeg -
Mijn toekomst
Gesloten
Vastgeketend aan
Mijn verleden -
Met een gebrek
Aan weemoed
En de moed
Der wanhoop
Streed ik zo
Hard ik kon
Voor het laatste
Restje leven,
Voor die nieuwe horizon
Die 'k in me had
En Goddank bereiken kon
Gebrek aan weemoed en een gesloten toekomst zijn de twee belangrijkste…
liefdesverdriet
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
645 verleden week vond ik een versteende geliefde
tussen wat geuren van gisteren
die het liefhebben verleerd was
in nevel verpakt
de decoratie van een stad
zeven gedichten heb ik geciteerd
ze verrees niet
huilend heb ik het karkas omarmd
de lippen gereinigd met toverspreuken
maar de leugens bleven
de sporen van de tijd gevolgd
toekomst…
we droomden ons leven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 ze verscheen in sluiers tussen zonnebloemen
in al haar schoonheid ver van dampend asfalt
haar lach besloeg een verleden
haar ogen een toekomst
we spraken niet
in een bed van varens droomden we een leven
tot we die advertentie lazen
en we wisten
wisten niet hoe snel we dat huis moesten kopen
ver weg bij dampend asfalt
toen ze verscheen…
ver weg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
676 schuilplaats gevonden te hebben
goed beschut en veilig warm
ver weg van de leugen
de stad de angst de leegte de droom
de starende voorbijgangers
ver weg van wolken trekkend het land in
ver weg van de woestijn van het verleden…